Μαλακά μπισκοτάκια νηστίσιμα

Όταν θέλω κάτι νηστίσιμο, ψάχνω πάντα με τη λέξη vegan μπροστά.

Μεγάλη αμαρτία η πονηριά, αλλά να που καμιά φορά βγαίνει σε καλό.

Νηστίσιμα μπισκοτάκια. Μαλακά, αυτά που οι Αμερικάνοι τα λένε cookies. Ευτυχώς που μου μείνανε υλικά και για μετά το Πάσχα. Θα τα χρειαστώ... Ω, ναι!



Μαλακά μπισκοτάκια νηστίσιμα
με κολοκύθα, σοκολάτα και νιφάδες δημητριακών

Πηγές: ετούτη η καταπληκτική κυρία. Κάθυ τη λένε.


Μερίδες: 18-20 κομμάτια

Χρόνος: 45 λεπτά

Υλικά:

Τα στερεά υλικά:

1 1/4 φλιτζάνι νιφάδες δημητριακών (π.χ. βρώμης, τα αγγλικά rolled oats)
1 1/4 φλιτζάνι αλεύρι ολικής άλεσης
1 φλιτζάνι ζάχαρη
1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
1 κουταλάκι του γλυκού κανέλα
1 κουταλιά της σούπας μπέικιν πάουντερ

Τα υγρά υλικά:

2 κουταλάκια του γλυκού σπόροι κία (chia)
1/3 φλιτζάνι νερό
1/2 κουταλάκι του γλυκού εκχύλισμα βανίλιας
1 φλιτζάνι πουρές κολοκύθας
1 κουταλάκι του γλυκού ξύδι από μηλίτη
4 κουταλιές της σούπας βούτυρο καρύδας

Τα επιπλέον υλικά:

1/2 φλιτζάνι σταγόνες σοκολάτα κουβερτούρα

Εκτέλεση

1. Ετοιμάζουμε τους σπόρους κία: σε ένα μικρό μπωλ ρίχνουμε το νερό και τους σπόρους και ανακατεύουμε. Το αφήνουμε 5-10 λεπτά να πάρουν νερό οι σπόροι.

2. Ζεσταίνουμε σε ένα κατσαρολάκι το βούτυρο καρύδας, ίσα να λιώσει. Κατεβάζουμε από τη φωτιά και ανακατεύουμε όλα τα υγρά υλικά (σπόροι κία μαζί με το νερό, βανίλια, πουρές κολοκύθας, ξύδι). Ανακατεύουμε καλά.

3. Σε μεγάλο μπωλ ρίχνουμε όλα τα στερεά υλικά (δημητριακά, αλεύρι, ζάχαρη, αλάτι, κανέλα, μπέικιν πάουντερ) και τα ανακατεύουμε καλά. Προσθέτουμε το μείγμα των υγρών υλικών και κάνουμε μια ομοιόμορφη ζύμη, πολύ μαλακή και υγρή. Προσθέτουμε και τις σταγόνες σοκολάτας, ανακατεύουμε και το βάζουμε στο ψυγείο για τουλάχιστον 15 λεπτά.

4. Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς. Βγάζουμε τη ζύμη από το ψυγείο και την πλάθουμε σε μπαλίτσες βάζουμε τα μπισκοτάκια σε αντικολλητικό ταψί ή σε λαδόκολλα ή σε λαδωμένο ταψί και τα ψήνουμε για περίπου 12 λεπτά, ανάλογα τη δύναμη του φούρνου και το μέγεθος των μπισκότων. Πρέπει να μείνουν μαλακά, σχεδόν σαν άψητα, ίσα να πάρουν χρώμα απ' έξω και να στερεοποιηθούν. Όσο κρυώνουν θα σφίγγουν, αλλά και πάλι δε θα γίνουν ποτέ τραγανά.





Προσοχή τώρα:

α) Οι σπόροι κία και το νερό δημιουργούν ένα είδος ζελέ που έχει τις ίδιες ιδιότητες με το ασπράδι του αυγού. Είναι η νούμερο ένα λύση για νηστίσιμη ζαχαροπλαστική.

β) Τον πουρέ κολοκύθας εγώ τον έφτιαξα μόνη μου. Καθάρισα μια κολοκύθα από φλούδια και σπόρια, την έκοψα κομμάτια σαν πατάτες φούρνου και την έβρασα μόνη της χωρίς νερό, μόνο με ένα μικροσκοπικό κρεμμυδάκι ώσπου μαλάκωσε εντελώς. Ύστερα την πέρασα από τη μύλο των λαχανικών.

γ) Δεν είμαι σίγουρη αν το ξύδι από μηλίτη είναι το ίδιο με το μηλόξυδο. Στη γεύση ίδια μου φάνηκαν, αλλά καλού-κακού, για τα μπισκοτάκια βρήκα και αγόρασα ένα ξύδι από μηλίτη. Δυστυχώς εισαγωγής.

Κανελόπιτα

Από τότε που ανακάλυψα τα ιστολόγια μαγειρικής, είμαι χαμένη υπόθεση.

Χαζεύω ολημερίς συνταγές κι εικόνες. Γλυκά και αλμυρά. Σαλάτες κι επιδόρπια και ροφήματα συμπυκνωμένα. Μεγάλα σάιτ του εξωτερικού και διαμαντάκια του εσωτερικού.

Και πού και πού βρίσκω και καμιά απίστευτα εύκολη και νόστιμη συνταγή, που να χρωστάω χάρη σ' εκείνην που μου την παρουσίασε. Σαν την Έρη.

Να 'σαι πάντα καλά, καλή μου. Κι ας με συγχωρέσεις που πείραξα λιγάκι το τελικό αποτέλεσμα.



Κανελόπιτα

Πηγές: Captain Cook


Μερίδες: 9

Χρόνος: 1 ώρα και 20 λεπτά

Υλικά:

1 φλιτζάνι ελαιόλαδο
1 φλιτζάνι ζάχαρη
1 1/2 φλιτζάνι χυμό λεμονιού
ξύσμα από ένα λεμόνι
2 φλιτζάνια + 1 κουταλιά της σούπας αλεύρι για όλες τις χρήσεις
4 κουταλάκια του γλυκού μπέικιν πάουντερ
1 κουταλάκι του γλυκού κανέλα σκόνη
1/2 κουταλάκι του γλυκού μοσχοκάρυδο
1 πρέζα αλάτι
1/2 φλιτζάνι σταφίδες
1/2 φλιτζάνι καρύδια κοπανισμένα





Εκτέλεση

1. Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς, στις αντιστάσεις.

2. Σε ένα μπωλ ανακατεύουμε τα 2 φλιτζάνια το αλεύρι, το μπέικιν πάουντερ, την κανέλα, το μοσχοκάρυδο και το αλάτι.

3. Σε δεύτερο μικρότερο μπωλ ανακατεύουμε τα καρύδια και τις σταφίδες με την έξτρα κουταλιά του αλευριού. Ανακατεύουμε καλά να καλυφθούν οι ξηροί καρποί με το αλεύρι.

4. Χτυπάμε στο μίξερ το λάδι με τη ζάχαρη. Προσθέτουμε το χυμό του λεμονιού, το ξύσμα και το μείγμα του αλευριού λίγο-λίγο. Ρίχνουμε και τους ξηρούς καρπούς να πάνε πάντου.

5. Λαδώνουμε και αλευρώνουμε ένα τετράγωνο κεραμικό σκεύος για γλυκά, περίπου 20 εκατοστά κάθε πλευρά του. Ρίχνουμε κια απλώνουμε το μείγμα στο ταψάκι και το ψήνουμε για περίπου 50 με 55 λεπτά ή έως να βγαίνει καθαρή η οδοντογλυφίδα όταν την καρφώσουμε στο κέντρο της πίτας.

6. Το βγάζουμε από το φούρνο και το αφήνουμε δέκα λεπτά να κρυώσει πριν το κόψουμε. Σερβίρουμε πασπαλισμένο με κανέλα και ζάχαρη άχνη ανακατεμένη.





Ήθελα να ακολουθήσω κατά γράμμα τη συνταγή αλλά δεν είχα ούτε πορτοκάλια, ούτε σόδα και το ταψί μου ήταν ένα πήλινο από αγοραστή σοκολατόπιτα (γι' αυτό και χρειάστηκε περισσότερη ώρα στο ψήσιμο). Αλλά ακόμα κι έτσι είναι εκπληκτικό, ειδικά μετά από ένα γεύμα σαν εκείνο του Ευαγγελισμού, που η σκορδαλιά έχει κάνει το στόμα σαν τσαρούχι.

Λαμπροκούλουρα / Easter shortbread cookies

Απ’ όλες τις θρησκευτικές γιορτές το Πάσχα είναι το μόνο που κατορθώνει από καιρού εις καιρόν να μου ξυπνά το θρησκευτικό αίσθημα.

Δεν είναι ότι δεν κατανοώ το νόημα των Χριστουγέννων ή του Δεκαπενταύγουστου ή του Ευαγγελισμού. Ακόμη κι η αναγκαιότητα να γιορτάσουμε την Πεντηκοστή ή των Τριών Ιεραρχών μου είναι απόλυτα κατανοητή και σεβαστή καλοδεχούμενη, ειδικά όταν αυτές οι γιορτές συνδυάζονται με μάσες, ξάπλες και ραχάτι. Όμως μόνο το Πάσχα κατορθώνει να ξυπνήσει έστω και στο τόσο λίγο μια κάποια αίσθηση κατάνυξης, μια ίσως παροδική εντύπωση ότι ναι, υπάρχει Θεός και ναι, εφόσον υπάρχει θα γινόταν θυσία για τα πλάσματά του (όχι μόνο τους ανθρώπους, όλα του τα πλάσματα, αλλά αυτό είναι μια άλλη και πολύ μεγάλη κουβέντα για να την ξεκινήσουμε εδώ ή τώρα).

Δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό. Πιθανόν να φταίει η εποχή του χρόνου, η άνοιξη ενδείκνυται για μελοδραματισμούς και ποιος είναι δυνατότερος μελοδραματισμός από ένα νέο και παρθένο αγόρι που θυσιάζεται για το καλό της ανθρωπότητας; Ή ίσως να φταίει εκείνη η φράση, που κάθε φορά που την ακούω νιώθω ως το βάθος της ψυχής τη δύναμή της:

Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατό μου τέκνο, πού έδυ σου το κάλλος;

Χριστός Ανέστη και Χρόνια Πολλά. Πάρτε κουλουράκι.

Λαμπροκούλουρα (η συνταγή της γιαγιάς μου, Καλλιόπης Λύκου)

Μερίδες: 100 κομμάτια
Χρόνος: 1 ώρα (για το πρώτο ταψί, και μισή ακόμη για κάθε επόμενο ταψί)



Υλικά

2 κιλά αλεύρι μαλακό
400 gr φυτίνη
600 gr ζάχαρη
8 αυγά
6 βανίλιες
1 φακελάκι (περίπου 1 γεμάτη κουταλιά του γλυκού) αμμωνία
1/2 κουταλάκι του γλυκού μαγειρική σόδα
1 κρασοπότηρο γάλα
ξύσμα ενός λεμονιού



Εκτέλεση

1. Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς.

2. Χτυπάμε τη φυτίνη με τη ζάχαρη στο μίξερ ως ν’ ασπρίσει το μείγμα.

3. Προσθέτουμε ένα-ένα τα αυγά, τη βανίλια, τη σόδα, το ξύσμα λεμονιού και την αμμωνία διαλυμένη στο γάλα.

4. Όταν το μείγμα γίνει ομοιογενές, προσθέτουμε το αλεύρι λίγο-λίγο και ζυμώνουμε καλά.

5. Φτιάχνουμε κουλουράκια, σε σχήμα έλικας, διπλής έλικας, πλεξίδας ή βαρκούλας και τα στρώνουμε σε ελαφρά βουτυρωμένο ταψί. Τα αλλέιφουμε με κρόκο αυγού χτυπημένο.


Πώς να φτιάχνετε διπλές έλικες (επάνω) και βαρκούλες (κάτω) από ένα κορδονάκι ζύμης


6. Ψήνουμε στους 180 βαθμούς, 20-25 λεπτά ή και λίγο περισσότερα, ως να πάρουν ελαφρά χρυσαφένιο χρώμα. Τα αφήνουμε να κρυώσουν μέσα στο ταψί.



Μια μόνο παρατήρηση εδώ: καλό θα είναι να μην μείνουν μικρά παιδιά μέσα στην κουζίνα όση ώρα ψήνονται τα κουλουράκια, γιατί η αμμωνία μπορεί να τα κάνει να νιώσουν δυσφορία. Την ώρα που τα πλάθουμε δεν είναι τόσο έντονη η μυρωδιά της, αλλά κατά τη διάρκεια του ψησίματος, έχετε ένα παράθυρο ανοιχτό για κάθε ενδεχόμενο.

If you don't read Greek, ask me for the recipe at effiegis(at)hotmail dot com.

Τρούφες καρότου-καρύδας / Carrot & Coconut Truffles

Είναι ώρες και φορές που γουστάρω ένα γλυκό. Κάτι μας είπες τώρα. Εντάξει, ας διορθώσω προς το ειλικρινέστερο: είναι ώρες και φορές που γουστάρω ένα ασυνήθιστο γλυκό. Ούτε μπακλαβούδια, ούτε κρεμούλες, ούτε κρουασάν σοκολάτα. Ούτε παγωτό. Κάτι που να μου αρέσει και να το φάω, αλλά και να μη μου αρέσει, για να μην το καταβροχθίσω.

Τη λύση μου έδωσε ένα περιοδικό, το οποίο θα αναφέρω όταν θυμηθώ. Μικρά τρουφάκια καρύδας (για την οποία δεν τρελαίνομαι) και καρότου (για το οποίο επίσης δεν πολυτρελαίνομαι). Όμως ο συνδυασμός τελικά σκοτώνει…

Και είναι και πολύ εμφανίσιμο γλυκάκι, νηστίσιμο, χωρίς πολλά υλικά, γίνεται ταχύτατα, και λερώνεις μόνο μια κατσαρολίτσα κι ένα πιάτο. Κι αν τα βάλεις στη σειρά στα τρουφόχαρτά τους μέσα σε ένα μεταλλικό κουτί από μπισκότα, κάνεις ένα δώρο, που ούτε στη φαντασία τους δεν έχουν ξαναδεί τέτοιο. Πιστέψτε με. Όπου τα εμφάνισα, κανείς δεν πίστεψε με τη μία ότι τα έφτιαξα με τα δυο μου χεράκια.

Τρούφες καρότου-καρύδας

Μερίδες: περίπου 24 κομμάτια
Χρόνος: 1 ώρα

Υλικά

1 kgr καρότα
400 gr ζάχαρη
Το ξύσμα ενός πορτοκαλιού
2 κουτάκια βανιλίνη
200 gr τριμμένη καρύδα συν 100gr για το γαρνίρισμα

Εκτέλεση

1. Καθαρίζουμε τα καρότα και τα τρίβουμε στον ψιλό τρίφτη.
2. Βάζουμε τα καρότα, τη ζάχαρη το ξύσμα πορτοκαλιού και τη βανιλίνη σε μια κατσαρολίτσα και τα ζεσταίνουμε ανακατεύοντας σε δυνατή φωτιά, ως τα σωθούν τα υγρά που βγάζει το καρότο. Αυτό μπορεί να πάρει και ένα τέταρτο. Θέλει όμως αρκετό ανακάτεμα, για να εξατμιστεί το υγρό πιο γρήγορα και για να μην καραμελώσει η ζάχαρη.
3. Κατεβάζουμε από τη φωτιά και το αφήνουμε να κρυώσει πέντε λεπτά. Προσθέτουμε τα 200gr καρύδας, ανακατεύουμε, και το αφήνουμε να κρυώσει εντελώς.
4. Πλάθουμε μικρές μπαλίτσες από το μείγμα καρότου καρύδας και τις ρολάρουμε πάνω στην υπόλοιπη τριμμένη καρύδα. Στολίζουμε σε τρουφόχαρτα και σερβίρουμε.



Γενικά δύο είναι αυτά που πρέπει να προσέξει κανείς. Πρώτον να μην τα αφήσει να ξεραθούν. Πρέπει να μείνουν υγρά και μαλακά, κι αυτό θα γίνει αν τους απαγορέψετε να κυκλοφορούν χωρίς σκέπασμα. Εγώ τα βάζω στην τουρτιέρα και τα σκεπάζω με το καπάκι της, αλλά και ένα οποιοδήποτε μπολ την ίδια δουλειά θα κάνει. Το δεύτερο είναι ότι το ψυγείο δεν τα ενοχλεί, αλλά θα πρέπει να είναι καλά κλεισμένα στο κουτί τους, γιατί τραβάνε μυρωδιές και δε θέλετε το τρουφάκι σας να μυρίζει τζατζίκι…

Κι επίσης αντί για καρύδα μπορείτε να τα ρολάρετε σε σοκολάτα ή sprinkles ή να τα περιχύσετε με λυωμένη σοκολάτα.

Και κάτι πολύ-πολύ-πολύ μαγκιώρικο: αντί για ξύσμα πορτοκαλιού, καμμιά φορά (κι όταν έχω) βάζω αποξηραμένη φλούδα περγαμόντου, τριμμένη σε σκόνη. Η ελαφρά πικρή της γεύση είναι το κάτι άλλο.



Δεν την απέφυγα τελικά τη μεγάλη μου αδυναμία… τι αν κάνεις. Ή είσαι σοκολατομανής ή δεν είσαι.

If you don't read Greek, ask me for the recipe at effiegis(at)hotmail dot com.

Κεκάκια Λεβάντας

Μ’ έχουν πιάσει οι πειραματισμοί μου αυτές τις μέρες και πώς θα μπορούσε αυτή η κατάσταση να μην υπακούει στο αρχαίο ρητό: Μια επιτυχία ακολουθεί από πολλές αποτυχίες. Και ειδικά όταν πρόκειται για γλυκό τύπου κέικ που θέλει φούρνο κι υπομονή και μέτρημα κι εγώ είμαι μάλλον ανάξια λόγου στο όλο θέμα.

Για να φτάσω να προσφέρω στην οικογένειά μου αυτά τα κεκάκια (cupcakes αγγλιστί) έφαγα τα μούτρα μου και τέσσερις μέρες φούρνισε-ξεφούρνισε αηδεστάτων σβώλων ψημένης αλευρόκολλας. Μια δεν ήταν εντάξει το αλεύρι, μια έπεφτε πολλή η ζάχαρη, μια πίκραινε από την υπερβολική λεβάντα, μια βρώμαγε το αυγό...

Ρίχνω μεγάλη ευθύνη στην κοπέλα που μου έδωσε τη συνταγή, αλλά και πάλι τι να της πεις, αφού εκείνης δεν της μπόχαρε η αυγουλίλα, γιατί να την αντιμετωπίσει; Για την ιστορία και για το του Καίσαρος τω Καίσαρι, η αρχική συνταγή εμφανίζεται σε αυτήν τη σελίδα στο πολύ ενδιαφέρον site Recipezaar. Το παράξενο είναι ότι ούτε οι σχολιαστές της συνταγής παρατήρησαν στη βρώμα του ωμού αυγού στο γλάσο. Μπλιεκ.

Η συνταγή λέει για χρώμα λιλά το γλάσο, αλλά εγώ είχα μόνο λίγο πράσινο, οπότε προτίμησα να πρασινίσω το όλο θέμα. Ύστερα ανακάλυψα και λίγο κόκκινο, οπότε πρόσθετα μια βουλίτσα κόκκινου πάνω από το πράσινο. Εν πάσει περιπτώσει, δεν έχω τελειώσει με τα κεκάκια αυτά. Θα επανέλθω, αφού όμως πρώτα ξεκουραστώ ένα-δυο μήνες από την υπερπροσπάθεια…

Κεκάκια Λεβάντας


Μερίδες: 12 ατομικά κεκάκια

Χρόνος παρασκευής: 50 λεπτά (30 λεπτά προετοιμασία + 20 λεπτά για το ψήσιμο)



Υλικά
Για τα κεκάκια:
100 gr ζάχαρη
¼ κουταλάκι του γλυκού αποξηραμένα άνθη λεβάντας
120 gr βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
2 αυγά
100 gr αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
2 κουταλιές της σούπας γάλα
2 φυσίγγια βανιλίνη

Για το γλάσο:
1 ½ φλιτζάνι ζάχαρη άχνη
2 φυσίγγια βανιλίνης
1 ασπράδι αυγού
4-5 σταγόνες χρώμα ζαχαροπλαστικής

Εκτέλεση
Για τα κεκάκια:

1. Ζεσταίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς και ντύνουμε μια φόρμα για μάφιν, δώδεκα θέσεων με χαρτάκια για ατομικά κέικ.

2. Βάζουμε τη ζάχαρη και τη λεβάντα στο μούλτι και τα χτυπάμε να ανακατευτούν. Δεν πειράζει αν η ζάχαρη γίνει άχνη.

3. Σε ένα μπωλ βάζουμε την αρωματισμένη ζάχαρη και το βούτυρο και τα χτυπάμε με μίξερ μέχρι το μίγμα να ασπρίσει και να αφρατέψει.

4. Προσθέτουμε τα αυγά ένα-ένα, χτυπώντας συνεχώς, έπειτα το αλεύρι κοσκινισμένο, τη βανιλίνη και τελευταίο το γάλα.

5. Μοιράζουμε το μίγμα στα χαρτάκια για ατομικά κέικ και ψήνουμε στους 180 για 20 λεπτά, ως να βγαίνει καθαρό το μαχαίρι. Όταν τα βγάλουμε από το φούρνο, τα αφήνουμε σε σχάρα να κρυώνουν.

Για το γλάσο:

1. Χτυπάμε το ασπράδι και προσθέτουμε λίγη-λίγη τη ζάχαρη άχνη και τη βανιλίνη. Προσθέτουμε το χρώμα (κατά προτίμηση στο χρώμα της λεβάντας) και ανακατεύουμε.

2. Ρίχνουμε από μια κουταλιά της σούπας πάνω στα κεκάκια και το αφήνουμε να κρυώσει και να σταθεροποιηθεί.