Μπουρίτος αλ Τσικνοπέμπτη

Ε, θα σκάσω.

Τα ονειρεύομαι τα τάκος αλ παστόρ. Είναι πιτούλα καλαμποκίσια τυλιχτή, με λαχανικά και χοιρινό κρέας που το έχουν μαρινάρει σε χυμό ανανά. Καταλαβαίνετε. Βούτυρο στο ψωμί μου.


Και κάθε φορά ξεχνάω τον ανανά. Κάθε φορά. Και κάθε φορά βρίσκω στην κατάψυξη μία μερίδα χοιρινή τηγανιά, που περίσσεψε από την Τσικνοπέμπτη. Και κάθε φορά βρίσκω πολύ πιο χρηστικό να τυλίξω την πιτούλα σε ρολό τύπου μπουρίτο, παρά να την αφήσω ανοιχτή όπως πρέπει σε ένα τάκο που σέβεται τον εαυτό του.

Μπουρίτος αλ Τσικνοπέμπτη. Γουάι νοτ;



Μπουρίτος αλ Τσικνοπέμπτη
Καλαμποκίσιες πίτες γεμιστές με σαλάτα, καλαμπόκι και χοιρινή τηγανιά

Πηγές: αυτό το σόου. Στο περίπου.

Μερίδες: 2

Χρόνος: 15 λεπτά

Υλικά:

4 μεγάλες τορτίγιες ζυμωμένες με βασιλικό και ντομάτα
1 μερίδα χοιρινή τηγανιά
200 γραμμάρια καλαμπόκι κονσέρβας
4 φύλλα μαρουλιού ή κατσαρής σαλάτας
1 μικρό κρεμμύδι
2 πιπεριές Φλωρίνης ψητές, από βάζο




Εκτέλεση

1. Πλένουμε τη ντομάτα και την κόβουμε σε κύβους. Πλένουμε και καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το κόβουμε σε κυβάκια. Πλένουμε το μαρούλι, το βουτάμε για λίγο σε νερό με ξύδι και το ξεβγάζουμε. Το κόβουμε σε πολύ λεπτές λουρίδες. Κόβουμε τις πιπεριές σε μπαστουνάκια. Ζεσταίνουμε καλά τη χοιρινή τηγανιά. Απλώνουμε πάνω στην επιφάνεια εργασίας τέσσερα φύλλα αλουμινόχαρτου, μιάμιση φορά το μέγεθος της μιας τορτίγιας.

2. Προθερμαίνουμε το φούρνο τους 250 βαθμούς στον αέρα. Σε ένα αντικολλητικό ταψί χωρίς καμία λιπαρή ύλη, βάζουμε τις τορτίγιες απλωτά, να επικαλύπτονται όσο το δυνατόν λιγότερο. Βάζουμε το ταψί στο φούρνο για 10-15 δευτερόλεπτα. Βγάζουμε αμέσως το ταψί και κλείνουμε το φούρνο.

3. Τώρα πρέπει να δουλέψουμε γρήγορα να μην προλάβουν να κρυώσουν οι τορτίγιες, αλλιώς θα σκληρύνουν και πάλι και δε θα τυλίγονται. Απλώνουμε τις τορτίγιες πάνω στα αλουμινόχαρτα. Μοιράζουμε στα τέσσερα το χοιρινό, το καλαμπόκι, το μαρούλι, τη ντομάτα, το κρεμμύδι και την πιπεριά. Τυλίγουμε γρήγορα σε ρολό με τη βοήθεια του αλουμινόχαρτου.

4. Κόβουμε κάθε μπουρίτο στα δύο και σερβίρουμε αμέσως. Συνοδεύουμε με γουακαμόλε, bottle caps και ξυνόκρεμα ή γιαούρτι χτυπημένο. Πατάτες τηγανιτές ή ροδέλες κρεμμυδιού τηγανιτές σε κουρκούτι προαιρετικές.





Μη με ρωτήσετε τι είναι τα bottle caps. Θα σας πω μετά το Πάσχα ή την επόμενη φορά που θα έχω κόσμο στο σπίτι. Μπορεί και να τραβήξω και καμιά φωτογραφία, αν προλάβω πριν εξαφανιστούν.

Γκούλας

Πριν από μερικές μέρες -μπορεί και μήνα ολόκληρο- κάποιος καλός φίλος αναρωτήθηκε διαβάζοντας το μπλογκ: "γκούλας;"

Κι επειδή εγώ δε χαλάω χατήρι κανενός, γκούλας. Ουγγαρέζικο όμως, έτσι;



Γκούλας

Μερίδες: 4

Χρόνος: 3 1/2 ώρες

Υλικά:

750 γραμμάρια μοσχάρι άπαχο
1 μεγάλο κρεμμύδι
4 σκελίδες σκόρδο
4 μεγάλα καρότα
4 μεγάλες πατάτες
1 πράσινη πιπεριά
1 κόκκινη πιπεριά
1 κίτρινη πιπεριά
2 κουταλιές της σούπας πάπρικα καπνιστή
4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
1 κουταλάκι του γλυκού μαυροκούκι (ή νιτζέλα ή κάραγουεϊ)
1 κουταλάκι του γλυκού ματζουράνα
2 κουταλιές της σούπας πελτές ντομάτας
αλάτι





Εκτέλεση

1. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το ψιλοκόβουμε. Καθαρίζουμε το σκόρδο και το λυώνουμε στην πρέσα. Καθαρίζουμε τις πιπεριές και τις κόβουμε σε τετράγωνα κομμάτια, περίπου 3 εκατοστά σε διάμετρο. Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε σε μεγαλούτσικους κύβους, περίπου 3 εκατοστά διάμετρο. Καθαρίζουμε τα καρότα και τα κόβουμε σε χοντρές ροδέλες.

2. Πλένουμε το κρέας και το κόβουμε σε κύβους περίπου 3 εκατοστά σε διάμετρο.

3. Σε κατσαρόλα με βαρύ πάτο ζεσταίνουμε το λάδι και καβουρδίζουμε το κρέας, να ροδίσει απ' όλες τις πλευρές. Το βγάζουμε σε πιάτο και το κρατάμε κατά μέρος.

4. Στο ζωμό του κρέατος ρίχνουμε μια κουταλιά της σούπας πάρπικα και την ανακατεύουμε καλά με ξύλινη κουτάλα, να καβουρδιστεί. Μόλις αρχίσει να μυρίζει, προσθέτουμε τα κρεμμύδια και το σκόρδο. Όταν αρχίσουν να μαλακώνουν, προσθέτουμε τις πιπεριές.

5. Ρίχνουμε πάλι πίσω στην κατσαρόλα το κρέας, προσθέτουμε αλάτι, το μαυροκούκι και δύο ποτήρια νερό και αφήνουμε το φαγητό να βράσει, με το καπάκι της κατσαρόλας κλειστό για περίπου 2 ώρες, φροντίζοντας να μη σωθεί το νερό του και να μην κολλήσει.

6. Όταν το κρέας έχει βράσει, προσθέτουμε τις πατάτες, τα καρότα, τον πελτέ αραιωμένο σε λίγο νερό, την υπόλοιπη πάπρικα και τη ματζουράνα. Βράζουμε για μισή ώρα ακόμη, να μαλακώσουν τα λαχανικά και να σωθεί κάπως το ζουμί. Η ουγγαρέζικη παραλλαγή του γκούλας είναι πηχτή σάλτσα κι όχι σούπα.

7. Σερβίρουμε με βραστές μπουλέτες για να πιουν το ζουμάκι του και μια πράσινη σαλάτα. Αντί για μπουλέτες, όπως είναι η ελληνική απόδοση της λέξης knedlyki (είναι τσέχικη λέξη αυτή, σφαίρες από βραστή ζύμη ψωμιού, dumpling στα αγγλικά), μπορούμε να βολευτούμε με μπόλικη ψίχα από λευκό ψωμί ή με την ουγγαρέζικη παραλλαγή, τα nokedli, που είναι χειροποίητα ζυμαρικά με αυγό, σαν χυλοπιτάκια με αυγά. Ορχήστρα βιολιών να παίζει παθιάρικα τσάρντας στο background προαιρετική.



Το αυθεντικό γκούλας βέβαια, που μυρίζει ουγγαρέζικα βοσκοτόπια και βαρβατίλα ευρωπαϊκή, αντί για ελαιόλαδο έχει ένα κομμάτι λαρδί κομμένο σε κύβους. Εμείς στο Σπίτι Μας, επειδή δεν αγαπάμε ιδιαίτερα το τετραπλό by-pass και τα χάπια για την πίεση, λέμε να μείνουμε στο λαδάκι του Θεού και να αφήσουμε το λαρδί του Σατανά για άλλες, παλαιότερες και πιο θερμιδικά απαιτητικές εποχές.

Dzur Dinner - Σαλάτα του Βάλαμπαρ

Όπως περίμενα, έχασα μερικές (βρε άντε να χαθείς, ψεύτρα, γιατί δε λες «πολλές»;) εβδομάδες για να ολοκληρώσω το αφιέρωμα στο φανταστικό γεύμα, που ετοίμασα για τους φίλους μου το Νοέμβρη. Ευτυχώς δεν έχουν μείνει πολλά πιάτα ακόμα, οπότε θα προσπαθήσω να τα πάρω εν τάχει.

Δεν ήταν δύσκολο ούτε και χρονοβόρο να γίνει μια απλή σαλάτα, διότι τα υλικά που χρησιμοποίησε ο Βάλαμπαρ ήταν αρκετά απλά όπως μπορεί να δει κανείς στη λίστα των υλικών. Το μόνο που δε μπόρεσα να αναπαράγω ήταν τα ζαχαρωμένα ροδοπέταλα (τα αντικατέστησα με φράουλες), διότι είχαν την εντύπωση ότι εκείνα που αγοράζουμε από τα ανθοπωλεία δεν είναι κατάλληλα προς βρώση. Αργότερα ρώτησα τον ανθοπώλη της γειτονιάς μου και μου είπε ότι η πρωινή του δουλειά είναι μάγειρας κι ότι τέτοια τριαντάφυλλα χρησιμοποιεί. Εσείς, καλού-κακού ρωτήστε πριν αγοράσετε ροδοπέταλα. Μην αφρίσουν τα μέσα μας.

Η δεύτερη δυσκολία, εύκολα ξεπεράσιμη, ήταν το τυρί, που όπως και όλα τα αναφερόμενα στο γεύμα ήταν «τοπικό», που θα πει φανταστικό. Νίθλαν σου λέει. Οξύ και μοσχάτο. Οκέι, λέω κι εγώ, δηλαδή μια ώριμη παρμεζάνα; Τι καλύτερο και πιο ταιριαστό να πέσει σε νιφάδες πάνω από μια δροσερή σαλάτα;

Σαλάτα του Βάλαμπαρ

Μερίδες: 12
Χρόνος: 15 λεπτά (+1 μέρα για το μαρινάρισμα της αγκινάρας)



Υλικά

1 σαλάτα φριζέ
12 ντοματίνια τσέρι
1 μεγάλη πορτοκαλί πιπεριά
1 κονσέρβα καρδιές κοκκοφοίνικα
1 κονσέρβα καρδιές αγκινάρας
½ φλιτζάνι ξύδι μπαλσάμικο
½ φλιτζάνι ελαιόλαδο
½ φλιτζάνι τριμμένη ώριμη παρμεζάνα
3 μεγάλες κατεψυγμένες φράουλες

Εκτέλεση

Ετοιμάζουμε τις αγκινάρες: σε ένα αεροστεγές βάζο τοποθετούμε τις καρδιές αγκινάρας κομμένες στα τέσσερα και τις περιχύνουμε με το μπαλσάμικο και το ελαιόλαδο. Ανακατέβουμε καλά, χτυπώντας το βάζο και το βάζουμε στο ψυγείο για 24 ώρες.

Σε μια μεγάλη σαλατιέρα, σπάμε τη σαλάτα με το χέρι σε μέτρια κομμάτια. Πασπαλίζουμε από πάνω όλα τα υπόλοιπα υλικά (εκτός από την παρμεζάνα και τις φράουλες) και τις αγκινάρες αφού τις βγάλουμε από τη μαρινάδα. Αλατίζουμε, προσεκτικά γιατί θα πέσει και η παρμεζάνα, κι ανακατεύουμε.

Χτυπάμε στο μπλέντερ το μπαλσάμικο της μαρινάδας και περιχύνουμε τη σαλάτα. Πασπαλίζουμε με την παρμεζάνα. Κόβουμε σε πολύ λεπτά φετάκια τις φράουλες, τις προσθέτουμε και σερβίρουμε.

Σχετικές αναρτήσεις:

Dzur Dinner Reconstructed
Dzur Dinner - Κατά φαντασίαν επιλογή
Dzur Dinner - Ρέβες, σταφιδέλαιο και άλλα τινά
Dzur Dinner - This Is Not A Drill
Dzur Dinner - Οίνος Ευφραίνει
Dzur Dinner - Aftermath
Dzur Dinner - Πιατέλα του Χωρικού
Dzur Dinner - Λάνγκος
Dzur Dinner - Σάμι
Dzur Dinner - Σούπα Μανιτάρι-Σιτάρι
Dzur Dinner - Τυρί Σερτάλια
Dzur Dinner - Ψάρι α λα Αντριλάνκα


Φωτογραφία/Photo Credits: Λευτέρης Κεραμίδας

Λαχανόρυζο / Cabbage risoto

Έχω λίγο καιρό που ασχολούμαι με ύποπτη προσήλωση με το λάχανο.


Σιγά τα λάχανα, θα σκεφτεί κάποιος ακατάδεχτος. Και σιγά το λάχανο, ένα άσπρο πράμμα είναι, με κάμποση αψάδα στη γεύση και κάμποσες επιπτώσεις στην κοινωνική σου ζωή άμα το φας σε ποσότητες (καθόσον το λάχανο, σα λάχανο, είναι ισχυρό αεριοπαραγωγικό λαχανικό και ως εκ τούτου μπορεί και να φέρει τον καταναλωτή του σε δύσκολη θέση).


Κι όμως καλοί μου αναγνώσται, το λάχανο είναι ένα λαχανικό με γοητευτική και πολυσχιδή προσωπικότητα. Είναι πλούσιο σε βιταμίνη C και Κ (απαραίτητη για την πήξη του αίματος), ενώ ξεχωρίζει για την περιεκτικότητά του βιταμίνη Β6. Επίσης περιέχει α) σουλφοραφάνη, μια φυτοχημική ουσία που οι γιατροί υποθέτουν ότι προστατεύει τον οργανισμό από τις ελεύθερες ρίζες, β) φυλλικό οξύ που είναι σημαντικό για την καλή λειτουργία του νευρικού συστήματος, γ) μαγγάνιο, δ) ωμέγα-3 λιπαρά οξέα για τα οποία πολλές κουβέντες γίνονται τελευταία, μεταξύ άλλων και για τις αντι-υπερτασικές τους ιδιότητες.


Παρασοβαρέυτηκα, ε; Μπορεί, αλλά ειλικρινά δεν ξέρω τι με έχει πιάσει με το λάχανο. Έχω πάθει έναν μίνι-έρωτα μαζί του, το απαιτώ στην κουζίνα, το ψυγείο και το πιάτο μου τακτικότερα από ποτέ. Ίσως είναι η υφή του στη λαχανοσαλάτα, τραγανό, αλλά ταυτόχρονα και τρυφερό, όλο χυμούς. Ίσως είναι η επιθετικότητα της γεύσης του, αν τύχει να είναι από εκείνη την ποικιλία που «τσούζει» λιγάκι. Ή μπορεί να είναι η ικανότητά του να μαλακώνει αμέσως και να γλυκίζει σε σημείο υπερβολής, όταν βρεθεί σε υψηλές θερμοκρασίες, μέσα σε μια στρουμπουλή κατσαρόλα, μαζί με ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι και ρύζι και χυμό ντομάτας.


Κάποτε ο Ηλίας Μαμαλάκης είχε γράψει ότι το πρασόρυζο είναι ένα από τα μεγαλειωδέστερα ρυζότα της ελληνικής κουζίνας. Προσωπικά, αναγνωρίζω μεγαλείο σε τρία ακόμη: το σπανακόρυζο, το ρυζότο με μανιτάρια και το λαχανόρυζο. Αλλά αν με ρωτήσετε ποιο από τα τέσσερα αναγνωρίζω ως το βασιλιά τους, ας με συγχωρήσει ο κυρ-Ηλίας, αλλά το λαχανόρυζο θα ψηφίσω. Στιβαρό και σκέτο. Και ταυτόχρονα ντελικάτο και πλούσιο. Και πάντοτε τίμιο κι αληθινό.


Τώρα γιατί θεωρώ την προσήλωσή μου στο λάχανο ύποπτη; Γιατί συνήθως δεν κολλάω με μια τροφή, μ’ αρέσει να έχω ποικιλία στο πιάτο μου. Ίσως αυτήν την εποχή να μου λείπει κάτι από τον οργανισμό μου, κάποιο από τα πολλά συστατικά του λάχανου. Ίσως πάλι να μην είναι αυτό, ίσως να είναι εκείνη η εποχή που το λάχανο να είναι στο φόρτε του, ίσως πάλι και όχι, τι ξέρω εγώ, παιδί της πόλης; Ή ίσως -ίσως- απλά και μόνο να λαχταράω μια τροφή που να μην την περιφρονεί τόσο η σημερινή μοντέρνα μαγειρική.


*Νομίζω ότι θα πρέπει μου συγχωρήσετε το ότι επιλέγω να γράφω όλα τα εις –[ριζο] (λαχανόρυζο, πρασόρυζο, σπανακόρυζο) με ύψιλον καθώς επίσης και το [ριζότο] πάλι με ύψιλον, ρυζότο. Προσωπική επιλογή, δεν τη συστήνω σε κανέναν.



Ρυζότο με λάχανο και μανιτάρια



Μερίδες: 8
Χρόνος: 1 ώρα





Υλικά


1 μικρό λάχανο κομμένο σε χοντρά κομμάτια
200 gr φρέσκα μανιτάρια κομμένα σε χοντρά κομμάτια
1 μεγάλο κρεμμύδι
1 πράσινη πιπεριά
1 ½ φλιτζάνι ρύζι για πιλάφι
1 νεροπότηρο χυμό ντομάτας
1 κουταλιά της σούπας πελτέ ντομάτας
1 + ½ φλιτζάνι ελαιόλαδο
1 κουταλάκι του γλυκού πάπρικα γλυκιά
Αλάτι
Μαύρο πιπέρι τριμμένο


Εκτέλεση


1. Ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι και την πιπεριά. Προσωπικά τα προτιμώ κομμένα σε φετούλες, όπως στη σαλάτα, αλλά ας διατηρήσουμε το παραδοσιακό στυλ προς το παρόν.


2. Σε βαθιά κατσαρόλα ζεσταίνουμε το 1 φλιτζάνι ελαιόλαδο και τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι και την πιπεριά.


3. Προσθέτουμε το λάχανο, όλο μαζί, και το ανακατεύουμε, μέχρι να δούμε ότι μαλακώνει κι ο όγκος του μειώνεται περίπου στο μισό.


4. Αρτύζουμε το φαγητό. Αλάτι, μαύρο πιπέρι και πάπρικα γλυκειά.


5. Προσθέτουμε το χυμό ντομάτας και τον πελτέ αραιωμένο σε μισό ποτήρι νερό. Το αφήνουμε σκεπασμένο να βράσει, περίπου 10 με 15 λεπτά.


6. Σε τηγανάκι σοτάρουμε τα μανιτάρια με το υπόλοιπο ελαιόλαδο για περίπου 10 λεπτά και τα κρατάμε κατά μέρος.


7. Ρίχνουμε στο λάχανο 4 και μισό φλιτζάνια νερό και μόλις πάρει βράση προσθέτουμε το ρύζι και ανακατεύουμε καλά.


8. Αφήνουμε το ρύζι να βράσει για περίπου 20 λεπτά με μισή ώρα, αναλόγως πόσο al dente το θέλουμε. Ανακατεύομε τακτικά για να μην κολλήσει και να μη λασπώσει.


9. Κλείνουμε το μάτι της κουζίνας, προσθέτουμε τα μανιτάρια και ανακατεύουμε. Αφήνουμε τα υλικά να ανταλλάξουνε αρώματα επάνω στο ζεστό ακόμα μάτι.


10. Σερβίρουμε ζεστό με πασπαλισμένο τυρί και λευκό κρασί (μια Μαντινεία ίσως; Που είναι κάπως φρουτώδης;)

Μπιφτέκια με πατάτες / Beef patties and potatoes

Το πιο γρήγορο και το πιο παιδικό-τραύμα-που-δεν-πρόκειται-επουλωθεί-ποτέ φαγητό του κόσμου είναι τα μπιφτέκια με τις πατάτες.

Πώς να το πω δηλαδή, με πιότερες λέξεις; Μπιφτέκια με πατάτες. Μπιφτέκια με πατάτες, ΜΠΙΦΤΕΚΙΑ με ΠΑΤΑΤΕΣ. Μπιφτέκια. Πατάτες. Τέρμα και τελείωσε κι όποιος πει ότι δεν έχει παιδικό τραύμα με τα μπιφτέκια και τις πατάτες, δεν είναι άνθρωπος φυσιολογικός και να το κοιτάξει σε κανέναν γιατρό, παρακαλώ.

Τι μπορεί ένα παιδάκι να ζητήσει πιο πολύ; Ένα μπιφτεκάκι, ξεροψημένο χωρίς πολλά λάδια απ’ έξω, ζουμερό από μέσα, μαλακό όσο πρέπει για τα δοντάκια, διαλύεται σχεδόν όταν το βάζεις στο στόμα, η γεύση του απαλή, ούτε σκόρδα, ούτε κύμινα, ούτε τίποτε, λίγος μαϊντανός μονάχα και λίγος δυόσμος, βοηθάει και το μουσκεμένο ψωμάκι στην τρυφεράδα του, μούρλια, μούρλια σκέτη. Κι οι πατατούλες στο πλάι, καλές κι οι τηγανητές, αλλά κι οι ψητές στο φούρνο τι σου λένε, ειδικά αν έχουν ψηθεί με λίγο γάλα μέσα στο ταψί αντί για νερό, να απαλύνουν κι αυτές, να πάρουν ένα άρωμα που αμυδρά, αμυδρότατα σου φέρνει στο νου σου τον πουρέ.

Κι είναι για το μάγειρα βοήθεια μεγάλη, τα μπιφτέκια με τις πατάτες, η εύκολη λύση, αλλά κι η ευκαιρία του να δείξει την τέχνη του, γιατί στα απλά πιάτα φαίνεται η τέχνη του μάγειρα κι όχι στα πολύπλοκα και τα γκουρμέ και τα στολισμένα λες και θα πάνε στο Καρναβάλι του Ρίο Ντε Τζανέιρο, με μπανάνες και ανανάδες στο κεφάλι σαν την Κάρμεν Μιράντα.

(Είπα Μιράντα και θυμήθηκα τα μπισκότα τα Μιράντα. Λες να έφτιαχνα κανέναν κορμό ψυγείου, σα να λένε τα τελευταίο καλοκαιριάτικο γλυκό; Λέω, μήπως;)

Μπιφτέκια

Μερίδες: 15-18 μπιφτέκια
Χρόνος: 30 λεπτά



Υλικά

300 gr κιμά μοσχαρίσιο, περασμένο δύο φορές από τη μηχανή
Μπαγιάτικο ψωμί*
1 αυγό
1 μεγάλο κρεμμύδι
3 κουταλιές της σούπας μαϊντανό ψιλοκομμένο
1 κουταλιά της σούπας δυόσμο ψιλοκομμένο
2 κουταλιές της σούπας ξύδι
2 κουταλιές της σούπας γάλα
Αλάτι, πιπέρι, πάπρικα γλυκειά
1 φλυντζανάκι του καφέ ελαιόλαδο

*Το ψωμί πρέπει να είναι ίσου όγκου με τον κιμά. Υπολογίστε με το μάτι.

Εκτέλεση

1. Σε ένα μπολ βάζουμε το ψωμί και το σκεπάζουμε με νερό βρύσης. Το αφήνουμε να μουλιάσει καλά. Ύστερα το στύβουμε, και το περνάμε από τον χοντρό τρίφτη.
2. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το τρίβουμε στον τρίφτη του κρεμμυδιού ή στο μούλτι, ως να γίνει πολτός.
3. Σε δεύτερο μπολ, βάζουμε, τον κιμά, το τριμμένο ψωμί, το κρεμμύδι, το αυγό, το μαϊντανό, το δυόσμο, το ξύδι, το ελαιόλαδο και αλάτι, πιπέρι και γλυκειά πάπρικα όσο μας αρέσει.
4. Ζυμώνουμε καλά.
5. Προσθέτουμε το γάλα και ξαναζυμώνουμε. Αυτό ο ελιγμός είναι για να μην κόψει το γάλα από το ξύδι.
6. Πλάθουμε μπιφτέκια σε μέγεθος όσο μισή γροθιά και τα βάζουμε σε ελαφρά λαδωμένο ταψί. Δε χρειάζεται να έχουν απόσταση μεταξύ τους, γιατί στο ψήσιμο θα «μαζέψουν» και δεν θα κολλήσουν μεταξύ τους. Αναλόγως το μέγεθος που θα τα πλάσουμε, μπορεί να βγουν από δεκαπέντε έως είκοσι.
7. Ψήνουμε στον αέρα στους 250 βαθμούς για περίπου είκοσι λεπτά, ή στον φούρνο αντίστασης στους 300 βαθμούς για μισή ώρα, γυρίζοντάς τα δέκα λεπτά πριν τα βγάλουμε, για να ροδίσουν κι από την άλλη πλευρά.

Σερβίρουμε ζεστά.



Πατάτες στο φούρνο με ελαφριά σάλτσα με γάλα και ντομάτα

Μερίδες: 6-8
Χρόνος: 45 λεπτά



Υλικά

1 Kgr πατάτες
1 μεγάλο κρεμμύδι
μισή πιπεριά
δύο σκελίδες σκόρδο
1 μέτρια ντομάτα
½ κουτί γάλα εβαπορέ (200 gr)
2 κουταλιές της σούπας μαϊντανό ψιλοκομμένο
2 κουταλιές της σούπας άνηθο ψιλοκομμένο
½ φλιτζάνι του τσαγιού λάδι
Αλάτι, πιπέρι

Εκτέλεση

1. Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε ακανόνιστα κομμάτια, λίγο μεγαλύτερα από ένα καρύδι. Τις βάζουμε σε ένα πυρέξ και τις αλατοπιπερώνουμε.
2. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο και το περνάμε από το μούλτι ή τον τρίφτη του κρεμμυδιού, μαζί με την πιπεριά και τη ντομάτα.
3. Σε ένα μπολ ανακατεύουμε, το κρεμμύδι, την πιπεριά, τη ντομάτα, το σκόρδο, το γάλα, το λάδι, το μαϊντανό και τον άνηθο. Ανακατεύουμε καλά και με το μείγμα αυτό περιχύνουμε τις πατάτες.
4. Σκεπάζουμε τις πατάτες με αλουμινόχαρτο και ψήνουμε για περίπου μισή ώρα με σαράντα πέντε λεπτά, στον αέρα, στους 300 βαθμούς. Δοκιμάζουμε με ένα πιρούνι, γιατί ο χρόνος εξαρτάται από το είδος της πατάτας. Πέντε λεπτά πριν το τέλος, τις ξεσκεπάζουμε να ροδίσουν. Καλό θα είναι η σάλτσα να μην έχει στεγνώσει εντελώς. Αν αυτό συμβεί προσθέτουμε ελάχιστο νεράκι.
5. Σερβίρουμε τις πατάτες ως συνοδευτικό στα μπιφτέκια, τα οποία και περιχύνουμε με τη σαλτσούλα.


Και παρακαλάμε να έχει περισσέψει δεύτερη μερίδα.



If you don't read Greek, ask me for the recipe at effiegis(at)hotmail dot com.

Το έτοιμο και το νόστιμο

Ζω με έναν συνταξιούχο, αν και κάπως νέο πατέρα, μια μητέρα που εργάζεται από το πρωί ως το βράδυ και μια αδελφή που πηγαινοέρχεται στην επαρχία για σπουδες. Είναι λογικό λοιπόν, μιας και εγώ είμαι η μόνη στο σπίτι με τακτική παρουσία από τις 4 το απόγευμα μέχρι τις 6 το επόμενο πρωί, να επωμίζομαι την παρασκευή του καθημερινού φαγητού.

Είναι όμως ώρες και φορές που απλά ΔΕΝ θες να μπεις στην κουζίνα. ΔΕΘΕΣΝΑΜΠΕΙΣ βρε παιδί μου, έτσι, κολλητά οι λέξεις η μια στην άλλη και με κεφαλαία γράμματα. Και τότε η μόνη σου λύση είναι ή το σουβλατζίδικο ή το έτοιμο φαγητό.

Ωστόσο ακόμη και σε αυτήν την περίπτωση, το να πετάξεις μια έτοιμη προψημένη πίτσα στο φούρνο μπορεί να καταλήξει σε καταστροφή, ειδικά όταν οι γευστικοί κάλυκες έχουν συνηθίσει σε πιο εκλεπτυσμένες γεύσεις (δηλαδή σε κάτι λιγότερο ετοιματζίδικο και κατεψυγμένο/ψυγμένο...) Οπότε...

ΠΙΤΣΑ ΤΗΣ ΒΑΡΕΜΑΡΑΣ

Υλικά

1 πακέτα Pizza Fresca Jambon-Bacon Νίκας

1/2 πακέτο κομματάκια καπνιστό μπαίηκον Νίκας

10 φέτες τυρί Τρικαλινό Φάγε

μισή πράσινη πιπεριά


Εκτέλεση

1. Ανοίγουμε το πακέτο της πίτσας.
2. Ρίχνουμε πασπαλιστά τα κυβάκια του μπαίηκον πάνω από τα υλικά της πίτσας.
3. Κόβουμε την πιπεριά σε ροδέλες και στολίζουμε τις ροδέλες πάνω από την πίτσα. 4. Σκεπάζουμε την πίτσα με τις φέτες του κασεριού.
5. Ψήνουμε σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή της πίτσας.
6. Τρώμε με άνεση, ελπίζοντας να μη βαριόμαστε να μαγειρέψουμε αύριο.

Σχετικά με τις μερίδες που βγαίνουν, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ένα από τα αξιώματα της μάσας. Το προψημένο φαγητό, όση κι αν είναι η ποσότητά του, πάντα χορταίνει λιγότερο από την ίδια ποσότητα φαγητού που θα μαγείρευες ο ίδιος ή θα σου έφερνε το ντελίβερυ. Αποτέλεσμα της θεωρίας αυτής είναι ότι μπορεί με μια ανάλογη πίτσα να χορταίνουν δύο άτομα στην πιτσαρία, αλλά στην προκειμένη περίπτωση για δύο άτομα θα χρειαστούν 1,3333333 πίτσες. Μη με ρωτάτε πώς γίνεται. Απλά παρατηρήστε το...