Κοτόπουλο στο φούρνο με πατάτες

Η παρακάτω ανάρτηση δεν αποτελεί διαφήμιση. Δεν πληρώθηκα γι' αυτήν, ούτε και πρόκειται. Η γνώμη που εκφράζω είναι η δική μου και δεν προτρέπω κανέναν σε αγορά του προϊόντος.



ΕΨΑ.

Χτύπσες;

Και γιατί να μην πεις με το όνομά του ένα αναψυκτικό που αποτελεί ανέκδοτο από τότε που θυμάσαι τον εαυτό σου; Που είναι ελληνικό και μη σου πω και πιο γευστικό από το χι-ψι-ζήτα ξενικό και λάιτ μαυροζούμι με λεμόνι; ΕΨΑ lemon cola light, κύριοι. Αυτά είναι.

Για να πιεις. Για να μαγειρέψεις... μπορείς να πέσεις και στο λιγότερο hardcore της λεμονίτας. Light πάντα, έτσι;.

Κάτι μου λέει ότι αυτήν την εβδομάδα θα πλέξουμε το εγκώμιο των ελληνικών παραγωγών και των προϊόντων τους. Συντονιστείτε.



Κοτόπουλο στο φούρνο με πατάτες

Πηγές: προσωπική έμπνευση


Μερίδες: 4

Χρόνος: 1 ώρα και 20 λεπτά + 30 λεπτά μαρινάρισμα

Υλικά:

Για τη μαρινάδα:

2 κουτάκια λεμονάδα ΕΨΑ light
1 κουταλάκι του γλυκού νιφάδες αποξηραμένου σκόρδου
1 κουταλάκι του γλυκού νιφάδες αποξηραμένου κρεμμυδιού
1 κουταλάκι του γλυκού κεδροκούκουτσα τριμμένα (ή γιουνίπερο ή άρκευθος)

4 μερίδες κοτόπουλο
8 μέτριες πατάτες
2 κουταλάκια του γλυκού θρούμπι
2 κουταλάκια του γλυκού σκόνη μουστάρδας
2 κουταλάκια του γλυκού μαύρο πιπέρι τριμμένο
μισό λεμόνι
αλάτι
4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο




Εκτέλεση

1. Πλένουμε και καθαρίζουμε το κοτόπουλο. Εμείς το ξεπετσιάσαμε κιόλας, χωρίς να χάσουμε τίποτε από την ζουμεράδα του, είχαμε κόλπο. Το βάζουμε σε βαθύ και στενό μπωλ και το περιχύνουμε με τη λεμονίτα. Πασπαλίζουμε τα υπόλοιπα υλικά της μαρινάδας και τα τρίβουμε πάνω στο κοτόπουλο, να πάνε παντού. Το αφήνουμε εκτός ψυγείου, να μαριναριστεί για περίπου 30 λεπτά.

2. Προθερμαίνουμε το φούρνο στις αντιστάσεις πάνω-κάτω, στους 250 βαθμούς. Πλένουμε και καθαρίζουμε τις πατάτες. Τις κόβουμε κυδωνάτες ή σε τέταρτα και τις αραδιάζουμε σε ταψί, σε μονή στρώση. Σε μικρό μπωλάκι ανακατεύουμε από 1 κουταλάκι του γλυκού θρούμπι, σκόνη μουστάρδας και πιπέρι και με αυτό πασπαλίζουμε τις πατάτες. Τις ανακατεύουμε, να μπαχαριστούν καλά από όλες τις μεριές.

3. Στραγγίζουμε το κοτόπουλο από τη μαρινάδα. Σουρώνουμε 1 1/2 φλιτζάνι από το ζουμί της μαρινάδας και το κρατάμε κατά μέρος. Ξεπλένουμε το κοτόπουλο καλά σε τρεχούμενο νερό. Καλό θα ήταν να μην μείνει τίποτε από τα μπαχαρικά της μαρινάδας πάνω στο κρέας. Βάζουμε το κοτόπουλο πάνω στις πατάτες. Σε μικρό μπωλάκι ανακατεύουμε το υπόλοιπο 1 κουταλάκι του γλυκού θρούμπι, σκόνη μουστάρδας και πιπέρι και με αυτό πασπαλίζουμε το κρέας. Τρίβουμε τα μπαχαρικά πάνω στο κρέας, να πάνε παντού.

4. Περιχύνουμε το κοτόπουλο με τις πατάτες με το 1 1/2 φλιτζάνι της μαρινάδας και το λάδι. Στίβουμε το λεμόνι από πάνω και βάζουμε τη λεμονόκουπα σε μια γωνιά του ταψιού. Σκεπάζουμε το ταψί με αλουμινόχαρτο και το βάζουμε στο φούρνο για μισή ώρα, χωρίς να πειράξουμε καθόλου στο μεταξύ.

5. Μόλις περάσει η μισή ώρα, βγάζουμε το ταψί, γυρίζουμε το κοτόπουλο από την άλλη μεριά, το ξανασκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο και το ξαναβάζουμε στο φούρνο για μισή ώρα.

6. Μόλις περάσει και αυτό το μισάωρο, βγάζουμε το ταψί, αφαιρούμε το αλουμινόχαρτο και ρίχνουμε αλάτι στις πατάτες και το κοτόπουλο. Επιστρέφουμε στο φούρνο, ξεσκέπαστο, για άλλα δέκα λεπτά. Βγάζουμε και πάλι το ταψί, γυρίζουμε το κοτόπουλο και το ξαναβάζουμε στο φούρνο για άλλα δέκα λεπτά, να ροδίσει κι από την άλλη.

7. Σερβίρουμε αμέσως, περιχύνοντας το φαγητό με το ζουμάκι που περίσσεψε στο ταψί (τη λεμονόκουπα την πετάμε, ή αν υπάρχει κανένας μερακλής, του τη σερβίρουμε). Συνοδεύουμε με ντοματοσαλάτα και ΕΨΑ lemon cola light. Χεχε.





Δώστε βάση στο κολπάκι με το αλάτισμα στο τέλος του μαγειρέματος. Μου το εμπιστεύτηκε σοβαρή και αριστούχα μαγείρισσα, της παλαιάς σχολής. Η διαφορά στην υφή της πατάτας είναι το κάτι άλλο, σχεδόν λυώνει στο στόμα. Κι η ελάχιστα γλυκιά γεύση της σαλτσούλας θα σας κάνει να μην μπορείτε να το ξεπεράσετε.

Bangers and Mash

Διότι και η γηραιά Αλβιών έχει τη δική της παραδοσιακή κουζίνα.

Κάθε φορά που μιλάμε για ξένες κουζίνες σκεφτόμαστε τη γαλλική, την ιταλική, τη μεξικάνικη, την κινέζικη, την ινδική, την ταϊλανδέζικη. Αλλά ποτέ την αγγλική. Όχι ότι δεν υπάρχουν λόγοι γι' αυτό (λόγοι που έχουν κυρίως να κάνουν με τη σύγκριση με την ελληνική), αλλά είναι κρίμα να περιορίζουμε τους γευστικούς μας ορίζοντας γιατί γενικά και αόριστα, "η αγγλική κουζίνα δεν υπάρχει". Υπάρχει και παραϋπάρχει και μάλιστα κουβαλάει επάνω της μεγάλο μέρος της ιστορίας της χώρας.

Όπως τα περίφημα Bangers and Mash, μικρά λουκάνικα σιγομαγειρεμένα με κρεμμύδια στο ζωμό τους πάνω σε ένα στρώμα από παχύ βελουδένιο πουρέ. Ένα φαγητό καθ' όλα φυσιολογικό θα μου πείτε. Και θα σας συμπληρώσω, ένα φαγητό που το έφτιαχναν κυρίως κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν οι χασάπηδες αραίωναν τον κιμά με νεράκι, με αποτέλεσμα τα λουκάνικα πολλές φορές να σκάνε μέσα στην κατσαρόλα με ένα δυνατό ΜΠΑΝΓΚ!

Bangers. Αυτά που κάνουν ΜΠΑΝΓΚ. ΚΑΙ στους γευστικούς σου κάλυκες.



Bangers and Mash
Πουρές με μοσχαρίσια λουκάνικα σε σάλτσα ψητού

Πηγές: κάποια τηλεοπτικά σόου (όπως το Diners, Drive-Ins and Dives), τα οποία παρακολούθησα χωρίς να κρατήσω σημειώσεις. Άλλωστε η συνταγή είναι πολύ εύκολη κι απλή για να χρειαστεί να την κρατήσεις κάπου γραμμένη


Μερίδες: 4

Χρόνος: 45 λεπτά

Υλικά:

για τη σάλτσα με τα λουκάνικα:
1 κιλό λουκάνικα μοσχαρίσια
1 μεγάλο κρεμμύδι
125 γραμμάρια κρέμα γάλακτος με λίγα λιπαρά
1 σκελίδα σκόρδο
1 φλυτζάνι κόκκινο κρασί ή μπύρα
1 πρέζα μοσχοκάρυδο τριμμένο
αλάτι, μαύρο πιπέρι τριμμένο


για τον πουρέ:
1 κιλό πατάτες
4 κουταλιές της σούπας βούτυρο Κερκύρας
1/2 λίτρο φρέσκο γάλα
1/2 κουταλάκι του γλυκού μοσχοκάρυδο τριμμένο
αλάτι, λευκό πιπέρι τριμμένο





Εκτέλεση

1. Ετοιμάζουμε τον πουρέ: Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε σε κύβους. Γεμίζουμε μια κατσαρόλα με αλατισμένο νερό και μόλις πάρει βράση προσθέτουμε τις πατάτες. Τις αφήνουμε να βράσουν ως να μαλακώσουν, περίπου 20 λεπτά.

2. Στραγγίζουμε τις πατάτες και τις λυώνουμε με το ειδικό εργαλείο ή περνώντας τες από μύλο του πουρέ. Ξαναβάζουμε τον πουρέ στην κατσαρόλα και τον επιστρέφουμε στη φωτιά, προσθέτουμε το βούτυρο και το ανακατεύουμε να λυώσει και να ενσωματωθεί. Προσθέτουμε το γάλα, μια κουτάλα του σερβιρίσματος τη φορά, ανακατεύοντας κάθε φορά να ενσωματωθεί. Προσθέτουμε το λευκό πιπέρι και το μοσχοκάρυδο και του δίνουμε μια βράση, ανακατεύοντας συνεχώς για να μην πιάσει. Μόλις σχηματιστούν οι πρώτες φουσκάλες στον πουρέ, το κατεβάζουμε από τη φωτιά.

3. Ετοιμάζουμε τα λουκάνικα: Όσο βράζουν οι πατάτες ετοιμάζουμε τη σάλτσα. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το κόβουμε λεπτές φέτες. Καθαρίζουμε το σκόρδο και το λυώνουμε. Σε αντικολλητικό τηγάνι βάζουμε τα λουκάνικα ολόκληρα, χωρίς λιπαρή ουσία. Τα ψήνουμε έτσι για περίπου 7 λεπτά από κάθε πλευρά, να ροδίσουν. Τα βγάζουμε από το τηγάνι και τα κόβουμε σε κομμάτια περίπου 5 εκατοστών.

4. Στο τηγάνι με το λίπος από τα λουκάνικα ρίχνουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο και τα σωτάρουμε να μαλακώσουν. Προσθέτουμε τα λουκάνικα και σβήνουμε αμέσως με το κρασί. Αφήνουμε το κρασί να εξατμιστεί. Προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος, τον πελτέ ντομάτας αραιωμένο σε μισό ποτήρι νερό, αλάτι, πιπέρι και το μοσχοκάρυδο. Αφήνουμε τη σάλτσα στη φωτιά να μελώσει, περίπου 10 με 15 λεπτά.

5. Σερβίρουμε τον πουρέ με τα λουκάνικα και την σάλτσα. Συνοδεύουμε με μια ωραία ξυδάτη μαρουλοσαλάτα.





Δύο τινά: πρώτον ο ορθός τρόπος βρασίματος της πατάτας είναι να την πλύνεις καλά και να τη βράσεις ολόκληρη, και να την ξεφλουδίσεις μετά, βρασμένη. Ωστόσο ο τρόπος αυτός είναι κάπως αργός κι εγώ βιαζόμουν. Δεύτερον, η κρέμα γάλακτος και ο πελτές δεν είναι μέρος της αρχικής συνταγής. Αλλά και πάλι μου είχαν περισσέψει και σιχαίνομαι να πετάω φαγητό.

Γκούλας

Πριν από μερικές μέρες -μπορεί και μήνα ολόκληρο- κάποιος καλός φίλος αναρωτήθηκε διαβάζοντας το μπλογκ: "γκούλας;"

Κι επειδή εγώ δε χαλάω χατήρι κανενός, γκούλας. Ουγγαρέζικο όμως, έτσι;



Γκούλας

Μερίδες: 4

Χρόνος: 3 1/2 ώρες

Υλικά:

750 γραμμάρια μοσχάρι άπαχο
1 μεγάλο κρεμμύδι
4 σκελίδες σκόρδο
4 μεγάλα καρότα
4 μεγάλες πατάτες
1 πράσινη πιπεριά
1 κόκκινη πιπεριά
1 κίτρινη πιπεριά
2 κουταλιές της σούπας πάπρικα καπνιστή
4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
1 κουταλάκι του γλυκού μαυροκούκι (ή νιτζέλα ή κάραγουεϊ)
1 κουταλάκι του γλυκού ματζουράνα
2 κουταλιές της σούπας πελτές ντομάτας
αλάτι





Εκτέλεση

1. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το ψιλοκόβουμε. Καθαρίζουμε το σκόρδο και το λυώνουμε στην πρέσα. Καθαρίζουμε τις πιπεριές και τις κόβουμε σε τετράγωνα κομμάτια, περίπου 3 εκατοστά σε διάμετρο. Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε σε μεγαλούτσικους κύβους, περίπου 3 εκατοστά διάμετρο. Καθαρίζουμε τα καρότα και τα κόβουμε σε χοντρές ροδέλες.

2. Πλένουμε το κρέας και το κόβουμε σε κύβους περίπου 3 εκατοστά σε διάμετρο.

3. Σε κατσαρόλα με βαρύ πάτο ζεσταίνουμε το λάδι και καβουρδίζουμε το κρέας, να ροδίσει απ' όλες τις πλευρές. Το βγάζουμε σε πιάτο και το κρατάμε κατά μέρος.

4. Στο ζωμό του κρέατος ρίχνουμε μια κουταλιά της σούπας πάρπικα και την ανακατεύουμε καλά με ξύλινη κουτάλα, να καβουρδιστεί. Μόλις αρχίσει να μυρίζει, προσθέτουμε τα κρεμμύδια και το σκόρδο. Όταν αρχίσουν να μαλακώνουν, προσθέτουμε τις πιπεριές.

5. Ρίχνουμε πάλι πίσω στην κατσαρόλα το κρέας, προσθέτουμε αλάτι, το μαυροκούκι και δύο ποτήρια νερό και αφήνουμε το φαγητό να βράσει, με το καπάκι της κατσαρόλας κλειστό για περίπου 2 ώρες, φροντίζοντας να μη σωθεί το νερό του και να μην κολλήσει.

6. Όταν το κρέας έχει βράσει, προσθέτουμε τις πατάτες, τα καρότα, τον πελτέ αραιωμένο σε λίγο νερό, την υπόλοιπη πάπρικα και τη ματζουράνα. Βράζουμε για μισή ώρα ακόμη, να μαλακώσουν τα λαχανικά και να σωθεί κάπως το ζουμί. Η ουγγαρέζικη παραλλαγή του γκούλας είναι πηχτή σάλτσα κι όχι σούπα.

7. Σερβίρουμε με βραστές μπουλέτες για να πιουν το ζουμάκι του και μια πράσινη σαλάτα. Αντί για μπουλέτες, όπως είναι η ελληνική απόδοση της λέξης knedlyki (είναι τσέχικη λέξη αυτή, σφαίρες από βραστή ζύμη ψωμιού, dumpling στα αγγλικά), μπορούμε να βολευτούμε με μπόλικη ψίχα από λευκό ψωμί ή με την ουγγαρέζικη παραλλαγή, τα nokedli, που είναι χειροποίητα ζυμαρικά με αυγό, σαν χυλοπιτάκια με αυγά. Ορχήστρα βιολιών να παίζει παθιάρικα τσάρντας στο background προαιρετική.



Το αυθεντικό γκούλας βέβαια, που μυρίζει ουγγαρέζικα βοσκοτόπια και βαρβατίλα ευρωπαϊκή, αντί για ελαιόλαδο έχει ένα κομμάτι λαρδί κομμένο σε κύβους. Εμείς στο Σπίτι Μας, επειδή δεν αγαπάμε ιδιαίτερα το τετραπλό by-pass και τα χάπια για την πίεση, λέμε να μείνουμε στο λαδάκι του Θεού και να αφήσουμε το λαρδί του Σατανά για άλλες, παλαιότερες και πιο θερμιδικά απαιτητικές εποχές.

Αγκινάρες με αρακά

Μέχρι που πήγα 36 ετών, τις αγκινάρες ούτε που τις πλησίαζα.

Όχι γιατί δε μου άρεσαν, αλλά γιατί είχαν πάντα την ατυχία να συνοδεύονται από κουκιά. Τα οποία δεν έχω την ικανότητα να φάω. Δε νομίζω ότι μου λείπει εκείνο το ένζυμο που καταπολεμά την κυάμωση, αλλά σίγουρα, όταν βάλω κουκί στο στόμα μου δεν καταφέρνω καν να το καταπιώ, η γλώσσα μου το πετάει έξω αντανακλαστικά. Κι από παραδρομή, ούτε και αγκινάρες είχα ποτέ μου δοκιμάσει.

Ωστόσο, μια μέρα, πριν από δυο-τρία χρόνια, αποφάσισα ότι έστω μια φορά στη ζωή μου πρέπει να δοκιμάσω και μια αγκινάρα. Διστακτικά. Κι από τότε... Αχ, δεν τις χορταίνω! Δεν τις χορταίνω σας λέω. Όποτε πάμε στην Τήνο για διακοπες είμαι στον παράδεισο: αγκινάρες τουρσί, αγκινάρες γεμιστές με κιμά, αγκινάρες σουφλέ, αγκιναροκεφτέδες, αγκινάρες ομελέτα, αγκινάρες άλειμμα για καναπεδάκια, αγκινάρες σαλάτα, αγκινάρες πίτα, αγκινάρες, αγκινάρες, αγκινάρες!

Κι επειδή άμα δεν ταιριάζαμε δε θα συμπεθεριάζαμε, στο Σπίτι Μας τις αγκινάρες τις τρώμε όσο πιο τακτικά γίνεται. Συνήθως κατεψυγμένες, γιατί είναι και μανούρα να τις καθαρίσεις, αλλά χτες πήρα level και στο καθάρισμα της αγκινάρας.

Και φρέσκο αρακά από τη λαϊκή που τον λατρεύω επίσης και τι στον κόσμο.


Αγκινάρες με αρακά

Μερίδες: 4

Χρόνος: 45 λεπτά προετοιμασία και 45 λεπτά μαγείρεμα

Υλικά:

16 αγγινάρες
2 κιλά φρέσκο αρακά (με το φλούδι του)
4 μέτρια καρότα
4 μέτριες πατάτες
4 φρέσκα κρεμμυδάκια
1 σκελίδα σκόρδο
αλάτι, μαύρο πιπέρι τριμμένο
4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
4 κουταλιές της σούπας άνιθο ψιλοκομμένο
1/2 φλιτζάνι λευκό κρασί
χυμό από 2+2 λεμόνια





Εκτέλεση

1. Καθαρίζουμε τις αγκινάρες και τις βάζουμε σε μπωλ με νερό στο οποίο έχουμε προσθέσει το χυμό των δύο λεμονιών. Καθαρίζουμε τον αρακά, ξεσπυριάζοντάς τον και πετώντας το φλούδι. Τον ξεπλένουμε σε κρύο νερό. Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε στα τέσσερα, καθαρίζουμε τα καρότα και τα κόβουμε σε ροδέλες, όχι πολύ χοντρές.

2. Καθαρίζουμε τα κρεμμυδάκια και τα ψιλοκόβουμε, φύλλα και λευκό μέρος. Καθαρίζουμε το σκόρδο και το λυώνουμε. Ψιλοκόβουμε τον άνιθο.

3. Σε κατσαρόλα με βαρύ πάτο ζεταίνουμε το λάδι και τσιγαρίζουμε το κρεμμυδάκι και το σκόρδο. Προσθέτουμε τον αρακά και τον γυρίζουμε λίγο, να μαραθεί. Σβήνουμε με το κρασί.

4. Μόλις εξατμιστεί το κρασί, προσθέτουμε τις αγκινάρες, τα καρότα, τις πατάτες και τον άνιθο, αλάτι και πιπέρι. Το αφήνουμε περίπου δέκα λεπτά, να ρουφήξει τα υγρά του.

5. Προσθέτουμε ένα ποτήρι νερό και κλείνουμε το καπάκι. Αφήνουμε το φαγητό να βράσει περίπου 20 λεπτά, να μαλακώσουν οι πατάτες και τα καρότα.

6. Δοκιμάζουμε αν έχουν βράσει καλά τα λαχανικά και όταν είναι έτοιμα, κλείνουμε το μάτι και προσθέτουμε στην κατσαρόλα το χυμό των δύο λεμονιών. Ανακατεύουμε να πάει παντού και σερβίρουμε ζεστό ή κρύο, με μπόλικο λεμόνι.



Τρυφερές, να λυώνουν στο στόμα. Και να λυώνω μαζί τους κι εγώ.

Κοτόπουλο με λαχανίδες

Ω, πόσο θα 'θελα να 'σασταν εδώ τώρα..

Έχει τσιγαριστεί ένα κοτοπουλάκι, μπουκίτσες, καθαρισμένο, σε κρεμμύδι και σκόρδο κι ο τόπος ευωδιάζει. Έχει σβηστεί με κρασί κι έχει παρφουμαριστεί με μαύρο πιπέρι, κουρκουμά και σουμάκι. Κι ύστερα έπεσαν πάνω του απαλές σαν νιφάδες χιονιού ένα μάτσο ψιλοκομμένες λαχανίδες. Και δυο πατατούλες κυδωνάτες, πάντα οι πατατούλες υποστηρίζουν στα στιβαρά τους μπράτσα ένα φαγητό.

Κι αφού όλο αυτό μαλάκωσε κι αφράτεψε, λούστηκε στην αψάδα τις μουστάρδας και του λεμονιού. Και περιμένω να κρυώσει για να μην τσουρουφλιστώ και μου τρέχουνε τα σάλια.

Κι όσο σκέφτομαι ότι οι λαχανίδες είναι φαΐ της Κατοχής, τόσο μου 'ρχεται να βάλω τις φωνές.


Κοτόπουλο με λαχανίδες

Μερίδες: 4

Χρόνος: 45 λεπτά

Υλικά:

4 στήθη κουτόπουλο, χωρίς πέτσα ή κόκκαλα
1 μεγάλο κρεμμύδι
2 σκελίδες σκόρδο
1 1 φλιτζάνι κρασί
Αλάτι, μαύρο πιπέρι τριμμένο
4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
1 κουταλάκι του γλυκού κουρκουμάς (κιτρινόρριζα)
1 κουταλάκι του γλυκού σουμάκι
1 κιλό λαχανίδες
2 μεγάλες πατάτες
2 κουταλιές της σούπας μουστάρδα
Χυμός ενός λεμονιού


Εκτέλεση

1. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το ψιλοκόβουμε. Καθαρίζουμε το σκόρδο. Σε μια κατσαρόλα με βαρύ πάτο,. τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο στο λάδι, να ροδίσει καλά.

2. Πλένουμε το κοτόπουλο και το κόβουμε σε μπουκίτσες. Τις ρίχνουμε λίγες-λίγες μέσα στην κατσαρόλα, να ροδίσουν. Σβήνουμε με το κρασί και προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι, κουρκουμά και σουμάκι.

3. Πλένουμε τις λαχανίδες, τις κόβουμε όπως το σπανάκι για το σπανακόρυζο και τις ρίχνουμε στην κατσαρόλα. Περιμένουμε να μαραθούν γυρίζοντάς τες απαλά με ξύλινη κουτάλα.

4. Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε στα τέσσερα. Τις προσθέτουμε στην κατσαρόλα. Προσθέτουμε και δύο φλιτζάνια νερό και κλείνουμε το καπάκι.

5. Μόλις οι πατάτες μαλακώσουν καλά, προσθέτουμε τη μουστάρδα και το λεμόνι και το ανακατεύουμε να πάει παντού. Το αφήνουμε να πάρει μία βράση και σερβίρουμε αμέσως.



Ούτε και ξέρω γιατί κάθομαι και σας μιλάω αυτή τη στιγμή. Τσιμπολογάω μια φρατζόλα φρέσκο χωριάτικο ψωμί κι αν είχα γένια θα τα μαδούσα. Μα δε γίνεται να κρυώσει λίγο πιο σύντομα; Ε;

Μοσχάρι βραστό

Οι αγγλόφωνοι το λένε stew.

Θα πει "βραστό". Ή μάλλον σιγομαγειρεμένο. Όχι, όχι, θα πει "κάτι που βράζει για ώρες μέσα σε μια κατσαρόλα μέχρι να πει ήμαρτον".

Ή μέχρι να πούμε εμείς "πω-πωωωω..."


Μοσχάρι βραστό

Μερίδες: 4

Χρόνος: 3 ώρες

Υλικά:

4 μερίδες μοσχάρι
4 μικρά κρεμμύδια
4 μεγάλα καρότα
4 μεγάλες πατάτες
4 κολοκυθάκια
4 κουταλιές τις σούπας σέλινο
από τέσσερις κόκκους: μαύρο πιπέρι, ροζ πιπέρι, πράσινο πιπέρι, λευκό πιπέρι, μπαχάρι
μπόλικο χυμό λεμονιού
αλάτι, ελαιόλαδο


Εκτέλεση

1. Σε βαθιά κατσαρόλα με βαρύ πάτο, βάζουμε το κρέας και συμπληρώνουμε νερό, ως δύο φορές το ύψος του κρέατος. Δίνουμε φωτιά και το ξαφρίζουμε, μέχρι ν' αρχίσει να βράζει. Προσθέτουμε τους κόκκους των μπαχαρικών και το αφήνουμε να βράσει για τουλάχιστον δύο με δυόμιση ώρες, συμπληρώνοντας τακτικά το νερό του.

2. Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε στα δύο κατά μήκος. Καθαρίζουμε τα καρότα και τα κόβουμε στα δύο. Πλένουμε τα κολοκυθάκια και κόβουμε τις άκρες τους. Καθαρίζουμε τα κρεμμύδια. Πλένουμε το σέλινο και το ψιλοκόβουμε.

3. Δοκιμάζουμε το κρέας αν έχει γίνει, προσπαθώντας να το κόψουμε με ένα κουτάλι κάθετα στις ίνες του. Όταν το καταφέρνουμε, προσθέτουμε τα λαχανικά και το αλάτι. Τα αφήνουμε να βράσουν -προσέχοντας πάντα το νερό, να είναι αρκετό- για περίπου 20 λεπτά.

4. Όταν τα λαχανικά έχουν γίνει, προσθέτουμε το λάδι και κλείνουμε τη φωτιά.

5. Σερβίρουμε καυτό, με μπόλικο λεμόνι και χωριάτικο ψωμί.




Χρονοβόρο, αλλά εύκολο.
Κρεατερό, αλλά ευωδιαστό.
Νερουλό, αλλά χορταστικό.
Βραστό, αλλά πεντανόστιμο.

Πρόβλεψη εβδομάδας - Σούπα Παρμαντιέ με ροκφόρ

Μια από τις πιο χαριτωμένες πλευρές της μαγειρικής είναι η ονοματοδοσία των πιάτων.

Εκείνο το περίφημο ιμάμ μπαϊλντί, ας πούμε. Θα πει "ο ιμάμης χλώμιασε", τόσο πολύ του άρεσε το φαγητό. Ή εκείνη η μακαρονάδα πουτανέσκα, που την κακοχαρακτήρισε εκείνη η κυρά που έπεισε τον άντρα της πως η σάλτσα θέλει ώρες και ώρες να γίνει, ενώ τελικά είναι πανεύκολη κι η κυρά ξεπόρτιζε ώρες και ώρες.

Κι είναι και κάποια πιάτα ονοματισμένα από πραγματικούς ανθρώπους κι όχι από σκαμπρόζικα ευτράπελα. Όπως το Καρπάτσο Τσιπριάνι, από τον μάγειρα που το επινόησε και τον ζωγράφο που ήθελε να τιμήσει. Ή η σούπα Παρμαντιέ, από τον άνθρωπο στον οποίο οφείλουμε τα τσιπς και τον πουρέ στα σουτζουκάκια μας.

Αλλά μακρυγορώ νομίζω. Η νοστιμιά της σούπας αυτής είναι ένα χαριτωμένο πράγμα από μόνη της.

Πρόβλεψη για την εβδομάδα μεταξύ 10 και 16 Φεβρουαρίου:

Δευτέρα

Μεσημεριανό: Φάβα, Βραδινό: Κανελόνια με λαχανικά

Τρίτη

Μεσημεριανό: Ριγανάδα, Βραδινό: Ρεβύθια σούπα

Τετάρτη

Μεσημεριανό: Ρεβύθια σαλάτα, Βραδινό: Πέρκα με πατάτες στο φούρνο

Πέμπτη

Μεσημεριανό: Σάντουιτς με μήλο και ροκφόρ, Βραδινό: Κοτόπουλο κοκκινιστό με μακαρόνια

Παρασκευή

Μεσημεριανό: Μακαρόνια με σάλτσα, Βραδινό: Σούσι

Σάββατο

Μεσημεριανό: Σουτζουκάκια με μπέικον α λα κρεμ, Βραδινό: Τραχανάς βουβαλίσιος

Κυριακή

Μεσημεριανό: Φασόλια γίγαντες φούρνου, Βραδινό: Μαραθόρυζο

Για όσους παρατηρήσουν ότι τρώμε πολλή πέρκα στο Σπίτι Μας, η πιθανότητα να παρατήσω το φιλέτο της στην κατάψυξη για να φάμε φρέσκο μπαρμπουνάκι ψητό και γόπες είναι υψηλότατη κι αμαρτίαν ουκ έχω.

Σούπα Παρμαντιέ με ροκφόρ

Μερίδες: 2

Χρόνος: 45 λεπτά

Υλικά:

2 μέτριες πατάτες
1 πράσο
2 κρεμμυδάκια φρέσκα
2 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
1 σκελίδα σκόρδο
2 κουπαλιές της σούπας λευκό κρασί
1 φλυτζάνι του τσαγιού σαντιγί σε σκόνη
Αλάτι, λευκό πιπέρι τριμμένο, μοσχοκάρυδο
100 γραμμάρια ροκφόρ ή άλλο μπλε τυρί
κριτσίνια για το σερβίρισμα


Εκτέλεση

1. Πλένουμε και καθαρίζουμε τα κρεμμυδάκια και το πράσσο. Τα ψιλοκόβουμε. Ζεσταίνουμε το λάδι σε κατσαρολάκι και προσθέτουμε τα ψιλοκομμένα λαχανικά. Τα αφήνουμε να τσιγαριστούν καλά.

2. Πλένουμε και καθαρίζουμε τις πατάτες. Τις κόβουμε σε μικρούς κύβους, σε μέγεθος κερασιού ή λίγο μεγαλύτερο. Τις προσθέτουμε στο κατσαρόλι, μαζί με τη σκελίδα το σκόρδο.

3. Όταν εξατμιστεί η πολύ υγρασία, σβήνουμε με το κρασί και ρίχνουμε αλάτι και λευκό πιπέρι. Αφήνουμε το κρασί να εξατμιστεί.

4. Προσθέτουμε δύο ποτήρια νερό και αφήνουμε το φαγητό να βράσει ως οι πατάτες να λυώνουν.

5. Διαλύουμε τη σκόνη σαντιγί σε ένα ακόμη ποτήρι νερό και την προσθέτουμε στο κατσαρόλι. Του δινουμε μια ακόμη βράση.

6. Προσθέτουμε το μοσχοκάρυδο, θρίβουμε το ροκφόρ στην κατσαρόλα και το ανακατεύουμε να λυώσει.

7. Σερβίρουμε καυτό με σπασμένα κριτσίνια για το τραγανό του.



Κι άμα με ρωτάνε τι τα θέλω τα γκουρμέ η απάντηση είναι απλούστερη της πραγματικότητας: πόσο γκουρμέ μπορεί να είναι μια πατατοπρασσόσουπα;

Κουνουπίδι γιαχνί

Δύο φαγητά αγαπάω μέχρι θανάτου: τις φακές και το τηγανητό κουνουπίδι.

Κι ενώ τις πρώτες μπορώ να τις απολαύσω με όλους τους νόμους της διαιτητικής, το δεύτερο δε γίνεται, τα τηγανητά είναι το πρώτο πράγμα που κόβεις όταν πρέπει να ρεγουλάρεις την υγεία σου.

Αλλά όπως ξέρετε πλέον, είμαι πολυμήχανο παιδάκι. Και θα φάω το κουνουπίδι μου γιαχνιστό. Με φέτα και φρυγανισμένο ψωμί και με την σάλτσα του να ποταμίζει στο πιάτο, γιατί αν έχει μόνο μία κουταλιά της σούπας λάδι για κάθε μερίδα, έχω κάθε δικαίωμα να το κάνω αυτό.

Στο Σπίτι Μας, δεν ξέρω αν σας το 'χω πει, τα γιαχνιστά τα τρώμε σε πιάτο της σούπας.



Κουνουπίδι γιαχνί

Μερίδες: 4

Χρόνος: 1 ώρα

Υλικά:

1 κουνουπίδι μέτριο
1 μεγάλο κρεμμύδι
2 πατάτες μεγαλούσικες
2 σκελίδες σκόρδο
2 κουταλιές της σούπας πελτέ ντομάτας
4 κουταλιές της σούπας λάδι
Αλάτι, μαύρο πιπέρι τριμμένο, πάπρικα γλυκιά



Εκτέλεση

1. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το ψιλοκόβουμε. Καθαρίζουμε το σκόρδο. Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε στα τέσσερα ή κυδωνάτες.

2. Σε πλατιά κατσαρόλα ζεσταίνουμε το λάδι και προσθέτουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο. Τα ανακατεύουμε να ροδίσουν. Προσθέτουμε τις πατάτες και τις φέρνουμε δυο γύρες, να λαδωθούν καλά.

3. Προσθέτουμε 1 ποτήρι νερό, αλάτι, πιπέρι και πάπρικα και κλείνουμε με το καπάκι. Χαμηλώνουμε τη φωτιά στο 2 (με μέγιστο το 3) και αφήνουμε τις πατάτες να μαλακώσουν.

4. Όταν σωθεί το νερό, ανακατεύουμε τον πελτέ ντομάτας με δύο ποτήρια νερό και το προσθέτουμε στην κατσαρόλα. Το αφήνουμε να πάρει τρεις τέσσερις βράσεις.

5. Πλένουμε το κουνουπίδι και το κόβουμε σε μπουκετάκια. Προσθέτουμε τα μπουκετάκια στην κατσαρόλα με το κοτσάνι προς τα κάτω, να είναι βουτηγμένο στη σάλτσα. Δεν πειράζει αν η κορφή του μπουκέτου προεξέχει.

6. Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα. Δεν πρέπει υπό καμία κυβέρνηση να βάλουμε κουτάλι μέσα στην κατσαρόλα. Για να το ανακατέψουμε, ταράζουμε την κατσαρόλα με κυκλικό τρόπο, όπως κάνουμε με το στιφάδο. Έτσι το κουνουπίδι θα κρατήσει το σχήμα του και δε θα γίνει πουρές. Επίσης, με αυτόν τον τρόπο, βρέχουμε τις κορφές από τα μπουκετάκια με τη σάλτσα, χωρίς να τις παραβράσουμε.

7. Βράζει έτσι για περίπου 15 λεπτά χωρίς το καπάκι, για να πήξει το ζουμάκι του.

8. Σερβίρουμε με φέτα και χωριάτικο ψωμί.



Αν και το κουπουπίδι δεν είναι από τα πλεόν μυρωδάτα φαγητά του κόσμου, ετούτη η συνταγή, παρά που δεν έχει κάποιο μυρωδικό, καταφέρνει να σπάσει τη μονοκόμματη μπόχα του σε πολύπλοκες λιγουρευτικές ευωδιές. Ενδώστε δίχως τύψεις. Κάνει καλό να ενδίδουμε πού και πού.

Φασολάκια Λαδερά

Είναι κάτι φαγητά, που λες κι είναι φτιαγμένα για τη σύγχρονη γυναίκα.

Εκείνη τη σύγχρονη γυναίκα που μπορεί να έχει ένα σύντροφο να τη βοηθάει, αλλά δεν της αφήνει αρκετό χρόνο η ζωή για να μαγειρέψει όπως θα ήθελε, με στοργή. Να σταθεί πάνω από την κατσαρόλα, να ανακατέψει απαλά, να δοκιμάσει, να διορθώσει. Να παρέχει κάτι περισσότερο από θρέψη σ' εκεινους τους οποίους καλείται να σιτίσει.

Ένα τέτοιο φαγητό είναι τα λαδερά τα φασολάκια. Ακόμη κι αν δεν καταφύγεις στην ευχρηστία των κατεψυγμένων, αν διαλέξεις τα πλατιά, τα μπαρμπούνια που λέμε, τότε το καθάρισμα θα σου πάρει λιγότερο κι από δέκα λεπτά. Τσικ στη μια ουρίτσα, τσικ στην άλλη, τσακ το έσπασες στα δύο -τα μπαρμπούνια γενικά παίρνουν θηριώδεις διαστάσεις- και τέλος. Λίγο νερό να ξεβγάλεις πιθανές βρωμιές και κατευθείαν κατασαρόλα.

Κι αν είσαι σαν τη γιαγιά μου, άνθρωπος που καταφέρνει να βρει παραδρόμους και συντομεύσεις και στις πιο απίθανες μεριές, πετάς όλα τα υλικά μέσα σε μια κατσαρόλα και πας να πάρεις μιαν ανάσα. Ή να κλέψεις ένα φιλάκι. Το σπίτι μας μαστίζεται από κύμα τέτοιων κλοπών.

Πού θα πάει η κατάσταση αυτή, δεν ξέρω.



Φασολάκια Λαδερά

Μερίδες: 4

Χρόνος: 1 ώρα

Υλικά:

1 1/2 κιλό φασολάκια
1 μεγάλο κρεμμύδι
2 σκελίδες σκόρδο
1 φλιτζάνι μαϊντανός ψιλοκομμένος
4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
αλάτι και μαύρο πιπέρι τριμμένο
1 μέτριο καρότο
2 μέτριες πατάτες
2 κουταλιές της σούπας πελτές ντομάτας
4 λιαστές ντομάτες


Εκτέλεση

1. Αν τα φασολάκια είναι φρέσκα, τα καθαρίζουμε, τα πλένουμε και τα στραγγίζουμε.

2. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το ψιλοκόβουμε. Καθαρίζουμε το σκόρδο. Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε μεγάλα κομμάτια, κυδωνάτες. Καθαρίζουμε το καρότο και το κόβουμε ροδέλες. Κόβουμε τις λιαστές ντομάτες στα δύο.

3. Βάζουμε σε κατασαρόλα τα υλικά, με την εξής σειρά: κρεμμύδια, σκόρδο, φασολάκια, πατάτες, καρότο, λιαστές ντομάτες. Αλατοπιπερώνουμε και περιχύνουμε με το λάδι.

4. Ανάβουμε το μάτι της κουζίνας στο φουλ και περιμένουμε μέχρι να μαραθούν λίγο τα φασολάκια. Προσθέτουμε ένα ποτήρι νερό, κλείνουμε την κατσαρόλα με το καπάκι και χαμηλώνουμε τη φωτιά στη μέση της δύναμής της.

5. Κάνουμε τις δουλειές μας κανένα εικοσάλεπτο θα πάρουν κι επιστρέφουμε για να προσθέσουμε άλλη μια φορά ένα ποτήρι νερό. Ξαναφήνουμε την κατσαρόλα να βουρλίζεται για είκοσι λεπτά ακόμη.

6. Διαλύουμε σε ένα ποτήρι νερό τον πελτέ ντομάτας και τον προσθέτουμε στην κατσαρόλα. Το αφήνουμε να βράσει άλλα δέκα με είκοσι λεπτά, αναλόγως πόσο τρυφερά είναι τα φασολάκια και πόσο ζουμερό θέλουμε το φαγητό.

7. Σερβίρουμε με φρέσκο χωριάτικο ψωμί και μια ωραία φέτα, βαρελίσια Καλαβρύτων που μ' αρέσει.


Η γιαγιά μου χρησιμοποιούσε μία κουταλιά πελτέ και ένα ποτήρι του νερού τριμμένη φρέσκια ντομάτα, δεν έβαζε καρότα και το πλημμύριζε στο λάδι, μπορεί να έβαζε και ενάμιση φλιτζάνι του τσαγιού. Ταυτόχρονα έλεγε εκείνη τη διαβόητη παροιμία "Νυφούλα μου, όπως ήρθες κι όχι όπως έμαθες". Πάει να πει "κάνε το χατήρι του καλού σου, που του αρέσει το καρότο κι ο πελτές". Κι επίσης κάνε το χατίρι του εαυτού σου, που μπορεί να λαχταράς μια παχιά λαδερή σάλτσα να βουτήξεις το φρέσκο σου ψωμί, αλλά δεν κάνει, δεν κάνει, δεν κάνει... Παλεύουμε στο Σπίτι Μας να τρώμε λίγο υγειινότερα. Και φυσικά, αφού είναι σκέτη σαλάτα, παίρνουμε τις δύο περισσευούμενες μερίδες ταπεράκι την επόμενη μέρα μαζί μας στη δουλειά.

Μπιφτέκια με πατάτες / Beef patties and potatoes

Το πιο γρήγορο και το πιο παιδικό-τραύμα-που-δεν-πρόκειται-επουλωθεί-ποτέ φαγητό του κόσμου είναι τα μπιφτέκια με τις πατάτες.

Πώς να το πω δηλαδή, με πιότερες λέξεις; Μπιφτέκια με πατάτες. Μπιφτέκια με πατάτες, ΜΠΙΦΤΕΚΙΑ με ΠΑΤΑΤΕΣ. Μπιφτέκια. Πατάτες. Τέρμα και τελείωσε κι όποιος πει ότι δεν έχει παιδικό τραύμα με τα μπιφτέκια και τις πατάτες, δεν είναι άνθρωπος φυσιολογικός και να το κοιτάξει σε κανέναν γιατρό, παρακαλώ.

Τι μπορεί ένα παιδάκι να ζητήσει πιο πολύ; Ένα μπιφτεκάκι, ξεροψημένο χωρίς πολλά λάδια απ’ έξω, ζουμερό από μέσα, μαλακό όσο πρέπει για τα δοντάκια, διαλύεται σχεδόν όταν το βάζεις στο στόμα, η γεύση του απαλή, ούτε σκόρδα, ούτε κύμινα, ούτε τίποτε, λίγος μαϊντανός μονάχα και λίγος δυόσμος, βοηθάει και το μουσκεμένο ψωμάκι στην τρυφεράδα του, μούρλια, μούρλια σκέτη. Κι οι πατατούλες στο πλάι, καλές κι οι τηγανητές, αλλά κι οι ψητές στο φούρνο τι σου λένε, ειδικά αν έχουν ψηθεί με λίγο γάλα μέσα στο ταψί αντί για νερό, να απαλύνουν κι αυτές, να πάρουν ένα άρωμα που αμυδρά, αμυδρότατα σου φέρνει στο νου σου τον πουρέ.

Κι είναι για το μάγειρα βοήθεια μεγάλη, τα μπιφτέκια με τις πατάτες, η εύκολη λύση, αλλά κι η ευκαιρία του να δείξει την τέχνη του, γιατί στα απλά πιάτα φαίνεται η τέχνη του μάγειρα κι όχι στα πολύπλοκα και τα γκουρμέ και τα στολισμένα λες και θα πάνε στο Καρναβάλι του Ρίο Ντε Τζανέιρο, με μπανάνες και ανανάδες στο κεφάλι σαν την Κάρμεν Μιράντα.

(Είπα Μιράντα και θυμήθηκα τα μπισκότα τα Μιράντα. Λες να έφτιαχνα κανέναν κορμό ψυγείου, σα να λένε τα τελευταίο καλοκαιριάτικο γλυκό; Λέω, μήπως;)

Μπιφτέκια

Μερίδες: 15-18 μπιφτέκια
Χρόνος: 30 λεπτά



Υλικά

300 gr κιμά μοσχαρίσιο, περασμένο δύο φορές από τη μηχανή
Μπαγιάτικο ψωμί*
1 αυγό
1 μεγάλο κρεμμύδι
3 κουταλιές της σούπας μαϊντανό ψιλοκομμένο
1 κουταλιά της σούπας δυόσμο ψιλοκομμένο
2 κουταλιές της σούπας ξύδι
2 κουταλιές της σούπας γάλα
Αλάτι, πιπέρι, πάπρικα γλυκειά
1 φλυντζανάκι του καφέ ελαιόλαδο

*Το ψωμί πρέπει να είναι ίσου όγκου με τον κιμά. Υπολογίστε με το μάτι.

Εκτέλεση

1. Σε ένα μπολ βάζουμε το ψωμί και το σκεπάζουμε με νερό βρύσης. Το αφήνουμε να μουλιάσει καλά. Ύστερα το στύβουμε, και το περνάμε από τον χοντρό τρίφτη.
2. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το τρίβουμε στον τρίφτη του κρεμμυδιού ή στο μούλτι, ως να γίνει πολτός.
3. Σε δεύτερο μπολ, βάζουμε, τον κιμά, το τριμμένο ψωμί, το κρεμμύδι, το αυγό, το μαϊντανό, το δυόσμο, το ξύδι, το ελαιόλαδο και αλάτι, πιπέρι και γλυκειά πάπρικα όσο μας αρέσει.
4. Ζυμώνουμε καλά.
5. Προσθέτουμε το γάλα και ξαναζυμώνουμε. Αυτό ο ελιγμός είναι για να μην κόψει το γάλα από το ξύδι.
6. Πλάθουμε μπιφτέκια σε μέγεθος όσο μισή γροθιά και τα βάζουμε σε ελαφρά λαδωμένο ταψί. Δε χρειάζεται να έχουν απόσταση μεταξύ τους, γιατί στο ψήσιμο θα «μαζέψουν» και δεν θα κολλήσουν μεταξύ τους. Αναλόγως το μέγεθος που θα τα πλάσουμε, μπορεί να βγουν από δεκαπέντε έως είκοσι.
7. Ψήνουμε στον αέρα στους 250 βαθμούς για περίπου είκοσι λεπτά, ή στον φούρνο αντίστασης στους 300 βαθμούς για μισή ώρα, γυρίζοντάς τα δέκα λεπτά πριν τα βγάλουμε, για να ροδίσουν κι από την άλλη πλευρά.

Σερβίρουμε ζεστά.



Πατάτες στο φούρνο με ελαφριά σάλτσα με γάλα και ντομάτα

Μερίδες: 6-8
Χρόνος: 45 λεπτά



Υλικά

1 Kgr πατάτες
1 μεγάλο κρεμμύδι
μισή πιπεριά
δύο σκελίδες σκόρδο
1 μέτρια ντομάτα
½ κουτί γάλα εβαπορέ (200 gr)
2 κουταλιές της σούπας μαϊντανό ψιλοκομμένο
2 κουταλιές της σούπας άνηθο ψιλοκομμένο
½ φλιτζάνι του τσαγιού λάδι
Αλάτι, πιπέρι

Εκτέλεση

1. Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε ακανόνιστα κομμάτια, λίγο μεγαλύτερα από ένα καρύδι. Τις βάζουμε σε ένα πυρέξ και τις αλατοπιπερώνουμε.
2. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο και το περνάμε από το μούλτι ή τον τρίφτη του κρεμμυδιού, μαζί με την πιπεριά και τη ντομάτα.
3. Σε ένα μπολ ανακατεύουμε, το κρεμμύδι, την πιπεριά, τη ντομάτα, το σκόρδο, το γάλα, το λάδι, το μαϊντανό και τον άνηθο. Ανακατεύουμε καλά και με το μείγμα αυτό περιχύνουμε τις πατάτες.
4. Σκεπάζουμε τις πατάτες με αλουμινόχαρτο και ψήνουμε για περίπου μισή ώρα με σαράντα πέντε λεπτά, στον αέρα, στους 300 βαθμούς. Δοκιμάζουμε με ένα πιρούνι, γιατί ο χρόνος εξαρτάται από το είδος της πατάτας. Πέντε λεπτά πριν το τέλος, τις ξεσκεπάζουμε να ροδίσουν. Καλό θα είναι η σάλτσα να μην έχει στεγνώσει εντελώς. Αν αυτό συμβεί προσθέτουμε ελάχιστο νεράκι.
5. Σερβίρουμε τις πατάτες ως συνοδευτικό στα μπιφτέκια, τα οποία και περιχύνουμε με τη σαλτσούλα.


Και παρακαλάμε να έχει περισσέψει δεύτερη μερίδα.



If you don't read Greek, ask me for the recipe at effiegis(at)hotmail dot com.

Τσιπς Πατάτας στην Ψηστιέρα/Grilled Potato Chips

Σήμερα είχα μια πελώρια λαχτάρα για πατατάκια, αλλά ο καιρός με έκανε να μη θέλω να βγω από το σπίτι. Δεν υπήρχε άλλη λύση παρά να τα φτιάξω μόνη μου, αλλά πόσο βαρετό είναι το τηγάνισμα μερικές φορές; Το μυαλό μου πήρε μερικές στροφές, όταν ανακάλυψα ότι η αδελφή μου είχε μόλις ψήσει μπέηκον στην ψηστιέρα/τοστιέρα μας και δεν είχε προλάβει να καθαρίσει το λίπος. Μια και δυο λοιπόν και με περισσή χαρά για την ιδέα έκοψα μια πατατούλα σε λεπτές φέτες, την πασπάλισα με ρίγανη, αλάτι και μαύρο πιπέρι και την άπλωσα πάνω στο λίπος του μπέηκον να ψηθεί.

Πήρε λίγη ώρα, ίσως δεκαπέντε λεπτά, μέχρι να ψηθούν και ροδίσουν τα πατατάκια μου. Έγιναν και λίγο στεγνά, παρόλο το λίπος που τσιτσίριζε από κάτω τους. Αλλέ εμένα μ' αρέσανε. Πήρα το πιατο μου, έσταξα στην κάθε πατατούλα μια σταγονίτσα κέτσαπ, πήρα κι ένα βιβλίο και κάθισα να απολαύσω τους κόπους μου. Και το αυτό επιθυμώ και δι' υμάς.

If you don't read Greek, ask me for the recipe at effiegis(at)hotmail dot com.

Μπακαλιάρος βραστός με λαχανικά σούπα

Έχω την εντύπωση ότι η μεγαλύτερη «αποθήκη» αναμνήσεων από την παιδική ηλικία είναι συνδεδεμένη με το φαγητό.

Δεν είναι και πολύ παράξενο βέβαια, αν σκεφτεί κανείς, ότι ένα παιδάκι σπάνια απολαμβάνει κάτι που να μην έχει σχέση με το φαγητό. Ακόμη κι οι αναμνήσεις που έχουμε από τους γονείς ή τους αγαπημένους μας, όταν είμαστε παιδιά, περιγράφονται με όρους γαστρονομικούς. Ξέρω πάρα πολλούς ανθρώπους που θυμούνται τη μητέρα τους «με μια μυρωδιά βανίλιας» και τη γιαγιά που «μύριζε λεμόνι».

Σήμερα είχα την τύχη να ανασύρω (και γι’ αυτό και να ξαναζωντανέψω ετούτο το ψόφιο μπλογκ) μια από εκείνες τις γεύσεις, τις συνδεδεμένες με παιδικές αναμνήσεις. Οι αναμνήσεις μου γράφτηκαν μια σειρά από ανοιξιάτικα μεσημέρια Σαββάτου, μετά από κινούμενα σχέδια στην τηλεόραση, Στρουμφάκια, Μάγια Μέλισσα, Σπορτ Μπίλλυ κι έχοντας μόλις επιστρέψει από το φούρνο, με τη φρατζόλα το ψωμί ζεστό ακόμη. Τότε καθόμουν στο τραπέζι της κουζίνας εγώ στη μία κεφαλή, η γιαγιά στην άλλη, η αδελφή μου ανάμεσά μας και τρώγαμε ψαρόσουπα.

Ίσως φταίει αυτό που όταν θέλω να ξανανιώσω παιδί, διαλέγω ένα όμορφο ξεκοκαλισμένο κομμάτι φρέσκου μπακαλιάρου και το βράζω για λίγη ώρα σε ζωμό λαχανικών. Δε με νοιάζει τόσο η σούπα, που την τρώω σκέτη στην αρχή («κονσομέ το έκανες», με πειράζει κάποιες φορές η μητέρα μου). Εκείνο που θέλω είναι να βάλω σ’ ένα ρηχό πιάτο μια βραστή πατάτα, ένα βραστό καρότο, λίγο σέλινο (το οποίο δεν τρώω, αλλά το θέλω να υπάρχει εκεί δίπλα) κι ένα λευκό τρυφερό κομμάτι ψαριού. Έπειτα λίγο αλάτι από πάνω, όχι τόσο για το αλμυρό του θέματος, όσο για την τραγανή υφή που δίνει.

Ακολουθούν μερικές ευχάριστες στιγμές. Εκείνες τις στιγμές, αν τύχει να είστε δίπλα μου, θα παρατηρήσετε ότι χαμογελάω αλλιώς. Χαμογελάω σαν μόλις να τελείωσε το αγαπημένο μου επεισόδιο των Στρουμφ.

Μπακαλιάρος βραστός με λαχανικά σούπα

Μερίδες: 4
Χρόνος: 1 ώρα (πάνω-κάτω, εξαρτάται από το ψάρι)

Υλικά
4 μπακαλιαράκια φρέσκα (περίπου 1 kgr σύνολο)
4 μεγάλες πατάτες
1 μέτριο κρεμμύδι
4 μέτρια καρότα
3 κλαράκια σέλινο
1 φλιτζάνι ρύζι καρολίνα
1 πρέζα αλάτι
4 κόκκοι μαύρο πιπέρι, ολόκληροι
¾ του φλιτζανιού ελαιόλαδο
Για το αυγολέμονο:
1 αυγό σε θερμοκρασία δωματίου
χυμό από μισό λεμόνι
Για το λαδολέμονο:
Χυμό ενός λεμονιού
¾ του φλιτζανιού ελαιόλαδο

Εκτέλεση
1. Καθαρίζουμε τις πατάτες και τα καρότα και τα κόβουμε στα δύο. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι αλλά δεν το κόβουμε καθόλου, το αφήνουμε ολόκληρο. Πλένουμε πολύ καλά το σέλινο.
2. Καθαρίζουμε τα ψάρια, χωρίς να αφαιρέσουμε το κεφάλι τους.
3. Βάζουμε σε κατσαρόλα με βαρύ πάτο 2 ½ με 3 lt νερό, το αλάτι, τους κόκκους πιπεριού και το λάδι. Μόλις πάρει βράση, χαμηλώνουμε στη μισή ένταση της κουζίνας, προσθέτουμε τα λαχανικά και τα αφήνουμε με σκεπασμένο το καπάκι για 20 min να βράσουν ως να γίνουν τρυφερά.
4. Όταν τα λαχανικά είναι έτοιμα σύμφωνα με τις προτιμήσεις μας, τα αφαιρούμε από την κατσαρόλα και τα κρατάμε κατά μέρος. Προσθέτουμε τα ψάρια και βράζουμε σε δυνατή φωτιά για περίπου δέκα λεπτά ή και λίγο περισσότερο, ανάλογα με το μέγεθος των ψαριών. Καλύτερα σε αυτήν τη φάση να είμαστε πολύ προσεκτικοί, γιατί ένα παραβρασμένο ψάρι δεν το τρώνε ούτε οι γάτες.
5. Αφαιρούμε τους μπακαλιάρους από την κατσαρόλα και σουρώνουμε το ζωμό, για τυχόν κοκκαλάκια ή άλλα ατυχή γεγονότα. Ξαναβάζουμε το ζωμό στη φωτιά και όταν πάρει βράση, προσθέτουμε το ρύζι. Ανακατεύουμε και το αφήνουμε να βράσει.
6.Λίγο πριν το ρύζι αρχίσει να χυλώνει, κατεβάζουμε από τη φωτιά και ετοιμάζουμε το αυγολέμονο.
7. Χωρίζουμε τον κρόκο από το ασπράδι του αυγού. Σε καθαρό βαθύ πιάτο, το οποίο έχουμε βρέξει με ελάχιστο νερό και το έχουμε στραγγίξει, χτυπάμε με τον αυγοδάρτη το ασπράδι. Μόλις ασπρίσει αλλά πριν αρχίσει να πήζει (δε θέλουμε να κάνουμε μαρέγκα, αλλά αυγολέμονο) προσθέτουμε τον κρόκο και τον χτυπάμε κι αυτόν καλά. Προσθέτουμε λίγο-λίγο το χυμό λεμονιού κι έπειτα, ενώ συνεχίζουμε το χτύπημα, προσθέτουμε στο μίγμα κουταλιά-κουταλιά περίπου 1 με 2 φλιτζάνια από την ζεστή σούπα. Αδειάζουμε στην κατσαρόλα το αυγολέμονο με μιας και ανακατεύουμε πολύ καλά, κουνώντας την κουτάλα όχι μόνο γύρω-γύρω αλλά και πάνω κάτω, για να ενσωματωθεί σωστά.
8. Σερβίρουμε με δύο τρόπους: είτε πρώτα τη σούπα και μετά σε ρηχό πιάτο τα λαχανικά με το ψάρι, από ένα για κάθε συνδαιτυμόνα, είτε λιώνουμε στο μπλέντερ τα λαχανικά, τα ενσωματώνουμε στη σούπα και σερβίρουμε χωριστά μόνο το ψάρι. Και στις δύο περιπτώσεις καλό θα είναι το ψάρι να σερβιριστεί με σάλτσα λαδολέμονο, την οποία φτιάχνουμε χτυπώντας στο μπλέντερ ή με αναδευτήρα κοκτέιλ ή σέικερ το χυμό λεμονιού και το λάδι, μέχρι να γίνει κιτρινόλευκο.


English please?

I am under the impression that the biggest recollections’ "repository" from one’s childhood is connected with food.

It certainly is not that strange, if you come to think that a child seldom enjoys anything that would not relate to food. Even the memories we have from our parents or our loved ones, when we are children, are described with gastronomic terms. I know an awful lot of people that remember their mother "carrying a vanilla smell" and their grand mother who "smelled like lemon".

Today I had the chance of pulling out (and as a consequence reanimate this dead blog) one from those flavours, connected with childhood memories. These memories were acquired through a long series of spring Saturday noons, just after watching cartoons on TV, Smurfs, Maya the Bee, Sport Billy and having just returned from the bakery, with the loaf of bread still hot. I then sate on the kitchen table, taking the head seat, my grand mother on the other head seat, my sister in between us and we ate fish soup, psarosoupa.

Perhaps all these memories are to blame for when I want to feel like a child, I choose a beautiful no-bones piece of fresh cod and I boil it for a while in vegetables stock. I don’t care much of the soup, I eat it alone as a starter (“Is it consommé your having?”, my mother laughes). What I want is to put a boiled potato, a boiled carrot, a bit of celery (which I do not eat, but I just want it to be there in the plate) and a white tender piece of fish in a shallow plate. Then I add a little salt, not so much for its “saltiness”, but for the crispy texture that it gives to the veggies.

Then, some pleasant moments follow. Those moments, if it so happens and you are standing next to me, you will observe that I smile somehow differently. I smile just as if my favourite Smurf episode has finished a few minutes ago.

Cod soup with vegetables

Servings: 4
Time: 1 hour (give and take, depending on the fish)


Ingredients
4 fresh small cods (about 1 kgr)
4 big potatoes
1 medium onion
4 medium carrots
3 pieces of celery
1 cup Carolina rice
1 pinch of salt
4 black pepper grains
¾ cup olive oil
For avgolemono:
1 egg in room temperature
Juice from half lemon
For ladolemono:
Juice of lemon
¾ cup olive oil

Directions
1. Peel and wash the potatoes and carrots and cut them in two. Peel and wash the onion but do not cut it, leave it whole. Wash the celery thoroughly.
2. Wash the fish and remove all the unpleasant stuff, but not the head.
3. Put in a heavy bottom pot 2 ½ to 3 lt of water, salt, pepper grains and oil. As soon as it starts to boil, lower it to the half the heat of the kitchen, add the vegetables and leave covered to boil for 20 minutes, until they get tender.
4. When the vegetables are ready according to your preferences, remove them from the pot and keep them in a plate. Add the fish to the broth and boil in high temperature for about ten minutes or even more, depending on the size of the fish. Better be very careful through this phase, because an overcooled fish would be refused even from a starving cat.
5. Remove cod from the pot and strain the broth, to prevent little bones or other unlucky encounters to be found in your plate. Put the broth on the fire again and when it starts to boil, add the rice. Stir and leave to boil.
6. Just before the rice begins to “risottofy” (start get cream, like in a risotto), remove the pot from the heat and prepare the avgolemono.
7. Separate yolk from white. In a clean deep dish, which we have wetted with a few drops of water and then strain, we beat the egg white with an eggbeater. As soon as it starts getting white but before it begins to solidify (you don’t want to make meringue, but avgolemono), add the yolk and beat them together. Then add little by little the lemon juice and, while beating, add to the mix spoonful by spoonful about 1 or 2 cups of the still hot soup. Empty avgolemono into the pot all at once and stir very well, moving the ladle not only round and round but up and down as well, in order to incorporate it correctly.
8. Serve two ways: soup first, the vegetables with the fish in a shallow plate after, or puree vegetables in a blender, stir them in the soup and serve the fish separately. In both cases, it would be ideal if the fish is served with ladolemono sauce, which you can make by beating the juice of lemon and the oil in a blender or a cocktail stirrer or shaker, until it gets an olive-white colour.

25 Μαρτίου... / 25 March...

…Και Χρόνια Πολλά επί της Εθνικής μας Εορτής.


Η 25η Μαρτίου είναι για τους Έλληνες μια υπενθύμιση της ψυχικής τους δύναμης. Πόσοι λαοί κατάφεραν να αποκτήσουν ανεξαρτησία και εθνική συνείδηση μετά από 400 και πλέον χρόνια σκλαβιάς σε ξένο λαό;


Δε θα πω την ιστορία, άλλωστε η Ιστορία είναι γραμμένη στα βιβλία κι αν δεν είναι εκεί, τότε θα μπορέσετε να τη διαβάσετε στην καρδιά του καθενός μας. Μόνο να θυμίσω σε όσους ακούσουν τον Εθνικό Ύμνο σήμερα, ότι οι στίχοι του ετούτη τη γιορτή υμνούν και αποθανατίζουν.


Στο εδώδιμο της υπόθεσης τώρα: Είναι γεγονός ότι πάντα μα πάντα η 25η Μαρτίου πέφτει μέσα στην Ορθόδοξη Σαρακοστή. Και μιας σαν λαός ψάχνουμε να βρούμε τρόπους να καταλύσουμε τη νηστεία, βασιζόμαστε στη σύμπτωση της θρησκευτικής εορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου για να πέσουμε με τα μούτρα στο μη-νηστίσιμο ψάρι. Παραδοσιακά, το ψάρι αυτό θα είναι μπακαλιάρος και μάλιστα όχι φρέσκος, αλλά υγράλατος, παραδοσιακά θα μαγειρευτεί πλακί στο φούρνο με πατάτες ή τηγανητός με μπόλικο κουρκούτι ή μπραντάδα με σάλτσα ντομάτας και παραδοσιακά θα συνοδεύεται από σκορδαλιά και μαρουλοσαλάτα.


Βασικά υπάρχουν πολλές συνταγές για τα παραπάνω πιάτα, αλλά εγώ ξέρω να σας πω εκείνες που ξέρω να μαγειρεύω. Κάποιοι ίσως έχουν αντιρρήσεις σχετικά με τις ποσότητες του σκόρδου, τόσο στο πλακί όσο και στην σκορδαλιά. Τι να πω; Προσαρμόστε το στο γούστο σας και στο πόσο αντέχει το στομάχι σας.


Μπακαλιάρος παστός πλακί
Μερίδες: 6
Χρόνος: 1 ώρα και 15 λεπτά + 1 μέρα για την προετοιμασία του μπακαλιάρου

Υλικά
6 μερίδες μπακαλιάρος υγράλατος
1 ½ kgr πατάτες
3 μέτρια κρεμμύδια
7 σκελίδες σκόρδο
2 φλιτζάνια του τσαγιού χυμός ντομάτας
1 φλιτζάνι μαϊντανός ψιλοκομμένος
1 ½ φλιτζάνι ελαιόλαδο
ελάχιστο αλάτι
μαύρο πιπέρι τριμμένο


Εκτέλεση
1. Από την προηγούμενη μέρα: Αφαιρούμε την πέτσα του μπακαλιάρου και τον βάζουμε σε άφθονο κρύο νερό. Τον αφήνουμε έτσι να ξαλμυρίσει για 24 ώρες, αλλάζοντας κάθε 4-5 ώρες το νερό.
2. Καθαρίζουμε και κόβουμε σε φέτες τις πατάτες, το σκόρδο και τα κρεμμύδια. Μαραίνουμε σε ελάχιστο ελαιόλαδο τα κρεμμύδια και το σκόρδο και προσθέτουμε τη ντομάτα. Σκεπάζουμε το τηγάνι και αφήνουμε περίπου 5 λεπτά να βράσει.
3. Βάζουμε σε μεταλλική γάστρα τις πατάτες, από πάνω το ψάρι, περιχύνουμε με τη σάλτσα, πασπαλίζουμε με το μαϊντανό, αλάτι και πιπέρι, σκεπάζουμε με το καπάκι της γάστρας και βάζουμε στο φούρνο, στους 250ο C, για περίπου 1 ώρα, ως να ψηθούν καλά οι πατάτες.




Σε περίπτωση που δεν έχετε γάστρα με καπάκι, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα απλό ταψί, το οποίο θα σκεπάσετε με αλουμινόχαρτο σε όλη τη διάρκεια του ψησίματος. Η γάστρα όμως θα διατηρήσει όλο το ζωμό του φαγητού και θα το κάνει πιο μαλακό και πιο ζουμερό. Ακόμη καλύτερο θα γίνει αν αντί της μεταλλικής χρησιμοποιήσετε πήλινη γάστρα ή δοχείο πυρέξ με καπάκι, απλά θα πρέπει να προσαρμόσετε και το χρόνο μαγειρέματος.





Σκορδαλιά
Μερίδες: 4
Χρόνος: 40 λεπτά





Υλικά
4 πατάτες
5 σκελίδες σκόρδο
2 κουταλιές της σούπας ξύδι από κρασί
1 φλιτζάνι ελαιόλαδο
½ κουταλάκι του γλυκού αλάτι


Εκτέλεση
1. Σε αλατισμένο νερό που βράζει ρίχνουμε τις πατάτες με τη φλούδα τους, αφού τις πλύνουμε πολύ καλά. Όταν βράσουν και μαλακώσουν καλά –θα πάρει περίπου 30 λεπτά-, τις βγάζουμε, τις ξεφλουδίζουμε και τις περνάμε από τη μηχανή του πουρέ.
2. Καθαρίζουμε το σκόρδο, το λιώνουμε στην πρέσα και το προσθέτουμε στον πουρέ πατάτας, μαζί και το ξύδι και λίγο λάδι. Ανακατεύουμε προσθέτοντας κάθε τόσο λάδι, μέχρι η πατάτα να μην μπορεί να «πιει» άλλο. Αν χρειαστεί προσθέτουμε κι άλλο ελαιόλαδο, μέχρι η σκορδαλιά να αποκτήσει βελούδινη υφή.
3. Αλατίζουμε και σερβίρουμε.




Η σκορδαλιά συνοδεύει παραδοσιακά τον τηγανητό μπακαλιάρο. Μάλιστα σε πολλές ταβέρνες και μαγειρεία θα δείτε να αναφέρεται έτσι «μπακαλιάρος σκορδαλιά». Είναι όμως υπέροχη και σαν ντιπ για λαχανικά και δίνει τα ρέστα της με βραστά παντζάρια και κεφτέδες. Παιδικά απωθημένα, ε;





-English please?


… And A Happy National Holiday.


25 March is for the Greeks a reminder of power of their souls. Not many people have accomplished to gain their independence and national conscience after 400 and more years of slavery under a foreign nation?


I won’t be telling you the whole story, after all History is written on the books and if it is not there, then you might read it in each one us’ heart. I may only remind to those who will hear our National Anthem today that its verses praise and glorify this particular Holiday.


Now, to the comestible part: It is a iron-solid fact that 25 March always coincides with the Orthodox Lent. And it is also a fact that Greeks always search to find ways to cheat on the fast. So standing on the ground of the coincidence of the religious holiday of Our Lady’s Annunciation, we simply devour tons and tons of non-fast fish. Traditionally, the consumed fish will be cod –not fresh or frozen, but salted- traditionally will be cooked plaki (pronounced pla′ki) with potatoes or dipped in gruel and deep-fried or brandade with tomato sauce and will be traditionally accompanied by skordalia (pronounced skorðali′a) and lettuce salad.


There are actually hundreds of different recipes for the above dishes, but I only know to give you those that I know how to cook. Some people might have objections regarding the amount of garlic used in plaki as well as in skordalia. What can I say? You may adapt it to your taste and to the strength of your stomach.


Salted cod plaki
Servings: 6
Time: 1 hour and 15 minutes + 1 day for the preparation of cod




Ingredients
6 pieces of salted cod
1 ½ kgr potatoes
3 medium onions
7 garlic cloves
2 cups tomato juice
1 cup finely chopped parsley
1 ½ cup olive oil
a pinch of salt
black ground pepper


Directions
1. A day before: Remove the cod’s skin and put the fish filet in cold water. Let I t desalt like that for 24 hours, changing the water every 4-5 hours.
2. Peel and slice the potatoes, garlic and onions, slices 1 cm thick. Put a splash of olive oil in a saucepan and simmer the onions and garlic for 5 minutes. Add the tomato, cover the saucepan and leave to cook for about 5 minutes.
3. Put the potato slices in a metallic Pyrex, layer the fish above them, add the tomato sauce and the parsley, salt and pepper, cover with the Pyrex lid and put it in preheated oven, 250 degrees Celcius, for about 1 hour, until the potatoes are done.




In case don’t have metallic Pyrex with a lid, you may use a simple pan, which you have to cover with tinfoil throughout the cooking procedure. The lidded Pyrex, however, will maintain all the juices of the food and will make it more tender and more juicy. Better still, you may use a clay pot or heat-resistant glass Pyrex with a lid, keeping in mind that you will have to adapt cooking time.





Skordalia
Servings: 4
Time: 40 minutes




Ingredients
4 potatoes
5 garlic cloves
2 tablespoons of red wine vinegar
1 cup olive oil
½ teaspoon salt


Directions
1. Wash the potatoes with their skin on thoroughly and put them in boiling salted water. When they are cooked and tender –it takes about 30 minutes-, drain the water, peel the potatoes and mash them.
2. Peel the garlic, mash it in the garlic press and add it to the mashed potatoes, along with the vinegar and a splash of olive oil. Mix them all together, adding the rest of the olive oil bit by bit, until the potato stops absorbing it. If it’s necessary use more olive oil, for the skordalia must reach a smooth and velvet texture.
3. Add salt to taste and serve.




Traditionally, skordalia accompanies fried cod. There are lots of taverns and food spots where you might see it being reported as “cod skordalia”. Moreover it is splendid used as a dip for vegetables and boosts dramatically, the taste of boiled beetroots and meatballs. This is actually one of the dearest eating memories I have as a child…