Η Εθνική μας Φασολάδα

Λίγα πράγματα σου λένε τη λέξη ανάγκη με τόσο γλαφυρό τρόπο όσο η Εθνική μας Φασολάδα.

Ανάγκη για επιβίωση. Ανάγκη για θρέψη με τα ελάχιστα. Και την ίδια στιγμή ανάγκη για νοστιμιά και πληρότητα, ανάγκη να νιώσεις κοντά σε 'κείνους που σε έφεραν ως εδώ, κοντά σε 'κείνους που πάλεψαν για να μην έχεις εσύ ανάγκη να τρως φασόλια κάθε μέρα.

Ανάγκη να τους τιμήσεις που παρέδωσαν στα χέρια σου μια συνταγή για να την παραδώσεις στα χέρια εκείνων που θ' ακολουθήσουν.



Η Εθνική μας Φασολάδα

Πηγές: η γιαγιά κι η άλλη γιαγιά κι η μαμά κι η θεία κι η νονά και όλες τους


Μερίδες: 4

Χρόνος: 2 ώρες (αναλόγως τα φασόλια) + τουλάχιστον 8 ώρες για το μούλιασμα

Υλικά:

2 φλιτζάνια λευκά μικρά φασόλια - τύπου πλατείκα
1 μικρό κρεμμύδι
4 κουταλιές της σούπας σέλινο
2 μέτρια καρότα
1 σκελίδα σκόρδο
1 κουταλιά της σούπας σκόνη μουστάρδας
4 λιαστές ντομάτες
1 κουταλιά της σούπας πελτές ντομάτας
1 κουταλάκι του γλυκού πάπρικα γλυκιά
αλάτι
4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο





Εκτέλεση

1. Από το προηγούμενο βράδυ: Καθαρίζουμε τα φασόλια από τυχόν πετρούλες ή σκουπιδάκια και τα ξεπλένουμε σε κρύο νερό. Τα βάζουμε σε ένα μεγάλο μπωλ, να χωράει τρεις φορές τον όγκο τους και γεμίζουμε το μπωλ με κρύο νερό. Σκεπάζουμε με μια σίτα και τα αφήνουμε να μουλιάσουν ως το άλλο πρωί. Προσωπικά τα βάζω κατά τις 11 το βράδυ για να γυρίσω να τα μαγειρέψω στις 5 το επόμενο απόγευμα. Το παραπάνω μούλιασμα δε δείχνει να τα επηρεάζει αρνητικά.

2. Το επόμενο πρωί, πετάμε το νερό που μούλιασαν τα φασόλια και τα βάζουμε σε κατσαρόλα με φρέσκο νερό. Το νερό πρέπει να περισσεύει τουλάχιστον τρία δάχτυλα πάνω από τα φασόλια. Ανάβουμε την κουζίνα στο φουλ και τα αφήνουμε να πάρουν μία βράση, περίπου 10-15 λεπτά. Τότε χύνουμε το νερό και βάζουμε φρέσκο από τη βρύση και το ξαναβάζουμε στη φωτιά. Το δεύτερο νερό δεν πρέπει να είναι περισσότερο από τρία δάχτυλα αυτή τη φορά.

3. Αφήνουμε τα φασόλια να βράσουν με το καπάκι ανοιχτό για περίπου μία ώρα. Κάθε τόσο προσθέτουμε λίγο κρύο νερό, ώστε να κόψει τη βράση του. Αυτό θα κάνει τα φασόλια να χυλώσουν.

4. Εντωμεταξύ καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το κρατάμε ολόκληρο. Καθαρίζουμε το σκόρδο. Ξεφλουδίζουμε τα καρότα και τα κόβουμε ροδέλες. Πλένουμε το σέλινο και το ψιλοκόβουμε.

5. Δοκιμάζουμε τα φασόλια. Πρέπει να είναι μαλακά, αλλά όχι εντελώς βρασμένα. Προσθέτουμε κρεμμύδι, καρότα, σέλινο, σκόρδο και λιαστή ντομάτα και βράζουμε για ένα ακόμη τέταρτο.

6. Διαλύουμε τον πελτέ ντομάτα σε ένα ποτήρι νερό και το προσθέτουμε στην κατσαρόλα. Ανακατεύουμε και τη σκόνη μουστάρδας, να διαλυθεί καλά, αλλιώς θα μείνουν πικροί βόλοι, σαν αλεύρι. Το αφήνουμε να βράσει δέκα ακόμη λεπτά.

6. Προσθέτουμε αλάτι και λάδι και το αφήνουμε να πάρει μια τελευταία βράση. Σερβίρουμε με ψητή φέτα, ελιές ξυδάτες και μπούκοβο.




Τι δουλειά έχει εκεί πέρα η μουστάρδα θα μου πείτε. Πρώτον, πήζει και χυλώνει τη σούπα, μέγα κόλπο αυτό. Και δεύτερο και σπουδαιότερον, η μουστάρδα έχει την ιδιότητα να, εχμ, κατευνάζει τα ταραγμένα από τα όσπρια έντερα. Βάζω και στα λάχανα που λένε κι ακόμη δε με έχει απογοητεύσει, ειδικά σε εντερικούς δυναμίτες όπως τα φασόλια ή τα ρεβύθια.

Γκούλας

Πριν από μερικές μέρες -μπορεί και μήνα ολόκληρο- κάποιος καλός φίλος αναρωτήθηκε διαβάζοντας το μπλογκ: "γκούλας;"

Κι επειδή εγώ δε χαλάω χατήρι κανενός, γκούλας. Ουγγαρέζικο όμως, έτσι;



Γκούλας

Μερίδες: 4

Χρόνος: 3 1/2 ώρες

Υλικά:

750 γραμμάρια μοσχάρι άπαχο
1 μεγάλο κρεμμύδι
4 σκελίδες σκόρδο
4 μεγάλα καρότα
4 μεγάλες πατάτες
1 πράσινη πιπεριά
1 κόκκινη πιπεριά
1 κίτρινη πιπεριά
2 κουταλιές της σούπας πάπρικα καπνιστή
4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
1 κουταλάκι του γλυκού μαυροκούκι (ή νιτζέλα ή κάραγουεϊ)
1 κουταλάκι του γλυκού ματζουράνα
2 κουταλιές της σούπας πελτές ντομάτας
αλάτι





Εκτέλεση

1. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το ψιλοκόβουμε. Καθαρίζουμε το σκόρδο και το λυώνουμε στην πρέσα. Καθαρίζουμε τις πιπεριές και τις κόβουμε σε τετράγωνα κομμάτια, περίπου 3 εκατοστά σε διάμετρο. Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε σε μεγαλούτσικους κύβους, περίπου 3 εκατοστά διάμετρο. Καθαρίζουμε τα καρότα και τα κόβουμε σε χοντρές ροδέλες.

2. Πλένουμε το κρέας και το κόβουμε σε κύβους περίπου 3 εκατοστά σε διάμετρο.

3. Σε κατσαρόλα με βαρύ πάτο ζεσταίνουμε το λάδι και καβουρδίζουμε το κρέας, να ροδίσει απ' όλες τις πλευρές. Το βγάζουμε σε πιάτο και το κρατάμε κατά μέρος.

4. Στο ζωμό του κρέατος ρίχνουμε μια κουταλιά της σούπας πάρπικα και την ανακατεύουμε καλά με ξύλινη κουτάλα, να καβουρδιστεί. Μόλις αρχίσει να μυρίζει, προσθέτουμε τα κρεμμύδια και το σκόρδο. Όταν αρχίσουν να μαλακώνουν, προσθέτουμε τις πιπεριές.

5. Ρίχνουμε πάλι πίσω στην κατσαρόλα το κρέας, προσθέτουμε αλάτι, το μαυροκούκι και δύο ποτήρια νερό και αφήνουμε το φαγητό να βράσει, με το καπάκι της κατσαρόλας κλειστό για περίπου 2 ώρες, φροντίζοντας να μη σωθεί το νερό του και να μην κολλήσει.

6. Όταν το κρέας έχει βράσει, προσθέτουμε τις πατάτες, τα καρότα, τον πελτέ αραιωμένο σε λίγο νερό, την υπόλοιπη πάπρικα και τη ματζουράνα. Βράζουμε για μισή ώρα ακόμη, να μαλακώσουν τα λαχανικά και να σωθεί κάπως το ζουμί. Η ουγγαρέζικη παραλλαγή του γκούλας είναι πηχτή σάλτσα κι όχι σούπα.

7. Σερβίρουμε με βραστές μπουλέτες για να πιουν το ζουμάκι του και μια πράσινη σαλάτα. Αντί για μπουλέτες, όπως είναι η ελληνική απόδοση της λέξης knedlyki (είναι τσέχικη λέξη αυτή, σφαίρες από βραστή ζύμη ψωμιού, dumpling στα αγγλικά), μπορούμε να βολευτούμε με μπόλικη ψίχα από λευκό ψωμί ή με την ουγγαρέζικη παραλλαγή, τα nokedli, που είναι χειροποίητα ζυμαρικά με αυγό, σαν χυλοπιτάκια με αυγά. Ορχήστρα βιολιών να παίζει παθιάρικα τσάρντας στο background προαιρετική.



Το αυθεντικό γκούλας βέβαια, που μυρίζει ουγγαρέζικα βοσκοτόπια και βαρβατίλα ευρωπαϊκή, αντί για ελαιόλαδο έχει ένα κομμάτι λαρδί κομμένο σε κύβους. Εμείς στο Σπίτι Μας, επειδή δεν αγαπάμε ιδιαίτερα το τετραπλό by-pass και τα χάπια για την πίεση, λέμε να μείνουμε στο λαδάκι του Θεού και να αφήσουμε το λαρδί του Σατανά για άλλες, παλαιότερες και πιο θερμιδικά απαιτητικές εποχές.

Αγκινάρες με αρακά

Μέχρι που πήγα 36 ετών, τις αγκινάρες ούτε που τις πλησίαζα.

Όχι γιατί δε μου άρεσαν, αλλά γιατί είχαν πάντα την ατυχία να συνοδεύονται από κουκιά. Τα οποία δεν έχω την ικανότητα να φάω. Δε νομίζω ότι μου λείπει εκείνο το ένζυμο που καταπολεμά την κυάμωση, αλλά σίγουρα, όταν βάλω κουκί στο στόμα μου δεν καταφέρνω καν να το καταπιώ, η γλώσσα μου το πετάει έξω αντανακλαστικά. Κι από παραδρομή, ούτε και αγκινάρες είχα ποτέ μου δοκιμάσει.

Ωστόσο, μια μέρα, πριν από δυο-τρία χρόνια, αποφάσισα ότι έστω μια φορά στη ζωή μου πρέπει να δοκιμάσω και μια αγκινάρα. Διστακτικά. Κι από τότε... Αχ, δεν τις χορταίνω! Δεν τις χορταίνω σας λέω. Όποτε πάμε στην Τήνο για διακοπες είμαι στον παράδεισο: αγκινάρες τουρσί, αγκινάρες γεμιστές με κιμά, αγκινάρες σουφλέ, αγκιναροκεφτέδες, αγκινάρες ομελέτα, αγκινάρες άλειμμα για καναπεδάκια, αγκινάρες σαλάτα, αγκινάρες πίτα, αγκινάρες, αγκινάρες, αγκινάρες!

Κι επειδή άμα δεν ταιριάζαμε δε θα συμπεθεριάζαμε, στο Σπίτι Μας τις αγκινάρες τις τρώμε όσο πιο τακτικά γίνεται. Συνήθως κατεψυγμένες, γιατί είναι και μανούρα να τις καθαρίσεις, αλλά χτες πήρα level και στο καθάρισμα της αγκινάρας.

Και φρέσκο αρακά από τη λαϊκή που τον λατρεύω επίσης και τι στον κόσμο.


Αγκινάρες με αρακά

Μερίδες: 4

Χρόνος: 45 λεπτά προετοιμασία και 45 λεπτά μαγείρεμα

Υλικά:

16 αγγινάρες
2 κιλά φρέσκο αρακά (με το φλούδι του)
4 μέτρια καρότα
4 μέτριες πατάτες
4 φρέσκα κρεμμυδάκια
1 σκελίδα σκόρδο
αλάτι, μαύρο πιπέρι τριμμένο
4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
4 κουταλιές της σούπας άνιθο ψιλοκομμένο
1/2 φλιτζάνι λευκό κρασί
χυμό από 2+2 λεμόνια





Εκτέλεση

1. Καθαρίζουμε τις αγκινάρες και τις βάζουμε σε μπωλ με νερό στο οποίο έχουμε προσθέσει το χυμό των δύο λεμονιών. Καθαρίζουμε τον αρακά, ξεσπυριάζοντάς τον και πετώντας το φλούδι. Τον ξεπλένουμε σε κρύο νερό. Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε στα τέσσερα, καθαρίζουμε τα καρότα και τα κόβουμε σε ροδέλες, όχι πολύ χοντρές.

2. Καθαρίζουμε τα κρεμμυδάκια και τα ψιλοκόβουμε, φύλλα και λευκό μέρος. Καθαρίζουμε το σκόρδο και το λυώνουμε. Ψιλοκόβουμε τον άνιθο.

3. Σε κατσαρόλα με βαρύ πάτο ζεταίνουμε το λάδι και τσιγαρίζουμε το κρεμμυδάκι και το σκόρδο. Προσθέτουμε τον αρακά και τον γυρίζουμε λίγο, να μαραθεί. Σβήνουμε με το κρασί.

4. Μόλις εξατμιστεί το κρασί, προσθέτουμε τις αγκινάρες, τα καρότα, τις πατάτες και τον άνιθο, αλάτι και πιπέρι. Το αφήνουμε περίπου δέκα λεπτά, να ρουφήξει τα υγρά του.

5. Προσθέτουμε ένα ποτήρι νερό και κλείνουμε το καπάκι. Αφήνουμε το φαγητό να βράσει περίπου 20 λεπτά, να μαλακώσουν οι πατάτες και τα καρότα.

6. Δοκιμάζουμε αν έχουν βράσει καλά τα λαχανικά και όταν είναι έτοιμα, κλείνουμε το μάτι και προσθέτουμε στην κατσαρόλα το χυμό των δύο λεμονιών. Ανακατεύουμε να πάει παντού και σερβίρουμε ζεστό ή κρύο, με μπόλικο λεμόνι.



Τρυφερές, να λυώνουν στο στόμα. Και να λυώνω μαζί τους κι εγώ.

Μοσχάρι βραστό

Οι αγγλόφωνοι το λένε stew.

Θα πει "βραστό". Ή μάλλον σιγομαγειρεμένο. Όχι, όχι, θα πει "κάτι που βράζει για ώρες μέσα σε μια κατσαρόλα μέχρι να πει ήμαρτον".

Ή μέχρι να πούμε εμείς "πω-πωωωω..."


Μοσχάρι βραστό

Μερίδες: 4

Χρόνος: 3 ώρες

Υλικά:

4 μερίδες μοσχάρι
4 μικρά κρεμμύδια
4 μεγάλα καρότα
4 μεγάλες πατάτες
4 κολοκυθάκια
4 κουταλιές τις σούπας σέλινο
από τέσσερις κόκκους: μαύρο πιπέρι, ροζ πιπέρι, πράσινο πιπέρι, λευκό πιπέρι, μπαχάρι
μπόλικο χυμό λεμονιού
αλάτι, ελαιόλαδο


Εκτέλεση

1. Σε βαθιά κατσαρόλα με βαρύ πάτο, βάζουμε το κρέας και συμπληρώνουμε νερό, ως δύο φορές το ύψος του κρέατος. Δίνουμε φωτιά και το ξαφρίζουμε, μέχρι ν' αρχίσει να βράζει. Προσθέτουμε τους κόκκους των μπαχαρικών και το αφήνουμε να βράσει για τουλάχιστον δύο με δυόμιση ώρες, συμπληρώνοντας τακτικά το νερό του.

2. Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε στα δύο κατά μήκος. Καθαρίζουμε τα καρότα και τα κόβουμε στα δύο. Πλένουμε τα κολοκυθάκια και κόβουμε τις άκρες τους. Καθαρίζουμε τα κρεμμύδια. Πλένουμε το σέλινο και το ψιλοκόβουμε.

3. Δοκιμάζουμε το κρέας αν έχει γίνει, προσπαθώντας να το κόψουμε με ένα κουτάλι κάθετα στις ίνες του. Όταν το καταφέρνουμε, προσθέτουμε τα λαχανικά και το αλάτι. Τα αφήνουμε να βράσουν -προσέχοντας πάντα το νερό, να είναι αρκετό- για περίπου 20 λεπτά.

4. Όταν τα λαχανικά έχουν γίνει, προσθέτουμε το λάδι και κλείνουμε τη φωτιά.

5. Σερβίρουμε καυτό, με μπόλικο λεμόνι και χωριάτικο ψωμί.




Χρονοβόρο, αλλά εύκολο.
Κρεατερό, αλλά ευωδιαστό.
Νερουλό, αλλά χορταστικό.
Βραστό, αλλά πεντανόστιμο.

Κανελόνια με λαχανικά

Ακόμη και τώρα που γράφω, δεν έχω αποφασίσει αν πρέπει να σας μιλήσω για τη ριγανάδα που έχω σήμερα για μεσημεριανό ή για τα κανελόνια με λαχανικά που φάγαμε χτες βράδυ.

Αμφιταλαντεύομαι ακόμη. Η ριγανάδα είναι μια παραλλαγή του κρητικού ντάκου. Απλό, παραδοσιακό, πεντανόστιμο, δύσκολα να μην το πετύχεις. Αλλά αυτά τα χτεσινά τα κανελόνια... Περά που δεν είχα ξαναφτιάξει και που πετύχανε με τη μία, δεν πρέπει να καμαρώσω κιόλας για την επιτυχία μου;

Άμα σας ομολογήσω ότι είμαι ματαιόδοξη, θα μαντέψετε ποια συνταγή θα δόυμε τελικά;


Κανελόνια με λαχανικά

Μερίδες: 6

Χρόνος: 1 1/2 ώρα + 1 ώρα αναμονή

Υλικά:

Για τις κρέπες:
4 αυγά
2 φλυτζάνια γάλα
2 φλυτζάνια αλεύρι ολικής άλεσης
1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
4 κουταλιές της σούπας σπορέλαιο
4 κουταλάκια του γλυκού επιπλέον σπορέλαιο για το τηγάνισμα

Για τη γέμιση:
1 μεγάλο κρεμμύδι
2 μεγάλα καρότα (περίπου 4 φλυτζάνια τριμμένα)
μισό μικρό κόκκινο λάχανο (περίπου 2 φλιτζάνια όταν κοπεί)
2 μεγάλα κλωνάρια μάραθο ή μία μικρή μαραθόριζα (φοινόκιο)
μισό ματσάκι μαϊντανός
1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
1 κουταλάκι του γλυκού μουστάρδα
1 κουταλάκι του γλυκού μαύρο πιπέρι τριμμένο
2 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
1 φλιτζάνι τριμμένη φρέσκια ντομάτα

Για τη σάλτσα:
2 φλυτζάνια τριμμένη φρέσκια ντομάτα
1 κουταλιά της σούπας ελαιόλαδο
1/2 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
1/2 κουταλάκι του γλυκού μαύρο πιπέρι τριμμένο


Για τα κανελόνια:
250 γραμμάρια τριμμένη κεφαλογραβιέρα
250 γραμμάρια τριμμένο γκούντα
250 γραμμάρια τριμμένο κασέρι
250 γραμμάρια τριμμένο πεκορίνο Αμφιλοχίας


Εκτέλεση

1. Ετοιμάζουμε τις κρέπες: Σε ένα μπωλ χτυπάμε με το σύρμα τα αυγά, πολύ καλά, να "κόψει" η μυρωδιά τους. Προσθέτουμε το γάλα, το αλάτι, τις 4 κουταλιές της σούπας σπορέλαιο και τελευταίο το αλεύρι και ανακατεύομε καλά, να γίνει ένα λείος χυλός. Σκεπάζουμε το μπωλ με μεμβράνη και αφήνουμε το χυλό για μία ώρα στο ψυγείο.

2. Βάζουμε σε ένα μπωλάκι το υπόλοιπο σπορέλαιο. Βάζουμε ένα αντικολλητικό τηγάνι να κάψει και το αλοίφουμε με ελάχιστο από το σπορέλαιο. Ρίχνουμε μια κουτάλα της σούπας (εκείνη που σερβίρουμε) στο τηγάνι και τη γυρίζουμε γύρω-γύρω να απλώσει. Αν υπάρχει και το ειδικό ξύλινο εργαλείο, ακόμη καλύτερα. Ψήνουμε την κρέπα για περίπου δύο με τρία λεπτά από κάθε πλευρά ή ώσπου να ροδίσει χωρίς να μαυρίσει. Επαναλμβάνουμε για τις υπόλοιπες κρέπες (βγαίνουν 8 ή 9 κρέπες), ενδιάμεσα καθαρίζοντας με ένα χαρτί κουζίνας το τηγάνι και αλοίφοντάς το με ελάχιστο λάδι. Αφήνουμε τις κρέπες κατά μέρος.

3. Ετοιμάζουμε τη γέμιση: Καθαρίζουμε τα καρότα και τα τρίβουμε στον τρίφτη. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το ψιλοκόβουμε. Καθαρίζουμε το λάχανο από τα εξωτερικά φύλλα και το κόβουμε όπως για λαχανοσαλάτα. Πλένουμε το μάραθο και το μαϊντανό και τα ψιλοκόβουμε.

4. Σε κατσαρόλα ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο και σωτάρουμε το κρεμμύδι. Προσθέτουμε το καρότο, το σωτάρουμε κι αυτό κι ύστερα προσθέτουμε 1 φλιτζάνι νερό. Μόλις σωθεί το νερό, προσθέτουμε τη ντομάτα και την αφήνουμε να πάρει δύο-τρεις βράσεις, να πήξει. Προσθέτουμε το λάχανο, το μάραθο και το μαϊντανό, αλάτι, πιπέρι και μουστάρδα. Αφήνουμε να μαραθούν τα λαχανικά (πιθανόν να χρειαστεί να προσθε΄σουμε και μισό φλιτζάνι νερό ακόμη) κι αποσύρουμε από τη φωτιά. Αφήνουμε τη γέμιση να κρυώσει.

5. Ετοιμάζουμε τη σάλτσα: Σε ένα κατσαρολάκι ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο και πριθσέτουμε την τριμμένη ντομάτα, αλάτι και πιπέρι. Το αφήνουμε να σιγοβράσει και να πήξει ελαφρά, περίπου 10 λεπτά.

6. Ετοιμάζουμε τα κανελόνια: Σε ένα μπωλ ανακατεύουμε τα τυριά. Κρατάμε τη μισή ποσότητα και την άλλη την ανακατεύομε με την κρύα γέμιση. Προθερμένουμε το φούρνο στον αέρα, στους 250 βαθμούς

7. Παίρνουμε ένα πυρέξ και αλοίφουμε τη μισή σάλτσα στον πάτο του. Παίρνουμε μπροστά μας μια κρέπα. Τη γεμίζουμε με 3-4 κουταλιές της σούπας γέμιση και την τυλίγουμε σε ρολό. Την τοποθετούμε με τη ραφή προς τα κάτω πάνω στη σάλτσα μέσα στο πυρέξ. Επαναλαμβάνουμε με τις υπόλοιπες κρέπες. Περιχύνουμε τα κανελόνια με την υπόλοιπη σάλτσα, πασπαλίζουμε με τα υπόλοιπα τυριά.
7. Ψήνουμε για περίπου 20 λεπτά, ή ως να ξεροροδίζει το τυρί. Σερβίρουμε ζεστό.



Πιθανόν να είναι το πιο "κυρίως" ορεκτικό που υπήρξε ποτέ.

Πρόβλεψη Εβδομάδας - Stir fry ρυζιού με φασολάκια φρέσκα

Τι ανεβάζεις προγράμματα σίτισης, κυρά μου Ευθυμία, αφού δεν τα τηρείς;

Και ποιος σας είπε ότι δεν τα τηρώ; Φυσικά και τα τηρώ. Μόνο που η ζωή είναι αυτό ακριβώς, ένας αυτοσχεδιασμός. Φτιάχνω προγράμματα και λίστες και οργανογράμματα, μόνο και μόνο γι να ξέρω τι πρέπει να κάνω όταν δεν έχω δημιουργικές εκρήξεις. Εκεί κυρίως σου χρειάζεται ένα πρόγραμμα. Όταν το μυαλό σου είναι σε άλλου είδους δημιουργίες.

Το Σαββατοκύριακο πήγε χειρότερα απ’ ό,τι περίμενα. Είχα σχεδιάσει να φάμε το Σάββατο πέρκα ψητή με κουνουπίδι γιαχνί και το βράδυ ρεβύθια σούπα. Αντ’ αυτού φάγαμε το μεσημέρι φακές και το βράδυ delivery σούσι -η αδυναμία μου. Η Κυριακή ήταν πιότερο εντός κλίματος: Το μεσημέρι μοσχάρι κοκκινιστό με καρότα και χόρτα σαλάτα και το βράδυ ένα stir fry με φασολάκια φρέσκα, έτοιμη σούπα μίσο και ρύζι μπασμάτι.

Αυτήν την εβδομάδα πρέπει να καθαρίσουμε το ψυγείο, συν το ότι Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο έχω υποχρεώσεις που θα με κρατήσουν μάλλον εκτός κουζίνας. Οπότε πρέπει να φροντίσω να ζογκλάρω άδειασμα ψυγείου, σωστή διατροφή και ελάχιστο χρόνο μαγειρέματος. Για να δούμε πώς θα πάει.

Λοιπόν, η πρόβλεψη για την εβδομάδα μεταξύ 3 και 9 Φεβρουαρίου είναι η εξής:

Δευτέρα

Μεσημεριανό: Φακές, Βραδινό: Κουνουπίδι γιαχνί

Τρίτη

Μεσημεριανό: Κουνουπίδι γιαχνί, Βραδινό: Σπιτικός γύρος κοτόπουλο

Τετάρτη

Μεσημεριανό: Σαλάτα ρόκα-παρμεζάνα, Βραδινό: Τάκος με φασόλια και γουακαμόλε

Πέμπτη

Μεσημεριανό: Ψητές τσιμιτσάνγκας με φασόλια, Βραδινό: Ντολμαδάκια γιαλαντζί και καλαμαράκια κονσέρβα

Παρασκευή

Μεσημεριανό: Ντολμαδάκια γιαλαντζί, Βραδινό: Φάβα

Σάββατο

Μεσημεριανό: Πέρκα ψητή με ντάκο, Βραδινό: Τραχανάς λαχανικών

Κυριακή

Μεσημεριανό: Κανελόνια φούρνου με κιμά και τυριά, Βραδινό: Πατατόσουπα με ροκφόρ

Από όλα αυτά τα πιάτα, κάποια είναι εξαιρετικά χρονοβόρα, αλλά και εξαιρετικά για ταπεράκι. Θα προσπαθήσω να ρεγουλάρω το χρόνο μαγειρέματος, φτιάχνοντας σήμερα το κουνουπίδι -που θέλει ελάχιστη προσοχή για να γίνει- και ταυτόχρονα τα ντολμαδάκια -που μετά το τύλιγμα, θέλουν επίσης ελάχιστη προσοχή. Επίσης αύριο ο σπιτικός γύρος κοτόπουλο θέλει μηδαμινό χρόνο μαγειρέματος -υπομονή, ma’ sweet, θα σας δώσω τη συνταγή την Τετάρτη- οπότε μπορώ ταυτόχρονα να βράσω και τη φάβα της Παρασκευής. Το σπιτικό ξαναζεσταμένο φαγητό, άλλωστε, πάντα υπερέχει του ζεστού απ’ έξω.


Γι’ αυτό και χτες το βράδυ τη βγάλαμε με σπιτικό κινέζικο (κι όχι γιατί είχε περισσέψει μια χούφτα φασολάκια φρέσκα και ήθελα απελπισμένα να τα μαγειρέψω).(Ούτε γιατί είχα αγοράσει παλιότερα ένα κουτάκι με φακελάκια έτοιμη σούπα μίσο, η οποία θα έληγε αύριο κι ήμουν πολύ τσιγκούνα να την πετάξω έτσι, αβασάνιστα.)

Stir fry ρυζιού με φασολάκια φρέσκα

Μερίδες: 2

Χρόνος: 45 λεπτά

Υλικά:

Δύο χούφτες φασολάκια φρέσκα (περίπου 4 κούπες)
2 κουταλιές της σούπας σησαμέλαιο
1 καρότο
1 κουταλιά της σούπας νιφάδες αποξηραμένου κρεμμυδιού
4 εκατοστά φρέσκο τζίντζερ
2 κουταλιές της σούπας μαϊντανό ψιλοκομμένο
5 φακελάκια έτοιμη σούπα μίσο, σαν κι αυτή
1 φλυτζάνι ρύζι μπασμάτι
1 κουταλάκι του τσαγιού σουσάμι ανάμεικτο, λευκό και μαύρο
1 πρέζα μαύρο πιπέρι


Εκτέλεση

1. Πλένουμε και καθαρίζουμε τα φασολάκια. Τα κόβουμε λοξά, σε κομμάτια 3-47 εκατοστών. Καθαρίζουμε το καρότο και το κόβουμε σε λοξές ροδέλες. Καθαρίζουμε το τζίντζερ και το κόβουμε σε τέσσερα κομμάτια.

2. Ζεσταίνουμε το σησαμέλαιο και τσιγαρίζουμε ελαφρά τα φασολάκια, περίπου πέντε λεπτά. Προσθέτουμε το καρότο και το τζίντζερ και τα ανακατεύομε να ιδρώσουν. Προσθέτουμε το μαϊντανό και τις νιφάδες του κρεμμυδιού.

3. Διαλύουμε το περιεχόμενο όλων των φακέλων σουπάς σε ένα φλιτζάνι ακυτό νερό και το προσθέτουμε το τηγάνι. Ανακατεύουμε καλά και το αφήνουμε να βράσει για περίπου 10 λεπτά, ως να μαλακώσουν τα φασολάκια.

4. Ξεπλένουμε καλά το ρύζι και το προσθέτουμε στο τηγάνι. Το γυρίζουμε λίγο να γυαλίσει και να ρουφήξει τη σάλτσα κι ύστερα προσθέτουμε δύο φλιτζάνια καυτό νερό. Χαμηλώνουμε λίγο τη φωτιά και το βράζουμε για 15 λεπτά ή ως να γίνει το ρύζι.

5. Αποσύρουμε από τη φωτιά, πασπαλίζουμε με σουσάμι και πιπέρι και το αφήνουμε να τραβήξει τα υγρά του. Σερβίρουμε ζεστό.



Θα ήθελε λίγη πρωτεΐνη για να ολοκληρωθεί, πχ κανένα μανιτάρι ή ένα αλμυρό ψαράκι, γαύρο ή αντζούγια. Εμείς το φάγαμε σκέτο, γιατί μας περίμενε μετά ένα εκμέκ κανταΐφι. Έτσι είναι, προτεραιότητες. Και ισορροπίες.

Φασολάκια Λαδερά

Είναι κάτι φαγητά, που λες κι είναι φτιαγμένα για τη σύγχρονη γυναίκα.

Εκείνη τη σύγχρονη γυναίκα που μπορεί να έχει ένα σύντροφο να τη βοηθάει, αλλά δεν της αφήνει αρκετό χρόνο η ζωή για να μαγειρέψει όπως θα ήθελε, με στοργή. Να σταθεί πάνω από την κατσαρόλα, να ανακατέψει απαλά, να δοκιμάσει, να διορθώσει. Να παρέχει κάτι περισσότερο από θρέψη σ' εκεινους τους οποίους καλείται να σιτίσει.

Ένα τέτοιο φαγητό είναι τα λαδερά τα φασολάκια. Ακόμη κι αν δεν καταφύγεις στην ευχρηστία των κατεψυγμένων, αν διαλέξεις τα πλατιά, τα μπαρμπούνια που λέμε, τότε το καθάρισμα θα σου πάρει λιγότερο κι από δέκα λεπτά. Τσικ στη μια ουρίτσα, τσικ στην άλλη, τσακ το έσπασες στα δύο -τα μπαρμπούνια γενικά παίρνουν θηριώδεις διαστάσεις- και τέλος. Λίγο νερό να ξεβγάλεις πιθανές βρωμιές και κατευθείαν κατασαρόλα.

Κι αν είσαι σαν τη γιαγιά μου, άνθρωπος που καταφέρνει να βρει παραδρόμους και συντομεύσεις και στις πιο απίθανες μεριές, πετάς όλα τα υλικά μέσα σε μια κατσαρόλα και πας να πάρεις μιαν ανάσα. Ή να κλέψεις ένα φιλάκι. Το σπίτι μας μαστίζεται από κύμα τέτοιων κλοπών.

Πού θα πάει η κατάσταση αυτή, δεν ξέρω.



Φασολάκια Λαδερά

Μερίδες: 4

Χρόνος: 1 ώρα

Υλικά:

1 1/2 κιλό φασολάκια
1 μεγάλο κρεμμύδι
2 σκελίδες σκόρδο
1 φλιτζάνι μαϊντανός ψιλοκομμένος
4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
αλάτι και μαύρο πιπέρι τριμμένο
1 μέτριο καρότο
2 μέτριες πατάτες
2 κουταλιές της σούπας πελτές ντομάτας
4 λιαστές ντομάτες


Εκτέλεση

1. Αν τα φασολάκια είναι φρέσκα, τα καθαρίζουμε, τα πλένουμε και τα στραγγίζουμε.

2. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το ψιλοκόβουμε. Καθαρίζουμε το σκόρδο. Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε μεγάλα κομμάτια, κυδωνάτες. Καθαρίζουμε το καρότο και το κόβουμε ροδέλες. Κόβουμε τις λιαστές ντομάτες στα δύο.

3. Βάζουμε σε κατασαρόλα τα υλικά, με την εξής σειρά: κρεμμύδια, σκόρδο, φασολάκια, πατάτες, καρότο, λιαστές ντομάτες. Αλατοπιπερώνουμε και περιχύνουμε με το λάδι.

4. Ανάβουμε το μάτι της κουζίνας στο φουλ και περιμένουμε μέχρι να μαραθούν λίγο τα φασολάκια. Προσθέτουμε ένα ποτήρι νερό, κλείνουμε την κατσαρόλα με το καπάκι και χαμηλώνουμε τη φωτιά στη μέση της δύναμής της.

5. Κάνουμε τις δουλειές μας κανένα εικοσάλεπτο θα πάρουν κι επιστρέφουμε για να προσθέσουμε άλλη μια φορά ένα ποτήρι νερό. Ξαναφήνουμε την κατσαρόλα να βουρλίζεται για είκοσι λεπτά ακόμη.

6. Διαλύουμε σε ένα ποτήρι νερό τον πελτέ ντομάτας και τον προσθέτουμε στην κατσαρόλα. Το αφήνουμε να βράσει άλλα δέκα με είκοσι λεπτά, αναλόγως πόσο τρυφερά είναι τα φασολάκια και πόσο ζουμερό θέλουμε το φαγητό.

7. Σερβίρουμε με φρέσκο χωριάτικο ψωμί και μια ωραία φέτα, βαρελίσια Καλαβρύτων που μ' αρέσει.


Η γιαγιά μου χρησιμοποιούσε μία κουταλιά πελτέ και ένα ποτήρι του νερού τριμμένη φρέσκια ντομάτα, δεν έβαζε καρότα και το πλημμύριζε στο λάδι, μπορεί να έβαζε και ενάμιση φλιτζάνι του τσαγιού. Ταυτόχρονα έλεγε εκείνη τη διαβόητη παροιμία "Νυφούλα μου, όπως ήρθες κι όχι όπως έμαθες". Πάει να πει "κάνε το χατήρι του καλού σου, που του αρέσει το καρότο κι ο πελτές". Κι επίσης κάνε το χατίρι του εαυτού σου, που μπορεί να λαχταράς μια παχιά λαδερή σάλτσα να βουτήξεις το φρέσκο σου ψωμί, αλλά δεν κάνει, δεν κάνει, δεν κάνει... Παλεύουμε στο Σπίτι Μας να τρώμε λίγο υγειινότερα. Και φυσικά, αφού είναι σκέτη σαλάτα, παίρνουμε τις δύο περισσευούμενες μερίδες ταπεράκι την επόμενη μέρα μαζί μας στη δουλειά.

Spring Rolls με ψάρι και noodles

Καμιά φορά, αλλού ξεκινάς να πας κι αλλού καταλήγεις.

Δεν είναι ότι παραστράτησες, ξερωγώ, απλά ότι με τα ίδια υλικά μπορείς να κατασκευάσεις δύο διαφορετικά πράγματα. Κι αντί να φτιάξεις αυτό που έχεις συνηθίσει, φτιάχνεις κάτι... ασυνήθιστο.

Ας πούμε, εγώ και το πρόγραμμα σίτισης στο Σπίτι Μας, είχαμε πρόθεση να αξιοποιήσουμε κάτι μίζερα μπιφτεκάκια βακαλάου, κατεψυγμένα, που ακόμη και μαριναρισμένα και ψημένα, μποχάρανε βρώμιο πάγο και δυστυχία. Η πρόχειρη σκέψη ήταν να ψηθούν καλά και να φαγωθούν σε μπέργκερ, μαζί με μπόλικη σάλτσα τατάρ, ρόκα και μια χοντρή φέτα ντομάτας. Επίσης υπήρχε πρόθεση να συνοδευτούν με χόρτα βραστά, πικρά και ιταλικά ανάκατα.

Ωστόσο, λόγω του ότι δεν έμεινε πολύς χρόνος να καθαρίσω και να βράσω τα χόρτα (αλλά και γιατί έπρεπε να ηρεμήσουν κάπως κάτι έρμα στομάχια) οι βακαλάοι αποφάσισαν από μόνοι τους να μετατραπούν σε μια φιούζιον δημιουργία κινέζικης-ιαπωνικής-βιετναμέζικης-λιβανέζικης γαστρονομικής παράδοσης.

Ένα πράμμα θα σας πω. Κρίμα μόνο που δεν έχω φωτογραφίες. Απλά τέλειο. Αναπάντεχη επιτυχία. Το πιάτο καταχωρήθηκε ήδη στη Βίβλο Ευθυμιακών Συνταγών™ και εφεξής θα χρησιμοποιείται ως Πιάτο Εντυπωσιασμού Σε Ομαδικές Συνεστιάσεις.

Εμείς το φάγαμε ψητό στο φούρνο με σάλτσα σόγιας για βούτημα και τζίντζερ τουρσί, συνοδευτικό, όπως για το σούσι. Ωστόσο νομίζω ότι θα ήταν θεϊκό και ωμό, με την κλασσική σάλτσα των βιετναμέζικων Spring Rolls. Όπως επίσης είμαι σίγουρη ότι θα ήταν εκπληκτικό ορεκτικό, εκπληκτικό. Φυσικά ένα ψάρι καλύτερης ποιότητας θα το έκανε ακόμα πιο καταπληκτικό.

Spring Rolls με ψάρι και noodles

Μερίδες: 2 για κυρίως, 16 κομμάτια για ορεκτικό

Χρόνος: 50 λεπτά + 1 ώρα μαρινάρισμα

Υλικά:

4 μπιφτεκάκια βακαλάου (περίπου μισό κιλό σύνολο)
4 κουταλιές της σούπας σάλτσα τεριγιάκι
αλεύρι για το τηγάνισμα
4 κουταλιές της σούπας σησαμέλαιο
2 πακέτα έτοιμα noodles με λαχανικά (σαν κι αυτά)
2 μεγάλες σκελίδες σκόρδο
1 κουταλιά της σούπας λεμόνι τουρσί
1 μικρό καρότο
2-3 πρέζες σκόνη τζίντζερ ή γκαλάνγκαλ
16 φύλλα ρυζιού


Εκτέλεση

1. Κόβουμε τα μπιφτεκάκαι του ψαριού σε τέσσερα μπαστουνάκια. Τα μαρινάρουμε για μία ώρα στη σάλτσα τεριγιάκι.

2. Στραγγίζουμε τα μπαστουνάκια του ψαριού, τα αλευρώνουμε και τα τηγανίζουμε στο σησαμέλαιο. Τα αφήνουμε στην άκρη.

3. Ετοιμάζουμε τα noodles σύμφωνα με τις οδηγίες του πακέτου.

4. Καθαρίζουμε το καρότο και το τρίβουμε στον ψιλό τρίφτη. Καθαρίζουμε το σκόρδο και το λιώνουμε με την πρέσα. Καθαρίζουμε το λεμόνι από τυχόν κουκούτσια και το λιώνουμε κι αυτό στην πρέσα.

5. Προσθέτουμε το καρότο, το σκόρδο, το λεμόνι και το τζίντζερ στα noodles και ανακατεύουμε καλά. Απλώνουμε τα noodles σε επιφάνεια κοπής και τα χαράζουμε (τα ζυμαρικά αυτά είναι πολύ μακρυά και έχουν την τάση να γίνονται μια μάζα. Για να τα χωρίσουμε σε μερίδες, καλό είναι να κοπούν.)

6. Γεμίζουμε ένα μπωλ με χλιαρό προς ζεστό νερό και βουτάμε ένα φύλλο ρυζιού μέσα. Το ακουμπάμε σε επιφάνεια εργασίας και βάζουμε στη μια άκρη ένα μπαστουνάκι βακαλάου και λίγα noodles, περίπου όσο 2-3 κουταλιές της σούπας ή όγκο ίσο με ένα μανταρίνι. Διπλώνουμε τις άκρες αριστερά και δεξιά κι ύστερα το ρολάρουμε να γίνει σα μπουρεκάκι. Επαναλαμβάνουμε ως να τελειώσουν τα υλικά.

7. Για ορεκτικό: σερβίρουμε σε πιατέλα και καλή όρεξη.

8. Για κυρίως πιάτο: Βάζουμε τα spring rolls σε αντικολλητικό ταψί και τα ψήνουμε στον αέρα για περίπου 15-20 λεπτά, στους 180 βαθμούς. Σερβίρουμε με τζίντζερ τουρσί και καλή όρεξη.

Η λαγγεμένη Ανατολή στο πιάτο σας. Έτοιμα noodles, τζίντζερ σκόνη (ή γκαλάνγκαλ, που είναι ένα είδος πολύ τρυφερού και αρωματικού τζίντζερ) από την Κίνα. Σάλτσα τεριγιάκι από την Ιαπωνία. Διαφανή φύλλα ρυζιού με καρότο από το Βιετνάμ. Λεμόνια τουρσί από το Λίβανο. Απόλαυση όλη δική Μας.

Dzur Dinner - Ψάρι α λα Αντριλάνκα

Πόσο δύσκολο είναι να φτιάξεις ένα φιλέτο ψαριού γεμιστό;


Αν απαντήσατε "πολύ", πέσατε μέσα. Πέρα από τις επιλογές των αναλογιών της συνταγής (πόσο καρότο, πόσο σκόρδο, πόσο δεντρολίβανο) το ψήσιμο σε λαδόκλλα ήταν από μόνο του μια δοκιμή και μάλιστα πυρηνικών διαστάσεων.


Cut one: ένα καροτάκι μόνο, τρεις σκελίδες σκόρδο, μισό κουταλάκι δεντρολίβανο όχι τριμμένο και οι φέτες λεμονιού μαζί με τη λευκή μεμβράνη που τις προστατεύει, αυτό που χωρίζει την ψίχα του φρούτου από τη φλούδα του. Αποτέλεσμα: ένα νερουλό πορτοκαλί χρώμα (γεύση από το καρότο μηδεμία), στα όρια να μου πέσει η πίεση, ξύλα σε κάθε μπουκιά και πικρό σα διάολος από τις λεμονόφλουδες. Για να μη μιλήσω για τις ρέβες, που αχνιστές-ξεαχνιστές ήταν απίστευτα πικρές.


Cut two: τρία καρότα, μία σκελίδα σκόρδο, μισό κουταλάκι τριμμένο δεντρολίβανο και από το λεμόνι μόνο η ψίχα του. Προσθέστε δυο κουταλιές της σούπα λάδι και μπόλικη πάπρικα γλυκιά. Αποτέλεσμα: καρότο οκέι, σκόρδο της αφάντης, δεντρολίβανο οκέι, λεμόνι οκέι. Αντί για ρέβες αποφάσισα να το ρίξω στα σπαράγγια, αλλά…


Αλλά ξέχασα ότι Νοέμβρη μήνα, σπαράγγια δε βρίσκεις που να χτυπιέσαι. Τι κάνουμε τώρα; Σπαράγγια κονσέρβας; Μπλιαχ, άσε που το λεμονοβούτυρο που έπρεπε να τα σκεπάζει δε θα έλιωνε αν δεν ήταν ζεστά. Άρα; Πατατούλες. Μικρές, κιτρινόσαρκες, στρουμπουλές πατατούλες, βραστές, με το λεμονοβουτυράκι τους. Οι οποίες δυστυχώς, όταν έφτασε η ώρα να σερβιριστούν, είχαν κρυώσει και δεν τόλμησα να προσθέσω το λεμονοβούτυρο. Άλλη μια αποτυχία.


Αποτέλεσμα συνολικό, της τελικής δοκιμής: Χμ. Δεν πέρασε απαρατήρητο, αλλά δεν έκανε και τόση εντύπωση όση θα περίμενα. Έπρεπε να ανεβάσω την ποσότητα του σκόρδου και του αλατιού και να το σερβίρω με τις πατάτες αχνιστές με το λεμονοβούτυρό τους. Έτσι, γυμνούλι όπως το παρουσίασα, μάλλον δεν εντυπωσίασε όσο του άξιζε. Αλλά δεν πειράζει. Την επόμενη φορά θα γίνει όπως πρέπει.


Σημείωση: Το ψήσιμο στη λαδόκολλα είχε ένα παράπλευρο κέρδος. Η λαδόκολλα γέμισε με ένα παράξενο ζωμό, από το υγρά του ψαριού και τα καρότα που σχεδόν έβρασαν. Ο ζωμός αυτός, η σάλτσα του για να το πούμε σωστά, ήταν πεντανόστιμη, τόσο από το σκόρδο και το αλατοπίπερο, όσο και από την πάπρικα και το δενδρολίβανο. Σαν καλή τσιγκούνα μαγείρισσα, τη μάζεψα (στις δοκιμές), όχι στο ίδιο το τραπέζι) και τη σέρβιρα πάνω σε ρύζι μπασμάτι με το ψάρι για συνοδευτικό. Μεγαλείο γεύμα ήταν αυτό. Αν και θα βοηθούσε να την πήξω με λίγο κορν φλάουρ.


Ψάρι α λα Αντριλάνκα


Μερίδες: 12
Χρόνος: 45 λεπτά



Υλικά

6 φιλέτα παγκάσιου
10 μέτρια καρότα τριμμένα στο χοντρό τρίφτη
4 μεγάλες σκελίδες σκόρδο λυωμένο
3 μεγάλα λεμόνια
1 κουταλάκι του γλυκού δεντρολίβανο όσο το δυνατόν τριμμένο
Αλάτι
Μαύρο πιπέρι τριμμένο
Πάπρικα γλυκειά
6 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο


Εκτέλεση


Αλατοπιπερώνουμε τα φιλέτα κι απ’ τις δυο πλευρές και τα πασπαλίζουμε με μπόλικη πάπρικαμόνο από την εξωτερική.
Σε τρία κομμάτια λαδόκολλα βάζουμε από ένα φιλέτο, με την τρυφερή πλευρά προς τα πάνω.
Σε ένα μπωλ, ανακατεύουμε τα καρότα και το σκόρδο, μαζί με ελάχιστο αλάτι και το λάδι.
Κόβουμε φέτες από τα λεμόνια, προσεκτικά ώστε να μη μείνουν καθόλου λευκές μεμβράνες.
Μοιράζουμε το μείγμα σκόρδου-καρότου στα φιλέτα και σκεπάζουμε με τις φέτες του λεμονιού.
Τοποθετούμε από πάνω τα υπόλοιπα φιλέτα με την τρυφερή τους πλευρά προς τα κάτω και τυλίγουμε καλά στη λαδόκολλες. Τυλίγουμε κάθε δεματάκι σε τρεις επιπλέον στρώσεις λαδόκολλας και τελικά σε μια στρώση αλουμινόχαρτο.
Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο με αέρα, στους 300οC για περίπου 20 με 30 λεπτά, αναλόγως του πάχους του φιλέτου.
Σερβίρουμε με άσπρα σπαράγγια αχνιστά ή ρύζι μπασμάτι και με τη σάλτσα του ψαριού για σως ή με πατατούλες βραστές με λεμονοβούτυρο.


Βραστές πατατούλες με λεμονοβούτυρο


Μερίδες: 12
Χρόνος: 30 λεπτά


Υλικά

1,5 Kgr μικρές στρογγυλές πατατούλες
Για το λεμονοβούτυρο:
150 gr βούτυρο
Ξύσμα από δύο λεμόνια

Εκτέλεση


Ετοιμάζουμε το λεμονοβούτυρο: αφήνουμε το βούτυρο εκτός ψυγείου για μια ώρα, να μαλακώσει κι έπειτα το δουλεύουμε καλά με το ξύσμα λεμονιού. Του δίνουμε σχήμα σαλαμιού (περίπου 5 εκατοστά διάμετρο) και το βάζουμε στο ψυγείο να παγώσει.
Πλεόυμε καλά τις πατάτες και τις ρίχνουμε με τη φλούδα τους σε κατσαρόλα με αλατισμένο νερό που βράζει για περίπου 20 με 25 λεπτά, αναλόγως τις πατάτες. Δοκιμάζουμε με ένα πιρούνι αν έχουν βράσει, τις βγάζουμε από το νερό και μόλις κρυώσουν λίγο, τις ξεφλουδίζουμε.
Κόβουμε από το λεμονοβούτυρο φέτες περίπου μισό δάχτυλο παχιές και τις σερβίρουμε πάνω στις πατάτες, να λειώσει το βούτυρο με τη θερμότητα. Σερβίρουμε αμέσως.




Σχετικές αναρτήσεις:

Dzur Dinner Reconstructed
Dzur Dinner - Κατά φαντασίαν επιλογή
Dzur Dinner - Ρέβες, σταφιδέλαιο και άλλα τινά
Dzur Dinner - This Is Not A Drill
Dzur Dinner - Οίνος Ευφραίνει
Dzur Dinner - Aftermath
Dzur Dinner - Πιατέλα του Χωρικού
Dzur Dinner - Λάνγκος
Dzur Dinner - Σάμι
Dzur Dinner - Σούπα Μανιτάρι-Σιτάρι
Dzur Dinner - Τυρί Σερτάλια




Φωτογραφία/Photo Credits: Λευτέρης Κεραμίδας

Τρούφες καρότου-καρύδας / Carrot & Coconut Truffles

Είναι ώρες και φορές που γουστάρω ένα γλυκό. Κάτι μας είπες τώρα. Εντάξει, ας διορθώσω προς το ειλικρινέστερο: είναι ώρες και φορές που γουστάρω ένα ασυνήθιστο γλυκό. Ούτε μπακλαβούδια, ούτε κρεμούλες, ούτε κρουασάν σοκολάτα. Ούτε παγωτό. Κάτι που να μου αρέσει και να το φάω, αλλά και να μη μου αρέσει, για να μην το καταβροχθίσω.

Τη λύση μου έδωσε ένα περιοδικό, το οποίο θα αναφέρω όταν θυμηθώ. Μικρά τρουφάκια καρύδας (για την οποία δεν τρελαίνομαι) και καρότου (για το οποίο επίσης δεν πολυτρελαίνομαι). Όμως ο συνδυασμός τελικά σκοτώνει…

Και είναι και πολύ εμφανίσιμο γλυκάκι, νηστίσιμο, χωρίς πολλά υλικά, γίνεται ταχύτατα, και λερώνεις μόνο μια κατσαρολίτσα κι ένα πιάτο. Κι αν τα βάλεις στη σειρά στα τρουφόχαρτά τους μέσα σε ένα μεταλλικό κουτί από μπισκότα, κάνεις ένα δώρο, που ούτε στη φαντασία τους δεν έχουν ξαναδεί τέτοιο. Πιστέψτε με. Όπου τα εμφάνισα, κανείς δεν πίστεψε με τη μία ότι τα έφτιαξα με τα δυο μου χεράκια.

Τρούφες καρότου-καρύδας

Μερίδες: περίπου 24 κομμάτια
Χρόνος: 1 ώρα

Υλικά

1 kgr καρότα
400 gr ζάχαρη
Το ξύσμα ενός πορτοκαλιού
2 κουτάκια βανιλίνη
200 gr τριμμένη καρύδα συν 100gr για το γαρνίρισμα

Εκτέλεση

1. Καθαρίζουμε τα καρότα και τα τρίβουμε στον ψιλό τρίφτη.
2. Βάζουμε τα καρότα, τη ζάχαρη το ξύσμα πορτοκαλιού και τη βανιλίνη σε μια κατσαρολίτσα και τα ζεσταίνουμε ανακατεύοντας σε δυνατή φωτιά, ως τα σωθούν τα υγρά που βγάζει το καρότο. Αυτό μπορεί να πάρει και ένα τέταρτο. Θέλει όμως αρκετό ανακάτεμα, για να εξατμιστεί το υγρό πιο γρήγορα και για να μην καραμελώσει η ζάχαρη.
3. Κατεβάζουμε από τη φωτιά και το αφήνουμε να κρυώσει πέντε λεπτά. Προσθέτουμε τα 200gr καρύδας, ανακατεύουμε, και το αφήνουμε να κρυώσει εντελώς.
4. Πλάθουμε μικρές μπαλίτσες από το μείγμα καρότου καρύδας και τις ρολάρουμε πάνω στην υπόλοιπη τριμμένη καρύδα. Στολίζουμε σε τρουφόχαρτα και σερβίρουμε.



Γενικά δύο είναι αυτά που πρέπει να προσέξει κανείς. Πρώτον να μην τα αφήσει να ξεραθούν. Πρέπει να μείνουν υγρά και μαλακά, κι αυτό θα γίνει αν τους απαγορέψετε να κυκλοφορούν χωρίς σκέπασμα. Εγώ τα βάζω στην τουρτιέρα και τα σκεπάζω με το καπάκι της, αλλά και ένα οποιοδήποτε μπολ την ίδια δουλειά θα κάνει. Το δεύτερο είναι ότι το ψυγείο δεν τα ενοχλεί, αλλά θα πρέπει να είναι καλά κλεισμένα στο κουτί τους, γιατί τραβάνε μυρωδιές και δε θέλετε το τρουφάκι σας να μυρίζει τζατζίκι…

Κι επίσης αντί για καρύδα μπορείτε να τα ρολάρετε σε σοκολάτα ή sprinkles ή να τα περιχύσετε με λυωμένη σοκολάτα.

Και κάτι πολύ-πολύ-πολύ μαγκιώρικο: αντί για ξύσμα πορτοκαλιού, καμμιά φορά (κι όταν έχω) βάζω αποξηραμένη φλούδα περγαμόντου, τριμμένη σε σκόνη. Η ελαφρά πικρή της γεύση είναι το κάτι άλλο.



Δεν την απέφυγα τελικά τη μεγάλη μου αδυναμία… τι αν κάνεις. Ή είσαι σοκολατομανής ή δεν είσαι.

If you don't read Greek, ask me for the recipe at effiegis(at)hotmail dot com.

Ημέρα Ημεροδρομείου (ρύζι με λαχανικά και γαρίδες)

Κάνοντας μια περιήγηση στην ιστορία μου ως μέλος της διαδικτυακής κοινότητας www.sff.gr ανακάλυψα ένα παλιό τόπικ με τίτλο Σουφουφίτικη Γαστρονομία, όπου για ένα μικρό χρονικό διάστημα ανεβάζαμε συνταγές σχετικές με τις ιστορίες που γράφαμε.

(Η μεγάλη μου αγάπη για το φαγητό μπορεί να συγκριθεί μόνο με τη μεγάλη αγάπη για το διάβασμα και το γράψιμο. Έχω εκδόσει μαι συλλογή διηγημάτων φαντασίας και κάποιες ισοτρίες μου έχουν συμπεριληφθεί σε ανθολογίες διηγημάτων -βλ. παραπλεύρως για λεπτομέρειες. Έχω επίσης κερδίσει διάκριση σε έναν online διαγωνισμό διηγήματος, του οποίου οι δώδεκα πρώτες ιστορίες -της δικής μου συμπεριλαμβανομένης- έχουν επίσης εκδοθεί.)

Εκείνη την εποχή λοιπόν έγραφα μια ιστορία, ή καλύτερα μια σειρά από ιστορίες, με κεντρικό ήρωα έναν βάρβαρο τύπου Κόναν, που ακούει στο όνομα Κόμπες ο Ντερλικοτής. Ο Κόμπες -όπως φανερώνει και το όνομά του- πέρα από τις όποιες άλλες σκανδαλιστικές πτυχές της προσωπικότητάς του, έχει και μια ψύχωση με το φαγητό. Η ερωμένη του, μια μικροπαντρεμένη που τη λένε Ινολίκ, είναι ιδιοκτήτρια ταβέρνας στην πόλη Ζουμζερί κι έχει συνήθειο κάθε φορά που είναι Ημέρα Ημεροδρομείου -ταχυδρομείου δηλαδή- να μαγειρεύει το παρακάτω ρυζότο σε ποσότητες, για να καλοπιάνει τους ημεροδρόμους και προσέχουν τα γράμματά της. Φυσικά κι ο Κόμπες επωφελείται από το γεγονός για να ξεκοιλιάζεται στο φαΐ...

Μια από τις φαν του Κόμπες -διότι έχει και τέτοιες, τρομάρα του- με πίεσε να γράψω τη συνταγή για το ρυζότο της Ινολίκ. Ύστερα το δοκίμασα να το μαγειρέψω κι εγώ και βγήκε απρόσμενα καλό. Το παραθέτω εδώ, χωρίς φωτό, έτσι για την τιμή των όπλων.

Ημέρα Ημεροδρομείου
Σπεσιαλιτέ της Ινολίκ από το Ζουμζερί

Μερίδες: 4
Χρόνος: 1 ώρα

Υλικά

2 φλιτζάνια ρύζι μπασμάτι
3 αυγά
16 γαρίδες μέτριες, καθαρισμένες
½ φλιτζάνι φυστίκια κάσιους κοπανισμένα σε μεγάλα κομμάτια
1 μεγάλη ντομάτα, αγουρωπή
1 μεγάλο καρότο με κυβάκια
1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
2 κουταλιές της σούπας μαϊντανός ψιλοκομμένος
6 φλιτζάνια ζωμός κότας
2 κουταλιές της σούπας ξύδι μπαλσάμικο

Για το μασάλα:

1 κουταλάκι του γλυκού πάπρικα γλυκειά
1/4 κουταλάκι του γλυκού κιτρινόρριζα (τουρμέρικ)
1/4 κουταλάκι του γλυκού τζίντζερ τριμμένο
½ κουταλάκι του γλυκού κόλιανδρο τριμμένο
1 ½ κουταλάκι του γλυκού σκόνη μουστάρδας
1 ½ κουταλάκι του γλυκού σουσάμι1 κουταλιά της σούπας φυτίνη

Για το άχνισμα των γαρίδων:

Δυο τρία κλωνάρια μαϊντανό
Μισό λεμόνι κομμένο σε φέτες
Τρία ή τέσσερα φύλλα πράσινο τσάι (ή ένα φακελάκι τριμμένο)

Εκτέλεση

1. Ξεκινάμε με το μασάλα: Λυώνουμε τη φυτίνη σε ένα βαθύ τηγάνι ή γουόκ και καβουρντίζουμε όλα τα υλικά της μαζί (πάπρικα γλυκειά, κιτρινόρριζα, τζίντζερ, κόλιανδρο, σκόνη μουστάρδας, σουσάμι).
2. Μόλις αρχίσουν και βγάζουν τα αρώματά τους προσθέτουμε μισό φλυτζάνι λάδι και το κρεμμύδι. Όταν το κρεμμύδι τσιγαριστεί αρκετά (δε θα ξανθίνει, διότι όλο το μείγμα έχει ήδη πολύ σκούρο χρώμα από τα μπαχαρικά) προσθέτουμε ένα φλιτζάνι ζωμό κότας και το καρότο.
3. Όσο να βράσει το καρότο, και να μαλακώσει λίγο, ετοιμάζουμε τη ντομάτα: πρέπει να την κόψουμε σε κυβάκια σε μέγεθος ρεβιθιού και να την αφήσουμε σε σουρωτήρι για περίπου δέκα λεπτά, να στραγγίσουν τα υγρά της.
4. Αχνίζουμε τις γαρίδες πάνω από νερό στο οποίο έχουμε βάλει τα υλικά για το άχνισμα (μαϊντανό, λεμόνι, πράσινο τσάι).
5. Ο ζωμός έχει πια σωθεί στο τηγάνι και το καρότο έχει κάπως μαλακώσει. Σβήνουμε το μίγμα με ξύδι μπαλσάμικο κι όταν εξατμιστεί προσθέτουμε το ρύζι.
6. Ανακατεύουμε το ρύζι να «γυαλίσει» κι ύστερα προσθέτουμε το ζωμό, ζεστό, κουταλιά-κουταλιά, περιμένοντας να απορροφήσει τη μία πριν ρίξουμε την επόμενη.
7. Σε αυτή τη φάση μπορούμε να δοκιμάσουμε το φαγητό και να το αλατίσουμε κατά βούληση.
8. Όταν το ρύζι πιει πολύ καλά τα υγρά του κι είναι σχεδόν στεγνό -στα όρια να πιάσει δηλαδή- χτυπάμε τα αυγά και τα προσθέτουμε στο ρυζότο. Ανακατεύουμε συνέχεια να πάει παντού το αυγό και να ψηθεί καλά.
9. Σ' ένα μεγάλο μπολ, ανακατεύουμε το ρυζότο, τη ντοματούλα και τα φιστίκια, να πάνε παντού κι ύστερα σερβίρουμε σε τέσσερα πιάτα. Βάζουμε σε κάθε πιάτο από τέσσερις γαρίδες και τρώμε όσο το ρύζι είναι ακόμη ζεστό και η ντομάτα ακόμη παγωμένη.
10. Καλή όρεξη.


Μικρά τρικ: Αν βάλουμε τη ντομάτα να στραγγίζει στο ψυγείο, η αντίθεση ανάμεσα στο καυτό ρύζι και την δροσερή ντομάτα μένει αξέχαστη. Μπορούμε επίσης την ώρα που είναι να την ανακατέψουμε με το ρύζι, να την πασπαλίζουμε με άμχουρ (σκόνη από αποξηραμένο άγουρο μάνγκο) που θα το απογειώσει κυριολεκτικά. Προσωπικά λατρεύω το άμχουρ και βάζω και στα λάχανα και δεν είναι και πολύ ακριβό για μπαχαρικό. Η μέγιστη προσοχή πρέπει να δωθεί στην παρασκευή του μασάλα: Τα μπαχαρικά δεν πρέπει να τσιγαριστούν πολύ γιατί θα μαυρίσουν και η γεύση θα θυμίζει αποκαΐδια. Αμέσως μόλις μας σκουντουλίσει η μύτη μας -ποντιακό ρήμα το «σκουντουλίζω»- προχωράμε στο επόμενο βήμα. Τα κάσιους μπορούν να αντικατασταθούν με αράπικα φυστίκια, για πιο βιντισσαίο λουκ.

Η συνταγή μοιάζει κινέζικη, αλλά η λέξη μασάλα είναι ινδική και σημαίνει μίγμα μπαχαρικών. Κάθε φαγητό (και κάθε νοικοκυρά στην Ινδία) έχει τη δική του μασάλα. Τα πιο γνωστά μασάλα είναι το εγγλέζικο κάρυ (καμμία σχέση με τα φύλλα κάρυ, που είναι ξεχωριστό φυτό από μόνο του) και το γκαράμ μασάλα, που περιέχει ούτε λίγο ούτε πολύ καμμιά δεκαπενταριά διαφορετικά μπαχαρικά.

Μπακαλιάρος βραστός με λαχανικά σούπα

Έχω την εντύπωση ότι η μεγαλύτερη «αποθήκη» αναμνήσεων από την παιδική ηλικία είναι συνδεδεμένη με το φαγητό.

Δεν είναι και πολύ παράξενο βέβαια, αν σκεφτεί κανείς, ότι ένα παιδάκι σπάνια απολαμβάνει κάτι που να μην έχει σχέση με το φαγητό. Ακόμη κι οι αναμνήσεις που έχουμε από τους γονείς ή τους αγαπημένους μας, όταν είμαστε παιδιά, περιγράφονται με όρους γαστρονομικούς. Ξέρω πάρα πολλούς ανθρώπους που θυμούνται τη μητέρα τους «με μια μυρωδιά βανίλιας» και τη γιαγιά που «μύριζε λεμόνι».

Σήμερα είχα την τύχη να ανασύρω (και γι’ αυτό και να ξαναζωντανέψω ετούτο το ψόφιο μπλογκ) μια από εκείνες τις γεύσεις, τις συνδεδεμένες με παιδικές αναμνήσεις. Οι αναμνήσεις μου γράφτηκαν μια σειρά από ανοιξιάτικα μεσημέρια Σαββάτου, μετά από κινούμενα σχέδια στην τηλεόραση, Στρουμφάκια, Μάγια Μέλισσα, Σπορτ Μπίλλυ κι έχοντας μόλις επιστρέψει από το φούρνο, με τη φρατζόλα το ψωμί ζεστό ακόμη. Τότε καθόμουν στο τραπέζι της κουζίνας εγώ στη μία κεφαλή, η γιαγιά στην άλλη, η αδελφή μου ανάμεσά μας και τρώγαμε ψαρόσουπα.

Ίσως φταίει αυτό που όταν θέλω να ξανανιώσω παιδί, διαλέγω ένα όμορφο ξεκοκαλισμένο κομμάτι φρέσκου μπακαλιάρου και το βράζω για λίγη ώρα σε ζωμό λαχανικών. Δε με νοιάζει τόσο η σούπα, που την τρώω σκέτη στην αρχή («κονσομέ το έκανες», με πειράζει κάποιες φορές η μητέρα μου). Εκείνο που θέλω είναι να βάλω σ’ ένα ρηχό πιάτο μια βραστή πατάτα, ένα βραστό καρότο, λίγο σέλινο (το οποίο δεν τρώω, αλλά το θέλω να υπάρχει εκεί δίπλα) κι ένα λευκό τρυφερό κομμάτι ψαριού. Έπειτα λίγο αλάτι από πάνω, όχι τόσο για το αλμυρό του θέματος, όσο για την τραγανή υφή που δίνει.

Ακολουθούν μερικές ευχάριστες στιγμές. Εκείνες τις στιγμές, αν τύχει να είστε δίπλα μου, θα παρατηρήσετε ότι χαμογελάω αλλιώς. Χαμογελάω σαν μόλις να τελείωσε το αγαπημένο μου επεισόδιο των Στρουμφ.

Μπακαλιάρος βραστός με λαχανικά σούπα

Μερίδες: 4
Χρόνος: 1 ώρα (πάνω-κάτω, εξαρτάται από το ψάρι)

Υλικά
4 μπακαλιαράκια φρέσκα (περίπου 1 kgr σύνολο)
4 μεγάλες πατάτες
1 μέτριο κρεμμύδι
4 μέτρια καρότα
3 κλαράκια σέλινο
1 φλιτζάνι ρύζι καρολίνα
1 πρέζα αλάτι
4 κόκκοι μαύρο πιπέρι, ολόκληροι
¾ του φλιτζανιού ελαιόλαδο
Για το αυγολέμονο:
1 αυγό σε θερμοκρασία δωματίου
χυμό από μισό λεμόνι
Για το λαδολέμονο:
Χυμό ενός λεμονιού
¾ του φλιτζανιού ελαιόλαδο

Εκτέλεση
1. Καθαρίζουμε τις πατάτες και τα καρότα και τα κόβουμε στα δύο. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι αλλά δεν το κόβουμε καθόλου, το αφήνουμε ολόκληρο. Πλένουμε πολύ καλά το σέλινο.
2. Καθαρίζουμε τα ψάρια, χωρίς να αφαιρέσουμε το κεφάλι τους.
3. Βάζουμε σε κατσαρόλα με βαρύ πάτο 2 ½ με 3 lt νερό, το αλάτι, τους κόκκους πιπεριού και το λάδι. Μόλις πάρει βράση, χαμηλώνουμε στη μισή ένταση της κουζίνας, προσθέτουμε τα λαχανικά και τα αφήνουμε με σκεπασμένο το καπάκι για 20 min να βράσουν ως να γίνουν τρυφερά.
4. Όταν τα λαχανικά είναι έτοιμα σύμφωνα με τις προτιμήσεις μας, τα αφαιρούμε από την κατσαρόλα και τα κρατάμε κατά μέρος. Προσθέτουμε τα ψάρια και βράζουμε σε δυνατή φωτιά για περίπου δέκα λεπτά ή και λίγο περισσότερο, ανάλογα με το μέγεθος των ψαριών. Καλύτερα σε αυτήν τη φάση να είμαστε πολύ προσεκτικοί, γιατί ένα παραβρασμένο ψάρι δεν το τρώνε ούτε οι γάτες.
5. Αφαιρούμε τους μπακαλιάρους από την κατσαρόλα και σουρώνουμε το ζωμό, για τυχόν κοκκαλάκια ή άλλα ατυχή γεγονότα. Ξαναβάζουμε το ζωμό στη φωτιά και όταν πάρει βράση, προσθέτουμε το ρύζι. Ανακατεύουμε και το αφήνουμε να βράσει.
6.Λίγο πριν το ρύζι αρχίσει να χυλώνει, κατεβάζουμε από τη φωτιά και ετοιμάζουμε το αυγολέμονο.
7. Χωρίζουμε τον κρόκο από το ασπράδι του αυγού. Σε καθαρό βαθύ πιάτο, το οποίο έχουμε βρέξει με ελάχιστο νερό και το έχουμε στραγγίξει, χτυπάμε με τον αυγοδάρτη το ασπράδι. Μόλις ασπρίσει αλλά πριν αρχίσει να πήζει (δε θέλουμε να κάνουμε μαρέγκα, αλλά αυγολέμονο) προσθέτουμε τον κρόκο και τον χτυπάμε κι αυτόν καλά. Προσθέτουμε λίγο-λίγο το χυμό λεμονιού κι έπειτα, ενώ συνεχίζουμε το χτύπημα, προσθέτουμε στο μίγμα κουταλιά-κουταλιά περίπου 1 με 2 φλιτζάνια από την ζεστή σούπα. Αδειάζουμε στην κατσαρόλα το αυγολέμονο με μιας και ανακατεύουμε πολύ καλά, κουνώντας την κουτάλα όχι μόνο γύρω-γύρω αλλά και πάνω κάτω, για να ενσωματωθεί σωστά.
8. Σερβίρουμε με δύο τρόπους: είτε πρώτα τη σούπα και μετά σε ρηχό πιάτο τα λαχανικά με το ψάρι, από ένα για κάθε συνδαιτυμόνα, είτε λιώνουμε στο μπλέντερ τα λαχανικά, τα ενσωματώνουμε στη σούπα και σερβίρουμε χωριστά μόνο το ψάρι. Και στις δύο περιπτώσεις καλό θα είναι το ψάρι να σερβιριστεί με σάλτσα λαδολέμονο, την οποία φτιάχνουμε χτυπώντας στο μπλέντερ ή με αναδευτήρα κοκτέιλ ή σέικερ το χυμό λεμονιού και το λάδι, μέχρι να γίνει κιτρινόλευκο.


English please?

I am under the impression that the biggest recollections’ "repository" from one’s childhood is connected with food.

It certainly is not that strange, if you come to think that a child seldom enjoys anything that would not relate to food. Even the memories we have from our parents or our loved ones, when we are children, are described with gastronomic terms. I know an awful lot of people that remember their mother "carrying a vanilla smell" and their grand mother who "smelled like lemon".

Today I had the chance of pulling out (and as a consequence reanimate this dead blog) one from those flavours, connected with childhood memories. These memories were acquired through a long series of spring Saturday noons, just after watching cartoons on TV, Smurfs, Maya the Bee, Sport Billy and having just returned from the bakery, with the loaf of bread still hot. I then sate on the kitchen table, taking the head seat, my grand mother on the other head seat, my sister in between us and we ate fish soup, psarosoupa.

Perhaps all these memories are to blame for when I want to feel like a child, I choose a beautiful no-bones piece of fresh cod and I boil it for a while in vegetables stock. I don’t care much of the soup, I eat it alone as a starter (“Is it consommé your having?”, my mother laughes). What I want is to put a boiled potato, a boiled carrot, a bit of celery (which I do not eat, but I just want it to be there in the plate) and a white tender piece of fish in a shallow plate. Then I add a little salt, not so much for its “saltiness”, but for the crispy texture that it gives to the veggies.

Then, some pleasant moments follow. Those moments, if it so happens and you are standing next to me, you will observe that I smile somehow differently. I smile just as if my favourite Smurf episode has finished a few minutes ago.

Cod soup with vegetables

Servings: 4
Time: 1 hour (give and take, depending on the fish)


Ingredients
4 fresh small cods (about 1 kgr)
4 big potatoes
1 medium onion
4 medium carrots
3 pieces of celery
1 cup Carolina rice
1 pinch of salt
4 black pepper grains
¾ cup olive oil
For avgolemono:
1 egg in room temperature
Juice from half lemon
For ladolemono:
Juice of lemon
¾ cup olive oil

Directions
1. Peel and wash the potatoes and carrots and cut them in two. Peel and wash the onion but do not cut it, leave it whole. Wash the celery thoroughly.
2. Wash the fish and remove all the unpleasant stuff, but not the head.
3. Put in a heavy bottom pot 2 ½ to 3 lt of water, salt, pepper grains and oil. As soon as it starts to boil, lower it to the half the heat of the kitchen, add the vegetables and leave covered to boil for 20 minutes, until they get tender.
4. When the vegetables are ready according to your preferences, remove them from the pot and keep them in a plate. Add the fish to the broth and boil in high temperature for about ten minutes or even more, depending on the size of the fish. Better be very careful through this phase, because an overcooled fish would be refused even from a starving cat.
5. Remove cod from the pot and strain the broth, to prevent little bones or other unlucky encounters to be found in your plate. Put the broth on the fire again and when it starts to boil, add the rice. Stir and leave to boil.
6. Just before the rice begins to “risottofy” (start get cream, like in a risotto), remove the pot from the heat and prepare the avgolemono.
7. Separate yolk from white. In a clean deep dish, which we have wetted with a few drops of water and then strain, we beat the egg white with an eggbeater. As soon as it starts getting white but before it begins to solidify (you don’t want to make meringue, but avgolemono), add the yolk and beat them together. Then add little by little the lemon juice and, while beating, add to the mix spoonful by spoonful about 1 or 2 cups of the still hot soup. Empty avgolemono into the pot all at once and stir very well, moving the ladle not only round and round but up and down as well, in order to incorporate it correctly.
8. Serve two ways: soup first, the vegetables with the fish in a shallow plate after, or puree vegetables in a blender, stir them in the soup and serve the fish separately. In both cases, it would be ideal if the fish is served with ladolemono sauce, which you can make by beating the juice of lemon and the oil in a blender or a cocktail stirrer or shaker, until it gets an olive-white colour.