Jeweled Rice - Περσικό ρύζι με ξηρούς καρπούς

Ω, η κουζίνα του Φαρς.

Γεμάτη ατίμητα πετράδια. Σαν κι αυτό το πιλάφι, που σύμφωνα με τη Βικιπέδια λέγεται Morasah-polo και το τιμούν στην περιοχή της Τεχεράνης. Jeweled Rice για τους Αμερικάνους. Ρύζι με τα πετράδια του δηλαδή.

Ατίμητο. Σαν τη γεύση του.

Περσικό ρύζι με ξηρούς καρπούς

Jeweled Rice - Morasah-Polo
μια παραλλαγή της συνταγής της Sue (A view from the Great Island)

Μερίδες: 2-4 (ανάλογα με το πόσο λιχούδηδες είναι οι συνδαιτημόνες

Χρόνος: 45 λεπτά

Υλικά:

1/2 κουταλάκι του γλυκού κρόκος Κοζάνης σε ίνες
2 κουταλιές της σούπας φρέσκο βούτυρο
1/4 κουταλάκι του γλυκού μαραθόσποροι
1/4 κουταλάκι του γλυκού κύμινο (καλύτερα σε σπόρους, αλλά και τριμμένο δεν πειράζει)
1/8 κουταλάκι του γλυκού κανέλα τριμμένη
1/8 κουταλάκι του γλυκού πράσινο καρδάμωμο τριμμένο
1/8 κουταλάκι του γλυκού μπαχάρι τριμμένο
1 μέτριο κρεμμύδι
1 1/2 φλιτζάνι ρύζι μπασμάτι
2 φύλλα δάφνης
1 λεμόνι (καλύτερα ακέρωτο)
1/4 φλιτζάνι αποξηραμένα κράνα
1/4 φλιτζάνι αποξηραμένα βερίκοκα
1/4 φλιτζάνι αποξηραμένα σύκα
1/4 φλιτζάνι αμύγδαλο ξεφλουδισμένο
1/4 φλιτζάνι φιστίκι Αιγίνης ψίχα
σπόροι ενός ροδιού
αλάτι
μαύρο πιπέρι τριμμένο


Εκτέλεση

1. Ξεπλένουμε καλά το ρύζι σε άφθονο νερό. Αφήνουμε τις ίνες του κρόκου να μουσκέψουν σε 2 1/2 φλιτζάνια καυτό νερό. Με το ειδικό εργαλείο, κόβουμε λεπτά μπαστουνάκια τη φλούδα του λεμονιού. Καθαρίζουμε και ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι. Με μεγάλη προσοχή, σε αντικολλητικό τηγάνι και χωρίς λιπαρή ύλη, καβουρδίζουμε τα αμύγδαλα και τα φιστίκια.

2. Ζεσταίνουμε το βούτυρο και σωτάρουμε το μαραθόσπορο και το κύμινο ως να μοσχοβολήσουν. Προσθέτουμε κανέλα, καρδάμωμο και μπαχάρι και τα αφήνουμε για λίγο να τσιγαριστούν κι αυτά. Χαμηλώνουμε τη φωτιά, προσθέτουμε το κρεμμύδι και το αφήνουμε περίπου 10 λεπτά, να μαλακώσει καλά.

3. Προσθέτουμε το ρύζι, ανακατεύοντας καλά με ξύλινη κουτάλα, να γυαλίσει. Ρίχνουμε το νερό με τον κρόκο, τη δάφνη και τις φλούδες λεμονιού. Αλατοπιπερώνουμε κατά βούληση.

4. Ψιλοκόβουμε τα βερίκοκα και τα σύκα και τα προσθέτουμε στο ρύζι, μαζί με τα κράνμπερι, τα αμύγδαλα και τα φιστίκια. Κλείνουμε το καπάκι της κατσαρόλας και το αφήνουμε να γίνει, περίπου 12 λεπτά. Μετά, χωρίς να μετακινήσουμε την κατσαρόλα ή να ανοίξουμε το καπάκι, σβήνουμε τη φωτιά και το αφήνουμε να σταθεί για 10 λεπτά ακόμη.

5. Όταν είναι έτοιμο, "σκαλίζουμε" το ρύζι με ένα πιρούνι, ν' αφρατέψει, αφαιρούμε τα φύλλα δάφνης και μοιράζουμε στα πιάτα. Πασπαλίζουμε με τους σπόρους ροδιού.

6. Συνοδεύουμε με κοτόπουλο ή κουνέλι κατσαρόλας. Σερβίρουμε ζεστό.



Δοκίμασα να το φτιάξω με κους-κους αντί ρυζιού. Κι ήταν εξίσου υπέροχο.

Φακές Μπελούγκα σαλάτα

Μεγαλοβδομάδα, βοήθειά σας.

Νηστεία στα τραπέζια. Όσπρια, λαδερά. Από βδομάδας πάλι οι κρεπάλες.

Νηστεία και στα λόγια. Για μια πολυλογού σαν κι εμένα, τι άλλο θα μπορούσε να αποτελεί ουσιαστική νηστεία;



Φακές Μπελούγκα σαλάτα

Πηγές: προσωπική έμπνευση


Μερίδες: 4

Χρόνος: 1 1/4 ώρα

Υλικά:

2 φλιτζάνια φακές μαύρες, τύπου Μπελούγκα
4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
1 σκελίδα σκόρδο
1 μικρό κρεμμύδι
1 φύλλο δάφνης
1 κουταλάκι του γλυκού πιπερόριζα σκόνη
ξύσμα ενός λεμονιού
χυμός δύο λεμονιών
φρέσκο κρεμμυδάκι για το γαρνίρισμα
1 κουταλάκι του γλυκού μουστάρδα

Έξτρα πόντοι: γκαλάνγκαλ αντί πιπερόριζας κι εξωτική γεύση εσπεριδοειδών από αποξηραμένο γιούζου.

Εκτέλεση



1. Καθαρίζουμε τις φακές από τυχόν σκουπιδάκια (πετραδάκια, σπυριά ρυζιού, σποράκια) και τις πλένουμε καλά. Τις βάζουμε σε μια κατσαρόλα με άφθονο νερό και βάζουμε την κατσαρόλα στη φωτιά. Προσοχή, ποτέ οι φακές σε ζεστό νερό, πάντα σε κρύο. Αντίθετα, αν αργότερα χρειαστεί να προσθέσουμε νερό, αυτό πρέπει πάντα να είναι βραστό.

2. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το λιώνουμε. Καθαρίζουμε το σκόρδο και το λιώνουμε. Προσθέτουμε το κρεμμύδι, το σκόρδο, τη δάφνη και τη μουστάρδα στην κατσαρόλα και αφήνουμε το φαγητό να βράσει για περίπου 45 λεπτά.

3. Δοκιμάζουμε. Οι φακές πρέπει να είναι βρασμένες, αλλά όχι χυλωμένες. Καλό θα ήταν να κρατάνε λίγο. Σουρώνουμε τις φακές και πετάμε το ζουμί. Αφήνουμε τις φακές να κρυώσουν.

4. Σε μια σαλατιέρα, ανακατεύουμε τις φακές με το ελαιόλαδο, την πιπερόριζα, το ξύσμα και το χυμό των λεμονιών και αλατίζουμε κατά βούληση. Γαρνίρουμε με ψιλοκομμένο φρέσκο κρεμμυδάκι και σερβίρουμε σε θερμοκρασία δωματίου.

Ξέρουμε όλη ότι το τζίντζερ στα ελληνικά το λένε πιπερόριζα, έτσι δεν είναι; Κι ότι η σαλατούλα κάνει και πολύ όμορφο ταπεράκι για τη δουλειά;

Πρόβλεψη εβδομάδας - Μαγιάτικο στο φούρνο

Τι έκπληξη σας έχω σήμερα.

Σαν κι αυτήν που μου έκανε η μαμά μου. Ένα ωραιότατο μαγιάτικο, γύρω στο κιλό, σπαρταριστό. Μου το είχε καθαρίσει κιόλας. Τι άλλο θέλει ο άνθρωπος; Καθαρισμένο ψάρι, φουρνιστό με τα μπαχάρια του και με τα όλα του και μια ντοματοσαλάτα.

Α, και φωτογραφίες.

Πρόβλεψη για τις μέρες μεταξύ 7 και 16 Απριλίου:

Δευτέρα

Μεσημεριανό: Φακές Μπελούγκα σαλάτα, Βραδινό: Τάκος με χορινό αλ Παστόρ

Τρίτη

Μεσημεριανό: Σαλάτα καρότο-καλαμπόκι, Βραδινό: Σούσι

Τετάρτη

Μεσημεριανό: Φακές, Βραδινό: Πρασόρυζο

Πέμπτη

Μεσημεριανό: Πρασόρυζο, Βραδινό: Γαρίδες με ρύζι και γλυκόξυνη σάλτσα

Παρασκευή

Μεσημεριανό: Χορτόπιτα, Βραδινό: Κουνέλι λεμονάτο

Σάββατο

Μεσημεριανό: Μπακαλιάρος σκορδαλιά, Βραδινό: Χορτόσουπα

Κυριακή

Μεσημεριανό: Φάβα, Βραδινό: Stir fry σε ταϊλανδέζικο στυλ

Δευτέρα

Μεσημεριανό: Φάβα, Βραδινό: Φασολάκια λαδερά

Τρίτη

Μεσημεριανό: Φασολάκια λαδερά, Βραδινό: Σούπα λαχανικών με γάλα καρύδας

Τετάρτη

Μεσημεριανό: Σάντουιτς λαχανικών, Βραδινό: Κονσομέ λαχανικών με φιδέ

Μαγιάτικο στο φούρνο

Μερίδες: 2

Χρόνος: 30 λεπτά (αναλόγως του μεγέθους του ψαριού)

Υλικά:

1 μαγιάτικο γύρω στο κιλό
1 κουταλιά του γλυκού αλάτι
1 κουταλιά του γλυκού μαύρο πιπέρι τριμμένο
1 κουταλιά του γλυκού πάπρικα γλυκιά καπνιστή
1 κουταλιά του γλυκού σκόνη σκόρδο
1 κουταλιά του γλυκού σκόνη κρεμμύδι
4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
1 λεμόνι

Μις-εν-πλας

Εκτέλεση

1. Πλένουμε και καθαρίζουμε το μαγιάτικο, αφαιρούμε λέπια, σπλάχνα και βράγχια. Προθερμαίνουμε το φούρνο στις αντιστάσεις, στους 180 βαθμούς.

2. Ανακατεύουμε σε ένα μπωλ όταν τα μπαχαρικά (αλάτι, πιπέρι, πάπρικα, σκόρδο, κρεμμύδι). Βάζουμε το ψάρι σε αντικολλητικό ταψί και το πασπαλίζουμε από τη μία πλευρά με τα μισά μπαχαρικά.

3. Συνειδητοποιούμε ότι εκτός από το κλασσικό χωριάτικο έξτρα παρθένο ελαιόλαδο υπάρχει στο σπίτι κι ένα μπουκάλι από το ίδιο κλασσικό χωριάτικο έξτρα παρθένο ελαιόλαδο το οποίο όμως είναι επιπλέον αρωματισμένο με σκόρδο και δενδρολίβανο. Ρίχνουμε από αυτό το αρωματικό ελαιόλαδο δύο κουταλιές της σούπας.

4. Κόβουμε το λεμόνι και στύβουμε το μισό στο ψάρι. Από το άλλο μισό κόβουμε δυο-τρεις λεπτές φετούλες και τις βάζουμε στην κοιλίτσα του ψαριού. Τη στυμμένη λεμονόκουπα τη βάζουμε μέσα στο ταψί, σε μια γωνίτσα.

5. Βάζουμε το ταψί στο φούρνο και ψήνουμε για 15-20 λεπτά, αναλόγως του μεγέθους του ψαριού και της δύναμης του φούρνου. Ελέγχουμε αν έχει φουσκαλιάσει και ροδοκοκκινίσει η πέτσα του από την πάνω πλευρά και το γυρίζουμε να ροδίσει κι από την άλλη. Πασπαλίζουμε με τα υπόλοιπα μπαχαρικά, το υπόλοιπο λάδι και το υπόλοιπο λεμόνι. Ξαναβάζουμε το ψάρι στο φούρνο για άλλα 10-15 λεπτά.

6. Σερβίρουμε αμέσως με λεμόνι, ντοματοσαλάτα, ψωμί καψαλισμένο στο γκριλ και για συνοδευτικό τηγανητά κουτσομουράκια. Τι θα πει, "τα τηγανητά κουτσομουράκια δεν είναι συνοδευτικό"; Φυσικά και είναι. Αν ξεροτηγανιστούν μοιάζουν με τσιπς. Πιο νόστιμα βέβαια αλλά τσιπς. Αλήθεια.




Η πρόβλεψη αυτής της εβδομάδας περιλαμβάνει και τρεις μέρες από την επόμενη. Είπα κι εγώ, μια φορά στη ζωή μου, να φύγω για το Πάσχα. Εξωτικός ο προορισμός. Και θέλει προετοιμασία σωστή.

Κοτόπουλο στο φούρνο με πατάτες

Η παρακάτω ανάρτηση δεν αποτελεί διαφήμιση. Δεν πληρώθηκα γι' αυτήν, ούτε και πρόκειται. Η γνώμη που εκφράζω είναι η δική μου και δεν προτρέπω κανέναν σε αγορά του προϊόντος.



ΕΨΑ.

Χτύπσες;

Και γιατί να μην πεις με το όνομά του ένα αναψυκτικό που αποτελεί ανέκδοτο από τότε που θυμάσαι τον εαυτό σου; Που είναι ελληνικό και μη σου πω και πιο γευστικό από το χι-ψι-ζήτα ξενικό και λάιτ μαυροζούμι με λεμόνι; ΕΨΑ lemon cola light, κύριοι. Αυτά είναι.

Για να πιεις. Για να μαγειρέψεις... μπορείς να πέσεις και στο λιγότερο hardcore της λεμονίτας. Light πάντα, έτσι;.

Κάτι μου λέει ότι αυτήν την εβδομάδα θα πλέξουμε το εγκώμιο των ελληνικών παραγωγών και των προϊόντων τους. Συντονιστείτε.



Κοτόπουλο στο φούρνο με πατάτες

Πηγές: προσωπική έμπνευση


Μερίδες: 4

Χρόνος: 1 ώρα και 20 λεπτά + 30 λεπτά μαρινάρισμα

Υλικά:

Για τη μαρινάδα:

2 κουτάκια λεμονάδα ΕΨΑ light
1 κουταλάκι του γλυκού νιφάδες αποξηραμένου σκόρδου
1 κουταλάκι του γλυκού νιφάδες αποξηραμένου κρεμμυδιού
1 κουταλάκι του γλυκού κεδροκούκουτσα τριμμένα (ή γιουνίπερο ή άρκευθος)

4 μερίδες κοτόπουλο
8 μέτριες πατάτες
2 κουταλάκια του γλυκού θρούμπι
2 κουταλάκια του γλυκού σκόνη μουστάρδας
2 κουταλάκια του γλυκού μαύρο πιπέρι τριμμένο
μισό λεμόνι
αλάτι
4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο




Εκτέλεση

1. Πλένουμε και καθαρίζουμε το κοτόπουλο. Εμείς το ξεπετσιάσαμε κιόλας, χωρίς να χάσουμε τίποτε από την ζουμεράδα του, είχαμε κόλπο. Το βάζουμε σε βαθύ και στενό μπωλ και το περιχύνουμε με τη λεμονίτα. Πασπαλίζουμε τα υπόλοιπα υλικά της μαρινάδας και τα τρίβουμε πάνω στο κοτόπουλο, να πάνε παντού. Το αφήνουμε εκτός ψυγείου, να μαριναριστεί για περίπου 30 λεπτά.

2. Προθερμαίνουμε το φούρνο στις αντιστάσεις πάνω-κάτω, στους 250 βαθμούς. Πλένουμε και καθαρίζουμε τις πατάτες. Τις κόβουμε κυδωνάτες ή σε τέταρτα και τις αραδιάζουμε σε ταψί, σε μονή στρώση. Σε μικρό μπωλάκι ανακατεύουμε από 1 κουταλάκι του γλυκού θρούμπι, σκόνη μουστάρδας και πιπέρι και με αυτό πασπαλίζουμε τις πατάτες. Τις ανακατεύουμε, να μπαχαριστούν καλά από όλες τις μεριές.

3. Στραγγίζουμε το κοτόπουλο από τη μαρινάδα. Σουρώνουμε 1 1/2 φλιτζάνι από το ζουμί της μαρινάδας και το κρατάμε κατά μέρος. Ξεπλένουμε το κοτόπουλο καλά σε τρεχούμενο νερό. Καλό θα ήταν να μην μείνει τίποτε από τα μπαχαρικά της μαρινάδας πάνω στο κρέας. Βάζουμε το κοτόπουλο πάνω στις πατάτες. Σε μικρό μπωλάκι ανακατεύουμε το υπόλοιπο 1 κουταλάκι του γλυκού θρούμπι, σκόνη μουστάρδας και πιπέρι και με αυτό πασπαλίζουμε το κρέας. Τρίβουμε τα μπαχαρικά πάνω στο κρέας, να πάνε παντού.

4. Περιχύνουμε το κοτόπουλο με τις πατάτες με το 1 1/2 φλιτζάνι της μαρινάδας και το λάδι. Στίβουμε το λεμόνι από πάνω και βάζουμε τη λεμονόκουπα σε μια γωνιά του ταψιού. Σκεπάζουμε το ταψί με αλουμινόχαρτο και το βάζουμε στο φούρνο για μισή ώρα, χωρίς να πειράξουμε καθόλου στο μεταξύ.

5. Μόλις περάσει η μισή ώρα, βγάζουμε το ταψί, γυρίζουμε το κοτόπουλο από την άλλη μεριά, το ξανασκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο και το ξαναβάζουμε στο φούρνο για μισή ώρα.

6. Μόλις περάσει και αυτό το μισάωρο, βγάζουμε το ταψί, αφαιρούμε το αλουμινόχαρτο και ρίχνουμε αλάτι στις πατάτες και το κοτόπουλο. Επιστρέφουμε στο φούρνο, ξεσκέπαστο, για άλλα δέκα λεπτά. Βγάζουμε και πάλι το ταψί, γυρίζουμε το κοτόπουλο και το ξαναβάζουμε στο φούρνο για άλλα δέκα λεπτά, να ροδίσει κι από την άλλη.

7. Σερβίρουμε αμέσως, περιχύνοντας το φαγητό με το ζουμάκι που περίσσεψε στο ταψί (τη λεμονόκουπα την πετάμε, ή αν υπάρχει κανένας μερακλής, του τη σερβίρουμε). Συνοδεύουμε με ντοματοσαλάτα και ΕΨΑ lemon cola light. Χεχε.





Δώστε βάση στο κολπάκι με το αλάτισμα στο τέλος του μαγειρέματος. Μου το εμπιστεύτηκε σοβαρή και αριστούχα μαγείρισσα, της παλαιάς σχολής. Η διαφορά στην υφή της πατάτας είναι το κάτι άλλο, σχεδόν λυώνει στο στόμα. Κι η ελάχιστα γλυκιά γεύση της σαλτσούλας θα σας κάνει να μην μπορείτε να το ξεπεράσετε.

Κανελόπιτα

Από τότε που ανακάλυψα τα ιστολόγια μαγειρικής, είμαι χαμένη υπόθεση.

Χαζεύω ολημερίς συνταγές κι εικόνες. Γλυκά και αλμυρά. Σαλάτες κι επιδόρπια και ροφήματα συμπυκνωμένα. Μεγάλα σάιτ του εξωτερικού και διαμαντάκια του εσωτερικού.

Και πού και πού βρίσκω και καμιά απίστευτα εύκολη και νόστιμη συνταγή, που να χρωστάω χάρη σ' εκείνην που μου την παρουσίασε. Σαν την Έρη.

Να 'σαι πάντα καλά, καλή μου. Κι ας με συγχωρέσεις που πείραξα λιγάκι το τελικό αποτέλεσμα.



Κανελόπιτα

Πηγές: Captain Cook


Μερίδες: 9

Χρόνος: 1 ώρα και 20 λεπτά

Υλικά:

1 φλιτζάνι ελαιόλαδο
1 φλιτζάνι ζάχαρη
1 1/2 φλιτζάνι χυμό λεμονιού
ξύσμα από ένα λεμόνι
2 φλιτζάνια + 1 κουταλιά της σούπας αλεύρι για όλες τις χρήσεις
4 κουταλάκια του γλυκού μπέικιν πάουντερ
1 κουταλάκι του γλυκού κανέλα σκόνη
1/2 κουταλάκι του γλυκού μοσχοκάρυδο
1 πρέζα αλάτι
1/2 φλιτζάνι σταφίδες
1/2 φλιτζάνι καρύδια κοπανισμένα





Εκτέλεση

1. Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς, στις αντιστάσεις.

2. Σε ένα μπωλ ανακατεύουμε τα 2 φλιτζάνια το αλεύρι, το μπέικιν πάουντερ, την κανέλα, το μοσχοκάρυδο και το αλάτι.

3. Σε δεύτερο μικρότερο μπωλ ανακατεύουμε τα καρύδια και τις σταφίδες με την έξτρα κουταλιά του αλευριού. Ανακατεύουμε καλά να καλυφθούν οι ξηροί καρποί με το αλεύρι.

4. Χτυπάμε στο μίξερ το λάδι με τη ζάχαρη. Προσθέτουμε το χυμό του λεμονιού, το ξύσμα και το μείγμα του αλευριού λίγο-λίγο. Ρίχνουμε και τους ξηρούς καρπούς να πάνε πάντου.

5. Λαδώνουμε και αλευρώνουμε ένα τετράγωνο κεραμικό σκεύος για γλυκά, περίπου 20 εκατοστά κάθε πλευρά του. Ρίχνουμε κια απλώνουμε το μείγμα στο ταψάκι και το ψήνουμε για περίπου 50 με 55 λεπτά ή έως να βγαίνει καθαρή η οδοντογλυφίδα όταν την καρφώσουμε στο κέντρο της πίτας.

6. Το βγάζουμε από το φούρνο και το αφήνουμε δέκα λεπτά να κρυώσει πριν το κόψουμε. Σερβίρουμε πασπαλισμένο με κανέλα και ζάχαρη άχνη ανακατεμένη.





Ήθελα να ακολουθήσω κατά γράμμα τη συνταγή αλλά δεν είχα ούτε πορτοκάλια, ούτε σόδα και το ταψί μου ήταν ένα πήλινο από αγοραστή σοκολατόπιτα (γι' αυτό και χρειάστηκε περισσότερη ώρα στο ψήσιμο). Αλλά ακόμα κι έτσι είναι εκπληκτικό, ειδικά μετά από ένα γεύμα σαν εκείνο του Ευαγγελισμού, που η σκορδαλιά έχει κάνει το στόμα σαν τσαρούχι.

Ρυζότο με μελάνι

Είμαι παιδί των '80s, το ομολογώ.

Αλλά έχω και τα ελαφρυντικά μου. Δεν είχαμε βίντεο στο σπίτι. Οπότε κατάφερα να μην σημαδευτώ από το πολιτισμικό σοκ που λέγεται "χρυσή εποχή της βιντεοκασσέτας". Ωστόσο, μια στο τόσο, κάποιος τίτλος θα γυρίσει για να με στοιχειώσει.

Ας πούμε, εκείνη η "Γρανίτα από μελάνι". Στοίχειωμα κανονικό.



Ρυζότο με μελάνι

Μερίδες: 4

Χρόνος: 45 λεπτά

Υλικά:

2 φλυτζάνια ρύζι μπασμάτι
1 μέτριο κρεμμύδι
4 σκελίδες σκόρδο
1 φλιτζάνι λευκό κρασί
χυμό και ξύσμα ενός μεγάλου λεμονιού
2 φακελάκια μελάνι σουπιάς (περίπου 1 κουταλάκι του γλυκού)
αλάτι, μαύρο πιπέρι τριμμένο
4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
4 φλιτζάνια καυτό νερό


Εκτέλεση

1. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το ψιλοκόβουμε. Καθαρίζουμε το σκόρδο και το λιώνουμε.

2. Βάζουμε το λάδι σε κατσαρόλα με βαρύ πάτο και τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο. Μόλις γυαλίσουν, προσθέτουμε το ρύζι και το καβουρδίζουμε, να ρουφήξει το λάδι. Σβήνουμε με το κρασί.

3. Όταν το κρασί εξατμιστεί, προσθέτουμε αλάτι και πιπέρι και ρίχνουμε το καυτό νερό, ποτηράκι το ποτηράκι, να απορροφάται το ένα πριν ρίξουμε το επόμενο. Ανακατεύουμε τακτικά, να μην κολλήσει το ρύζι.

4. Όταν ρίξουμε το τελευταίο ποτήρι νερού, ρίχνουμε και το μελάνι και το ανακατεύουμε να απορροφηθεί.

5. Ελέγχουμε μήπως χρειάζεται να βράσει λίγο ακόμα το ρύζι, αλλιώς το κατεβάζουμε από τη φωτιά. Προσθέτουμε το χυμό λεμονιού και το ξύσμα και ανακατεύουμε. Σκεπάζουμε την κατσαρόλα με μια πετσέτα, βάζουμε από πάνω της το καπάκι και αφήνουμε το ρυζότο να σταθεί και να πιει το ζωμό του για περίπου δέκα λεπτά. Σερβίρουμε αμέσως, συνοδεύοντάς το με τσιροσαλάτα ή γάβρο ξυδάτο.



Φαΐ πολύ κουφό, δικέ μου, με πιάνεις;

Κοτόπουλο με λαχανίδες

Ω, πόσο θα 'θελα να 'σασταν εδώ τώρα..

Έχει τσιγαριστεί ένα κοτοπουλάκι, μπουκίτσες, καθαρισμένο, σε κρεμμύδι και σκόρδο κι ο τόπος ευωδιάζει. Έχει σβηστεί με κρασί κι έχει παρφουμαριστεί με μαύρο πιπέρι, κουρκουμά και σουμάκι. Κι ύστερα έπεσαν πάνω του απαλές σαν νιφάδες χιονιού ένα μάτσο ψιλοκομμένες λαχανίδες. Και δυο πατατούλες κυδωνάτες, πάντα οι πατατούλες υποστηρίζουν στα στιβαρά τους μπράτσα ένα φαγητό.

Κι αφού όλο αυτό μαλάκωσε κι αφράτεψε, λούστηκε στην αψάδα τις μουστάρδας και του λεμονιού. Και περιμένω να κρυώσει για να μην τσουρουφλιστώ και μου τρέχουνε τα σάλια.

Κι όσο σκέφτομαι ότι οι λαχανίδες είναι φαΐ της Κατοχής, τόσο μου 'ρχεται να βάλω τις φωνές.


Κοτόπουλο με λαχανίδες

Μερίδες: 4

Χρόνος: 45 λεπτά

Υλικά:

4 στήθη κουτόπουλο, χωρίς πέτσα ή κόκκαλα
1 μεγάλο κρεμμύδι
2 σκελίδες σκόρδο
1 1 φλιτζάνι κρασί
Αλάτι, μαύρο πιπέρι τριμμένο
4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
1 κουταλάκι του γλυκού κουρκουμάς (κιτρινόρριζα)
1 κουταλάκι του γλυκού σουμάκι
1 κιλό λαχανίδες
2 μεγάλες πατάτες
2 κουταλιές της σούπας μουστάρδα
Χυμός ενός λεμονιού


Εκτέλεση

1. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το ψιλοκόβουμε. Καθαρίζουμε το σκόρδο. Σε μια κατσαρόλα με βαρύ πάτο,. τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο στο λάδι, να ροδίσει καλά.

2. Πλένουμε το κοτόπουλο και το κόβουμε σε μπουκίτσες. Τις ρίχνουμε λίγες-λίγες μέσα στην κατσαρόλα, να ροδίσουν. Σβήνουμε με το κρασί και προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι, κουρκουμά και σουμάκι.

3. Πλένουμε τις λαχανίδες, τις κόβουμε όπως το σπανάκι για το σπανακόρυζο και τις ρίχνουμε στην κατσαρόλα. Περιμένουμε να μαραθούν γυρίζοντάς τες απαλά με ξύλινη κουτάλα.

4. Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε στα τέσσερα. Τις προσθέτουμε στην κατσαρόλα. Προσθέτουμε και δύο φλιτζάνια νερό και κλείνουμε το καπάκι.

5. Μόλις οι πατάτες μαλακώσουν καλά, προσθέτουμε τη μουστάρδα και το λεμόνι και το ανακατεύουμε να πάει παντού. Το αφήνουμε να πάρει μία βράση και σερβίρουμε αμέσως.



Ούτε και ξέρω γιατί κάθομαι και σας μιλάω αυτή τη στιγμή. Τσιμπολογάω μια φρατζόλα φρέσκο χωριάτικο ψωμί κι αν είχα γένια θα τα μαδούσα. Μα δε γίνεται να κρυώσει λίγο πιο σύντομα; Ε;

Σάντουιτς με Μεζεδάκι Θαλασσινών

Η παρακάτω ανάρτηση δεν αποτελεί διαφήμιση. Δεν πληρώθηκα γι' αυτήν, ούτε και πρόκειται. Η γνώμη που εκφράζω είναι η δική μου και δεν προτρέπω κανέναν σε αγορά του προϊόντος.


Με κατατρέχει αυτή η ανάγκη για νέο.

Από τότε που ήμουν μικρ(ότερ)η, έψαχνα τη νέα γεύση, το αλλιώτικο άρωμα, τη διαφορετική μπουκιά. Ήμουν εκείνο το παιδάκι που πάντα στις εκδρομές έμενε νηστικό: όλοι οι άλλοι θα παράγγελναν μπριζόλα με πατάτες, εγώ θα έπαιρνα ταλιατέλες "πάλια ε φιένο"*1 ή χουνκιάρ μπεγεντί*2 ή νάσου ντενκάκου*3. Σ' εκείνη την καταπληκτική ορθάδικη σπαγγετερί της Σαντορίνης, στα Φυρά, οι φίλες μου τσακίσαν καρμπονάρες και μπολονέζ, εγώ πήρα κόκκινη σάλτσα τόνου με αγγουράκι τουρσί (εν έτη 1995, να σημειωθεί παρακαλώ). Οι πιθανότητες να πάρω ένα πιάτο αυξάνονται γεωμετρικά σε σχέση με το αν δεν είχα ποτε ξανακούσει το όνομα της συνταγής. Αν, δε, ήταν ένα ακατάλληπτο όνομα, όπως γκασπάτσο*4 ή γκιούλμπασι*5 ή οκονομιγιάκι*6, τότε σίιιιιγουρα αυτό θα έπαιρνα. Σίγουρα. Κι ούκ ολίγες φορές θα κατέληγα νηστική, διότι στα δεκαοχτώ και στα είκοσι, σπάνια εκτιμάς τα ίδια φαγητά με εκείνα που λατρεύεις στα σαράντα.

Κι αυτή η κατάρα με ακολουθεί ακόμη. Πάω σουπερμάρκετ και θα γυρίσω πίσω όχι με τσιπς ή σοκολάτες όπως κάθε υγιής σαραντάρα, αλλά με κατεψυγμένα μείγματα θαλασσινών, κονσέρβες με λίτσι ή τζάκφρουτ, φακέλους με μείγματα μπαχαρικών για κεσαδίγιας, βάζα με σάλτσες γλυκόξινες με έξτρα ανανά, καπνιστό ταλαγάνι, φραγκόσυκα, αυγά ορτυκιών τουρσί και μαύρες φακές Μπελούγκα. Κι ανάμεσα σε όλα αυτά εκ των οποίων κάποια -τι σύμπτωσις- δεν τρώγονται, καμιά φορά πέφτω πάνω σε κάτι που θα συνεχίσει να μπαίνει στο Σπίτι Μας, γιατί αξίζει τον κόπο.

Αυτό το κάτι το βρηκα το περασμένο Σάβατο. Το λένε Μεζεδάκι Θαλασσινών και το παράγει η εταιρία Κοντόβερος. Μοιάζει με παριζάκι, το οποίο ομολογώ πως δεν εκτιμώ. Αλλά έχει γεύση χταποδιού. Είναι σαν κάποιος να έφτιαξε ένα παριζάκι από το βραστό χταπόδι το ξυδάτο της μαμάς μου. Παριζάκι. Μεζεδάκι. Θαλασσινών. Το τρως και ωμό, το βάζεις και στη σχάρα. Αχ-αχ. Πότε θα πάω πίσω να πάρω λίγο ακόμη.

Και παρακαλώ να σημειωθεί ότι είναι ελληνική πατέντα, έτσι; Η εταιρία Κοντόβερος έχει Δίπλωμα Ευρεσιτεχνίας γι' αυτό. Και για μπιφτέκια θαλασσινών και για λουκάνικα θαλασσινών. Κι έχει και συνταγές στη σελίδα της.

Κι έχει και την εκτίμησή μου γιατί δε με υποχρέωσε γι' άλλη μια φορά να μείνω νηστική.


Σάντουιτς με Μεζεδάκι Θαλασσινών Κοντόβερος

Μερίδες: 4

Χρόνος: 10 λεπτά

Υλικά:

1 Μεζεδάκι Θαλασσινών
1 μπαγκέτα ολικής άλεσης
4 κουταλάκια του τσαγιού μαγιονέζα
2 ώριμες μέτριες ντομάτες
4 χοντρά αγγουράκια τουρσί
2 κουταλάκια του γλυκού άνιθος ψιλοκομμένος
χυμός ενός λεμονιού


Εκτέλεση

1. Κόβουμε τη μπαγκέτα σε τέσσερα κομμάτια. Κόβουμε κάθε κομμάτι κατά μήκος και χωρίζουμε τα δύο μέρη του.

2. Αλείφουμε τη μαγιονέζα στις μπαγκέτες, από τη μία πλευρά μόνο. Στην άλλη πλευρά περιχύνουμε με το χυμό λεμονιού.

3. Πλένουμε τις ντομάτες, αφαιρούμε τα κοτσάνια και τις κόβουμε σε χοντρές ροδέλες. Στρώνουμε τις ροδέλες ντομάτας στην πλευρά του ψωμιού που έχει μαγιονέζα. Αλατίζουμε ελαφρά.

4. Αφαιρούμε τη μεμβράνη από το Μεζεδάκι Θαλασσινών και το κόβουμε σε λεπτές φετούλες. Στρώνουμε τις φετούλες αυτές πάνω στις ροδέλες ντομάτας. Πασπαλίζουμε με τον άνιθο.

5. Κόβουμε τα αγγουράκια σε λεπτές φέτες και στρώνουμε πάνω από το Μεζεδάκι Θαλασσινών.

6. Κλείνουμε το σάντουιτς, βάζοντας την πλευρά με το λεμόνι πάνω από το αγγουράκι. Σερβίρουμε αμέσως.





Του πάει και λίγο κρεμμύδι σε στρογγυλές φετούλες, αλλά το πήρα ταπεράκι στη δουλειά και δε γίνεται να βρωμάω κρεμμυδίλα, ντροπή. Του πάει επίσης και λίγο πέστο ή φρέσκια ρίγανη.



*1: ταλιατέλες "πάλια ε φιένο": λευκές και πράσινες ταλιατέλες συνήθως με τυρί, ζαμπόν και κρέμα γάλακτος
*2: χουνκιάρ μπεγεντί: κοκκινιστό αρνάκι ή μοσχάρι με πουρέ μελιτζάνας
*3: νάσου ντενκάκου: ψητές μελιτζάνες με πάντα μίσο και σουσάμι
*4: γκασπάτσο: κρύα σούπα με πιπεριές, ντομάτες και ψωμί
*5: γκιούλμπασι: αρνί ή μοσχάρι με τυρί και μυρωδικά σιγοψημένο σε πήλινο σκεύος
*6: οκονομιγιάκι: τύπος γιαπωνέζικης τηγανήτας/ομελέτας με μορφή πίτσας, φορτωμένης με λαχανικά, κρεάς ή θαλασσινά

Κοτόπουλο με χυλοπίτες Αραβησσού

Όσο πιο καλούς φίλους έχεις, τόσο πιο πλούσια είναι η ζωή σου.

Για να μην πω για το τραπέζι σου. Γιατί μπορεί να έχεις έναν καλό φίλο στα Γιαννιτσά, που ξαφνικά να σε συστήσει στις χυλοπίτες Αραβησσού. Πιθανότατα τις πιο νόστιμες παραδοσιακές χυλοπίτες που έχεις φάει μέχρι στιγμής. Και να σου στείλει δωράκι ένα σακουλάκι μισόκιλο, που το φυλάς για πολύ σπέσιαλ στιγμές.

Επίσης πλούσια θα είναι η ζωή σου, αν ένας από τους φίλους σου είναι η μαμά σου. Κι αυτό γιατί α) θα σου μαγειρέψει κάτι που θα είναι και απλούστατο και κλάσεις ανώτερο από τη δική σου μαγειρική και β) θα σου μαγειρέψει ώστε να έχεις εσύ χρόνο να κάνεις κάτι που να σε γεμίζει.

Καταλήγεις λοιπόν, γι' άλλη μια φορά να τσαλαπατάς το υποτιθέμενο πρόγραμμα σίτισης της εβδομάδας, γιατί το ψητό κοτοπουλάκι που σου έστειλε η μαμά σου δε γίνεται να το προσβάλεις και να το κάνεις γλυκόξινοκειπέρα. Η ολόσκετη νοστιμιά του -αλάτι, πιπέρι, λάδι, λεμόνι- θέλει να είσαι αποφασιστικός και να το αφήσεις να λάμψει μόνο του, χωρίς να το σκεπάσει κάποια σάλτσα. Οπότε κρατάς το ζουμάκι που έμεινε στο ταψί και βράζεις μέσα του τις χυλοπίτες Αραβησσού. Λίγος μαϊντανός για το χρώμα, φρέσκο ψωμί ολικής άλεσης για το τραγανό και πικρά χόρτα για σαλάτα.

Μπερεκέτι. Πάει να πει, πλούσια ζωή.



Κοτόπουλο με χυλοπίτες Αραβησσού

Μερίδες: 4

Χρόνος: 1 1/2 ώρα

Υλικά:

1 ολόκληρο κοτόπουλο, όχι πολύ μεγάλο
Αλάτι, μαύρο πιπέρι τριμμένο
4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
το χυμό ενός λεμονιού
500 γραμμάρια χυλοπίτες Αραβησσού
1/2 φλυτζάνι μαϊντανός ψιλοκομμένος



Εκτέλεση

1. Καθαρίζουμε το κοτόπουλο. Αφαιρούμε την πέτσα και το βάζουμε σε γάστρα. Αλατοπιπερώνουμε γενναία και περιχύνουμε με το χυμό του λεμονιού, το λάδι και ένα ποτήρι νερό.

2. Ψήνουμε το κοτόπουλο στο φούρνο (250 βαθμοί στις αντιστάσεις, 200 στον αέρα), με το καπάκι κλειστό για μία περίπου ώρα. Στη μισή ώρα, γυρίζουμε το κοτόπουλο και ελέγχουμε αν θέλει λίγο νερό ακόμη. Δε χρειάζετια να στεγνώσει, αντίθετα θέλουμε στο τέλος να έχει περισσέψει τουλάχιστον ένα λίτρο ζωμού.

3. Μόλις το κοτόπουλο ψηθεί καλά, στραγγίζουμε το ζουμί που περίσσεψε σε μια κατσαρόλα και ξαναβάζουμε τη γάστρα στο φούρνο, χωρίς καπάκι, για 10 λεπτά ακόμη, να ροδίσει το κρέας.

4. Αφήνουμε το κοτόπουλο να κρυώσει λίγο και το ξεκοκαλίζουμε. Κόβουμε το κρέας σε μπουκιές (με το χέρι, για πιο ρουστίκ εμφάνιση) και το κρατάμε κατά μέρος.

5. Βάζουμε το ζουμί του κοτόπουλου στη φωτιά και συμπληρώνουμε 2,5-3 λίτρα. Του δίνουμε μια βράση.

6. Προσθέτουμε τις χυλοπίτες και ανακατεύουμε καλά, να μην κολλήσουν. Δοκιμάζουμε το αλάτι του και διορθώνουμε.

7. Οι χυλοπίτες Αραβησσού είναι λεπτές και βράζουν γρήγορα. Στα 7 λεπτά απ' όταν ξεκινήσει η βράση του, προσθέτουμε το κοτόπουλο και το μαϊντανό. Του δίνουμε μια-δυο βράσεις ακόμη και το κατεβάζουμε από τη φωτιά.

8. Όταν στην κατσαρόλα δεν έχει περισσέψει σχεδόν καθόλου ζουμί, σερβίρουμε.



Η συνταγή είναι για τέσσερα άτομα, αλλά εμείς στο Σπίτι Μας τρώμε μόνο μια μερίδα λευκού κρέατος την εβδομάδα. Το υπόλοιπο κοτοπουλάκι ξεκοκαλίστηκε και μπήκε στην κατάψυξη. Την επόμενη ή μεθεπόμενη εβδομάδα θα το φάμε πιτόγυρο. Το πώς γίνεται ένα κοτόπουλο γάστρας να μοιάζει με γύρο κοτόπουλο είναι ένα σκανδαλώδες μυστικό, που αν είμαι καλή, θα το μοιραστώ μαζί σας εντός του επόμενου μήνα.

Spring Rolls με ψάρι και noodles

Καμιά φορά, αλλού ξεκινάς να πας κι αλλού καταλήγεις.

Δεν είναι ότι παραστράτησες, ξερωγώ, απλά ότι με τα ίδια υλικά μπορείς να κατασκευάσεις δύο διαφορετικά πράγματα. Κι αντί να φτιάξεις αυτό που έχεις συνηθίσει, φτιάχνεις κάτι... ασυνήθιστο.

Ας πούμε, εγώ και το πρόγραμμα σίτισης στο Σπίτι Μας, είχαμε πρόθεση να αξιοποιήσουμε κάτι μίζερα μπιφτεκάκια βακαλάου, κατεψυγμένα, που ακόμη και μαριναρισμένα και ψημένα, μποχάρανε βρώμιο πάγο και δυστυχία. Η πρόχειρη σκέψη ήταν να ψηθούν καλά και να φαγωθούν σε μπέργκερ, μαζί με μπόλικη σάλτσα τατάρ, ρόκα και μια χοντρή φέτα ντομάτας. Επίσης υπήρχε πρόθεση να συνοδευτούν με χόρτα βραστά, πικρά και ιταλικά ανάκατα.

Ωστόσο, λόγω του ότι δεν έμεινε πολύς χρόνος να καθαρίσω και να βράσω τα χόρτα (αλλά και γιατί έπρεπε να ηρεμήσουν κάπως κάτι έρμα στομάχια) οι βακαλάοι αποφάσισαν από μόνοι τους να μετατραπούν σε μια φιούζιον δημιουργία κινέζικης-ιαπωνικής-βιετναμέζικης-λιβανέζικης γαστρονομικής παράδοσης.

Ένα πράμμα θα σας πω. Κρίμα μόνο που δεν έχω φωτογραφίες. Απλά τέλειο. Αναπάντεχη επιτυχία. Το πιάτο καταχωρήθηκε ήδη στη Βίβλο Ευθυμιακών Συνταγών™ και εφεξής θα χρησιμοποιείται ως Πιάτο Εντυπωσιασμού Σε Ομαδικές Συνεστιάσεις.

Εμείς το φάγαμε ψητό στο φούρνο με σάλτσα σόγιας για βούτημα και τζίντζερ τουρσί, συνοδευτικό, όπως για το σούσι. Ωστόσο νομίζω ότι θα ήταν θεϊκό και ωμό, με την κλασσική σάλτσα των βιετναμέζικων Spring Rolls. Όπως επίσης είμαι σίγουρη ότι θα ήταν εκπληκτικό ορεκτικό, εκπληκτικό. Φυσικά ένα ψάρι καλύτερης ποιότητας θα το έκανε ακόμα πιο καταπληκτικό.

Spring Rolls με ψάρι και noodles

Μερίδες: 2 για κυρίως, 16 κομμάτια για ορεκτικό

Χρόνος: 50 λεπτά + 1 ώρα μαρινάρισμα

Υλικά:

4 μπιφτεκάκια βακαλάου (περίπου μισό κιλό σύνολο)
4 κουταλιές της σούπας σάλτσα τεριγιάκι
αλεύρι για το τηγάνισμα
4 κουταλιές της σούπας σησαμέλαιο
2 πακέτα έτοιμα noodles με λαχανικά (σαν κι αυτά)
2 μεγάλες σκελίδες σκόρδο
1 κουταλιά της σούπας λεμόνι τουρσί
1 μικρό καρότο
2-3 πρέζες σκόνη τζίντζερ ή γκαλάνγκαλ
16 φύλλα ρυζιού


Εκτέλεση

1. Κόβουμε τα μπιφτεκάκαι του ψαριού σε τέσσερα μπαστουνάκια. Τα μαρινάρουμε για μία ώρα στη σάλτσα τεριγιάκι.

2. Στραγγίζουμε τα μπαστουνάκια του ψαριού, τα αλευρώνουμε και τα τηγανίζουμε στο σησαμέλαιο. Τα αφήνουμε στην άκρη.

3. Ετοιμάζουμε τα noodles σύμφωνα με τις οδηγίες του πακέτου.

4. Καθαρίζουμε το καρότο και το τρίβουμε στον ψιλό τρίφτη. Καθαρίζουμε το σκόρδο και το λιώνουμε με την πρέσα. Καθαρίζουμε το λεμόνι από τυχόν κουκούτσια και το λιώνουμε κι αυτό στην πρέσα.

5. Προσθέτουμε το καρότο, το σκόρδο, το λεμόνι και το τζίντζερ στα noodles και ανακατεύουμε καλά. Απλώνουμε τα noodles σε επιφάνεια κοπής και τα χαράζουμε (τα ζυμαρικά αυτά είναι πολύ μακρυά και έχουν την τάση να γίνονται μια μάζα. Για να τα χωρίσουμε σε μερίδες, καλό είναι να κοπούν.)

6. Γεμίζουμε ένα μπωλ με χλιαρό προς ζεστό νερό και βουτάμε ένα φύλλο ρυζιού μέσα. Το ακουμπάμε σε επιφάνεια εργασίας και βάζουμε στη μια άκρη ένα μπαστουνάκι βακαλάου και λίγα noodles, περίπου όσο 2-3 κουταλιές της σούπας ή όγκο ίσο με ένα μανταρίνι. Διπλώνουμε τις άκρες αριστερά και δεξιά κι ύστερα το ρολάρουμε να γίνει σα μπουρεκάκι. Επαναλαμβάνουμε ως να τελειώσουν τα υλικά.

7. Για ορεκτικό: σερβίρουμε σε πιατέλα και καλή όρεξη.

8. Για κυρίως πιάτο: Βάζουμε τα spring rolls σε αντικολλητικό ταψί και τα ψήνουμε στον αέρα για περίπου 15-20 λεπτά, στους 180 βαθμούς. Σερβίρουμε με τζίντζερ τουρσί και καλή όρεξη.

Η λαγγεμένη Ανατολή στο πιάτο σας. Έτοιμα noodles, τζίντζερ σκόνη (ή γκαλάνγκαλ, που είναι ένα είδος πολύ τρυφερού και αρωματικού τζίντζερ) από την Κίνα. Σάλτσα τεριγιάκι από την Ιαπωνία. Διαφανή φύλλα ρυζιού με καρότο από το Βιετνάμ. Λεμόνια τουρσί από το Λίβανο. Απόλαυση όλη δική Μας.

Dzur Dinner - Ψάρι α λα Αντριλάνκα

Πόσο δύσκολο είναι να φτιάξεις ένα φιλέτο ψαριού γεμιστό;


Αν απαντήσατε "πολύ", πέσατε μέσα. Πέρα από τις επιλογές των αναλογιών της συνταγής (πόσο καρότο, πόσο σκόρδο, πόσο δεντρολίβανο) το ψήσιμο σε λαδόκλλα ήταν από μόνο του μια δοκιμή και μάλιστα πυρηνικών διαστάσεων.


Cut one: ένα καροτάκι μόνο, τρεις σκελίδες σκόρδο, μισό κουταλάκι δεντρολίβανο όχι τριμμένο και οι φέτες λεμονιού μαζί με τη λευκή μεμβράνη που τις προστατεύει, αυτό που χωρίζει την ψίχα του φρούτου από τη φλούδα του. Αποτέλεσμα: ένα νερουλό πορτοκαλί χρώμα (γεύση από το καρότο μηδεμία), στα όρια να μου πέσει η πίεση, ξύλα σε κάθε μπουκιά και πικρό σα διάολος από τις λεμονόφλουδες. Για να μη μιλήσω για τις ρέβες, που αχνιστές-ξεαχνιστές ήταν απίστευτα πικρές.


Cut two: τρία καρότα, μία σκελίδα σκόρδο, μισό κουταλάκι τριμμένο δεντρολίβανο και από το λεμόνι μόνο η ψίχα του. Προσθέστε δυο κουταλιές της σούπα λάδι και μπόλικη πάπρικα γλυκιά. Αποτέλεσμα: καρότο οκέι, σκόρδο της αφάντης, δεντρολίβανο οκέι, λεμόνι οκέι. Αντί για ρέβες αποφάσισα να το ρίξω στα σπαράγγια, αλλά…


Αλλά ξέχασα ότι Νοέμβρη μήνα, σπαράγγια δε βρίσκεις που να χτυπιέσαι. Τι κάνουμε τώρα; Σπαράγγια κονσέρβας; Μπλιαχ, άσε που το λεμονοβούτυρο που έπρεπε να τα σκεπάζει δε θα έλιωνε αν δεν ήταν ζεστά. Άρα; Πατατούλες. Μικρές, κιτρινόσαρκες, στρουμπουλές πατατούλες, βραστές, με το λεμονοβουτυράκι τους. Οι οποίες δυστυχώς, όταν έφτασε η ώρα να σερβιριστούν, είχαν κρυώσει και δεν τόλμησα να προσθέσω το λεμονοβούτυρο. Άλλη μια αποτυχία.


Αποτέλεσμα συνολικό, της τελικής δοκιμής: Χμ. Δεν πέρασε απαρατήρητο, αλλά δεν έκανε και τόση εντύπωση όση θα περίμενα. Έπρεπε να ανεβάσω την ποσότητα του σκόρδου και του αλατιού και να το σερβίρω με τις πατάτες αχνιστές με το λεμονοβούτυρό τους. Έτσι, γυμνούλι όπως το παρουσίασα, μάλλον δεν εντυπωσίασε όσο του άξιζε. Αλλά δεν πειράζει. Την επόμενη φορά θα γίνει όπως πρέπει.


Σημείωση: Το ψήσιμο στη λαδόκολλα είχε ένα παράπλευρο κέρδος. Η λαδόκολλα γέμισε με ένα παράξενο ζωμό, από το υγρά του ψαριού και τα καρότα που σχεδόν έβρασαν. Ο ζωμός αυτός, η σάλτσα του για να το πούμε σωστά, ήταν πεντανόστιμη, τόσο από το σκόρδο και το αλατοπίπερο, όσο και από την πάπρικα και το δενδρολίβανο. Σαν καλή τσιγκούνα μαγείρισσα, τη μάζεψα (στις δοκιμές), όχι στο ίδιο το τραπέζι) και τη σέρβιρα πάνω σε ρύζι μπασμάτι με το ψάρι για συνοδευτικό. Μεγαλείο γεύμα ήταν αυτό. Αν και θα βοηθούσε να την πήξω με λίγο κορν φλάουρ.


Ψάρι α λα Αντριλάνκα


Μερίδες: 12
Χρόνος: 45 λεπτά



Υλικά

6 φιλέτα παγκάσιου
10 μέτρια καρότα τριμμένα στο χοντρό τρίφτη
4 μεγάλες σκελίδες σκόρδο λυωμένο
3 μεγάλα λεμόνια
1 κουταλάκι του γλυκού δεντρολίβανο όσο το δυνατόν τριμμένο
Αλάτι
Μαύρο πιπέρι τριμμένο
Πάπρικα γλυκειά
6 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο


Εκτέλεση


Αλατοπιπερώνουμε τα φιλέτα κι απ’ τις δυο πλευρές και τα πασπαλίζουμε με μπόλικη πάπρικαμόνο από την εξωτερική.
Σε τρία κομμάτια λαδόκολλα βάζουμε από ένα φιλέτο, με την τρυφερή πλευρά προς τα πάνω.
Σε ένα μπωλ, ανακατεύουμε τα καρότα και το σκόρδο, μαζί με ελάχιστο αλάτι και το λάδι.
Κόβουμε φέτες από τα λεμόνια, προσεκτικά ώστε να μη μείνουν καθόλου λευκές μεμβράνες.
Μοιράζουμε το μείγμα σκόρδου-καρότου στα φιλέτα και σκεπάζουμε με τις φέτες του λεμονιού.
Τοποθετούμε από πάνω τα υπόλοιπα φιλέτα με την τρυφερή τους πλευρά προς τα κάτω και τυλίγουμε καλά στη λαδόκολλες. Τυλίγουμε κάθε δεματάκι σε τρεις επιπλέον στρώσεις λαδόκολλας και τελικά σε μια στρώση αλουμινόχαρτο.
Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο με αέρα, στους 300οC για περίπου 20 με 30 λεπτά, αναλόγως του πάχους του φιλέτου.
Σερβίρουμε με άσπρα σπαράγγια αχνιστά ή ρύζι μπασμάτι και με τη σάλτσα του ψαριού για σως ή με πατατούλες βραστές με λεμονοβούτυρο.


Βραστές πατατούλες με λεμονοβούτυρο


Μερίδες: 12
Χρόνος: 30 λεπτά


Υλικά

1,5 Kgr μικρές στρογγυλές πατατούλες
Για το λεμονοβούτυρο:
150 gr βούτυρο
Ξύσμα από δύο λεμόνια

Εκτέλεση


Ετοιμάζουμε το λεμονοβούτυρο: αφήνουμε το βούτυρο εκτός ψυγείου για μια ώρα, να μαλακώσει κι έπειτα το δουλεύουμε καλά με το ξύσμα λεμονιού. Του δίνουμε σχήμα σαλαμιού (περίπου 5 εκατοστά διάμετρο) και το βάζουμε στο ψυγείο να παγώσει.
Πλεόυμε καλά τις πατάτες και τις ρίχνουμε με τη φλούδα τους σε κατσαρόλα με αλατισμένο νερό που βράζει για περίπου 20 με 25 λεπτά, αναλόγως τις πατάτες. Δοκιμάζουμε με ένα πιρούνι αν έχουν βράσει, τις βγάζουμε από το νερό και μόλις κρυώσουν λίγο, τις ξεφλουδίζουμε.
Κόβουμε από το λεμονοβούτυρο φέτες περίπου μισό δάχτυλο παχιές και τις σερβίρουμε πάνω στις πατάτες, να λειώσει το βούτυρο με τη θερμότητα. Σερβίρουμε αμέσως.




Σχετικές αναρτήσεις:

Dzur Dinner Reconstructed
Dzur Dinner - Κατά φαντασίαν επιλογή
Dzur Dinner - Ρέβες, σταφιδέλαιο και άλλα τινά
Dzur Dinner - This Is Not A Drill
Dzur Dinner - Οίνος Ευφραίνει
Dzur Dinner - Aftermath
Dzur Dinner - Πιατέλα του Χωρικού
Dzur Dinner - Λάνγκος
Dzur Dinner - Σάμι
Dzur Dinner - Σούπα Μανιτάρι-Σιτάρι
Dzur Dinner - Τυρί Σερτάλια




Φωτογραφία/Photo Credits: Λευτέρης Κεραμίδας

Λαμπροκούλουρα / Easter shortbread cookies

Απ’ όλες τις θρησκευτικές γιορτές το Πάσχα είναι το μόνο που κατορθώνει από καιρού εις καιρόν να μου ξυπνά το θρησκευτικό αίσθημα.

Δεν είναι ότι δεν κατανοώ το νόημα των Χριστουγέννων ή του Δεκαπενταύγουστου ή του Ευαγγελισμού. Ακόμη κι η αναγκαιότητα να γιορτάσουμε την Πεντηκοστή ή των Τριών Ιεραρχών μου είναι απόλυτα κατανοητή και σεβαστή καλοδεχούμενη, ειδικά όταν αυτές οι γιορτές συνδυάζονται με μάσες, ξάπλες και ραχάτι. Όμως μόνο το Πάσχα κατορθώνει να ξυπνήσει έστω και στο τόσο λίγο μια κάποια αίσθηση κατάνυξης, μια ίσως παροδική εντύπωση ότι ναι, υπάρχει Θεός και ναι, εφόσον υπάρχει θα γινόταν θυσία για τα πλάσματά του (όχι μόνο τους ανθρώπους, όλα του τα πλάσματα, αλλά αυτό είναι μια άλλη και πολύ μεγάλη κουβέντα για να την ξεκινήσουμε εδώ ή τώρα).

Δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό. Πιθανόν να φταίει η εποχή του χρόνου, η άνοιξη ενδείκνυται για μελοδραματισμούς και ποιος είναι δυνατότερος μελοδραματισμός από ένα νέο και παρθένο αγόρι που θυσιάζεται για το καλό της ανθρωπότητας; Ή ίσως να φταίει εκείνη η φράση, που κάθε φορά που την ακούω νιώθω ως το βάθος της ψυχής τη δύναμή της:

Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατό μου τέκνο, πού έδυ σου το κάλλος;

Χριστός Ανέστη και Χρόνια Πολλά. Πάρτε κουλουράκι.

Λαμπροκούλουρα (η συνταγή της γιαγιάς μου, Καλλιόπης Λύκου)

Μερίδες: 100 κομμάτια
Χρόνος: 1 ώρα (για το πρώτο ταψί, και μισή ακόμη για κάθε επόμενο ταψί)



Υλικά

2 κιλά αλεύρι μαλακό
400 gr φυτίνη
600 gr ζάχαρη
8 αυγά
6 βανίλιες
1 φακελάκι (περίπου 1 γεμάτη κουταλιά του γλυκού) αμμωνία
1/2 κουταλάκι του γλυκού μαγειρική σόδα
1 κρασοπότηρο γάλα
ξύσμα ενός λεμονιού



Εκτέλεση

1. Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς.

2. Χτυπάμε τη φυτίνη με τη ζάχαρη στο μίξερ ως ν’ ασπρίσει το μείγμα.

3. Προσθέτουμε ένα-ένα τα αυγά, τη βανίλια, τη σόδα, το ξύσμα λεμονιού και την αμμωνία διαλυμένη στο γάλα.

4. Όταν το μείγμα γίνει ομοιογενές, προσθέτουμε το αλεύρι λίγο-λίγο και ζυμώνουμε καλά.

5. Φτιάχνουμε κουλουράκια, σε σχήμα έλικας, διπλής έλικας, πλεξίδας ή βαρκούλας και τα στρώνουμε σε ελαφρά βουτυρωμένο ταψί. Τα αλλέιφουμε με κρόκο αυγού χτυπημένο.


Πώς να φτιάχνετε διπλές έλικες (επάνω) και βαρκούλες (κάτω) από ένα κορδονάκι ζύμης


6. Ψήνουμε στους 180 βαθμούς, 20-25 λεπτά ή και λίγο περισσότερα, ως να πάρουν ελαφρά χρυσαφένιο χρώμα. Τα αφήνουμε να κρυώσουν μέσα στο ταψί.



Μια μόνο παρατήρηση εδώ: καλό θα είναι να μην μείνουν μικρά παιδιά μέσα στην κουζίνα όση ώρα ψήνονται τα κουλουράκια, γιατί η αμμωνία μπορεί να τα κάνει να νιώσουν δυσφορία. Την ώρα που τα πλάθουμε δεν είναι τόσο έντονη η μυρωδιά της, αλλά κατά τη διάρκεια του ψησίματος, έχετε ένα παράθυρο ανοιχτό για κάθε ενδεχόμενο.

If you don't read Greek, ask me for the recipe at effiegis(at)hotmail dot com.

Μπακαλιάρος βραστός με λαχανικά σούπα

Έχω την εντύπωση ότι η μεγαλύτερη «αποθήκη» αναμνήσεων από την παιδική ηλικία είναι συνδεδεμένη με το φαγητό.

Δεν είναι και πολύ παράξενο βέβαια, αν σκεφτεί κανείς, ότι ένα παιδάκι σπάνια απολαμβάνει κάτι που να μην έχει σχέση με το φαγητό. Ακόμη κι οι αναμνήσεις που έχουμε από τους γονείς ή τους αγαπημένους μας, όταν είμαστε παιδιά, περιγράφονται με όρους γαστρονομικούς. Ξέρω πάρα πολλούς ανθρώπους που θυμούνται τη μητέρα τους «με μια μυρωδιά βανίλιας» και τη γιαγιά που «μύριζε λεμόνι».

Σήμερα είχα την τύχη να ανασύρω (και γι’ αυτό και να ξαναζωντανέψω ετούτο το ψόφιο μπλογκ) μια από εκείνες τις γεύσεις, τις συνδεδεμένες με παιδικές αναμνήσεις. Οι αναμνήσεις μου γράφτηκαν μια σειρά από ανοιξιάτικα μεσημέρια Σαββάτου, μετά από κινούμενα σχέδια στην τηλεόραση, Στρουμφάκια, Μάγια Μέλισσα, Σπορτ Μπίλλυ κι έχοντας μόλις επιστρέψει από το φούρνο, με τη φρατζόλα το ψωμί ζεστό ακόμη. Τότε καθόμουν στο τραπέζι της κουζίνας εγώ στη μία κεφαλή, η γιαγιά στην άλλη, η αδελφή μου ανάμεσά μας και τρώγαμε ψαρόσουπα.

Ίσως φταίει αυτό που όταν θέλω να ξανανιώσω παιδί, διαλέγω ένα όμορφο ξεκοκαλισμένο κομμάτι φρέσκου μπακαλιάρου και το βράζω για λίγη ώρα σε ζωμό λαχανικών. Δε με νοιάζει τόσο η σούπα, που την τρώω σκέτη στην αρχή («κονσομέ το έκανες», με πειράζει κάποιες φορές η μητέρα μου). Εκείνο που θέλω είναι να βάλω σ’ ένα ρηχό πιάτο μια βραστή πατάτα, ένα βραστό καρότο, λίγο σέλινο (το οποίο δεν τρώω, αλλά το θέλω να υπάρχει εκεί δίπλα) κι ένα λευκό τρυφερό κομμάτι ψαριού. Έπειτα λίγο αλάτι από πάνω, όχι τόσο για το αλμυρό του θέματος, όσο για την τραγανή υφή που δίνει.

Ακολουθούν μερικές ευχάριστες στιγμές. Εκείνες τις στιγμές, αν τύχει να είστε δίπλα μου, θα παρατηρήσετε ότι χαμογελάω αλλιώς. Χαμογελάω σαν μόλις να τελείωσε το αγαπημένο μου επεισόδιο των Στρουμφ.

Μπακαλιάρος βραστός με λαχανικά σούπα

Μερίδες: 4
Χρόνος: 1 ώρα (πάνω-κάτω, εξαρτάται από το ψάρι)

Υλικά
4 μπακαλιαράκια φρέσκα (περίπου 1 kgr σύνολο)
4 μεγάλες πατάτες
1 μέτριο κρεμμύδι
4 μέτρια καρότα
3 κλαράκια σέλινο
1 φλιτζάνι ρύζι καρολίνα
1 πρέζα αλάτι
4 κόκκοι μαύρο πιπέρι, ολόκληροι
¾ του φλιτζανιού ελαιόλαδο
Για το αυγολέμονο:
1 αυγό σε θερμοκρασία δωματίου
χυμό από μισό λεμόνι
Για το λαδολέμονο:
Χυμό ενός λεμονιού
¾ του φλιτζανιού ελαιόλαδο

Εκτέλεση
1. Καθαρίζουμε τις πατάτες και τα καρότα και τα κόβουμε στα δύο. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι αλλά δεν το κόβουμε καθόλου, το αφήνουμε ολόκληρο. Πλένουμε πολύ καλά το σέλινο.
2. Καθαρίζουμε τα ψάρια, χωρίς να αφαιρέσουμε το κεφάλι τους.
3. Βάζουμε σε κατσαρόλα με βαρύ πάτο 2 ½ με 3 lt νερό, το αλάτι, τους κόκκους πιπεριού και το λάδι. Μόλις πάρει βράση, χαμηλώνουμε στη μισή ένταση της κουζίνας, προσθέτουμε τα λαχανικά και τα αφήνουμε με σκεπασμένο το καπάκι για 20 min να βράσουν ως να γίνουν τρυφερά.
4. Όταν τα λαχανικά είναι έτοιμα σύμφωνα με τις προτιμήσεις μας, τα αφαιρούμε από την κατσαρόλα και τα κρατάμε κατά μέρος. Προσθέτουμε τα ψάρια και βράζουμε σε δυνατή φωτιά για περίπου δέκα λεπτά ή και λίγο περισσότερο, ανάλογα με το μέγεθος των ψαριών. Καλύτερα σε αυτήν τη φάση να είμαστε πολύ προσεκτικοί, γιατί ένα παραβρασμένο ψάρι δεν το τρώνε ούτε οι γάτες.
5. Αφαιρούμε τους μπακαλιάρους από την κατσαρόλα και σουρώνουμε το ζωμό, για τυχόν κοκκαλάκια ή άλλα ατυχή γεγονότα. Ξαναβάζουμε το ζωμό στη φωτιά και όταν πάρει βράση, προσθέτουμε το ρύζι. Ανακατεύουμε και το αφήνουμε να βράσει.
6.Λίγο πριν το ρύζι αρχίσει να χυλώνει, κατεβάζουμε από τη φωτιά και ετοιμάζουμε το αυγολέμονο.
7. Χωρίζουμε τον κρόκο από το ασπράδι του αυγού. Σε καθαρό βαθύ πιάτο, το οποίο έχουμε βρέξει με ελάχιστο νερό και το έχουμε στραγγίξει, χτυπάμε με τον αυγοδάρτη το ασπράδι. Μόλις ασπρίσει αλλά πριν αρχίσει να πήζει (δε θέλουμε να κάνουμε μαρέγκα, αλλά αυγολέμονο) προσθέτουμε τον κρόκο και τον χτυπάμε κι αυτόν καλά. Προσθέτουμε λίγο-λίγο το χυμό λεμονιού κι έπειτα, ενώ συνεχίζουμε το χτύπημα, προσθέτουμε στο μίγμα κουταλιά-κουταλιά περίπου 1 με 2 φλιτζάνια από την ζεστή σούπα. Αδειάζουμε στην κατσαρόλα το αυγολέμονο με μιας και ανακατεύουμε πολύ καλά, κουνώντας την κουτάλα όχι μόνο γύρω-γύρω αλλά και πάνω κάτω, για να ενσωματωθεί σωστά.
8. Σερβίρουμε με δύο τρόπους: είτε πρώτα τη σούπα και μετά σε ρηχό πιάτο τα λαχανικά με το ψάρι, από ένα για κάθε συνδαιτυμόνα, είτε λιώνουμε στο μπλέντερ τα λαχανικά, τα ενσωματώνουμε στη σούπα και σερβίρουμε χωριστά μόνο το ψάρι. Και στις δύο περιπτώσεις καλό θα είναι το ψάρι να σερβιριστεί με σάλτσα λαδολέμονο, την οποία φτιάχνουμε χτυπώντας στο μπλέντερ ή με αναδευτήρα κοκτέιλ ή σέικερ το χυμό λεμονιού και το λάδι, μέχρι να γίνει κιτρινόλευκο.


English please?

I am under the impression that the biggest recollections’ "repository" from one’s childhood is connected with food.

It certainly is not that strange, if you come to think that a child seldom enjoys anything that would not relate to food. Even the memories we have from our parents or our loved ones, when we are children, are described with gastronomic terms. I know an awful lot of people that remember their mother "carrying a vanilla smell" and their grand mother who "smelled like lemon".

Today I had the chance of pulling out (and as a consequence reanimate this dead blog) one from those flavours, connected with childhood memories. These memories were acquired through a long series of spring Saturday noons, just after watching cartoons on TV, Smurfs, Maya the Bee, Sport Billy and having just returned from the bakery, with the loaf of bread still hot. I then sate on the kitchen table, taking the head seat, my grand mother on the other head seat, my sister in between us and we ate fish soup, psarosoupa.

Perhaps all these memories are to blame for when I want to feel like a child, I choose a beautiful no-bones piece of fresh cod and I boil it for a while in vegetables stock. I don’t care much of the soup, I eat it alone as a starter (“Is it consommé your having?”, my mother laughes). What I want is to put a boiled potato, a boiled carrot, a bit of celery (which I do not eat, but I just want it to be there in the plate) and a white tender piece of fish in a shallow plate. Then I add a little salt, not so much for its “saltiness”, but for the crispy texture that it gives to the veggies.

Then, some pleasant moments follow. Those moments, if it so happens and you are standing next to me, you will observe that I smile somehow differently. I smile just as if my favourite Smurf episode has finished a few minutes ago.

Cod soup with vegetables

Servings: 4
Time: 1 hour (give and take, depending on the fish)


Ingredients
4 fresh small cods (about 1 kgr)
4 big potatoes
1 medium onion
4 medium carrots
3 pieces of celery
1 cup Carolina rice
1 pinch of salt
4 black pepper grains
¾ cup olive oil
For avgolemono:
1 egg in room temperature
Juice from half lemon
For ladolemono:
Juice of lemon
¾ cup olive oil

Directions
1. Peel and wash the potatoes and carrots and cut them in two. Peel and wash the onion but do not cut it, leave it whole. Wash the celery thoroughly.
2. Wash the fish and remove all the unpleasant stuff, but not the head.
3. Put in a heavy bottom pot 2 ½ to 3 lt of water, salt, pepper grains and oil. As soon as it starts to boil, lower it to the half the heat of the kitchen, add the vegetables and leave covered to boil for 20 minutes, until they get tender.
4. When the vegetables are ready according to your preferences, remove them from the pot and keep them in a plate. Add the fish to the broth and boil in high temperature for about ten minutes or even more, depending on the size of the fish. Better be very careful through this phase, because an overcooled fish would be refused even from a starving cat.
5. Remove cod from the pot and strain the broth, to prevent little bones or other unlucky encounters to be found in your plate. Put the broth on the fire again and when it starts to boil, add the rice. Stir and leave to boil.
6. Just before the rice begins to “risottofy” (start get cream, like in a risotto), remove the pot from the heat and prepare the avgolemono.
7. Separate yolk from white. In a clean deep dish, which we have wetted with a few drops of water and then strain, we beat the egg white with an eggbeater. As soon as it starts getting white but before it begins to solidify (you don’t want to make meringue, but avgolemono), add the yolk and beat them together. Then add little by little the lemon juice and, while beating, add to the mix spoonful by spoonful about 1 or 2 cups of the still hot soup. Empty avgolemono into the pot all at once and stir very well, moving the ladle not only round and round but up and down as well, in order to incorporate it correctly.
8. Serve two ways: soup first, the vegetables with the fish in a shallow plate after, or puree vegetables in a blender, stir them in the soup and serve the fish separately. In both cases, it would be ideal if the fish is served with ladolemono sauce, which you can make by beating the juice of lemon and the oil in a blender or a cocktail stirrer or shaker, until it gets an olive-white colour.

Πιλάφι με φτερούγες γαλοπούλας σε σάλτσα πράσο, σαγκουίνι και τζίντζερ

Η πιο εντυπωσιακή μαγειρική είναι εκείνη που γίνεται με την έμπνευση της στιγμής. Κι αυτό δεν το λέω γιατί το κάνω τακτικά, αλλά γιατί το ακούω τακτικά. Ειλικρινά, τίποτε δεν είναι πιο ευχάριστο από ένα «ωωωω…» όταν έχεις ξεκινήσει να μαγειρεύεις με υπόλοιπα.


Έχουμε την απίστευτη τύχη να έχουμε κουμπάρους στην επαρχία. Και μάλιστα ανθρώπους μερακλήδες, που πιάνουν τα χέρια τους και που αγαπούν να μοιράζονται με τους άλλους εκείνα με τα οποία τους ευλόγησε η φύση. Έτσι λοιπόν, μια στο τόσο, από ένα χωριό έξω από την Αμαλιάδα, ξεκινάει το ταξίδι της μια τροφαντή γαλοπούλα, που καταλήγει στο τσουκάλι μας. Κι εκτός από τη γαλοπούλα, ταξιδεύουν και πάπιες, χήνες, γουρουνάκια, αρνάκια, πορτοκάλια και λεμόνια, σαγκουίνια που δεν έχεις ξαναδεί τέτοια, ζουμερά κουκιά και πικάντικες καυκαλήθρες, φασολάκια και μπάμιες τόσο μεγάλες που μοιάζουν με κουζινομάχαιρα.


Υπάρχει ωστόσο ένα μικρό πρόβλημα, ειδικά με τις γαλοπούλες. Ο κουμπάρος έχει διαλέξει μια τέτοια ράτσα ν’ αναθρέψει, που κάλλιστα την περνάς για στρουθοκάμηλο, ειδικά αν τη δεις μετά την δύσκολη στιγμή του θανάτου της και ξεπουπουλιασμένη. Οπότε εγείρονται προβλήματα καθαρά χωροταξικά, όπως το πέταγμα όλων των παγακίων από την κατάψυξη για να χωρέσει ή η αφαίρεση ενός ραφιού από την ψύξη για τον ίδιο λόγο, αν το μαγείρεμα έχει προγραμματιστεί για την ίδια μέρα. Για να μη μιλήσω για την κατσαρόλα, που τα βλέπει όλα σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις και απορώ πώς δεν έχει κατεβεί ακόμη σε απεργία για τη διεκδίκηση καλύτερων συνθηκών εργασίας…


Οι λύσεις είναι δύο: είτε αναβαθμίζεις την κατσαρόλα σε μαρμίτα (την οποία αδυνατείς να αποθηκεύσεις όταν δεν υπάρχουν γαλοπούλες κι επίσης αδυνατείς να πλύνεις αφού τελειώσει το μαγείρεμα) είτε τεμαχίζεις τη γαλοπούλα και την αποθηκεύεις/μαγειρεύεις κομμάτι-κομμάτι.


Αυτή η δεύτερη λύση ήταν που επέτρεψε στις φτερούγες της εν λόγω γαλοπούλας να παραπέσουν και να ξεχαστούν σε κάποιο πιάτο στο ψυγείο. Και εφόσον η συχωρεμένη η γιαγιά μου φρόντισε να με φορτώσει με όλα της τα κατοχικά σύνδρομα, πήρα να τις μαγειρέψω, έχοντας επίσης στη διάθεσή μου μερικά σαγκουίνια που είχαν ταξιδέψει σε διπλανές τσάντες με το εύγευστο πουλερικό-γίγας.

Να σημειωθεί βεβαίως-βεβαίως ότι οι φωτογραφικές μου ικανότητες είναι ελεεινές και τρισάθλιες κι ότι επίσης δεν έχω γαρνίρει το πιάτο όταν περιγράφω στη συνταγή. Επίσης, καίτοι λατρεύω το κρασί, δεν έχω γνώσεις σομελιέ, οπότε η προτίμησή μου σε μια ελαφρά κρύα Μαντίνεια Αντωνοπούλου είναι μάλλον υποκειμενική. Διορθώστε με, πολύ θα το χαρώ.
Περίμενα το ρύζι να είναι λίγο πιο κόκκινο, με το σαγκουίνι, αλλά μάλλον προς το πρασινοκαφέ βγήκε. Την επόμενη φορά θα προσθέσω μισή πρέζα κιτρινόρριζα (κουρκουμάς, τουρμέρικ, πείτε το όπως θέλετε) για χρώμα. Βέβαια θα προσθέσει λίγο στο φρουτώδες του θέματος, αλλά δε μας πειράζει, μας πειράζει;


Πιλάφι με φτερούγες γαλοπούλας σε σάλτσα πράσο, σαγκουίνι και τζίντζερ

Μερίδες: 4
Χρόνος παρασκευής: 1,5 ώρα (αναλόγως του ζώου μπορεί και περισσότερο)

Υλικά
2 φτερούγες γαλοπούλας χωρίς την πέτσα
2 φλυτζάνια ρύζι για πιλάφι
2 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
2 κουταλιές της σούπας βούτυρο Κερκύρας
1 μικρό πράσο
2 φρέσκα κρεμμυδάκια
1 λεμόνι
1 σαγκουίνι
1 κουταλάκι του γλυκού κοφτό αλάτι
¼ κουταλάκι του γλυκού πιπέρι μαύρο τριμμένο
Μια πρέζα μπαχάρι τριμμένο
Μια πρέζα τζίντζερ τριμμένο

Εκτέλεση


1. Καθαρίζουμε τα κρεμμυδάκια και το πράσο και τα βάζουμε στο μπλέντερ, μέχρι να γίνουν χυλός.


2. Σε μια κατσαρόλα βάζουμε το λάδι και το βούτυρο σε δυνατή φωτιά. Όταν λυώσει το βούτυρο ρίχνουμε τον πολτό των κρεμμυδιών και αφήνουμε να πιει τα υγρά του ανακατεύοντας. Δε θα πάρει περισσότερο από 3 λεπτά.


3. Ρίχνουμε το πιπέρι, το αλάτι, το μπαχάρι και το τζίντζερ και ανακατεύουμε μέχρι να καβουρδιστούν ελαφρά τα μπαχαρικά και να βγάλουν τα αρώματά τους.


4. Βάζουμε στην κατσαρόλα τις φτερούγες της γαλοπούλας και τις ροδίζουμε απ΄ όλες τις μεριές, προσέχοντας να μην καούν τα κρεμμυδάκια και το πράσο.


5. Καθαρίζουμε το σαγκουίνι και το λεμόνι από τις φλούδες τους και αφαιρούμε και όση περισσότερη από την μεμβράνη που καλύπτει τη σάρκα τους. τα βάζουμε μαζί στο μπλέντερ και παίρνουμε έναν πολύ αρωματικό πουρέ εσπεριδοειδών.


6. Σβήνουμε τις φτερούγες με τον πουρέ εσπεριδοειδών και χαμηλώνουμε τη φωτιά στο μέτριο να σιγομαγειρευτεί το κρέας. Ανάλογα με το είδος της γαλοπούλας και το μέγεθος του ζώου, μπορεί να πάρει από μισή ώρα έως και μία ώρα κι ένα τέταρτο. Κάθε δέκα λεπτά περίπου ελέγχουμε αν έχει πιει τα υγρά του και προσθέτουμε λίγο νερό.


7. Μόλις το κρέας μαλακώσει ως να ξεκολλάει από το κόκκαλο, βγάζουμε τις φτερούγες σε μια πιατέλα και προσθέτουμε νερό στη σάλτσα ως να γίνουν πέντε φλιτζάνια υγρό. Ανεβάζουμε τη φωτιά να πάρει βράση.


8. Καθαρίζουμε το ρύζι, το πλένουμε και το ρίχνουμε στο νερό που βράζει. Ανακατεύουμε τακτικά, και ξαναχαμηλώνουμε τη φωτιά στο μισό μέχρι να πιει το ρύζι τα υγρά. Προσέχουμε, γιατί κολλάει εύκολα. Διορθώνουμε το αλάτι αν χρειαστεί.


9. Πέντε λεπτά πριν ολοκληρωθεί το βράσιμο, τραβάμε την κατσαρόλα από τη φωτιά, βάζουμε μια καθαρή πετσέτα στο άνοιγμά της και σκεπάζουμε με το καπάκι. Περιμένουμε τουλάχιστον δέκα λεπτά να ηρεμήσει η βράση του ρυζιού.
10. Σερβίρουμε το ρύζι σε ένα στρογγυλό βουναλάκι, βάζουμε από πάνω ένα κομμάτι γαλοπούλας και γαρνίρουμε με σουμάκι, φετούλες από σαγκουίνι και ψιλοκομμένο μαϊντανό.