Κολοκυθάκια γκρατινέ

Αν ξέρεις πέντε ορολογίες, μπορείς να αποκρυπτογραφήσεις σχεδόν όλη την μαγειρική μαγεία.

Πι-χι, "α λα" θα πει "με τον τρόπο του/της". "Ω ζου" θα πει "στο ζωμό του". "Ω γκρατέν" -κι όχι γκραντέν- θα πει "στο φούρνο με τυριά ή/και μπεσαμέλ".

Δε μας σκιάζουν οι ορολογίες, λέμε.



Κολοκυθάκια γκρατινέ

Πηγές: ανάγκη για κάτι γρήγορο και εύκολο


Μερίδες: 4

Χρόνος: 1 ώρα

Υλικά:

4 μεγάλα κολοκύθια
1 αυγό
250 γραμμάρια γραβιέρα Κρήτης
250 γραμμάρια διάφορα τυριά τριμμένα (ένα έτοιμο μείγμα 4 τυριών δε θα ήταν κακό)
αλάτι, μαύρο πιπέρι τριμμένο
4 λιαστές ντομάτες
1 φλιτζάνι γάλα εβαπορέ ή κρέμα με μειωμένα λιπαρά
4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο + 1 κουταλιά για το πυρέξ
3-4 κουταλιές της σούπας τριμμένη φρυγανιά




Εκτέλεση

1. Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 250 βαθμούς, στον αέρα.

2. Ψιλοκόβουμε τις λιαστές ντομάτες σε καρεδάκια. Πλένουμε τα κολοκυθάκια , κόβουμε λίγο τις ακρούλες τους και τα τρίβουμε στον χοντρό τρίφτη. Στον ίδιο χοντρό τρίφτη και στο ίδιο μπωλ τρίβουμε τη μισή γραβιέρα. Προσθέτουμε όλο το μειγμα τυριών, τις λιαστές ντομάτες και ανακατεύουμε καλά.

3. Σε ένα δεύτερο μπωλ χτυπάμε με το σύρμα το αυγό, και προσθέτουμε το γάλα (ή την κρέμα), ελάχιστο αλάτι και πιπέρι. Ανακατεύομε καλά.

4. Λαδώνουμε ελαφρά ένα μικρό πυρέξ και το πασπαλίζουμε με τριμμένη φρυγανιά. Βάζυμε στο πυρέξ το μέιγμα κολοκυθιού-τυριών και το στρώνουμε με το κουτάλι. Περιχύνουμε με το μέιγμα αυγού-γάλακτος.

5. Τρίβουμε και την υπόλοιπη γραβιέρα στον ψιλό τρίφτη και καλύπτουμε με αυτήν την επιφάνεια των κολοκυθιών. Περιχύνουμε με το λάδι.

6. Το βάζουμε στο φούρνο και το ψήνουμε για περίπου 40 με 50 λεπτά. Σερβίρουμε ζεστό ως ορεκτικό ή ως συνοδευτικό για κεφτεδάκια.





Και βέβαια εμείς το φάγαμε ως ελαφρύ βραδυνό, σα σαλατούλα με μπόλικο τυρί. Αμαρτία, αλλά τι αμαρτία ε;

Bangers and Mash

Διότι και η γηραιά Αλβιών έχει τη δική της παραδοσιακή κουζίνα.

Κάθε φορά που μιλάμε για ξένες κουζίνες σκεφτόμαστε τη γαλλική, την ιταλική, τη μεξικάνικη, την κινέζικη, την ινδική, την ταϊλανδέζικη. Αλλά ποτέ την αγγλική. Όχι ότι δεν υπάρχουν λόγοι γι' αυτό (λόγοι που έχουν κυρίως να κάνουν με τη σύγκριση με την ελληνική), αλλά είναι κρίμα να περιορίζουμε τους γευστικούς μας ορίζοντας γιατί γενικά και αόριστα, "η αγγλική κουζίνα δεν υπάρχει". Υπάρχει και παραϋπάρχει και μάλιστα κουβαλάει επάνω της μεγάλο μέρος της ιστορίας της χώρας.

Όπως τα περίφημα Bangers and Mash, μικρά λουκάνικα σιγομαγειρεμένα με κρεμμύδια στο ζωμό τους πάνω σε ένα στρώμα από παχύ βελουδένιο πουρέ. Ένα φαγητό καθ' όλα φυσιολογικό θα μου πείτε. Και θα σας συμπληρώσω, ένα φαγητό που το έφτιαχναν κυρίως κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν οι χασάπηδες αραίωναν τον κιμά με νεράκι, με αποτέλεσμα τα λουκάνικα πολλές φορές να σκάνε μέσα στην κατσαρόλα με ένα δυνατό ΜΠΑΝΓΚ!

Bangers. Αυτά που κάνουν ΜΠΑΝΓΚ. ΚΑΙ στους γευστικούς σου κάλυκες.



Bangers and Mash
Πουρές με μοσχαρίσια λουκάνικα σε σάλτσα ψητού

Πηγές: κάποια τηλεοπτικά σόου (όπως το Diners, Drive-Ins and Dives), τα οποία παρακολούθησα χωρίς να κρατήσω σημειώσεις. Άλλωστε η συνταγή είναι πολύ εύκολη κι απλή για να χρειαστεί να την κρατήσεις κάπου γραμμένη


Μερίδες: 4

Χρόνος: 45 λεπτά

Υλικά:

για τη σάλτσα με τα λουκάνικα:
1 κιλό λουκάνικα μοσχαρίσια
1 μεγάλο κρεμμύδι
125 γραμμάρια κρέμα γάλακτος με λίγα λιπαρά
1 σκελίδα σκόρδο
1 φλυτζάνι κόκκινο κρασί ή μπύρα
1 πρέζα μοσχοκάρυδο τριμμένο
αλάτι, μαύρο πιπέρι τριμμένο


για τον πουρέ:
1 κιλό πατάτες
4 κουταλιές της σούπας βούτυρο Κερκύρας
1/2 λίτρο φρέσκο γάλα
1/2 κουταλάκι του γλυκού μοσχοκάρυδο τριμμένο
αλάτι, λευκό πιπέρι τριμμένο





Εκτέλεση

1. Ετοιμάζουμε τον πουρέ: Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε σε κύβους. Γεμίζουμε μια κατσαρόλα με αλατισμένο νερό και μόλις πάρει βράση προσθέτουμε τις πατάτες. Τις αφήνουμε να βράσουν ως να μαλακώσουν, περίπου 20 λεπτά.

2. Στραγγίζουμε τις πατάτες και τις λυώνουμε με το ειδικό εργαλείο ή περνώντας τες από μύλο του πουρέ. Ξαναβάζουμε τον πουρέ στην κατσαρόλα και τον επιστρέφουμε στη φωτιά, προσθέτουμε το βούτυρο και το ανακατεύουμε να λυώσει και να ενσωματωθεί. Προσθέτουμε το γάλα, μια κουτάλα του σερβιρίσματος τη φορά, ανακατεύοντας κάθε φορά να ενσωματωθεί. Προσθέτουμε το λευκό πιπέρι και το μοσχοκάρυδο και του δίνουμε μια βράση, ανακατεύοντας συνεχώς για να μην πιάσει. Μόλις σχηματιστούν οι πρώτες φουσκάλες στον πουρέ, το κατεβάζουμε από τη φωτιά.

3. Ετοιμάζουμε τα λουκάνικα: Όσο βράζουν οι πατάτες ετοιμάζουμε τη σάλτσα. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το κόβουμε λεπτές φέτες. Καθαρίζουμε το σκόρδο και το λυώνουμε. Σε αντικολλητικό τηγάνι βάζουμε τα λουκάνικα ολόκληρα, χωρίς λιπαρή ουσία. Τα ψήνουμε έτσι για περίπου 7 λεπτά από κάθε πλευρά, να ροδίσουν. Τα βγάζουμε από το τηγάνι και τα κόβουμε σε κομμάτια περίπου 5 εκατοστών.

4. Στο τηγάνι με το λίπος από τα λουκάνικα ρίχνουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο και τα σωτάρουμε να μαλακώσουν. Προσθέτουμε τα λουκάνικα και σβήνουμε αμέσως με το κρασί. Αφήνουμε το κρασί να εξατμιστεί. Προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος, τον πελτέ ντομάτας αραιωμένο σε μισό ποτήρι νερό, αλάτι, πιπέρι και το μοσχοκάρυδο. Αφήνουμε τη σάλτσα στη φωτιά να μελώσει, περίπου 10 με 15 λεπτά.

5. Σερβίρουμε τον πουρέ με τα λουκάνικα και την σάλτσα. Συνοδεύουμε με μια ωραία ξυδάτη μαρουλοσαλάτα.





Δύο τινά: πρώτον ο ορθός τρόπος βρασίματος της πατάτας είναι να την πλύνεις καλά και να τη βράσεις ολόκληρη, και να την ξεφλουδίσεις μετά, βρασμένη. Ωστόσο ο τρόπος αυτός είναι κάπως αργός κι εγώ βιαζόμουν. Δεύτερον, η κρέμα γάλακτος και ο πελτές δεν είναι μέρος της αρχικής συνταγής. Αλλά και πάλι μου είχαν περισσέψει και σιχαίνομαι να πετάω φαγητό.

Ρόφημα Σοκολάτας

Από τη μέρα που μπήκαμε στο Σπίτι Μας, λίγες φορές έχω φτιάξει γλυκό.

Μη νομίσετε ότι δεν τρώμε γλυκά. Ακόμη και με ένα προσεκτικό διαιτολόγιο, το γλυκό μας το θέλουμε. Απλά επειδή ακριβώς όλο και κάποιος θα έρθει και θα φέρει τις πάστες του, τα παγωτά του, το εκμέκ κανταΐφι του, κάθε φορά περιμένω να τελειώσουν αυτοί οι πειρασμοί για να φτιάξω κάτι δικό μου. Ωστόσο πριν προλάβουν να τελειώσουν, εμφανίζονται άλλοι. Και πάει λέγοντας.

Αλλά μια στο τόσο, μια σοκολατίτσα τη λαχταράμε.


Ρόφημα σοκολάτας

Μερίδες: 2

Χρόνος: 15 λεπτά

Υλικά:

150 γραμμάρια σοκολάτα κουβερτούρα
300 ml κρέμα γάλακτος με λίγα λιπαρά
1 φλιτζάνι γάλα
κανέλα, πάπρικα
προαιρετικά μαρσμάλοους


Εκτέλεση

1. Σπάμε την κουβερτούρα σε μικΡά κομμάτια και τη μοιράζουμε σε δύο κούπες.

2. Σε ένα κατσαρολάκι ζεσταίνουμε την κρέμα γάλακτος. Προσέχουμε να μην πιάσει από κάτω. Δε χρειάζεται να κάψει, αρκεί να ξεπεράσει τους 50 βαθμούς. Δοκιμάζουμε με το δάχτυλό μας, ίσα να το αντέχουμε.

3. Ρίχνουμε την κρέμα στις κούπες και αφήνουμε την κουβερτούρα να λιώσει, περίπου πέντε λεπτά. Ανακατεύουμε και αν χρειάζεται, την αφήνουμε λίγα λεπτά ακόμη. Η υπομονή είναι πολύ σημαντική σε αυτό το σημείο, μη βιαστείτε, γιατί δε θα πάνε όλα καλά.

4. Αν οι κούπες είναι μεγάλες και δεν έχουν γεμίσει, συμπληρώνουμε με λίγο γάλα, χλιαρό ή σε θερμοκρασία δωματίου. Αυτό το βήμα συνήθως το παραλείπω, γιατί "νερώνει" κάπως το τελικό αποτέλεσμα.

5. Πασπαλίζουμε με κανέλα. Για μεξικανικη γεύση, προσθέτουμε και μια πρέζα πάπρικα, γλυκιά ή καυτερή, αναλόγως πόσο αντέχουμε. Σερβίρουμε αμέσως, με μαρσμάλοους να λιώνουν στην επιφάνεια.



Έχει τη σωστή γεύση, τη σωστή υφή, τη σωστή πυκνότητα. Και η σωστή στιγμή να τη γευτείς είναι λίγο πριν από ένα θερμό, θερμότατο φιλί.

Κανελόνια με λαχανικά

Ακόμη και τώρα που γράφω, δεν έχω αποφασίσει αν πρέπει να σας μιλήσω για τη ριγανάδα που έχω σήμερα για μεσημεριανό ή για τα κανελόνια με λαχανικά που φάγαμε χτες βράδυ.

Αμφιταλαντεύομαι ακόμη. Η ριγανάδα είναι μια παραλλαγή του κρητικού ντάκου. Απλό, παραδοσιακό, πεντανόστιμο, δύσκολα να μην το πετύχεις. Αλλά αυτά τα χτεσινά τα κανελόνια... Περά που δεν είχα ξαναφτιάξει και που πετύχανε με τη μία, δεν πρέπει να καμαρώσω κιόλας για την επιτυχία μου;

Άμα σας ομολογήσω ότι είμαι ματαιόδοξη, θα μαντέψετε ποια συνταγή θα δόυμε τελικά;


Κανελόνια με λαχανικά

Μερίδες: 6

Χρόνος: 1 1/2 ώρα + 1 ώρα αναμονή

Υλικά:

Για τις κρέπες:
4 αυγά
2 φλυτζάνια γάλα
2 φλυτζάνια αλεύρι ολικής άλεσης
1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
4 κουταλιές της σούπας σπορέλαιο
4 κουταλάκια του γλυκού επιπλέον σπορέλαιο για το τηγάνισμα

Για τη γέμιση:
1 μεγάλο κρεμμύδι
2 μεγάλα καρότα (περίπου 4 φλυτζάνια τριμμένα)
μισό μικρό κόκκινο λάχανο (περίπου 2 φλιτζάνια όταν κοπεί)
2 μεγάλα κλωνάρια μάραθο ή μία μικρή μαραθόριζα (φοινόκιο)
μισό ματσάκι μαϊντανός
1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
1 κουταλάκι του γλυκού μουστάρδα
1 κουταλάκι του γλυκού μαύρο πιπέρι τριμμένο
2 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
1 φλιτζάνι τριμμένη φρέσκια ντομάτα

Για τη σάλτσα:
2 φλυτζάνια τριμμένη φρέσκια ντομάτα
1 κουταλιά της σούπας ελαιόλαδο
1/2 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
1/2 κουταλάκι του γλυκού μαύρο πιπέρι τριμμένο


Για τα κανελόνια:
250 γραμμάρια τριμμένη κεφαλογραβιέρα
250 γραμμάρια τριμμένο γκούντα
250 γραμμάρια τριμμένο κασέρι
250 γραμμάρια τριμμένο πεκορίνο Αμφιλοχίας


Εκτέλεση

1. Ετοιμάζουμε τις κρέπες: Σε ένα μπωλ χτυπάμε με το σύρμα τα αυγά, πολύ καλά, να "κόψει" η μυρωδιά τους. Προσθέτουμε το γάλα, το αλάτι, τις 4 κουταλιές της σούπας σπορέλαιο και τελευταίο το αλεύρι και ανακατεύομε καλά, να γίνει ένα λείος χυλός. Σκεπάζουμε το μπωλ με μεμβράνη και αφήνουμε το χυλό για μία ώρα στο ψυγείο.

2. Βάζουμε σε ένα μπωλάκι το υπόλοιπο σπορέλαιο. Βάζουμε ένα αντικολλητικό τηγάνι να κάψει και το αλοίφουμε με ελάχιστο από το σπορέλαιο. Ρίχνουμε μια κουτάλα της σούπας (εκείνη που σερβίρουμε) στο τηγάνι και τη γυρίζουμε γύρω-γύρω να απλώσει. Αν υπάρχει και το ειδικό ξύλινο εργαλείο, ακόμη καλύτερα. Ψήνουμε την κρέπα για περίπου δύο με τρία λεπτά από κάθε πλευρά ή ώσπου να ροδίσει χωρίς να μαυρίσει. Επαναλμβάνουμε για τις υπόλοιπες κρέπες (βγαίνουν 8 ή 9 κρέπες), ενδιάμεσα καθαρίζοντας με ένα χαρτί κουζίνας το τηγάνι και αλοίφοντάς το με ελάχιστο λάδι. Αφήνουμε τις κρέπες κατά μέρος.

3. Ετοιμάζουμε τη γέμιση: Καθαρίζουμε τα καρότα και τα τρίβουμε στον τρίφτη. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το ψιλοκόβουμε. Καθαρίζουμε το λάχανο από τα εξωτερικά φύλλα και το κόβουμε όπως για λαχανοσαλάτα. Πλένουμε το μάραθο και το μαϊντανό και τα ψιλοκόβουμε.

4. Σε κατσαρόλα ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο και σωτάρουμε το κρεμμύδι. Προσθέτουμε το καρότο, το σωτάρουμε κι αυτό κι ύστερα προσθέτουμε 1 φλιτζάνι νερό. Μόλις σωθεί το νερό, προσθέτουμε τη ντομάτα και την αφήνουμε να πάρει δύο-τρεις βράσεις, να πήξει. Προσθέτουμε το λάχανο, το μάραθο και το μαϊντανό, αλάτι, πιπέρι και μουστάρδα. Αφήνουμε να μαραθούν τα λαχανικά (πιθανόν να χρειαστεί να προσθε΄σουμε και μισό φλιτζάνι νερό ακόμη) κι αποσύρουμε από τη φωτιά. Αφήνουμε τη γέμιση να κρυώσει.

5. Ετοιμάζουμε τη σάλτσα: Σε ένα κατσαρολάκι ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο και πριθσέτουμε την τριμμένη ντομάτα, αλάτι και πιπέρι. Το αφήνουμε να σιγοβράσει και να πήξει ελαφρά, περίπου 10 λεπτά.

6. Ετοιμάζουμε τα κανελόνια: Σε ένα μπωλ ανακατεύουμε τα τυριά. Κρατάμε τη μισή ποσότητα και την άλλη την ανακατεύομε με την κρύα γέμιση. Προθερμένουμε το φούρνο στον αέρα, στους 250 βαθμούς

7. Παίρνουμε ένα πυρέξ και αλοίφουμε τη μισή σάλτσα στον πάτο του. Παίρνουμε μπροστά μας μια κρέπα. Τη γεμίζουμε με 3-4 κουταλιές της σούπας γέμιση και την τυλίγουμε σε ρολό. Την τοποθετούμε με τη ραφή προς τα κάτω πάνω στη σάλτσα μέσα στο πυρέξ. Επαναλαμβάνουμε με τις υπόλοιπες κρέπες. Περιχύνουμε τα κανελόνια με την υπόλοιπη σάλτσα, πασπαλίζουμε με τα υπόλοιπα τυριά.
7. Ψήνουμε για περίπου 20 λεπτά, ή ως να ξεροροδίζει το τυρί. Σερβίρουμε ζεστό.



Πιθανόν να είναι το πιο "κυρίως" ορεκτικό που υπήρξε ποτέ.

Dzur Dinner - Σάμι

Μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις του γεύματος ήταν η αναπαραγωγή του σάμι. Όχι μόνο γιατί ήταν ένα πιάτο που δεν είχα ξαναφτιάξει στη ζωή μου, αλλά και γιατί μέχρι να πέσω τυχαία πάνω στην ανάρτηση αυτή έσπαγα το κεφάλι μου να καταλάβω τι ακριβώς ήταν.

Αλλά ας δούμε τι λέει ο θείος Στήβεν σχετικά

Πουθενά αλλού δεν έχω βρει σάμι, μόνο στου Βάλαμπαρ, και δεν έχω ιδέα πώς
γίνεται. Είναι κατά κύριο λόγο πάγος, σπασμένος ή πολύ ψιλοκομμένος, με γεύσεις
και με, εμ, με κάτι ακόμα εκεί μέσα που το κρατάει συνεκτικό. Μπορεί κάποιο
είδος κρέμας, μπορεί αυγό. Η γεύση είναι πολύ απαλή, αλλά μου θυμίζει κάποια
κρασιά που προτιμά ο Μόρρολαν -κρασιά που σου γαργαλάνε τη γλώσσα. Το σάμι δεν έχει αυτό το γαργαλητό, αλλά έχει μια τόση δα ιδέα από τη γεύση.

Μπέρδεμα ε; Κυρίως για όσους άτυχους δεν έχουν ακουστά την έκφραση palate cleanser. Είναι ένα πιάτο που σερβίρεται σε κάποια μεγάλα γεύματα κι η δουλεία του είναι ακριβώς αυτή που λέει το όνομά του: να «καθαρίζει» τον ουρανίσκο και το υπόλοιπο στόμα από τις γεύσεις των ορεκτικών, ώστε να είναι πλήρης η απόλαυση της γεύσης του πρώτου πιάτου.

Έψαχνα λοιπόν να βρω κάτι που να μοιάζει με σορμπέ. Ένα σορμπέ λεμονιού ίσως. Αλλά το κείμενο μιλάει και για αυγό ή κρέμα. Κι η συνταγή για σορμπέ που έχω εγώ στο τετράδιό μου με τις συνταγές δεν περιέχει ούτε αυγό ούτε κρέμα.

Είχαν περάσει αρκετές μέρες και το γεύμα πλησίαζε χωρίς να έχω κατασταλάξει ακόμη σχετικά με το σάμι, όταν σκέφτηκα να αρχίσω να ψάχνω στο ίντερνετ όχι για palate cleansers, αλλά για σορμπέ. Ε, ναι, έχω κι εγώ σαν παιδί δικαίωμα στην ηλιθιότητα. Και μόλις τρία κλικ μετά την απόφασή μου αυτή έπεσα πάνω στον τέλειο υποψήφιο για τη θέση του σάμι: πάγος, αυγό, και γεύσεις σαν εκείνες του κρασιού. Τι κι αν το γλυκολέμονο δεν έχει γεύση κρασιού; Από τη στιγμή που βρήκα τον καμβά, το μυαλό μου κατάφερε να αναπαραστήσει το κέντημα: αντί για γλυκολέμονο, κρασί!

Η πρώτη δοκιμή έγινε με μεγάλη προσοχή. Αντί για γλυκολέμονο (χυμό και ξύσμα) πρόσθεσα Μαυροδάφνη Πατρών. Η μαγκιά (κι όχι η τσιγκουνιά μου) ήταν ότι το μπουκάλι είχε τουλάχιστον 10 μέρες ανοιχτό στο ψυγείο, οπότε η πολύ γλύκα και το βαρύ άρωμα της μαυροδάφνης είχε αρχίσει ν’ αλλάζει. Έφτιαξα ένα ελαφρύ σιρόπι με νερό και ζάχαρη, χτύπησα ένα ασπράδι αυγού σε σφιχτή μαρέγκα και τα ανακάτεψα. Τα πάγωσα για 3 ώρες και τα ξανανακάτεψα. Κι ύστερα ξανά για τρεις ώρες στην κατάψυξη, χτύπημα στο μπλέντερ να γίνει απαλό και ξαναπάγωμα και μετά σερβίρισμα.

Πολύ δυνατό αποτέλεσμα. Η Μαυροδάφνη δε χαρίστηκε και η απαλότητα που υποτίθεται ότι είχε το σάμι εξαφανίστηκε στους ατμούς της αλκοόλης. Όχι ότι δεν το κάτσαμε κάτω, εγώ η αδελφή κι η μαμά. Αλλά η νοστιμιά του δεν ήταν το κύριο μέλημά μου εκείνη τη στιγμή. Η γεύση δεν ήταν απαλή, καθαριστική. Τουλάχιστον δε βρωμούσε το αυγό, όπως φοβόμουν.

Η δεύτερη και τελευταία δοκιμή (εκείνη που τελικά σερβιρίστηκε στο γεύμα) ήταν με λάιμ, μια κουταλίτσα της σούπας φρέσκο γάλα και δυόσμο. Πήρα ως δεδομένο ότι δε θα άρεσε σε όλους, αλλά εξεπλάγην ευχάριστα: όλοι το υποδέχτηκαν με ενδιαφέρον κι ο δυόσμος βοήθησε να μην το εκλάβουν οι ουρανίσκοι τους ως γλυκό.

Σάμι (Βελουδένιο σορμπέ λεμόνι

Μερίδες: περίπου 1 λίτρο
Χρόνος: 15 λεπτά (+6 ώρες στην κατάψυξη)

Υλικά

500 ml νερό
250 gr ζάχαρη
Χυμός 6 γλυκολέμονων (λάιμ)
Ξύσμα 6 γλυκολέμονων
1 κουταλιά της σούπας φρέσκο γάλα
1 κουταλάκι του γλυκού αποξηραμένος δυόσμος, καλά τριμμένος

Εκτέλεση

Σε ένα κατσαρολάκι, ζεσταίνουμε το νερό και τη ζάχαρη ως να σχηματιστεί ένα ελαφρύ σιρόπι. Αφαιρούμε από τη φωτιά και το αφήνουμε να κρυώσει.

Προσθέτουμε στο σιρόπι το χυμό και το ξύσμα λεμονιού και το ανακατεύουμε καλά. Προσθέτουμε επίσης το γάλα και το δυόσμο.

Βάζουμε το σορμπέ στην κατάψυξη για τρεις ώρες, κατά προτίμηση σε μεταλλικό μπωλ. Μετά τις τρεις ώρες, το ανακατεύομε με ένα πιρούνι. Ο δυόσμος θα έχει ανέβει όλος στην επιφάνεια, οπότε ανακατεύομε πολύ καλά, να πάει παντού. Ψύχουμε ξανά για άλλες τρεις ώρες.

Λίγο πριν το σερβίρουμε, το χτυπάμε λίγο στο μπλέντερ να γίνει βελουδένιο. Σερβίρουμε αμέσως.

Σχετικές αναρτήσεις:

Dzur Dinner Reconstructed
Dzur Dinner - Κατά φαντασίαν επιλογή
Dzur Dinner - Ρέβες, σταφιδέλαιο και άλλα τινά
Dzur Dinner - This Is Not A Drill
Dzur Dinner - Οίνος Ευφραίνει
Dzur Dinner - Aftermath
Dzur Dinner - Πιατέλα του Χωρικού
Dzur Dinner - Λάνγκος

Λαμπροκούλουρα / Easter shortbread cookies

Απ’ όλες τις θρησκευτικές γιορτές το Πάσχα είναι το μόνο που κατορθώνει από καιρού εις καιρόν να μου ξυπνά το θρησκευτικό αίσθημα.

Δεν είναι ότι δεν κατανοώ το νόημα των Χριστουγέννων ή του Δεκαπενταύγουστου ή του Ευαγγελισμού. Ακόμη κι η αναγκαιότητα να γιορτάσουμε την Πεντηκοστή ή των Τριών Ιεραρχών μου είναι απόλυτα κατανοητή και σεβαστή καλοδεχούμενη, ειδικά όταν αυτές οι γιορτές συνδυάζονται με μάσες, ξάπλες και ραχάτι. Όμως μόνο το Πάσχα κατορθώνει να ξυπνήσει έστω και στο τόσο λίγο μια κάποια αίσθηση κατάνυξης, μια ίσως παροδική εντύπωση ότι ναι, υπάρχει Θεός και ναι, εφόσον υπάρχει θα γινόταν θυσία για τα πλάσματά του (όχι μόνο τους ανθρώπους, όλα του τα πλάσματα, αλλά αυτό είναι μια άλλη και πολύ μεγάλη κουβέντα για να την ξεκινήσουμε εδώ ή τώρα).

Δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό. Πιθανόν να φταίει η εποχή του χρόνου, η άνοιξη ενδείκνυται για μελοδραματισμούς και ποιος είναι δυνατότερος μελοδραματισμός από ένα νέο και παρθένο αγόρι που θυσιάζεται για το καλό της ανθρωπότητας; Ή ίσως να φταίει εκείνη η φράση, που κάθε φορά που την ακούω νιώθω ως το βάθος της ψυχής τη δύναμή της:

Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατό μου τέκνο, πού έδυ σου το κάλλος;

Χριστός Ανέστη και Χρόνια Πολλά. Πάρτε κουλουράκι.

Λαμπροκούλουρα (η συνταγή της γιαγιάς μου, Καλλιόπης Λύκου)

Μερίδες: 100 κομμάτια
Χρόνος: 1 ώρα (για το πρώτο ταψί, και μισή ακόμη για κάθε επόμενο ταψί)



Υλικά

2 κιλά αλεύρι μαλακό
400 gr φυτίνη
600 gr ζάχαρη
8 αυγά
6 βανίλιες
1 φακελάκι (περίπου 1 γεμάτη κουταλιά του γλυκού) αμμωνία
1/2 κουταλάκι του γλυκού μαγειρική σόδα
1 κρασοπότηρο γάλα
ξύσμα ενός λεμονιού



Εκτέλεση

1. Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς.

2. Χτυπάμε τη φυτίνη με τη ζάχαρη στο μίξερ ως ν’ ασπρίσει το μείγμα.

3. Προσθέτουμε ένα-ένα τα αυγά, τη βανίλια, τη σόδα, το ξύσμα λεμονιού και την αμμωνία διαλυμένη στο γάλα.

4. Όταν το μείγμα γίνει ομοιογενές, προσθέτουμε το αλεύρι λίγο-λίγο και ζυμώνουμε καλά.

5. Φτιάχνουμε κουλουράκια, σε σχήμα έλικας, διπλής έλικας, πλεξίδας ή βαρκούλας και τα στρώνουμε σε ελαφρά βουτυρωμένο ταψί. Τα αλλέιφουμε με κρόκο αυγού χτυπημένο.


Πώς να φτιάχνετε διπλές έλικες (επάνω) και βαρκούλες (κάτω) από ένα κορδονάκι ζύμης


6. Ψήνουμε στους 180 βαθμούς, 20-25 λεπτά ή και λίγο περισσότερα, ως να πάρουν ελαφρά χρυσαφένιο χρώμα. Τα αφήνουμε να κρυώσουν μέσα στο ταψί.



Μια μόνο παρατήρηση εδώ: καλό θα είναι να μην μείνουν μικρά παιδιά μέσα στην κουζίνα όση ώρα ψήνονται τα κουλουράκια, γιατί η αμμωνία μπορεί να τα κάνει να νιώσουν δυσφορία. Την ώρα που τα πλάθουμε δεν είναι τόσο έντονη η μυρωδιά της, αλλά κατά τη διάρκεια του ψησίματος, έχετε ένα παράθυρο ανοιχτό για κάθε ενδεχόμενο.

If you don't read Greek, ask me for the recipe at effiegis(at)hotmail dot com.

Κροκ-Μεσιέ / Croque-Μonsieur

Κάποιες φορές το πλέον απλό είναι και το πλέον κομψό.

Και πριν σπεύσετε να με κατηγορήσετε για μινιμαλίστρια να το ομολογήσω από μόνη μου: ναι, είμαι. Μ’ αρέσουν τα σκέτα πράγματα. Οι λευκοί τοίχοι χωρίς πίνακες, παραδοσιακά κεραμικά και κεντητά κάδρα «καλημέρα σας». Τα έπιπλα χωρίς φιοριτούρες, απλές γραμμές, καθαρές. Τα ανύπαρκτα βάζα, οι απούσες κορνίζες με φωτογραφίες, τα εξαφανισμένα λούτρινα. Τα μονόχρωμα ρούχα (αν και αυτό δε σημαίνει ότι μ’ αρέσουν και τα μουντά ρούχα…)

Είμαι μινιμαλίστρια και το γεγονός αυτό κάνει ακόμη πιο παράξενο το ότι στο φαγητό συνήθως δεν είμαι. Τουρλού; Ω, ναι. Σάλτσες; Πολλές. Μπαχάρια; Δώσε. Λάδι, ξύδι αλάτι; Κι άλλο. Όσο πιο πολύ τόσο πιο καλό, όσο πιο βαρύ, τόσο πιο νόστιμο, όσο πιο περίπλοκο τόσο πιο λαχταριστό.

Κι όμως έρχονται στιγμές που το γούστο μου στα έπιπλα και τα ρούχα παρεισφρύει στο γαστρονομικό μέρος του εαυτού μου. Είναι ακριβώς οι στιγμές που ένα κροκ-μεσιέ, δυο φέτες ψωμί, τυρί, γαλοπούλα και λίγη μπεσαμέλ, βγαίνει αχνιστό από το φούρνο και κάνει να μου τρέχουν τα σάλια.

Κροκ-Μεσιέ

Μερίδες: 4
Χρόνος: 30 λεπτά







Υλικά

8 φέτες ψωμί του τοστ χωρίς κόρα
8 φέτες τυρί Νουνού Gold Mediterranean
4 φέτες καπνιστή γαλοπούλα

Για τη μπεσαμέλ

1 αυγό
1 κουταλιά της σούπας βούτυρο
3 κουταλιές της σούπας κοφτές αλεύρι για όλες τις χρήσεις
300 ml γάλα φρέσκο
Αλάτι, πιπέρι, μοσχοκάρυδο

Εκτέλεση

1. Ετοιμάζουμε τη μπεσαμέλ: σε ένα κατσαρολάκι ζεσταίνουμε το γάλα ελαφρά, να μην βράσει όμως. Ταυτόχρονα σε δεύτερο κατσαρολάκι και σε μέτρια προς δυνατή φωτιά βάζουμε το βούτυρο να λειώσει χωρίς να κάψει και προσθέτουμε το αλεύρι. Ανακατεύουμε καλά, ως το αλεύρι ν’ αρχίσει να καβουρδίζεται ελαφρά. Προσθέτουμε λίγο-λίγο το γάλα, ανακατεύοντας καλά, να μην πιάσει και να μην σβολιάσει, ως να πάρει μια βράση. Αποσύρουμε από τη φωτιά.

2. Βρέχουμε ένα πιάτο με λίγο νεράκι, σπάμε μέσα το αυγό και το χτυπάμε με πιρούνι ή αυγοδάρτη για περίπου πέντε λεπτά. Προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι και μοσχοκάρυδο και μετά δύο ή τρεις κουταλιές από τη ρου*, μία-μία τη φορά συνεχίζοντας το χτύπημα. Κατόπιν, ενσωματώνουμε το μίγμα αυγού στη ρου ανακατεύοντας καλά.

3. Στρώνουμε ένα ταψί με λαδόκολλα και βάζουμε εκεί 4 φέτες ψωμί ώστε να έχουν τουλάχιστον τρία εκατοστά απόσταση η μία από την άλλη. Πάνω σε κάθε φέτα ψωμί βάζουμε μια φέτα τυριού, μια φέτα γαλοπούλας, μια δεύτερη φέτα ψωμιού και μια δεύτερη φέτα τυριού.

4. Πάνω από το τυρί μοιράζουμε τη μπεσαμέλ, απλώνοντας να πάει παντού και βάζουμε το ταψί στο φούρνο για περίπου 10 με 15 λεπτά, στους 250 βαθμούς.

5. Σερβίρουμε ζεστό, με πράσινη σαλάτα.

(Μια σκοτεινή αρτιστίκ φωτογραφία... Τρομάρα μου, ήθελα και αρτιστίκ.)


Πολλές σημειώσεις εδώ:

Πρώτον, κάπου πιθανότατα εδώ διάβασα ότι το κροκ-μεσιέ θέλει σάλτσα Μορνέ κι όχι μπεσαμέλ. Ωραία, και τι είναι η σάλτσα Μορνέ; Μπεσαμέλ ενισχυμένη με τριμμένη γραβιέρα. Νομίζω ότι η έξτρα φετούλα τυρί έσωσε τη γεύση, αν και μάλλον όχι την αίσθηση του πουριτανισμού που με διέπει. Ας είναι. Την άλλη φορά, θα φτιάξω σάλτσα Μορνέ.

Δεύτερον, το τυράκι που χρησιμοποίησα (το βλέπετε κάτω στην φωτογραφία) ήταν από εκείνα που με ιντριγκάρουν να τα φάω, μέσα από τη συσκευασία τους ακόμα. Είναι το Νουνού Gold Mediterranean σε φέτες, με ελιές, ντομάτα, βασιλικό και σκόρδο (και για όσους αναρωτιούνται, μόνο 11% λιπαρά) και πραγματικά χαίρομαι που το προτίμησα. Η γεύση του, όταν το δοκίμασα ωμό, ήταν αρκετά ενδιαφέρουσα κι αυτό πρέπει να λέει πολλά όταν ακούγεται από το στόμα κάποιου που δεν τον ενθουσιάζει η ιδέα να φάει ωμό κίτρινο τυρί (όπως εγώ, ας πούμε). Από την άλλη, η συνεισφορά του στη γεύση του κροκ-μεσιέ ήταν μοναδική. Οπωσδήποτε να το δοκιμάσετε, ακόμη κι αν το σκόρδο δεν είναι του γούστου σας.





Τρίτον, συμβουλές και μυστικά για τη μπεσαμέλ: καταρχήν, [κι εδώ έρχομαι να εξηγήσω τον αστερίσκο (*)] ρου -roux- ονομάζεται το ψημένο μίγμα βουτύρου και αλευριού και είναι η βάση για ένα σωρό σάλτσες. Ανάλογα με το πόσο καβουρδισμένο γίνεται το αλεύρι κι ανάλογα με το τι υγρό προσθέτουμε για να το αραιώσουμε αλλάζει όνομα (μπεσαμέλ με γάλα, βελουτέ με ζωμό κρέατος, εσπανιόλ με χυμό ντομάτας. Έπειτα, η σωστή αναλογία για τη μπεσαμέλ είναι 8 κουταλιές της σούπας αλεύρι, 6 κουταλιές της σούπας βούτυρο, ενάμιση λίτρο γάλα και 4 αυγά. Αυτές που δίνω παραπάνω είναι προσαρμοσμένες ώστε η μπεσαμέλ να γίνει λίγη και πιο πυκνή. Το βρέξιμο του πιάτου είναι γιατροσόφι της γιαγιάς μου, το έκανε για να μην κολλάει ο κρόκος του αυγού στην πορσελάνη του πιάτου. Τέλος το χτύπημα του αυγού με λίγη ρου, πριν την τελική ενσωμάτωση των δύο, γίνεται ώστε το αυγό να πάρει τη θερμοκρασία της ρου σιγά-σιγά και να μην ψηθεί.

Τέταρτον, η λαδόκολλα δεν είναι απαραίτητη, ειδικά αν το ταψάκι είναι πήλινο, όμως εγώ που είμαι κάπως τεμπέλα στο πλύσιμο των κατσαρολικών, την προτιμώ για να γλιτώνω το τρίψιμο του ταψιού με το συρματάκι, για να βγει το λειωμένο τυρί που τυχόν θα πέσει.

If you don't read Greek, ask me for the recipe at effiegis(at)hotmail dot com.

Μπιφτέκια με πατάτες / Beef patties and potatoes

Το πιο γρήγορο και το πιο παιδικό-τραύμα-που-δεν-πρόκειται-επουλωθεί-ποτέ φαγητό του κόσμου είναι τα μπιφτέκια με τις πατάτες.

Πώς να το πω δηλαδή, με πιότερες λέξεις; Μπιφτέκια με πατάτες. Μπιφτέκια με πατάτες, ΜΠΙΦΤΕΚΙΑ με ΠΑΤΑΤΕΣ. Μπιφτέκια. Πατάτες. Τέρμα και τελείωσε κι όποιος πει ότι δεν έχει παιδικό τραύμα με τα μπιφτέκια και τις πατάτες, δεν είναι άνθρωπος φυσιολογικός και να το κοιτάξει σε κανέναν γιατρό, παρακαλώ.

Τι μπορεί ένα παιδάκι να ζητήσει πιο πολύ; Ένα μπιφτεκάκι, ξεροψημένο χωρίς πολλά λάδια απ’ έξω, ζουμερό από μέσα, μαλακό όσο πρέπει για τα δοντάκια, διαλύεται σχεδόν όταν το βάζεις στο στόμα, η γεύση του απαλή, ούτε σκόρδα, ούτε κύμινα, ούτε τίποτε, λίγος μαϊντανός μονάχα και λίγος δυόσμος, βοηθάει και το μουσκεμένο ψωμάκι στην τρυφεράδα του, μούρλια, μούρλια σκέτη. Κι οι πατατούλες στο πλάι, καλές κι οι τηγανητές, αλλά κι οι ψητές στο φούρνο τι σου λένε, ειδικά αν έχουν ψηθεί με λίγο γάλα μέσα στο ταψί αντί για νερό, να απαλύνουν κι αυτές, να πάρουν ένα άρωμα που αμυδρά, αμυδρότατα σου φέρνει στο νου σου τον πουρέ.

Κι είναι για το μάγειρα βοήθεια μεγάλη, τα μπιφτέκια με τις πατάτες, η εύκολη λύση, αλλά κι η ευκαιρία του να δείξει την τέχνη του, γιατί στα απλά πιάτα φαίνεται η τέχνη του μάγειρα κι όχι στα πολύπλοκα και τα γκουρμέ και τα στολισμένα λες και θα πάνε στο Καρναβάλι του Ρίο Ντε Τζανέιρο, με μπανάνες και ανανάδες στο κεφάλι σαν την Κάρμεν Μιράντα.

(Είπα Μιράντα και θυμήθηκα τα μπισκότα τα Μιράντα. Λες να έφτιαχνα κανέναν κορμό ψυγείου, σα να λένε τα τελευταίο καλοκαιριάτικο γλυκό; Λέω, μήπως;)

Μπιφτέκια

Μερίδες: 15-18 μπιφτέκια
Χρόνος: 30 λεπτά



Υλικά

300 gr κιμά μοσχαρίσιο, περασμένο δύο φορές από τη μηχανή
Μπαγιάτικο ψωμί*
1 αυγό
1 μεγάλο κρεμμύδι
3 κουταλιές της σούπας μαϊντανό ψιλοκομμένο
1 κουταλιά της σούπας δυόσμο ψιλοκομμένο
2 κουταλιές της σούπας ξύδι
2 κουταλιές της σούπας γάλα
Αλάτι, πιπέρι, πάπρικα γλυκειά
1 φλυντζανάκι του καφέ ελαιόλαδο

*Το ψωμί πρέπει να είναι ίσου όγκου με τον κιμά. Υπολογίστε με το μάτι.

Εκτέλεση

1. Σε ένα μπολ βάζουμε το ψωμί και το σκεπάζουμε με νερό βρύσης. Το αφήνουμε να μουλιάσει καλά. Ύστερα το στύβουμε, και το περνάμε από τον χοντρό τρίφτη.
2. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το τρίβουμε στον τρίφτη του κρεμμυδιού ή στο μούλτι, ως να γίνει πολτός.
3. Σε δεύτερο μπολ, βάζουμε, τον κιμά, το τριμμένο ψωμί, το κρεμμύδι, το αυγό, το μαϊντανό, το δυόσμο, το ξύδι, το ελαιόλαδο και αλάτι, πιπέρι και γλυκειά πάπρικα όσο μας αρέσει.
4. Ζυμώνουμε καλά.
5. Προσθέτουμε το γάλα και ξαναζυμώνουμε. Αυτό ο ελιγμός είναι για να μην κόψει το γάλα από το ξύδι.
6. Πλάθουμε μπιφτέκια σε μέγεθος όσο μισή γροθιά και τα βάζουμε σε ελαφρά λαδωμένο ταψί. Δε χρειάζεται να έχουν απόσταση μεταξύ τους, γιατί στο ψήσιμο θα «μαζέψουν» και δεν θα κολλήσουν μεταξύ τους. Αναλόγως το μέγεθος που θα τα πλάσουμε, μπορεί να βγουν από δεκαπέντε έως είκοσι.
7. Ψήνουμε στον αέρα στους 250 βαθμούς για περίπου είκοσι λεπτά, ή στον φούρνο αντίστασης στους 300 βαθμούς για μισή ώρα, γυρίζοντάς τα δέκα λεπτά πριν τα βγάλουμε, για να ροδίσουν κι από την άλλη πλευρά.

Σερβίρουμε ζεστά.



Πατάτες στο φούρνο με ελαφριά σάλτσα με γάλα και ντομάτα

Μερίδες: 6-8
Χρόνος: 45 λεπτά



Υλικά

1 Kgr πατάτες
1 μεγάλο κρεμμύδι
μισή πιπεριά
δύο σκελίδες σκόρδο
1 μέτρια ντομάτα
½ κουτί γάλα εβαπορέ (200 gr)
2 κουταλιές της σούπας μαϊντανό ψιλοκομμένο
2 κουταλιές της σούπας άνηθο ψιλοκομμένο
½ φλιτζάνι του τσαγιού λάδι
Αλάτι, πιπέρι

Εκτέλεση

1. Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε ακανόνιστα κομμάτια, λίγο μεγαλύτερα από ένα καρύδι. Τις βάζουμε σε ένα πυρέξ και τις αλατοπιπερώνουμε.
2. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο και το περνάμε από το μούλτι ή τον τρίφτη του κρεμμυδιού, μαζί με την πιπεριά και τη ντομάτα.
3. Σε ένα μπολ ανακατεύουμε, το κρεμμύδι, την πιπεριά, τη ντομάτα, το σκόρδο, το γάλα, το λάδι, το μαϊντανό και τον άνηθο. Ανακατεύουμε καλά και με το μείγμα αυτό περιχύνουμε τις πατάτες.
4. Σκεπάζουμε τις πατάτες με αλουμινόχαρτο και ψήνουμε για περίπου μισή ώρα με σαράντα πέντε λεπτά, στον αέρα, στους 300 βαθμούς. Δοκιμάζουμε με ένα πιρούνι, γιατί ο χρόνος εξαρτάται από το είδος της πατάτας. Πέντε λεπτά πριν το τέλος, τις ξεσκεπάζουμε να ροδίσουν. Καλό θα είναι η σάλτσα να μην έχει στεγνώσει εντελώς. Αν αυτό συμβεί προσθέτουμε ελάχιστο νεράκι.
5. Σερβίρουμε τις πατάτες ως συνοδευτικό στα μπιφτέκια, τα οποία και περιχύνουμε με τη σαλτσούλα.


Και παρακαλάμε να έχει περισσέψει δεύτερη μερίδα.



If you don't read Greek, ask me for the recipe at effiegis(at)hotmail dot com.

Κεκάκια Λεβάντας

Μ’ έχουν πιάσει οι πειραματισμοί μου αυτές τις μέρες και πώς θα μπορούσε αυτή η κατάσταση να μην υπακούει στο αρχαίο ρητό: Μια επιτυχία ακολουθεί από πολλές αποτυχίες. Και ειδικά όταν πρόκειται για γλυκό τύπου κέικ που θέλει φούρνο κι υπομονή και μέτρημα κι εγώ είμαι μάλλον ανάξια λόγου στο όλο θέμα.

Για να φτάσω να προσφέρω στην οικογένειά μου αυτά τα κεκάκια (cupcakes αγγλιστί) έφαγα τα μούτρα μου και τέσσερις μέρες φούρνισε-ξεφούρνισε αηδεστάτων σβώλων ψημένης αλευρόκολλας. Μια δεν ήταν εντάξει το αλεύρι, μια έπεφτε πολλή η ζάχαρη, μια πίκραινε από την υπερβολική λεβάντα, μια βρώμαγε το αυγό...

Ρίχνω μεγάλη ευθύνη στην κοπέλα που μου έδωσε τη συνταγή, αλλά και πάλι τι να της πεις, αφού εκείνης δεν της μπόχαρε η αυγουλίλα, γιατί να την αντιμετωπίσει; Για την ιστορία και για το του Καίσαρος τω Καίσαρι, η αρχική συνταγή εμφανίζεται σε αυτήν τη σελίδα στο πολύ ενδιαφέρον site Recipezaar. Το παράξενο είναι ότι ούτε οι σχολιαστές της συνταγής παρατήρησαν στη βρώμα του ωμού αυγού στο γλάσο. Μπλιεκ.

Η συνταγή λέει για χρώμα λιλά το γλάσο, αλλά εγώ είχα μόνο λίγο πράσινο, οπότε προτίμησα να πρασινίσω το όλο θέμα. Ύστερα ανακάλυψα και λίγο κόκκινο, οπότε πρόσθετα μια βουλίτσα κόκκινου πάνω από το πράσινο. Εν πάσει περιπτώσει, δεν έχω τελειώσει με τα κεκάκια αυτά. Θα επανέλθω, αφού όμως πρώτα ξεκουραστώ ένα-δυο μήνες από την υπερπροσπάθεια…

Κεκάκια Λεβάντας


Μερίδες: 12 ατομικά κεκάκια

Χρόνος παρασκευής: 50 λεπτά (30 λεπτά προετοιμασία + 20 λεπτά για το ψήσιμο)



Υλικά
Για τα κεκάκια:
100 gr ζάχαρη
¼ κουταλάκι του γλυκού αποξηραμένα άνθη λεβάντας
120 gr βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
2 αυγά
100 gr αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
2 κουταλιές της σούπας γάλα
2 φυσίγγια βανιλίνη

Για το γλάσο:
1 ½ φλιτζάνι ζάχαρη άχνη
2 φυσίγγια βανιλίνης
1 ασπράδι αυγού
4-5 σταγόνες χρώμα ζαχαροπλαστικής

Εκτέλεση
Για τα κεκάκια:

1. Ζεσταίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς και ντύνουμε μια φόρμα για μάφιν, δώδεκα θέσεων με χαρτάκια για ατομικά κέικ.

2. Βάζουμε τη ζάχαρη και τη λεβάντα στο μούλτι και τα χτυπάμε να ανακατευτούν. Δεν πειράζει αν η ζάχαρη γίνει άχνη.

3. Σε ένα μπωλ βάζουμε την αρωματισμένη ζάχαρη και το βούτυρο και τα χτυπάμε με μίξερ μέχρι το μίγμα να ασπρίσει και να αφρατέψει.

4. Προσθέτουμε τα αυγά ένα-ένα, χτυπώντας συνεχώς, έπειτα το αλεύρι κοσκινισμένο, τη βανιλίνη και τελευταίο το γάλα.

5. Μοιράζουμε το μίγμα στα χαρτάκια για ατομικά κέικ και ψήνουμε στους 180 για 20 λεπτά, ως να βγαίνει καθαρό το μαχαίρι. Όταν τα βγάλουμε από το φούρνο, τα αφήνουμε σε σχάρα να κρυώνουν.

Για το γλάσο:

1. Χτυπάμε το ασπράδι και προσθέτουμε λίγη-λίγη τη ζάχαρη άχνη και τη βανιλίνη. Προσθέτουμε το χρώμα (κατά προτίμηση στο χρώμα της λεβάντας) και ανακατεύουμε.

2. Ρίχνουμε από μια κουταλιά της σούπας πάνω στα κεκάκια και το αφήνουμε να κρυώσει και να σταθεροποιηθεί.