Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΒΑΝΙΛΙΝΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΒΑΝΙΛΙΝΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 21 Απριλίου 2009

Λαμπροκούλουρα / Easter shortbread cookies

Απ’ όλες τις θρησκευτικές γιορτές το Πάσχα είναι το μόνο που κατορθώνει από καιρού εις καιρόν να μου ξυπνά το θρησκευτικό αίσθημα.

Δεν είναι ότι δεν κατανοώ το νόημα των Χριστουγέννων ή του Δεκαπενταύγουστου ή του Ευαγγελισμού. Ακόμη κι η αναγκαιότητα να γιορτάσουμε την Πεντηκοστή ή των Τριών Ιεραρχών μου είναι απόλυτα κατανοητή και σεβαστή καλοδεχούμενη, ειδικά όταν αυτές οι γιορτές συνδυάζονται με μάσες, ξάπλες και ραχάτι. Όμως μόνο το Πάσχα κατορθώνει να ξυπνήσει έστω και στο τόσο λίγο μια κάποια αίσθηση κατάνυξης, μια ίσως παροδική εντύπωση ότι ναι, υπάρχει Θεός και ναι, εφόσον υπάρχει θα γινόταν θυσία για τα πλάσματά του (όχι μόνο τους ανθρώπους, όλα του τα πλάσματα, αλλά αυτό είναι μια άλλη και πολύ μεγάλη κουβέντα για να την ξεκινήσουμε εδώ ή τώρα).

Δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό. Πιθανόν να φταίει η εποχή του χρόνου, η άνοιξη ενδείκνυται για μελοδραματισμούς και ποιος είναι δυνατότερος μελοδραματισμός από ένα νέο και παρθένο αγόρι που θυσιάζεται για το καλό της ανθρωπότητας; Ή ίσως να φταίει εκείνη η φράση, που κάθε φορά που την ακούω νιώθω ως το βάθος της ψυχής τη δύναμή της:

Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατό μου τέκνο, πού έδυ σου το κάλλος;

Χριστός Ανέστη και Χρόνια Πολλά. Πάρτε κουλουράκι.

Λαμπροκούλουρα (η συνταγή της γιαγιάς μου, Καλλιόπης Λύκου)

Μερίδες: 100 κομμάτια
Χρόνος: 1 ώρα (για το πρώτο ταψί, και μισή ακόμη για κάθε επόμενο ταψί)



Υλικά

2 κιλά αλεύρι μαλακό
400 gr φυτίνη
600 gr ζάχαρη
8 αυγά
6 βανίλιες
1 φακελάκι (περίπου 1 γεμάτη κουταλιά του γλυκού) αμμωνία
1/2 κουταλάκι του γλυκού μαγειρική σόδα
1 κρασοπότηρο γάλα
ξύσμα ενός λεμονιού



Εκτέλεση

1. Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς.

2. Χτυπάμε τη φυτίνη με τη ζάχαρη στο μίξερ ως ν’ ασπρίσει το μείγμα.

3. Προσθέτουμε ένα-ένα τα αυγά, τη βανίλια, τη σόδα, το ξύσμα λεμονιού και την αμμωνία διαλυμένη στο γάλα.

4. Όταν το μείγμα γίνει ομοιογενές, προσθέτουμε το αλεύρι λίγο-λίγο και ζυμώνουμε καλά.

5. Φτιάχνουμε κουλουράκια, σε σχήμα έλικας, διπλής έλικας, πλεξίδας ή βαρκούλας και τα στρώνουμε σε ελαφρά βουτυρωμένο ταψί. Τα αλλέιφουμε με κρόκο αυγού χτυπημένο.


Πώς να φτιάχνετε διπλές έλικες (επάνω) και βαρκούλες (κάτω) από ένα κορδονάκι ζύμης


6. Ψήνουμε στους 180 βαθμούς, 20-25 λεπτά ή και λίγο περισσότερα, ως να πάρουν ελαφρά χρυσαφένιο χρώμα. Τα αφήνουμε να κρυώσουν μέσα στο ταψί.



Μια μόνο παρατήρηση εδώ: καλό θα είναι να μην μείνουν μικρά παιδιά μέσα στην κουζίνα όση ώρα ψήνονται τα κουλουράκια, γιατί η αμμωνία μπορεί να τα κάνει να νιώσουν δυσφορία. Την ώρα που τα πλάθουμε δεν είναι τόσο έντονη η μυρωδιά της, αλλά κατά τη διάρκεια του ψησίματος, έχετε ένα παράθυρο ανοιχτό για κάθε ενδεχόμενο.

If you don't read Greek, ask me for the recipe at effiegis(at)hotmail dot com.

Δευτέρα 17 Μαρτίου 2008

Κεκάκια Λεβάντας

Μ’ έχουν πιάσει οι πειραματισμοί μου αυτές τις μέρες και πώς θα μπορούσε αυτή η κατάσταση να μην υπακούει στο αρχαίο ρητό: Μια επιτυχία ακολουθεί από πολλές αποτυχίες. Και ειδικά όταν πρόκειται για γλυκό τύπου κέικ που θέλει φούρνο κι υπομονή και μέτρημα κι εγώ είμαι μάλλον ανάξια λόγου στο όλο θέμα.

Για να φτάσω να προσφέρω στην οικογένειά μου αυτά τα κεκάκια (cupcakes αγγλιστί) έφαγα τα μούτρα μου και τέσσερις μέρες φούρνισε-ξεφούρνισε αηδεστάτων σβώλων ψημένης αλευρόκολλας. Μια δεν ήταν εντάξει το αλεύρι, μια έπεφτε πολλή η ζάχαρη, μια πίκραινε από την υπερβολική λεβάντα, μια βρώμαγε το αυγό...

Ρίχνω μεγάλη ευθύνη στην κοπέλα που μου έδωσε τη συνταγή, αλλά και πάλι τι να της πεις, αφού εκείνης δεν της μπόχαρε η αυγουλίλα, γιατί να την αντιμετωπίσει; Για την ιστορία και για το του Καίσαρος τω Καίσαρι, η αρχική συνταγή εμφανίζεται σε αυτήν τη σελίδα στο πολύ ενδιαφέρον site Recipezaar. Το παράξενο είναι ότι ούτε οι σχολιαστές της συνταγής παρατήρησαν στη βρώμα του ωμού αυγού στο γλάσο. Μπλιεκ.

Η συνταγή λέει για χρώμα λιλά το γλάσο, αλλά εγώ είχα μόνο λίγο πράσινο, οπότε προτίμησα να πρασινίσω το όλο θέμα. Ύστερα ανακάλυψα και λίγο κόκκινο, οπότε πρόσθετα μια βουλίτσα κόκκινου πάνω από το πράσινο. Εν πάσει περιπτώσει, δεν έχω τελειώσει με τα κεκάκια αυτά. Θα επανέλθω, αφού όμως πρώτα ξεκουραστώ ένα-δυο μήνες από την υπερπροσπάθεια…

Κεκάκια Λεβάντας


Μερίδες: 12 ατομικά κεκάκια

Χρόνος παρασκευής: 50 λεπτά (30 λεπτά προετοιμασία + 20 λεπτά για το ψήσιμο)



Υλικά
Για τα κεκάκια:
100 gr ζάχαρη
¼ κουταλάκι του γλυκού αποξηραμένα άνθη λεβάντας
120 gr βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
2 αυγά
100 gr αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
2 κουταλιές της σούπας γάλα
2 φυσίγγια βανιλίνη

Για το γλάσο:
1 ½ φλιτζάνι ζάχαρη άχνη
2 φυσίγγια βανιλίνης
1 ασπράδι αυγού
4-5 σταγόνες χρώμα ζαχαροπλαστικής

Εκτέλεση
Για τα κεκάκια:


1. Ζεσταίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς και ντύνουμε μια φόρμα για μάφιν, δώδεκα θέσεων με χαρτάκια για ατομικά κέικ.

2. Βάζουμε τη ζάχαρη και τη λεβάντα στο μούλτι και τα χτυπάμε να ανακατευτούν. Δεν πειράζει αν η ζάχαρη γίνει άχνη.

3. Σε ένα μπωλ βάζουμε την αρωματισμένη ζάχαρη και το βούτυρο και τα χτυπάμε με μίξερ μέχρι το μίγμα να ασπρίσει και να αφρατέψει.

4. Προσθέτουμε τα αυγά ένα-ένα, χτυπώντας συνεχώς, έπειτα το αλεύρι κοσκινισμένο, τη βανιλίνη και τελευταίο το γάλα.

5. Μοιράζουμε το μίγμα στα χαρτάκια για ατομικά κέικ και ψήνουμε στους 180 για 20 λεπτά, ως να βγαίνει καθαρό το μαχαίρι. Όταν τα βγάλουμε από το φούρνο, τα αφήνουμε σε σχάρα να κρυώνουν.

Για το γλάσο:

1. Χτυπάμε το ασπράδι και προσθέτουμε λίγη-λίγη τη ζάχαρη άχνη και τη βανιλίνη. Προσθέτουμε το χρώμα (κατά προτίμηση στο χρώμα της λεβάντας) και ανακατεύουμε.

2. Ρίχνουμε από μια κουταλιά της σούπας πάνω στα κεκάκια και το αφήνουμε να κρυώσει και να σταθεροποιηθεί.