Μπουρίτος αλ Τσικνοπέμπτη

Ε, θα σκάσω.

Τα ονειρεύομαι τα τάκος αλ παστόρ. Είναι πιτούλα καλαμποκίσια τυλιχτή, με λαχανικά και χοιρινό κρέας που το έχουν μαρινάρει σε χυμό ανανά. Καταλαβαίνετε. Βούτυρο στο ψωμί μου.


Και κάθε φορά ξεχνάω τον ανανά. Κάθε φορά. Και κάθε φορά βρίσκω στην κατάψυξη μία μερίδα χοιρινή τηγανιά, που περίσσεψε από την Τσικνοπέμπτη. Και κάθε φορά βρίσκω πολύ πιο χρηστικό να τυλίξω την πιτούλα σε ρολό τύπου μπουρίτο, παρά να την αφήσω ανοιχτή όπως πρέπει σε ένα τάκο που σέβεται τον εαυτό του.

Μπουρίτος αλ Τσικνοπέμπτη. Γουάι νοτ;



Μπουρίτος αλ Τσικνοπέμπτη
Καλαμποκίσιες πίτες γεμιστές με σαλάτα, καλαμπόκι και χοιρινή τηγανιά

Πηγές: αυτό το σόου. Στο περίπου.

Μερίδες: 2

Χρόνος: 15 λεπτά

Υλικά:

4 μεγάλες τορτίγιες ζυμωμένες με βασιλικό και ντομάτα
1 μερίδα χοιρινή τηγανιά
200 γραμμάρια καλαμπόκι κονσέρβας
4 φύλλα μαρουλιού ή κατσαρής σαλάτας
1 μικρό κρεμμύδι
2 πιπεριές Φλωρίνης ψητές, από βάζο




Εκτέλεση

1. Πλένουμε τη ντομάτα και την κόβουμε σε κύβους. Πλένουμε και καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το κόβουμε σε κυβάκια. Πλένουμε το μαρούλι, το βουτάμε για λίγο σε νερό με ξύδι και το ξεβγάζουμε. Το κόβουμε σε πολύ λεπτές λουρίδες. Κόβουμε τις πιπεριές σε μπαστουνάκια. Ζεσταίνουμε καλά τη χοιρινή τηγανιά. Απλώνουμε πάνω στην επιφάνεια εργασίας τέσσερα φύλλα αλουμινόχαρτου, μιάμιση φορά το μέγεθος της μιας τορτίγιας.

2. Προθερμαίνουμε το φούρνο τους 250 βαθμούς στον αέρα. Σε ένα αντικολλητικό ταψί χωρίς καμία λιπαρή ύλη, βάζουμε τις τορτίγιες απλωτά, να επικαλύπτονται όσο το δυνατόν λιγότερο. Βάζουμε το ταψί στο φούρνο για 10-15 δευτερόλεπτα. Βγάζουμε αμέσως το ταψί και κλείνουμε το φούρνο.

3. Τώρα πρέπει να δουλέψουμε γρήγορα να μην προλάβουν να κρυώσουν οι τορτίγιες, αλλιώς θα σκληρύνουν και πάλι και δε θα τυλίγονται. Απλώνουμε τις τορτίγιες πάνω στα αλουμινόχαρτα. Μοιράζουμε στα τέσσερα το χοιρινό, το καλαμπόκι, το μαρούλι, τη ντομάτα, το κρεμμύδι και την πιπεριά. Τυλίγουμε γρήγορα σε ρολό με τη βοήθεια του αλουμινόχαρτου.

4. Κόβουμε κάθε μπουρίτο στα δύο και σερβίρουμε αμέσως. Συνοδεύουμε με γουακαμόλε, bottle caps και ξυνόκρεμα ή γιαούρτι χτυπημένο. Πατάτες τηγανιτές ή ροδέλες κρεμμυδιού τηγανιτές σε κουρκούτι προαιρετικές.





Μη με ρωτήσετε τι είναι τα bottle caps. Θα σας πω μετά το Πάσχα ή την επόμενη φορά που θα έχω κόσμο στο σπίτι. Μπορεί και να τραβήξω και καμιά φωτογραφία, αν προλάβω πριν εξαφανιστούν.

Πρόβλεψη εβδομάδας - Φασόλια γίγαντες φούρνου

Μια φορά το χρόνο, μέσα φθινοπώρου, στο πατρικό μου είχαμε γιορτή.

Ήταν η εποχή που έφταναν με διάφορους τρόπους από τη Φλώρινα τέσσερα μεγάλα σακιά: τα φασόλια της χρονιάς, τα ρεβύθια της χρονιάς, οι φακές της χρονιάς και φυσικά οι γίγαντες της χρονιάς. Το τιμάμε το όσπριο εμείς, ειδικά όταν είναι φρέσκο και αποδεδειγμένα ελληνικό.

Τώρα, αρχές ανοίξεως και στο Σπίτι Μας πλέον, ακόμα το τιμάμε το όσπριο. Ειδικά όταν από εκείνα τα τέσσερα φθινοπωρινά σακιά, ένα μέρος καταλήγει στα ντουλάπια Μας. Γιατί τα όσπρια σε εκείνα τα σακιά βράζουν στο μισό χρόνο από τα αγοραστά, είναι τρυφερά σα ραπανάκια και κάποιες -όχι όλες- φορές δεν έχουν την ίδια επίδραση στο έντερο με τα αγοραστά.

Γιορτή κανονική. Και για το πιάτο Μας και για τους συμπατριώτες μας.

Πρόβλεψη για την εβδομάδα μεταξύ 31 Μαρτίου και 6 Απριλίου:

Δευτέρα

Μεσημεριανό: Φασολάκια λαδερά, Βραδινό: Κοτόπουλο στο φούρνο με πατάτες

Τρίτη

Μεσημεριανό: Κολοκυθάκια γκρατινέ και πατζάρια σαλάτα, Βραδινό: Φασόλια γίγαντες

Τετάρτη

Μεσημεριανό: Φασόλια γίγαντες, Βραδινό: Μπακαλιάρος ψητός με σαλάτα

Πέμπτη

Μεσημεριανό: Σάντουιτς με φαλάφελ, Βραδινό: Φακές με τζίντζερ και ξύσμα λεμονιού

Παρασκευή

Μεσημεριανό: Φακές με τζίντζερ και ξύσμα λεμονιού, Βραδινό: Λαχανόρυζο

Σάββατο

Μεσημεριανό: Λαχανόρυζο, Βραδινό: Μοσχάρι κοκκινιστό με πιλάφι

Κυριακή

Μεσημεριανό: Τονάκια με σκόρδο και λεμονόχορτο, Βραδινό: Τραχανάς με γάλα

Φασόλια γίγαντες φούρνου

Μερίδες: 4

Χρόνος: 3 ώρες + 8 ώρες για το μούλιασμα

Υλικά:

2 φλιτζάνια φασόλια γίγαντες
1 μεγάλο κρεμμύδι
1 κουταλιά του γλυκού σκόνη μουστάρδας
3 κουταλιές της σούπας άνιθο
1 κουταλιά της σούπας πελτέ ντομάτας
4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
αλάτι, μαύρο πιπέρι τριμμένο


Εκτέλεση

1. Από βραδίς, καθαρίζουμε τα φασόλια από βρωμιές ή πετρούλες, τα ξεπλένουμε με κρύο νερό και τα βάζουμε σε βαθύ μπωλ, με τέσσερις φορές τον όγκο τους νερό. Τα αφήνουμε όλη νύχτα εκτός ψυγείου να φουσκώσουν.

2. Το πρωί χύνουμε το νερό του μουλιάμσατος και ξεπλένουμε ξανά τα φασόλια. Τα βάζουμε σε κατσαρόλα με κρύο νερό και τους δινουμε μια βράση σε δυνατή φωτιά. Πετάμε το νερό αυτό και ξαναγεμίζουμε την κατσαρόλα με φρέσκο, κρύο νερό. Το ξαναβάζουμε στο μάτι και το αφήνουμε να βράσει για περίπου μισή ώρα. Προσθέτουμε τη σκόνη μουστάρδας, ανακατεύουμε καλά να διαλυθεί και αφήνουμε να βράσουν για περίπου μια ώρα ακόμη ή ως να γίνουν τα φασόλια.

3. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το κόβουμε φετούλες. Το βάζουμε μαζί με το λάδι σε μεταλλική γάστρα και τα βάζουμε στο φούρνο, στον αέρα, στους 250 βαθμούς, χωρίς το καπάκι, για περίπου 15 λεπτά ή ως να ροδίσουν.

4. Βγάζουμε τη γάστρα από το φούρνο. Μέσα στην κατσαρόλα με τα φασόλια ανακατεύουμε τον άνιθο, τον πελτέ αλάτι και πιπέρι κατά το γούστο μας. Προσθέτουμε το περιεχόμενο της κατσαρόλας στη γάστρα, προσεκτικά, γιατί το καυτό λάδι με το νερό δεν κάνουν καλή παρέα, καπακώνουμε τη γάστρα και επιστρέφουμε το φαγητό στο φούρνο για ακόμα 45 λεπτά.

5. Σερβίρουμε ζεστό, συνοδεύοντας με φέτα και ελίτσες ξυδάτες. Αν κρυώσει γίνεται πολύ ωραίος μεζές για ούζο.





Την είδατε τη μουστάρδα πάλι, έτσι; Σωτήρια, σας διαβεβαιώ. Ο άνιθος είναι το οικογενειακό μυστικό στους γίγαντες, αν τους φάω με μαϊντανό, απλά... δεν είναι γίγαντες για μένα.

Πρόβλεψη εβδομάδας - Σακσούκα

Μέχρι πριν από λίγες μέρες αυτό το πιάτο το έλεγα huevos rancheros.

Βλέπετε έχω μια μικρή αδυναμία στο μεξικάνικο φαγητό. Μικρή. Κι είχα μείνει με την εντύπωση ότι αυτή ακριβώς η εκτέλεση ονομάζεται huevos rancheros, τα αυγά του ραντσέρο. Ωστόσο εντόπισα το λάθος μου. Το μεξικάνικο αυτό πρωινό έχει τηγανητά αυγά περιχυμένα με σάλτσα, συνήθως κάποιο τσίλι ή μόλε. Αλλά εγώ τηγανίζω τα αυγά μέσα στη σάλτσα. Άρα ακολουθώ το βορειοαφρικάνικο στυλ. Μπεμπέρικο, σαν το ονομά του. Shakshuka θα πει "ανακάτεμα".

Κι ένα ωραίο πιλάφι σπυρωτό να τραβάει τα υγρά και τι στον κόσμο.

Πρόβλεψη για την εβδομάδα μεταξύ 24 και 30 Μαρτίου:

Δευτέρα

Μεσημεριανό: Φασόλια μαυρομάτικα σαλάτα, Βραδινό: Σακσούκα

Τρίτη

Μεσημεριανό: Ο Εθνικός μας Μπακαλιάρος, Βραδινό: Αγκινάρες αλά πολίτα

Τετάρτη

Μεσημεριανό: Αγκινάρες αλά πολίτα, Βραδινό: Κολοκυθάκια γκρατινέ

Πέμπτη

Μεσημεριανό: Πίτα με τραχανά και χοιρινό, Βραδινό: Φασολάκια φρέσκα

Παρασκευή

Μεσημεριανό: Φασολάκια φρέσκα, Βραδινό: Κολοκυθάκια γκρατινέ

Σάββατο

Μεσημεριανό: Σολωμός με πατζάρια, Βραδινό: Πατζάρια με τυρί

Κυριακή

Μεσημεριανό: Φακές, Βραδινό: Λαχανοσαλάτα

Σακσούκα
Shakshuka

Μερίδες: 2

Χρόνος: 30 λεπτά

Υλικά:

4 αυγά
1 μεγάλο κρεμμύδι
2 σκελίδες σκόρδο
2 μεγάλες και ώριμες ντομάτες
2 κουταλιές της σούπας δυόσμο φρέσκο
2 κουταλιές της σούπας μαϊντάνο
1 κουταλιά της σούπας πελτέ ντομάτας
2 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
μία πρέζα μοσχοκάρυδο
αλάτι, μαύρο τριμμένο πιπέρι


Εκτέλεση

1. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το ψιλοκόβουμε. Καθαρίζουμε το σκόρδο και το ψιλοκόβουμε. Πλένουμε τα φύλλα του δυόσμου και τα ψιλοκόβουμε. Πλένουμε τα φύλλα του μαϊντανού και τα ψιλοκόβουμε. Περνάμε τις ντομάτες στον τρίφτη.

2. Σε ένα αντικολλητικό τηγάνι τσιγαρίζουμε στο ελαιόλαδο το κρεμμύδι και το σκόρδο, να ξανθύνουν. Προσθέτουμε τις ντομάτες, το δυόσμο και το μαϊντανό. Προσθέτουμε επίσης τον πελτέ ντομάτας αραιωμένο σε μισό ποτήρι νερό. Μετά από 10 λεπτά ή μόλις η σάλτσα ψηθεί και δέσει, χωρίς όμως να πήξει πολύ, κάνουμε τέσσερις γούβες στη σάλτσα και σπάμε μέσα τα αυγά, προσεκτικά να μην σπάσει ο κρόκος. Προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι και μοσχοκάρυδο, χαμηλώνουμε τη φωτιά και καπακώνουμε το τηγάνι για περίπου 15 λεπτά.

3. Το φαγητό είναι έτοιμο όταν το ασπράδι γίνει όλο λευκό και ο κρόκος είναι ακόμη μελάτος. Σερβίρουμε πάνω σε πιλάφι σπυρωτό, δύο αυγά σε κάθε μερίδα και περιχύνουμε το ρύζι με την υπόλοιπη σάλτσα.





Ψωμί δε θα χρειαστεί ούτε για δείγμα, το ρύζι με τον κρόκο του αυγού είναι ό,τι πιο νόστιμο έχετε φάει ποτέ σας. Οι μερακλήδες ας προσθέσουν και λίγο τριμμένο τυράκι, εμάς στο Σπίτι Μας μάς αρέσει σκέτο.

Bangers and Mash

Διότι και η γηραιά Αλβιών έχει τη δική της παραδοσιακή κουζίνα.

Κάθε φορά που μιλάμε για ξένες κουζίνες σκεφτόμαστε τη γαλλική, την ιταλική, τη μεξικάνικη, την κινέζικη, την ινδική, την ταϊλανδέζικη. Αλλά ποτέ την αγγλική. Όχι ότι δεν υπάρχουν λόγοι γι' αυτό (λόγοι που έχουν κυρίως να κάνουν με τη σύγκριση με την ελληνική), αλλά είναι κρίμα να περιορίζουμε τους γευστικούς μας ορίζοντας γιατί γενικά και αόριστα, "η αγγλική κουζίνα δεν υπάρχει". Υπάρχει και παραϋπάρχει και μάλιστα κουβαλάει επάνω της μεγάλο μέρος της ιστορίας της χώρας.

Όπως τα περίφημα Bangers and Mash, μικρά λουκάνικα σιγομαγειρεμένα με κρεμμύδια στο ζωμό τους πάνω σε ένα στρώμα από παχύ βελουδένιο πουρέ. Ένα φαγητό καθ' όλα φυσιολογικό θα μου πείτε. Και θα σας συμπληρώσω, ένα φαγητό που το έφτιαχναν κυρίως κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν οι χασάπηδες αραίωναν τον κιμά με νεράκι, με αποτέλεσμα τα λουκάνικα πολλές φορές να σκάνε μέσα στην κατσαρόλα με ένα δυνατό ΜΠΑΝΓΚ!

Bangers. Αυτά που κάνουν ΜΠΑΝΓΚ. ΚΑΙ στους γευστικούς σου κάλυκες.



Bangers and Mash
Πουρές με μοσχαρίσια λουκάνικα σε σάλτσα ψητού

Πηγές: κάποια τηλεοπτικά σόου (όπως το Diners, Drive-Ins and Dives), τα οποία παρακολούθησα χωρίς να κρατήσω σημειώσεις. Άλλωστε η συνταγή είναι πολύ εύκολη κι απλή για να χρειαστεί να την κρατήσεις κάπου γραμμένη


Μερίδες: 4

Χρόνος: 45 λεπτά

Υλικά:

για τη σάλτσα με τα λουκάνικα:
1 κιλό λουκάνικα μοσχαρίσια
1 μεγάλο κρεμμύδι
125 γραμμάρια κρέμα γάλακτος με λίγα λιπαρά
1 σκελίδα σκόρδο
1 φλυτζάνι κόκκινο κρασί ή μπύρα
1 πρέζα μοσχοκάρυδο τριμμένο
αλάτι, μαύρο πιπέρι τριμμένο


για τον πουρέ:
1 κιλό πατάτες
4 κουταλιές της σούπας βούτυρο Κερκύρας
1/2 λίτρο φρέσκο γάλα
1/2 κουταλάκι του γλυκού μοσχοκάρυδο τριμμένο
αλάτι, λευκό πιπέρι τριμμένο





Εκτέλεση

1. Ετοιμάζουμε τον πουρέ: Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε σε κύβους. Γεμίζουμε μια κατσαρόλα με αλατισμένο νερό και μόλις πάρει βράση προσθέτουμε τις πατάτες. Τις αφήνουμε να βράσουν ως να μαλακώσουν, περίπου 20 λεπτά.

2. Στραγγίζουμε τις πατάτες και τις λυώνουμε με το ειδικό εργαλείο ή περνώντας τες από μύλο του πουρέ. Ξαναβάζουμε τον πουρέ στην κατσαρόλα και τον επιστρέφουμε στη φωτιά, προσθέτουμε το βούτυρο και το ανακατεύουμε να λυώσει και να ενσωματωθεί. Προσθέτουμε το γάλα, μια κουτάλα του σερβιρίσματος τη φορά, ανακατεύοντας κάθε φορά να ενσωματωθεί. Προσθέτουμε το λευκό πιπέρι και το μοσχοκάρυδο και του δίνουμε μια βράση, ανακατεύοντας συνεχώς για να μην πιάσει. Μόλις σχηματιστούν οι πρώτες φουσκάλες στον πουρέ, το κατεβάζουμε από τη φωτιά.

3. Ετοιμάζουμε τα λουκάνικα: Όσο βράζουν οι πατάτες ετοιμάζουμε τη σάλτσα. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το κόβουμε λεπτές φέτες. Καθαρίζουμε το σκόρδο και το λυώνουμε. Σε αντικολλητικό τηγάνι βάζουμε τα λουκάνικα ολόκληρα, χωρίς λιπαρή ουσία. Τα ψήνουμε έτσι για περίπου 7 λεπτά από κάθε πλευρά, να ροδίσουν. Τα βγάζουμε από το τηγάνι και τα κόβουμε σε κομμάτια περίπου 5 εκατοστών.

4. Στο τηγάνι με το λίπος από τα λουκάνικα ρίχνουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο και τα σωτάρουμε να μαλακώσουν. Προσθέτουμε τα λουκάνικα και σβήνουμε αμέσως με το κρασί. Αφήνουμε το κρασί να εξατμιστεί. Προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος, τον πελτέ ντομάτας αραιωμένο σε μισό ποτήρι νερό, αλάτι, πιπέρι και το μοσχοκάρυδο. Αφήνουμε τη σάλτσα στη φωτιά να μελώσει, περίπου 10 με 15 λεπτά.

5. Σερβίρουμε τον πουρέ με τα λουκάνικα και την σάλτσα. Συνοδεύουμε με μια ωραία ξυδάτη μαρουλοσαλάτα.





Δύο τινά: πρώτον ο ορθός τρόπος βρασίματος της πατάτας είναι να την πλύνεις καλά και να τη βράσεις ολόκληρη, και να την ξεφλουδίσεις μετά, βρασμένη. Ωστόσο ο τρόπος αυτός είναι κάπως αργός κι εγώ βιαζόμουν. Δεύτερον, η κρέμα γάλακτος και ο πελτές δεν είναι μέρος της αρχικής συνταγής. Αλλά και πάλι μου είχαν περισσέψει και σιχαίνομαι να πετάω φαγητό.

Η Εθνική μας Φασολάδα

Λίγα πράγματα σου λένε τη λέξη ανάγκη με τόσο γλαφυρό τρόπο όσο η Εθνική μας Φασολάδα.

Ανάγκη για επιβίωση. Ανάγκη για θρέψη με τα ελάχιστα. Και την ίδια στιγμή ανάγκη για νοστιμιά και πληρότητα, ανάγκη να νιώσεις κοντά σε 'κείνους που σε έφεραν ως εδώ, κοντά σε 'κείνους που πάλεψαν για να μην έχεις εσύ ανάγκη να τρως φασόλια κάθε μέρα.

Ανάγκη να τους τιμήσεις που παρέδωσαν στα χέρια σου μια συνταγή για να την παραδώσεις στα χέρια εκείνων που θ' ακολουθήσουν.



Η Εθνική μας Φασολάδα

Πηγές: η γιαγιά κι η άλλη γιαγιά κι η μαμά κι η θεία κι η νονά και όλες τους


Μερίδες: 4

Χρόνος: 2 ώρες (αναλόγως τα φασόλια) + τουλάχιστον 8 ώρες για το μούλιασμα

Υλικά:

2 φλιτζάνια λευκά μικρά φασόλια - τύπου πλατείκα
1 μικρό κρεμμύδι
4 κουταλιές της σούπας σέλινο
2 μέτρια καρότα
1 σκελίδα σκόρδο
1 κουταλιά της σούπας σκόνη μουστάρδας
4 λιαστές ντομάτες
1 κουταλιά της σούπας πελτές ντομάτας
1 κουταλάκι του γλυκού πάπρικα γλυκιά
αλάτι
4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο





Εκτέλεση

1. Από το προηγούμενο βράδυ: Καθαρίζουμε τα φασόλια από τυχόν πετρούλες ή σκουπιδάκια και τα ξεπλένουμε σε κρύο νερό. Τα βάζουμε σε ένα μεγάλο μπωλ, να χωράει τρεις φορές τον όγκο τους και γεμίζουμε το μπωλ με κρύο νερό. Σκεπάζουμε με μια σίτα και τα αφήνουμε να μουλιάσουν ως το άλλο πρωί. Προσωπικά τα βάζω κατά τις 11 το βράδυ για να γυρίσω να τα μαγειρέψω στις 5 το επόμενο απόγευμα. Το παραπάνω μούλιασμα δε δείχνει να τα επηρεάζει αρνητικά.

2. Το επόμενο πρωί, πετάμε το νερό που μούλιασαν τα φασόλια και τα βάζουμε σε κατσαρόλα με φρέσκο νερό. Το νερό πρέπει να περισσεύει τουλάχιστον τρία δάχτυλα πάνω από τα φασόλια. Ανάβουμε την κουζίνα στο φουλ και τα αφήνουμε να πάρουν μία βράση, περίπου 10-15 λεπτά. Τότε χύνουμε το νερό και βάζουμε φρέσκο από τη βρύση και το ξαναβάζουμε στη φωτιά. Το δεύτερο νερό δεν πρέπει να είναι περισσότερο από τρία δάχτυλα αυτή τη φορά.

3. Αφήνουμε τα φασόλια να βράσουν με το καπάκι ανοιχτό για περίπου μία ώρα. Κάθε τόσο προσθέτουμε λίγο κρύο νερό, ώστε να κόψει τη βράση του. Αυτό θα κάνει τα φασόλια να χυλώσουν.

4. Εντωμεταξύ καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το κρατάμε ολόκληρο. Καθαρίζουμε το σκόρδο. Ξεφλουδίζουμε τα καρότα και τα κόβουμε ροδέλες. Πλένουμε το σέλινο και το ψιλοκόβουμε.

5. Δοκιμάζουμε τα φασόλια. Πρέπει να είναι μαλακά, αλλά όχι εντελώς βρασμένα. Προσθέτουμε κρεμμύδι, καρότα, σέλινο, σκόρδο και λιαστή ντομάτα και βράζουμε για ένα ακόμη τέταρτο.

6. Διαλύουμε τον πελτέ ντομάτα σε ένα ποτήρι νερό και το προσθέτουμε στην κατσαρόλα. Ανακατεύουμε και τη σκόνη μουστάρδας, να διαλυθεί καλά, αλλιώς θα μείνουν πικροί βόλοι, σαν αλεύρι. Το αφήνουμε να βράσει δέκα ακόμη λεπτά.

6. Προσθέτουμε αλάτι και λάδι και το αφήνουμε να πάρει μια τελευταία βράση. Σερβίρουμε με ψητή φέτα, ελιές ξυδάτες και μπούκοβο.




Τι δουλειά έχει εκεί πέρα η μουστάρδα θα μου πείτε. Πρώτον, πήζει και χυλώνει τη σούπα, μέγα κόλπο αυτό. Και δεύτερο και σπουδαιότερον, η μουστάρδα έχει την ιδιότητα να, εχμ, κατευνάζει τα ταραγμένα από τα όσπρια έντερα. Βάζω και στα λάχανα που λένε κι ακόμη δε με έχει απογοητεύσει, ειδικά σε εντερικούς δυναμίτες όπως τα φασόλια ή τα ρεβύθια.

Πρόβλεψη εβδομάδας - Μανιτάρια γεμιστά με τόνο

Φυσικά και άλλαξα γνώμη.

Είχα προβλέψει μια ωραία σούπα με τα μανιτάρια μου, σαν κι αυτή, που την αγάπησα παράφορα όταν την πρωτοέφτιαξα. Αλλά υπάρχουν και ανάγκες, όπως ας πούμε η ανάγκη για πρωτεΐνη μετά το γυμναστήριο. Ανάγκη που δεν την έχεις προβλέψει, γιατί ήρθε το πρόγραμμά σου άνω κάτω κι έχεις ήδη ξεμείνει από πρωτεΐνη Κυριακάτικα.

Το μανιτάρι σκέτο μπορεί να μη σε καλύπτει, αλλά αν το γεμίσεις με τόνο; Και το συνοδέψεις με μανιτάρι εξίσου γεμιστό, με ζυμαρικό;

Πρόβλεψη για την εβδομάδα μεταξύ 17 και 23 Μαρτίου:

Δευτέρα

Μεσημεριανό: Ντάκος κρητικός με γιδοτύρι, Βραδινό: Φασολάδα

Τρίτη

Μεσημεριανό: Σάντουιτς με κατίκι Δομοκού, Βραδινό: Πουρές με μοσχαρίσια λουκάνικα σε σάλτσα ψητού

Τετάρτη

Μεσημεριανό: Πουρές με σάλτσα ψητού, Βραδινό: Κοτόπουλο κοκκινιστό με μακαρόνια

Πέμπτη

Μεσημεριανό: Μακαρόνια με σάλτσα, Βραδινό: Σύβραση με φυστικοβούτυρο και ρύζι

Παρασκευή

Μεσημεριανό: Φασολάδα, Βραδινό: Τονοσαλάτα

Σάββατο

Μεσημεριανό: Φακές, Βραδινό: Χορτόσουπα με τραχανά

Κυριακή

Μεσημεριανό: Παγκάσιος με καρότα, Βραδινό: Κρέπες με τυρί

Μανιτάρια γεμιστά με τόνο

Μερίδες: 2

Χρόνος: 45 λεπτά

Υλικά:

4 μεγάλα μανιτάρια Portobello
1 μεγάλο κρεμμύδι
4 σκελίδες σκόρδο
4 λιαστές ντομάτες
2 κουταλιές της σούπας κάπαρη ή καπαρόφυλλα
2 κουταλιές της σούπας δυόσμο φρέσκο
1 κουταλιά της σούπας πελτέ ντομάτας
2 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
1 κονσέρβα τόνο σε νερό (180 γραμμάρια)


Εκτέλεση

1. Προθερμαίνουμε το γκρίλ στους 250 βαθμούς. Πλένουμε τα μανιτάρια, αφαιρούμε το κοτσάνι τους και με ένα κουτάλι αφαιρούμε και όσες περισσότερες μπορούμε από τις μαύρες ίνες στο εσωτερικό τους. Τα βάζουμε σε αντικολλητικό ταψάκι, τα αλατίζουμε ελαφρά και τα ψήνουμε για 10-15 λεπτά, αναλόγα με το μέγεθός τους.

2. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το ψιλοκόβουμε. Καθαρίζουμε το σκόρδο και το ψιλοκόβουμε. Πλένουμε τα φύλλα του δυόσμου και τα ψιλοκόβουμε. Στραγγίζουμε τις λιαστές ντομάτες από το πολύ λάδι και τις κόβουμε ζυλιέν, σε μπαστουνάκια. Αν χρησιμοποιούμε καπαρόφυλλα, τα κόβουμε κι αυτά ζυλιέν.

3. Σε ένα κατσαρολάκι τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο με το ελαιόλαδο, να σκουρύνουν. Προσθέτουμε τις λιαστές ντομάτες και την κάπαρη. Προσθέτουμε τον πελτέ ντομάτας αραιωμένο σε ένα ποτήρι νερό. Μόλις η σάλτσα ψηθεί και δέσει, προσθέτουμε τον τόνο θρυματισμένο και το δυόσμο. Ανακατεύουμε πολύ καλά, το αφήνουμε να πάρει μια και μόνο βράση και το κατεβάζουμε από τη φωτιά αμέσως, αλλιώς ο τόνος θ' αρχίσει να βρωμάει ψαρίλα.

4. Μοιράζουμε τη σάλτσα στα μανιτάρια. Επειδή γενικά η γέμιση πρέπει να είναι κάπως στεγνή, δε φοβόμαστε να την κάνουμε πυργάκια πάνω από κάθε μανιτάρι. Βάζουμε τα μανιτάρια και πάλι στο γκριλ, για περίπου 10 λεπτά ακόμη. Σερβίρουμε αμέσως, με ζυμαρικά ή ρύζι.





Κρατάω το μυστικό των μανιταριών των γεμιστών με ζυμαρικά για μια άλλη φορά. Έτσι, για να σας κρατήσω σε εγρήγορση. Α, και τις μαύρες ίνες του μανιταριού δεν τις πέταξα, τις κράτησα στην κατάψυξη. Πού ξέρεις τι μπορεί να αρτύσεις με αυτές και να του δώσεις άπειρο χρώμα και άρωμα...

Γκούλας

Πριν από μερικές μέρες -μπορεί και μήνα ολόκληρο- κάποιος καλός φίλος αναρωτήθηκε διαβάζοντας το μπλογκ: "γκούλας;"

Κι επειδή εγώ δε χαλάω χατήρι κανενός, γκούλας. Ουγγαρέζικο όμως, έτσι;



Γκούλας

Μερίδες: 4

Χρόνος: 3 1/2 ώρες

Υλικά:

750 γραμμάρια μοσχάρι άπαχο
1 μεγάλο κρεμμύδι
4 σκελίδες σκόρδο
4 μεγάλα καρότα
4 μεγάλες πατάτες
1 πράσινη πιπεριά
1 κόκκινη πιπεριά
1 κίτρινη πιπεριά
2 κουταλιές της σούπας πάπρικα καπνιστή
4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
1 κουταλάκι του γλυκού μαυροκούκι (ή νιτζέλα ή κάραγουεϊ)
1 κουταλάκι του γλυκού ματζουράνα
2 κουταλιές της σούπας πελτές ντομάτας
αλάτι





Εκτέλεση

1. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το ψιλοκόβουμε. Καθαρίζουμε το σκόρδο και το λυώνουμε στην πρέσα. Καθαρίζουμε τις πιπεριές και τις κόβουμε σε τετράγωνα κομμάτια, περίπου 3 εκατοστά σε διάμετρο. Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε σε μεγαλούτσικους κύβους, περίπου 3 εκατοστά διάμετρο. Καθαρίζουμε τα καρότα και τα κόβουμε σε χοντρές ροδέλες.

2. Πλένουμε το κρέας και το κόβουμε σε κύβους περίπου 3 εκατοστά σε διάμετρο.

3. Σε κατσαρόλα με βαρύ πάτο ζεσταίνουμε το λάδι και καβουρδίζουμε το κρέας, να ροδίσει απ' όλες τις πλευρές. Το βγάζουμε σε πιάτο και το κρατάμε κατά μέρος.

4. Στο ζωμό του κρέατος ρίχνουμε μια κουταλιά της σούπας πάρπικα και την ανακατεύουμε καλά με ξύλινη κουτάλα, να καβουρδιστεί. Μόλις αρχίσει να μυρίζει, προσθέτουμε τα κρεμμύδια και το σκόρδο. Όταν αρχίσουν να μαλακώνουν, προσθέτουμε τις πιπεριές.

5. Ρίχνουμε πάλι πίσω στην κατσαρόλα το κρέας, προσθέτουμε αλάτι, το μαυροκούκι και δύο ποτήρια νερό και αφήνουμε το φαγητό να βράσει, με το καπάκι της κατσαρόλας κλειστό για περίπου 2 ώρες, φροντίζοντας να μη σωθεί το νερό του και να μην κολλήσει.

6. Όταν το κρέας έχει βράσει, προσθέτουμε τις πατάτες, τα καρότα, τον πελτέ αραιωμένο σε λίγο νερό, την υπόλοιπη πάπρικα και τη ματζουράνα. Βράζουμε για μισή ώρα ακόμη, να μαλακώσουν τα λαχανικά και να σωθεί κάπως το ζουμί. Η ουγγαρέζικη παραλλαγή του γκούλας είναι πηχτή σάλτσα κι όχι σούπα.

7. Σερβίρουμε με βραστές μπουλέτες για να πιουν το ζουμάκι του και μια πράσινη σαλάτα. Αντί για μπουλέτες, όπως είναι η ελληνική απόδοση της λέξης knedlyki (είναι τσέχικη λέξη αυτή, σφαίρες από βραστή ζύμη ψωμιού, dumpling στα αγγλικά), μπορούμε να βολευτούμε με μπόλικη ψίχα από λευκό ψωμί ή με την ουγγαρέζικη παραλλαγή, τα nokedli, που είναι χειροποίητα ζυμαρικά με αυγό, σαν χυλοπιτάκια με αυγά. Ορχήστρα βιολιών να παίζει παθιάρικα τσάρντας στο background προαιρετική.



Το αυθεντικό γκούλας βέβαια, που μυρίζει ουγγαρέζικα βοσκοτόπια και βαρβατίλα ευρωπαϊκή, αντί για ελαιόλαδο έχει ένα κομμάτι λαρδί κομμένο σε κύβους. Εμείς στο Σπίτι Μας, επειδή δεν αγαπάμε ιδιαίτερα το τετραπλό by-pass και τα χάπια για την πίεση, λέμε να μείνουμε στο λαδάκι του Θεού και να αφήσουμε το λαρδί του Σατανά για άλλες, παλαιότερες και πιο θερμιδικά απαιτητικές εποχές.

Enchiladas Griegas Con Salchichas De Polo

Όχι, να μη με ξεματιάσετε.

Ούτε και να με ραντίσετε με αγιασμό, ξέρω τι λέω και σε λίγο που θα ξέρετε κι εσείς το μόνο που θα θέλετε να με ραντίσετε είναι με λουλούδια.

Γιατί πέρα από κάθε αλαζονική διάθεση, αυτό το πράγμα με το περίεργο όνομα είναι απλό, εύκολο, νόστιμο και ελληνικότατο. Αλήθεια.

Όσο ελληνικες μπορεί να είναι οι πίτες για σουβλάκι, το τουρσί, η σάλτσα ντομάτα και το λουκάνικο από κοτόπουλο.


Enchiladas Griegas Con Salchichas De Polo

Πίτες φούρνου ελληνικές, γεμιστές με λουκάνικο κοτόπουλου

Μερίδες: 4

Χρόνος: 45 λεπτά

Υλικά:

8 πίτες για σουβλάκια
8 χωριάτικα λουκάνικα από κοτόπουλο
250 γραμμάρια κεφαλογραβιέρα τριμμένη

Για τη σάλτσα ντομάτας:
1 μεγάλο κρεμμύδι
1 σκελίδα σκόρδο
250 γραμμάρια τουρσί ανάμεικτο (καρότο, κουνουπίδι, σέλινο, πράσινη ντομάτα, ραπανάκι)
αλάτι, μαύρο πιπέρι τριμμένο
4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
2 κουταλιές της σούπας πελτές ντομάτας
1 φλιτζάνι κόκκινο κρασί
2 κουταλιές της σούπας δυόσμο ξερό





Εκτέλεση

1. Ετοιμάζουμε τη σάλτσα: Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το ψιλοκόβουμε. Καθαρίζουμε το σκόρδο και το λιώνουμε. Στραγγίζουμε το τουρσί από οποιοδήποτε ζουμί κι αν έχει και το τρίβουμε στο μούλτι, να γίνει ψίχουλα. Βάζουμε το λάδι σε κατσαρόλα με βαρύ πάτο και τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο. Μόλις γυαλίσουν, προσθέτουμε το τουρσί. Σβήνουμε με το κρασί. Όταν το κρασί εξατμιστεί, προσθέτουμε πιπέρι και το δυόσμο, τριμμένο ανάμεσα στις παλάμες. Διαλύουμε τον πελτέ σε ένα ποτήρι νερό και το προσθέτουμε στην κατσαρόλα. Προσθέτουμε ακόμη ένα ποτήρι νερό και βράζουμε τη σάλτσα για περίπου 15 λεπτά, να δέσει. Δοκιμάζουμε και διορθώνουμε το αλάτι, αν χρειάζεται, γιατί το τουρσί είναι αρκετά αλμυρό από μόνο του.

2. Ετοιμάζουμε τις πίτες: Ενώ η σάλτσα είναι ακόμη ζεστή, βουτάμε τις πίτες μία-μία στη σάλτσα, αφήνοντάς τες για ένα-δυο λεπτά, να ρουφήξουν τα υγρά και να μαλακώσουν. Τις κρατάμε κατά μέρος.

3. Ετοιμάζουμε τα λουκάνικα: Βάζουμε στο μάτι της κουζίνας μια γκριλιέρα να κάψει. Ψήνουμε στη γκριλιέρα τα λουκάνικα πολύ καλά (γιατί η σαλμονέλα παραμονεύει). Εναλλακτικά μπορούμε να ψήσουμε τα λουκάνικα στο γκριλ.

4. Ετοιμάζουμε τις εντσιλάδας: Βάζουμε σε ένα πιάτο μια πίτα. Τυλίγουμε με αυτήν ένα λουκάνικο και το τοποθετούμε σε πυρέξ. Συνεχίζουμε με τις υπόλοιπες πίτες και λουκάνικα. Περιχύνουμε με την υπόλοιπη σάλτσα και πασπαλίζουμε με το τυρί.

5. Ψήνουμε σε φούρνο με αέρα, περίπου 20 λεπτά, στους 250 βαθμούς ή ως να αρχίσει να ξεροψήνεται το τυρί. Σερβίρουμε αμέσως με δροσερή πράσινη σαλάτα και τζατζίκι.



Σοβαρά τώρα: εντιτσιλάδα είναι ένα παραδοσιακό μεξικάνικο πιάτο, το οποίο αποτελείται από πίτες καλαμποκίσιες (τορτίγιες) βουτηγμένες σε τσίλι κόκκινο ή πράσινο, μέσα στις οποίες τυλίγουμε κάποια γέμιση με τσίλι, κρέας και τυρί. Ψήνονται σαν τα κανελόνια και σερβίρονται με ξυνόκρεμα.

Πρόβλεψη εβδομάδας - Ντομάτες γεμιστές με τραχανά

Οικονομία πάνω απ' όλα.

Διότι το νούμερο ένα ζητούμενο της εποχής είναι η οικονομία. Frugal living, το λένε στις Αμέρικες. Να ζήσεις με λίγα, αλλά όχι στερημένα. Κι όταν αγοράζεις λίγο περισσότερες από τις αγαπημένες σου Κρητικές ντομάτες απ' όσες χρειάζεσαι, να μην τίθεται θέμα πετάγματος. Απλά να τις γεμίζεις.

Με κατιτί πιο ταπεινό από το συνηθισμένο σου ρύζι μπασμάτι, αλλά και πιο εξαντρίκ από αυτό.

Πρόβλεψη για την εβδομάδα μεταξύ 10 και 16 Μαρτίου:

Δευτέρα

Μεσημεριανό: Ντομάτες γεμιστές με τραχανά, Βραδινό: Enchiladas griegas con salchichas de polo

Τρίτη

Μεσημεριανό: Σάντουιτς με ομελέτα, Βραδινό: Αγκινάρες με αρακά

Τετάρτη

Μεσημεριανό: Αγκινάρες με αρακά, Βραδινό: Φάβα

Πέμπτη

Μεσημεριανό: Φάβα, Βραδινό: Πέρκα με πράσσινη σαλάτα

Παρασκευή

Μεσημεριανό: Χορτόπιτα, Βραδινό: Σούπα με μανιτάρια και σιτάρι

Σάββατο

Μεσημεριανό: Σούσι, Βραδινό: Σούπα με μανιτάρια και σιτάρι

Κυριακή

Μεσημεριανό: Ρεβύθια σούπα, Βραδινό: Χόρτα βραστά

Ντομάτες γεμιστές με τραχανά

Μερίδες: 4

Χρόνος: 1 1/2 ώρα

Υλικά:

8+1 μεγάλες και πολύ ώριμες ντομάτες
8 κουταλιές της σούπας τραχανά αλευρίσιο
2 μεγάλα κρεμμύδια
4 σκελίδες σκόρδο
4 κρεμμυδάκια φρέσκα
4+4 κουταλάκια του γλυκού ελαιόλαδο
2 κουταλιές της σούπας δυόσμο ξερό
Αλάτι, μαύρο τριμμένο πιπέρι
150 γραμμάρια φέτα


Εκτέλεση

1. Πλένουμε τις ντομάτες. Τη μία την τρίβουμε στον τρίφτη και την κρατάμε χωριστά κατά μέρος. Από τις υπόλοιπες οχτώ, κόβουμε ένα μικρό κομμάτι από την κορφή τους και τις αδειάζουμε από τη σάρκα με ένα κουτάλι. Αλατίζουμε ελαφρά και τις βάζουμε σε ταψί με αρκετά ψηλά τοιχώματα.

2. Τρίβουμε τη σάρκα από τις ντομάτες στο μούλτι. Καθαρίζουμε τα κρεμμύδια, τα κρεμμυδάκια και το σκόρδο και τα ψιλοκόβουμε.

3. Σε ένα κατσαρολάκι τσιγαρίζουμε τα κρεμμύδια, τα κρεμμυδάκια και το σκόρδο με τα 4 κουταλάκια ελαιόλαδου. Προσθέτουμε το χυμό από τις 8 ντομάτες και του δίνουμε μια βράση. Προσθέτουμε τον τραχανά και τον αφήνουμε να βράσει, ανακατεύοντας τακτικά για 10 με 12 λεπτά. Προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι και το δυόσμο, που τον τρίβουμε ανάμεσα στις παλάμες μας.

4. Γεμίζουμε τις ντομάτες με τον τραχανά. Κόβουμε τη φέτα σε οχτώ κομμάτια και βάζουμε από ένα κομμάτι πάνω στην κάθε ντομάτα. Καπακώνουμε με το κομματάκι που είχαμε κόψει. Πασπαλίζουμε τις ντομάτες με αλάτι και πιπέρι, περιχύνουμε με το χυμό της μίας ντομάτας που είχαμε κρατήσει και με το υπόλοιπο λάδι.

5. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, χωρίς να τις σκεπάσουμε για 45 περίπου λεπτά στους 250 βαθμούς ή ως να μαλακώσει η ντομάτα.

6. Σερβίρουμε ζεστό ή και κρύο, με φρέσκο χωριάτικο ψωμί.




Αν τώρα αντί για σκέτο τραχανά έχετε όπως είχα εγώ εκείνη την αξιαγάπητη χορτόσουπα που είναι στην ουσία τραχανάς με αποξηραμένα λαχανικά, ε, δε θα σας πει κανείς "τι το 'θελες αυτό τώρα". Κανείς, σας διαβεβαιώ.

Μενού της Καθαράς Δευτέρας - Θράψαλα γεμιστά

Σήμερα δεν έχει πρόβλεψη του εβδομαδιαίου μενού.

Θα μου το επιτρέψετε αυτό, έτσι; Υπάρχει λόγος. Βλέπετε, η Καθαρά Δευτέρα ήταν μεγάλο γεγονός στο πατρικό μου. Δεν είχαμε συνήθως κόσμο, μεταξύ μας τη γιορτάζαμε, άντε να ερχόταν και κανένας θειός ή θειά. Αλλά σύμφωνα με τις επιταγές της παράδοσης, το τραπέζι μας ήταν πάντα στρωμένο, όλη την ημέρα, και πάντα γεμάτο με μικρά πιατάκια με καλούδια: τουρσιά, ταραμάδες, ελιές, όσπρια, ντολμαδάκια, λαδερά, θαλασσινά.

Και φυσικά, αυτή τη νοοτροπία την έφερα και στο Σπίτι Μας. Μαζί με δέκα άτομα καλεσμένους. Για το καλό, καταλαβαίνετε. Μόνο που όπως πάντα, έκανα ένα μικρό λάθος στους υπολογισμούς. Και περίσσεψε αρκετό φαγητό, όχι πολύ, αλλά αρκετό. Μαζί με αρτίσιμα πράγματα από την Κυριακή -μια μακαρονόπιτα, μια χορτοτυρόπιτα, που ήδη μπήκαν στην κατάψυξη.

Αντί λοιπόν για πρόβλεψη εβδομάδας, λέω να σας πάω μια βόλτα στο χτεσινό μας τραπέζι. Όχι για να ζηλέψετε, αλλά για να το βρείτε σαν πρόταση του χρόνου που θα γκουγκλάρετε "μενού Καθαράς Δευτέρας". Και μετά θα σας δώσω και τη συνταγή για το πιο αγαπημένο μου παιδικό απωθημένο: Θράψαλα γεμιστά.

Μενού της Καθαράς Δευτέρας 2014



Φασόλια Γίγαντες φούρνου με άνιθο

Θράψαλα γεμιστά (ακολουθεί η συνταγή)

Χταπόδι βραστό ξυδάτο

Ρυζότο με μελάνι σουπιάς

Χορτοπιτάκια

Φασόλια μαυρομάτικα σαλάτα

Κους-κους με καλαμάρια

Κεφτεδάκια θαλασσινών

Λουκάνικα θαλασσινών

Μεζεδάκι (πάριζα) θαλασσινών

Τουρσί ανάμικτο (κουνουπίδι, καρότο, σέλινο, ντομάτα, ραπάνι)

Βολβοί ξυδάτοι

Ταραμοσαλάτα

Λαγάνες

Θράψαλα γεμιστά με ρύζι

Μερίδες: 2

Χρόνος: 45 λεπτά

Υλικά:

4 μεγάλα θράψαλα
1 μεγάλο κρεμμύδι
4 σκελίδες σκόρδο
2 φλιτζάνια ρύζι μπασμάτι
50 γραμμάρια κουκουνάρι
αλάτι, μαύρο πιπέρι τριμμένο
4 κουταλιές της σούπας άνιθο ψιλοκομμένο
5 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
1 κουταλάκι του γλυκού σκόρδο σκόνη
1 κουταλάκι του γλυκού σκόρδο πάπρικα γλυκιά
1 μικρή ώριμη ντομάτα
1 φλιτζάνι κόκκινο κρασί
2 κουταλιές τς σούπας πελτέ ντομάτας
1 κουταλάκι του γλυκού κεδροκούκουτσα (γιουνίπερο)



Εκτέλεση

1. Πλένουμε και καθαρίζουμε τα θράψαλα. Αφαιρούμε το "ξυλάκι" που έχουν για ραχοκοκκαλιά χωρίς να σκίσουμε τη σακούλα τους. Ψιλοκόβουμε τα πλοκάμια.

2. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το ψιλοκόβουμε. Καθαρίζουμε το σκόρδο και το ψιλοκόβουμε. Ξεβγάζουμε το ρύζι δυο-τρεις φορές. Καβουρδίζουμε το κουκουνάρι σε αντικολλητικό τηγάνι, χωρίς καθόλου λίπος. Τρίβουμε τη ντομάτα στον τρίφτη αφαιρώντας σπόρια και φλούδια.

3. Σε ένα μπωλ ανακατεύουμε το κρεμμύδι, το σκόρδο, τα ψιλοκομμένα πλοκάμια, την τριμμένη ντομάτα, το ρύζι, το κουκουνάρι, τον άνιθο, 1 κουταλιά της σούπας ελαιόλαδο, τη σκόνη σκόρδου, την πάπρικα και μαύρο πιπέρι. Αλάτι βάλτε σύμφωνα με το γούστο σας, εγώ προτίμησα να βάλω περίπου 1 κουταλάκι του γλυκό κοφτό. Ανακατεύουμε καλά και προσθέτουμε και μισό φλιτζάνι νερό.

4. Γεμίζουμε τα θράψαλα με το μείγμα και κλείνουμε το άνοιγμα με μια οδοντογλυφίδα.

5. Σε κατσαρόλα με βαρύ πάτο, βάζουμε το υπόλοιπο λάδι να κάψει και τσιγαρίζουμε τα θράψαλα. Σβήνουμε με το κρασί και το αφήνουμε να εξατμιστεί.

4. Αραιώνουμε τον πελτέ ντομάτας σε δύο ποτήρια νερό και τα πρσθέτουμε στην κατσαρόλα. Προσθέτουμε ελάχιστο αλάτι και τα κεδροκούκουτσα και χαμηλώνουμε τη φωτιά. Προσέχουμε να μην κολλήσουν ανακατεύοντας τακτικά.

4. Αφήνουμε να βράσουν περίπου μισή ώρα, με την κατσαρόλα ανοιχτή, να μαλακώσει το ρύζι και να δέσει η σάλτσα. Σερβίρουμε περιχύνοντας τα θράψαλα με τη σάλτσα τους και συνοδεύοντας με ντοματοσαλάτα και τουρσί.





Το παιδικό απωθημένο. Ήμουν δέκα στα έντεκα, πρώτη φορά στην Αλόννησο διακοπές κι η θεία μάς έφτιαχνε θράψαλα γεμιστά, στεγνά, χωρίς σάλτσα, για να τρώμε όταν πηγαίναμε στην παραλία. Το κύμα να πλατσουρίζει και στο χέρι μου ένα θράψαλο γεμιστό. Καλοκαίρι.

Σα να μύρισε λιγάκι καλοκαίρι, η άνοιξη είναι σίγουρα εδώ πάντως.

Σύβραση με φυστικοβούτυρο και κόκκινο λάχανο

Γιατί τα σέσκουλα τα χρειάστηκα για άλλη συνταγή.

Πάντα με γοήτευαν οι ξένες κουζίνες. Μπορεί να μην είναι τίποτε σπουδαία υλικά ή μυστήριες τεχνικές, αλλά και μόνο η αναφορά του Μεξικού, ας πούμε, ή της Ιαπωνίας ή της Δυτικής Αφρικής, αίφνης με έκανε να θέλω να το δοκιμάσω, τώρα, τώρα, τώρα..

Αυτή τη συνταγή, που στα αγγλικά λέγεται West African Peanut Soup, την είχα βάλει στο μάτι πολύ καιρό. Για να μην πω πολλά χρόνια και γίνουμε ρεζίλι. Αλλά δεν ήθελα την κρεατερή της βερσιόν, με ενδιέφερε κάτι στο πιο λαδερό του. Η Kate που της αρέσει να μαγειρεύει με τη σκυλίτσα της την Cookie, είχε την καλοσύνη να ανεβάσει μια σχετική συνταγή. Φυσικά, στο Σπίτι Μας τίποτε και ποτέ δεν γίνεται ακολουθώντας επακριβώς τη συνταγή. Οπότε έβρασα το ρύζι στη "σούπα", μείωσα το ζωμό και αντί για kale, την ντροπαλή Ελληνίδα λαχανίδα, έβαλα το ένα τέταρτο από ένα κόκκινο λαχανάκι, που το είχα κάπου στο βάθος του ψυγείου κι είχε αρχίσει να μαραζώνει από τον καημό του.

Τώρα, ένα φαγητό τόσο εξωτικό, δε θα πρέπει να συνοδεύεται από ένα εξίσου γοητευτικά εξωτικό συνοδευτικό; Όπως ας πούμε, αρμένικο τσουρέκι; Δεν ξέρετε τι είναι το αρμένικο τσουρέκι; Είναι ένα αλμυρούτσικο τσουρέκι, μαλακό κι αφράτο, τσουρέκι στην υφή, απλά όχι γλυκό, αρωματισμένο με μαύρο και λευκό σουσάμι, που ήρθε στο Σπίτι Μας από το αρτοποιείο του Σταυρόπουλου. Έκανε παρέα με γραβιέρα Μόρνου, που είναι ακόμη πιο γλυκιά αρωματική από τη γραβιέρα Νάξου (και ακόμα λιγότερο ψημένη, πράγμα που αγαπώ τρελά σε μια γραβιέρα) και δυο παγωμένες μπύρες.

Κι έγινε σε χρόνο μηδέν και μας χόρτασε μέχρι να καταφέρω να τελειώσω τις χορτοτυρόπιτες που έχω βάλει μπρος για το βράδυ. Απόκριες χωρίς χορτοτυρόπιτα, τι Απόκριες είναι;

Σύβραση με φυστικοβούτυρο και κόκκινο λάχανο

Μερίδες: 4

Χρόνος: 45 λεπτά

Υλικά:

6 φλυτζάνια ζωμό λαχανικών, αν γίνεται με μειωμένο αλάτι
1 μέτριο κρεμμύδι
4 σκελίδες σκόρδο
1/2 κουταλάκι του γλυκού τζίντζερ σκόνη
1/2 φλυτζάνι ρύζι για σούπα
1/44 από ένα μικρό κόκκινο λάχανο (τριμμένο περίπου 3 φλυτζάνια)
3/4 του φλυτζανιού φυστικοβούτυρο
1/4 του φλυτζανιού πελτές ντομάτας
1 φλυτζάνι σπασμένα φιστίκια σαλέ


Εκτέλεση

1. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το ψιλοκόβουμε. Καθαρίζουμε το σκόρδο και το λιώνουμε.

2. Βάζουμε το ζωμό λαχανικών σε κατσαρόλα με βαρύ πάτο και του δίνουμε μια βράση. Προσθέτουμε το κρεμμύδι, το σκόρδο και το τζίντζερ. Του δίνουμε άλλη μια βράση και προσθέτουμε το ρύζι.

3. Κόβουμε το λάχανο όπως για τη λαχανοσαλάτα και μόλις το ρύζι πάρει μια μόνο βράση, το προσθέτουμε στην κατσαρόλα. Αφήνουμε τη σύβραση να βράζει, ως να μαλακώσει το ρύζι και το λάχανο.

4. Σε μεγαλούτσικο μπωλ χτυπάμε με το σύρμα ή το πιρούνι το φυστικοβούτυρο και τον πελτέ. Όταν το φαγητό είναι έτοιμο, παίρνουμε λίγο καυτό ζωμό από την κατσαρόλα και διαλύουμε σιγά σιγά το φυστικοβούτυρο, όπως κάνουμε για το αυγολέμονο.

5. Ρίχνουμε τη σάλτσα σιγά σιγά στην κατσαρόλα, ανακατεύοντας συνεχώς. Σερβίρουμε καυτό, πασπαλισμένο με φιστίκια σαλέ και με σάλτσα ταμπάσκο, για να βάλει ο κάθε συνδαιτημόνας όσο θέλει.



Εγώ, με ξέρετε πια, ενώ με ιντριγκάρουν τα καυτερά, δεν τα πολυθέλω. Ετούτο πάντως ωφελείται μόνο και δε χάνει τίποτε αν του προσθέσεις καυτερό. Ο Συγκάτοικος το καταφχαριστήθηκε, που τα μπορεί τα πολύ καυτερά. Κι εμένα μου άρεσε να πω την αλήθεια.

Σάντουιτς με Μεζεδάκι Θαλασσινών

Η παρακάτω ανάρτηση δεν αποτελεί διαφήμιση. Δεν πληρώθηκα γι' αυτήν, ούτε και πρόκειται. Η γνώμη που εκφράζω είναι η δική μου και δεν προτρέπω κανέναν σε αγορά του προϊόντος.


Με κατατρέχει αυτή η ανάγκη για νέο.

Από τότε που ήμουν μικρ(ότερ)η, έψαχνα τη νέα γεύση, το αλλιώτικο άρωμα, τη διαφορετική μπουκιά. Ήμουν εκείνο το παιδάκι που πάντα στις εκδρομές έμενε νηστικό: όλοι οι άλλοι θα παράγγελναν μπριζόλα με πατάτες, εγώ θα έπαιρνα ταλιατέλες "πάλια ε φιένο"*1 ή χουνκιάρ μπεγεντί*2 ή νάσου ντενκάκου*3. Σ' εκείνη την καταπληκτική ορθάδικη σπαγγετερί της Σαντορίνης, στα Φυρά, οι φίλες μου τσακίσαν καρμπονάρες και μπολονέζ, εγώ πήρα κόκκινη σάλτσα τόνου με αγγουράκι τουρσί (εν έτη 1995, να σημειωθεί παρακαλώ). Οι πιθανότητες να πάρω ένα πιάτο αυξάνονται γεωμετρικά σε σχέση με το αν δεν είχα ποτε ξανακούσει το όνομα της συνταγής. Αν, δε, ήταν ένα ακατάλληπτο όνομα, όπως γκασπάτσο*4 ή γκιούλμπασι*5 ή οκονομιγιάκι*6, τότε σίιιιιγουρα αυτό θα έπαιρνα. Σίγουρα. Κι ούκ ολίγες φορές θα κατέληγα νηστική, διότι στα δεκαοχτώ και στα είκοσι, σπάνια εκτιμάς τα ίδια φαγητά με εκείνα που λατρεύεις στα σαράντα.

Κι αυτή η κατάρα με ακολουθεί ακόμη. Πάω σουπερμάρκετ και θα γυρίσω πίσω όχι με τσιπς ή σοκολάτες όπως κάθε υγιής σαραντάρα, αλλά με κατεψυγμένα μείγματα θαλασσινών, κονσέρβες με λίτσι ή τζάκφρουτ, φακέλους με μείγματα μπαχαρικών για κεσαδίγιας, βάζα με σάλτσες γλυκόξινες με έξτρα ανανά, καπνιστό ταλαγάνι, φραγκόσυκα, αυγά ορτυκιών τουρσί και μαύρες φακές Μπελούγκα. Κι ανάμεσα σε όλα αυτά εκ των οποίων κάποια -τι σύμπτωσις- δεν τρώγονται, καμιά φορά πέφτω πάνω σε κάτι που θα συνεχίσει να μπαίνει στο Σπίτι Μας, γιατί αξίζει τον κόπο.

Αυτό το κάτι το βρηκα το περασμένο Σάβατο. Το λένε Μεζεδάκι Θαλασσινών και το παράγει η εταιρία Κοντόβερος. Μοιάζει με παριζάκι, το οποίο ομολογώ πως δεν εκτιμώ. Αλλά έχει γεύση χταποδιού. Είναι σαν κάποιος να έφτιαξε ένα παριζάκι από το βραστό χταπόδι το ξυδάτο της μαμάς μου. Παριζάκι. Μεζεδάκι. Θαλασσινών. Το τρως και ωμό, το βάζεις και στη σχάρα. Αχ-αχ. Πότε θα πάω πίσω να πάρω λίγο ακόμη.

Και παρακαλώ να σημειωθεί ότι είναι ελληνική πατέντα, έτσι; Η εταιρία Κοντόβερος έχει Δίπλωμα Ευρεσιτεχνίας γι' αυτό. Και για μπιφτέκια θαλασσινών και για λουκάνικα θαλασσινών. Κι έχει και συνταγές στη σελίδα της.

Κι έχει και την εκτίμησή μου γιατί δε με υποχρέωσε γι' άλλη μια φορά να μείνω νηστική.


Σάντουιτς με Μεζεδάκι Θαλασσινών Κοντόβερος

Μερίδες: 4

Χρόνος: 10 λεπτά

Υλικά:

1 Μεζεδάκι Θαλασσινών
1 μπαγκέτα ολικής άλεσης
4 κουταλάκια του τσαγιού μαγιονέζα
2 ώριμες μέτριες ντομάτες
4 χοντρά αγγουράκια τουρσί
2 κουταλάκια του γλυκού άνιθος ψιλοκομμένος
χυμός ενός λεμονιού


Εκτέλεση

1. Κόβουμε τη μπαγκέτα σε τέσσερα κομμάτια. Κόβουμε κάθε κομμάτι κατά μήκος και χωρίζουμε τα δύο μέρη του.

2. Αλείφουμε τη μαγιονέζα στις μπαγκέτες, από τη μία πλευρά μόνο. Στην άλλη πλευρά περιχύνουμε με το χυμό λεμονιού.

3. Πλένουμε τις ντομάτες, αφαιρούμε τα κοτσάνια και τις κόβουμε σε χοντρές ροδέλες. Στρώνουμε τις ροδέλες ντομάτας στην πλευρά του ψωμιού που έχει μαγιονέζα. Αλατίζουμε ελαφρά.

4. Αφαιρούμε τη μεμβράνη από το Μεζεδάκι Θαλασσινών και το κόβουμε σε λεπτές φετούλες. Στρώνουμε τις φετούλες αυτές πάνω στις ροδέλες ντομάτας. Πασπαλίζουμε με τον άνιθο.

5. Κόβουμε τα αγγουράκια σε λεπτές φέτες και στρώνουμε πάνω από το Μεζεδάκι Θαλασσινών.

6. Κλείνουμε το σάντουιτς, βάζοντας την πλευρά με το λεμόνι πάνω από το αγγουράκι. Σερβίρουμε αμέσως.





Του πάει και λίγο κρεμμύδι σε στρογγυλές φετούλες, αλλά το πήρα ταπεράκι στη δουλειά και δε γίνεται να βρωμάω κρεμμυδίλα, ντροπή. Του πάει επίσης και λίγο πέστο ή φρέσκια ρίγανη.



*1: ταλιατέλες "πάλια ε φιένο": λευκές και πράσινες ταλιατέλες συνήθως με τυρί, ζαμπόν και κρέμα γάλακτος
*2: χουνκιάρ μπεγεντί: κοκκινιστό αρνάκι ή μοσχάρι με πουρέ μελιτζάνας
*3: νάσου ντενκάκου: ψητές μελιτζάνες με πάντα μίσο και σουσάμι
*4: γκασπάτσο: κρύα σούπα με πιπεριές, ντομάτες και ψωμί
*5: γκιούλμπασι: αρνί ή μοσχάρι με τυρί και μυρωδικά σιγοψημένο σε πήλινο σκεύος
*6: οκονομιγιάκι: τύπος γιαπωνέζικης τηγανήτας/ομελέτας με μορφή πίτσας, φορτωμένης με λαχανικά, κρεάς ή θαλασσινά

Πρόβλεψη εβδομάδας - Ντομάτες προβενσάλ με παρμεζάνα

Είναι κι αυτά τα ονόματα.

Όλο φίρλιζες και φιούμπες. Όλο νάζι και καμάρι. Λες και σημαίνουν κάτι περισσότερο από "ντομάτες, τυρί, ψωμί, μυρωδικά, στο φούρνο".

Προβενσάλ, σου λέει ο άλλος. Ή "ζεστή σαλάτα ντομάτας, με μυρωδικά της Προβηγκίας και Παρμετζιάνο Ρετζιάνο". Χάρηκα πολύ. Όπως είπε κάποτε κι ο Κωνσταντίνου, δε θέλω να το μάθω, θέλω να το τρώω.

Τακτικά, αν είναι δυνατόν.

Πρόβλεψη για την εβδομάδα μεταξύ 24 Φεβρουαρίου και 2 Μαρτίου:

Δευτέρα

Μεσημεριανό: Χορτόπιτα, Βραδινό: Φασολάδα

Τρίτη

Μεσημεριανό: Σάντουιτς με Μεζεδάκι Θαλασσινών, Βραδινό: Φασολάκια γιαχνί

Τετάρτη

Μεσημεριανό: Φασολάκια γιαχνί, Βραδινό: Σαλάτα φακής με τζίντζερ

Πέμπτη

Μεσημεριανό: Σαλάτα φακής με τζίντζερ, Βραδινό: Κοτόπουλο με λαχανίδες κοκκινιστές

Παρασκευή

Μεσημεριανό: Λαχανίδες κοκκινιστές, Βραδινό: Πέρκα ψητή με ρυζότο μυρωδικών

Σάββατο

Μεσημεριανό: Γκούλας*, Βραδινό: Γκούλας ορφανό

Κυριακή

Μεσημεριανό: Μακαρονόπιτα, Βραδινό: Σύβραση με φυστικοβούτυρο και σέσκουλα

Ντομάτες προβενσάλ με παρμεζάνα

Μερίδες: 4

Χρόνος: 30 λεπτά

Υλικά:

4 μεγάλες και πολύ ώριμες ντομάτες
8 κουταλιές της σούπας τριμμένη παρμεζάνα
8 κουταλιές της σούπας τριμμένη φρυγανιά
2 κουταλιές της σούπας μαϊντανό
2 κουταλιές της σούπας άνιθο
2 κουταλιές της σούπας πέστο βασιλικού
Αλάτι, μαύρο τριμμένο πιπέρι


Εκτέλεση

1. Σε ένα μπωλ ανακατεύουμε όλα τα υλικά εκτός από τις ντομάτες, ώστε να πάρουμε μια θρυψαλιαστή γέμιση. Αφήνουμε κατά μέρος, να ενωθούν τα αρώματα.

2. Πλένουμε τις ντομάτες, τις κόβουμε παράλληλα στο κοτσάνι τους και τις αδειάζουμε από τους σπόρους. Αφαιρούμε το κοτσάνι και τις αλατοπιπερώνουμε.

3. Βάζουμε τις ντομάτες σε αντικολλητικό ταψί και τις γεμίζουμε με το μίγμα τυριού. Ψήνουμε στο γκριλ για περίπου 15 λεπτά ή ως να αρχίσει να ξεροψήνεται η γέμιση.

4. Σερβίρουμε ζεστές, ως συνοδευτικό σε κρέας ή ψάρι ή σαν ζεστή σαλάτα.

Μαλακή, ζαχαρωμένη από την ωριμάδα της ντομάτα, στην ίδια μπουκιά με την οξεία γεύση της παρμεζάνας και την τραγανή κρούστα από την ψημένη φρυγανιά και το εκρηκτικό άρωμα του βασιλικού. Και πες το όπως θες εσύ, εγώ το λέω απόλαυση.


*Κάποιος, ονόματα δε λέμε, Παναγής το επίθετο, ζήτησε γκούλας. Για να δούμε, θα το αντέξει όταν έρθει εκείνη η ώρα;

Ριγανάδα

Πρέπει ως άνθρωποι να καταλάβουμε τι είναι αυτό που μας ενώνει.

Κι αυτό, σας διαβεβαιώ, είναι σίγουρο. Κάτι μας ενώνει, όλους. Κοινοί τόποι, που η απλότητα κι η ανάγκη μας οδηγεί όλους εκεί. Γιατί έχεις στη διάθεσή σου ψωμί, τυρί, ντομάτα, ρίγανη. Είναι δυνατόν να μην καταλήξεις κάπου πεντανόστιμα; Τι κι αν εκείνος το λέει ντάκο, ο άλλος κουκουβάγια, ο τρίτος ριγανάδα κι ένας ακόμη, μακρινότερος, το λέει μπρουσκέτα. Στο βάθος, το ψωμί, το τυρί, η ντομάτα είναι εκείνα που μας ενώνουν. Και σε αυτά τα κοινά μας πρέπει να πατήσουμε για να μπορέσουμε να ζήσουμε και να προοδεύσουμε.

Αλλέως, βάλ' του ρίγανη, κυρία Μαιρούλα μου, που θα 'λεγε κι ο Κωνσταντάρας.


Ριγανάδα

Μερίδες: 1

Χρόνος: 10 λεπτά + 20 λεπτά αναμονή

Υλικά:

2 μικρά ή 1 μεγάλο παξιμάδι κριθαρένιο
1 μεγάλη ντομάτα
1 κοκκάρι
5 ελίες
20 γραμμάρια φέτα
αλάτι, ρίγανη ή θρούμπι
1 κουταλιά της σούπας ελαιόλαδο
1 κουταλάκι του γλυκού ξύδι


Εκτέλεση

1. Βρέχουμε σε τρεχούμενο νερό το παξιμάδι και το βάζουμε σε πιάτο. Αυτό το βήμα μπορεί να παραληφθεί α) αν το παξιμάδι είναι πολύ τρυφερό, β) αν η ντομάτα είναι πολύ ζουμερή ή γ) αν σας αρέσει να είναι πολύ τραγανό.

2. Πλένουμε τη ντομάτα και την κόβουμε καρεδάκια. Τη βάζουμε πάνω στο παξιμάδι, προσέχοντας ώστε όλος ο χυμός της να πέσει πάνω στο παξιμάδι.

3. Καθαρίζουμε το κοκκάρι και το κόβουμε όσο πιο ψιλά καρεδάκια γίνεται. Πασπαλίζουμε τα καρεδάκια πάνω από τη ντομάτα.

4. Αλατίζουμε τη ριγανάδα, χωρίς να ανακατέψουμε.

5. Θρίβουμε τη φέτα με το χέρι και την πασπαλίζουμε στο παξιμάδι.

6. Αφαιρούμε τα κουκούτσια από τις ελιές και τις ψιλοκόβουμε πάνω στη φέτα.

7. Πασπαλίζουμε με ρίγανη ή θρούμπι, περιχύνουμε με το ελαιόλαδο και το ξύδι.

8. Αφήνουμε το παξιμάδι να ρουφήξει τα υγρά, περίπου 20 λεπτά και σερβίρουμε κρύο ή σε θερμοκρασία δωματίου.


Δεν έχεις ελιές; Μη βάζεις. Δεν σου αρέσει το κρεμμύδι; Μη βάλεις. Σ' αρέσει καλύτερα η κάπαρη ή το αγγουράκι τουρσί αντί για ελιές; Αντικατέστησέ τες. Δε σ' αρέσει το ξύδι; Παράληψέ το. Μην αφήσεις τίποτε να σε σταματήσει στην πορεία σου να απολαύσεις αυτό το σαλατικό. Όπως κι αν το λέτε στα μέρη σου. Ντάκος στην Κρήτη, κουκουβάγια στα ορεινά, ριγανάδα στην Ιθάκη, ψωμί με ντομάτα στο Λιδωρίκι, μπρουσκέτα στην Ιταλία. Αγαπημένο παντού.

Σπιτικός γύρος κοτόπουλο

Σήμερα μοιράζομαι μαζί σας το μεγαλύτερο μυστικό μου.

Το ανακάλυψα πριν από δύο χρόνια, μια μέρα που ήθελα να φάω κάτι που να μοιάζει με fast-food, αλλά το μόνο που είχα στη διάθεσή μου ήταν μια κονσέρβα Swan, ένα ταπεινό κι όχι και τόσο γκουρμεδιάρικο ζβανάκι.

Η γεύση του συνόδεψε πολλές δεκαετίες την ελληνική οικογένεια, αλλά εμένα... μου θυμίζει οικογενειακές συγκεντρώσεις και τηγάνισμα σε ταγκό λάδι. Όχι η ευτυχέστερη των αναμνήσεων, σας διαβεβαιώ. Οπότε, μετατρέπουσα την ανάγκην εις φιλοτιμίαν, το έκοψα πολύ μικρά μπαστουνάκια, το έριξα στο αντικολλητικό τηγάνι, και το καβούρντισα μέχρι να μετανοήσει για όλες του τις αμαρτίες.

Και ξέρετε τι; Αυτό που βγήκε στο πιάτο ήταν... γύρος! Αλήθεια! Η γεύση του έμοιαζε τόσο πολύ με του γύρου, που κόντεψα να πνιγώ στην πρώτη μπουκιά. Κι επιπλεόν, το κολπάκι λειτουργεί και με άλλα κρέατα, όχι μόνο κονσέρβας κι όχι μόνο χοιρινά. Ας πούμε, εγώ λατρεύω το γύρο κοτόπουλο, ειδικά όταν είναι ξεροψημένος. Με αλάδωτη πίτα, κέτσαπ και μουστάρδα και μαϊντανό, πιτόγυρο χωρίς μαϊντανό, ουρανός χωρίς άστρα.

Αλλά μη φοβάστε. Άμα δοκιμάσετε αυτό το κολπάκι, θα τα δείτε τελικά στα άστρα. Μέσα στο πιάτο σας.


Σπιτικός γύρος κοτόπουλο

Μερίδες: 2

Χρόνος: 15 λεπτά

Υλικά:

2 μερίδες μαγειρεμένο κοτόπουλο
Αλάτι, πάπρικα γλυκειά, σκόνη σκόρδο
4 πίτες για σουβλάκια
1 ντομάτα
μισό κρεμμύδι
4 κουταλάκια του γλυκού μαϊντανό ψιλοκομμένο
Κέτσαπ, μουστάρδα



Εκτέλεση

1. Ξεκοκαλίζουμε το κοτόπουλο. Μπορεί να είναι ψητό στο φούρνο με μυρωδικά ή χωρίς, μπορεί ακόμη να είναι και της κατσαρόλας ή και κοκκινιστό. Το στραγγίζουμε από τις σάλτσες του, κρατώντας όμως την πέτσα και το κόβουμε μπαστουνάκια μακρόστενα, όχι κάθετα στις ίνες του κρέατος.

2. Βάζουμε ένα αντικολλητικό τηγάνι να κάψει, χωρίς καθόλου λίπος και μόλις ζεσταθεί καλά, προσθέτουμε το κοτόπουλο. Προσπθέτουμε μπόλικο αλάτι, μπόλικη πάπρικα και υπερβολική σκόνη σκόρδου. Για να υπολογίζετε πόση είναι η "υπερβολική", ρίξτε τόση όση σας φαίνετε αρκετή και μετά προσθέστε άλλη μισή ποσότητα από αυτήν. Μην το φοβάστε. Επίσης μη φοβάστε το αλάτι, ακόμη κι αν το κοτόπουλο ήταν καλά αλατισμένο από πριν.

3. Γυρίζουμε το κοτόπουλο με ξύλινη κουτάλα, να ροδίσει καλά απ' όλες τις πλευρές.

4. Ταυτόχρονα, ζεσταίνουμε τις πίτες στο γκριλ, προσεκτικά, να μην αρπάξουν. Πλένουμε και κόβουμε τη ντομάτα σε φέτες. Την αλατίζουμε ελαφρά.

5. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το κόβουμε πολύ ψιλές φέτες, σχεδόν διάφανες. Το βάζουμε σε ένα μπωλ, προσθέτουμε το μαϊντανό και λίγο αλλάτι και το δουλεύουμε με το χέρι, να βγάλει τα ζουμιά του. (Αυτό το βήμα δεν είναι απαραίτητο, όμως κάνει το πιτόγυρο να μοιάζει με αγοραστό. Χεχε.)

6. Παίρνουμε ένα κομμάτι αλουμινόχαρτο ή λαδόκολλα. Βάζουμε πάνω μία πίτα και από πάνω το ένα τέταρτο από το κοτόπουλο. Συνεχίζουμε με ντομάτα, κρεμμυδομαϊντανό, κέτσαπ και μουστάρδα κατά βούληση. Τυλίγουμε την πίτα και γύρω της το αλουμινόχαρτο/λαδόκολλα.

7. Σερβίρουμε αμέσως, με πατάτες τηγανητές ή χωρίς.




Όλο το μυστικό είναι η υγιής αναπαραγωγή μιας γεύσης που κατάγεται από τις βρωμερότερες ανθρώπινες συνήθειες, όπως η λατρεία του καμμένου ξυγκιού, η υποταγή στο αλάτι και το σκόρδο και η ακαταμάχητη γοητεία του μπαγιάτικου κρεμμυδιού. Η αλήθεια είναι ότι την διεστραμμένη απόλαυση που λέγεται γύρος δε μπορείς ούτε να την καταπιέσεις ούτε να την κορέσεις. Οπότε προσπαθείς μια στο τόσο να ξεγελάσεις τον εαυτό σου. Τάχα ότι υποκύπτεις. Και τάχα ότι δεν επιθυμείς.

Κουνουπίδι γιαχνί

Δύο φαγητά αγαπάω μέχρι θανάτου: τις φακές και το τηγανητό κουνουπίδι.

Κι ενώ τις πρώτες μπορώ να τις απολαύσω με όλους τους νόμους της διαιτητικής, το δεύτερο δε γίνεται, τα τηγανητά είναι το πρώτο πράγμα που κόβεις όταν πρέπει να ρεγουλάρεις την υγεία σου.

Αλλά όπως ξέρετε πλέον, είμαι πολυμήχανο παιδάκι. Και θα φάω το κουνουπίδι μου γιαχνιστό. Με φέτα και φρυγανισμένο ψωμί και με την σάλτσα του να ποταμίζει στο πιάτο, γιατί αν έχει μόνο μία κουταλιά της σούπας λάδι για κάθε μερίδα, έχω κάθε δικαίωμα να το κάνω αυτό.

Στο Σπίτι Μας, δεν ξέρω αν σας το 'χω πει, τα γιαχνιστά τα τρώμε σε πιάτο της σούπας.



Κουνουπίδι γιαχνί

Μερίδες: 4

Χρόνος: 1 ώρα

Υλικά:

1 κουνουπίδι μέτριο
1 μεγάλο κρεμμύδι
2 πατάτες μεγαλούσικες
2 σκελίδες σκόρδο
2 κουταλιές της σούπας πελτέ ντομάτας
4 κουταλιές της σούπας λάδι
Αλάτι, μαύρο πιπέρι τριμμένο, πάπρικα γλυκιά



Εκτέλεση

1. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το ψιλοκόβουμε. Καθαρίζουμε το σκόρδο. Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε στα τέσσερα ή κυδωνάτες.

2. Σε πλατιά κατσαρόλα ζεσταίνουμε το λάδι και προσθέτουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο. Τα ανακατεύουμε να ροδίσουν. Προσθέτουμε τις πατάτες και τις φέρνουμε δυο γύρες, να λαδωθούν καλά.

3. Προσθέτουμε 1 ποτήρι νερό, αλάτι, πιπέρι και πάπρικα και κλείνουμε με το καπάκι. Χαμηλώνουμε τη φωτιά στο 2 (με μέγιστο το 3) και αφήνουμε τις πατάτες να μαλακώσουν.

4. Όταν σωθεί το νερό, ανακατεύουμε τον πελτέ ντομάτας με δύο ποτήρια νερό και το προσθέτουμε στην κατσαρόλα. Το αφήνουμε να πάρει τρεις τέσσερις βράσεις.

5. Πλένουμε το κουνουπίδι και το κόβουμε σε μπουκετάκια. Προσθέτουμε τα μπουκετάκια στην κατσαρόλα με το κοτσάνι προς τα κάτω, να είναι βουτηγμένο στη σάλτσα. Δεν πειράζει αν η κορφή του μπουκέτου προεξέχει.

6. Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα. Δεν πρέπει υπό καμία κυβέρνηση να βάλουμε κουτάλι μέσα στην κατσαρόλα. Για να το ανακατέψουμε, ταράζουμε την κατσαρόλα με κυκλικό τρόπο, όπως κάνουμε με το στιφάδο. Έτσι το κουνουπίδι θα κρατήσει το σχήμα του και δε θα γίνει πουρές. Επίσης, με αυτόν τον τρόπο, βρέχουμε τις κορφές από τα μπουκετάκια με τη σάλτσα, χωρίς να τις παραβράσουμε.

7. Βράζει έτσι για περίπου 15 λεπτά χωρίς το καπάκι, για να πήξει το ζουμάκι του.

8. Σερβίρουμε με φέτα και χωριάτικο ψωμί.



Αν και το κουπουπίδι δεν είναι από τα πλεόν μυρωδάτα φαγητά του κόσμου, ετούτη η συνταγή, παρά που δεν έχει κάποιο μυρωδικό, καταφέρνει να σπάσει τη μονοκόμματη μπόχα του σε πολύπλοκες λιγουρευτικές ευωδιές. Ενδώστε δίχως τύψεις. Κάνει καλό να ενδίδουμε πού και πού.

Φασολάκια Λαδερά

Είναι κάτι φαγητά, που λες κι είναι φτιαγμένα για τη σύγχρονη γυναίκα.

Εκείνη τη σύγχρονη γυναίκα που μπορεί να έχει ένα σύντροφο να τη βοηθάει, αλλά δεν της αφήνει αρκετό χρόνο η ζωή για να μαγειρέψει όπως θα ήθελε, με στοργή. Να σταθεί πάνω από την κατσαρόλα, να ανακατέψει απαλά, να δοκιμάσει, να διορθώσει. Να παρέχει κάτι περισσότερο από θρέψη σ' εκεινους τους οποίους καλείται να σιτίσει.

Ένα τέτοιο φαγητό είναι τα λαδερά τα φασολάκια. Ακόμη κι αν δεν καταφύγεις στην ευχρηστία των κατεψυγμένων, αν διαλέξεις τα πλατιά, τα μπαρμπούνια που λέμε, τότε το καθάρισμα θα σου πάρει λιγότερο κι από δέκα λεπτά. Τσικ στη μια ουρίτσα, τσικ στην άλλη, τσακ το έσπασες στα δύο -τα μπαρμπούνια γενικά παίρνουν θηριώδεις διαστάσεις- και τέλος. Λίγο νερό να ξεβγάλεις πιθανές βρωμιές και κατευθείαν κατασαρόλα.

Κι αν είσαι σαν τη γιαγιά μου, άνθρωπος που καταφέρνει να βρει παραδρόμους και συντομεύσεις και στις πιο απίθανες μεριές, πετάς όλα τα υλικά μέσα σε μια κατσαρόλα και πας να πάρεις μιαν ανάσα. Ή να κλέψεις ένα φιλάκι. Το σπίτι μας μαστίζεται από κύμα τέτοιων κλοπών.

Πού θα πάει η κατάσταση αυτή, δεν ξέρω.



Φασολάκια Λαδερά

Μερίδες: 4

Χρόνος: 1 ώρα

Υλικά:

1 1/2 κιλό φασολάκια
1 μεγάλο κρεμμύδι
2 σκελίδες σκόρδο
1 φλιτζάνι μαϊντανός ψιλοκομμένος
4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
αλάτι και μαύρο πιπέρι τριμμένο
1 μέτριο καρότο
2 μέτριες πατάτες
2 κουταλιές της σούπας πελτές ντομάτας
4 λιαστές ντομάτες


Εκτέλεση

1. Αν τα φασολάκια είναι φρέσκα, τα καθαρίζουμε, τα πλένουμε και τα στραγγίζουμε.

2. Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το ψιλοκόβουμε. Καθαρίζουμε το σκόρδο. Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε μεγάλα κομμάτια, κυδωνάτες. Καθαρίζουμε το καρότο και το κόβουμε ροδέλες. Κόβουμε τις λιαστές ντομάτες στα δύο.

3. Βάζουμε σε κατασαρόλα τα υλικά, με την εξής σειρά: κρεμμύδια, σκόρδο, φασολάκια, πατάτες, καρότο, λιαστές ντομάτες. Αλατοπιπερώνουμε και περιχύνουμε με το λάδι.

4. Ανάβουμε το μάτι της κουζίνας στο φουλ και περιμένουμε μέχρι να μαραθούν λίγο τα φασολάκια. Προσθέτουμε ένα ποτήρι νερό, κλείνουμε την κατσαρόλα με το καπάκι και χαμηλώνουμε τη φωτιά στη μέση της δύναμής της.

5. Κάνουμε τις δουλειές μας κανένα εικοσάλεπτο θα πάρουν κι επιστρέφουμε για να προσθέσουμε άλλη μια φορά ένα ποτήρι νερό. Ξαναφήνουμε την κατσαρόλα να βουρλίζεται για είκοσι λεπτά ακόμη.

6. Διαλύουμε σε ένα ποτήρι νερό τον πελτέ ντομάτας και τον προσθέτουμε στην κατσαρόλα. Το αφήνουμε να βράσει άλλα δέκα με είκοσι λεπτά, αναλόγως πόσο τρυφερά είναι τα φασολάκια και πόσο ζουμερό θέλουμε το φαγητό.

7. Σερβίρουμε με φρέσκο χωριάτικο ψωμί και μια ωραία φέτα, βαρελίσια Καλαβρύτων που μ' αρέσει.


Η γιαγιά μου χρησιμοποιούσε μία κουταλιά πελτέ και ένα ποτήρι του νερού τριμμένη φρέσκια ντομάτα, δεν έβαζε καρότα και το πλημμύριζε στο λάδι, μπορεί να έβαζε και ενάμιση φλιτζάνι του τσαγιού. Ταυτόχρονα έλεγε εκείνη τη διαβόητη παροιμία "Νυφούλα μου, όπως ήρθες κι όχι όπως έμαθες". Πάει να πει "κάνε το χατήρι του καλού σου, που του αρέσει το καρότο κι ο πελτές". Κι επίσης κάνε το χατίρι του εαυτού σου, που μπορεί να λαχταράς μια παχιά λαδερή σάλτσα να βουτήξεις το φρέσκο σου ψωμί, αλλά δεν κάνει, δεν κάνει, δεν κάνει... Παλεύουμε στο Σπίτι Μας να τρώμε λίγο υγειινότερα. Και φυσικά, αφού είναι σκέτη σαλάτα, παίρνουμε τις δύο περισσευούμενες μερίδες ταπεράκι την επόμενη μέρα μαζί μας στη δουλειά.

Dzur Dinner - Σαλάτα του Βάλαμπαρ

Όπως περίμενα, έχασα μερικές (βρε άντε να χαθείς, ψεύτρα, γιατί δε λες «πολλές»;) εβδομάδες για να ολοκληρώσω το αφιέρωμα στο φανταστικό γεύμα, που ετοίμασα για τους φίλους μου το Νοέμβρη. Ευτυχώς δεν έχουν μείνει πολλά πιάτα ακόμα, οπότε θα προσπαθήσω να τα πάρω εν τάχει.

Δεν ήταν δύσκολο ούτε και χρονοβόρο να γίνει μια απλή σαλάτα, διότι τα υλικά που χρησιμοποίησε ο Βάλαμπαρ ήταν αρκετά απλά όπως μπορεί να δει κανείς στη λίστα των υλικών. Το μόνο που δε μπόρεσα να αναπαράγω ήταν τα ζαχαρωμένα ροδοπέταλα (τα αντικατέστησα με φράουλες), διότι είχαν την εντύπωση ότι εκείνα που αγοράζουμε από τα ανθοπωλεία δεν είναι κατάλληλα προς βρώση. Αργότερα ρώτησα τον ανθοπώλη της γειτονιάς μου και μου είπε ότι η πρωινή του δουλειά είναι μάγειρας κι ότι τέτοια τριαντάφυλλα χρησιμοποιεί. Εσείς, καλού-κακού ρωτήστε πριν αγοράσετε ροδοπέταλα. Μην αφρίσουν τα μέσα μας.

Η δεύτερη δυσκολία, εύκολα ξεπεράσιμη, ήταν το τυρί, που όπως και όλα τα αναφερόμενα στο γεύμα ήταν «τοπικό», που θα πει φανταστικό. Νίθλαν σου λέει. Οξύ και μοσχάτο. Οκέι, λέω κι εγώ, δηλαδή μια ώριμη παρμεζάνα; Τι καλύτερο και πιο ταιριαστό να πέσει σε νιφάδες πάνω από μια δροσερή σαλάτα;

Σαλάτα του Βάλαμπαρ

Μερίδες: 12
Χρόνος: 15 λεπτά (+1 μέρα για το μαρινάρισμα της αγκινάρας)



Υλικά

1 σαλάτα φριζέ
12 ντοματίνια τσέρι
1 μεγάλη πορτοκαλί πιπεριά
1 κονσέρβα καρδιές κοκκοφοίνικα
1 κονσέρβα καρδιές αγκινάρας
½ φλιτζάνι ξύδι μπαλσάμικο
½ φλιτζάνι ελαιόλαδο
½ φλιτζάνι τριμμένη ώριμη παρμεζάνα
3 μεγάλες κατεψυγμένες φράουλες

Εκτέλεση

Ετοιμάζουμε τις αγκινάρες: σε ένα αεροστεγές βάζο τοποθετούμε τις καρδιές αγκινάρας κομμένες στα τέσσερα και τις περιχύνουμε με το μπαλσάμικο και το ελαιόλαδο. Ανακατέβουμε καλά, χτυπώντας το βάζο και το βάζουμε στο ψυγείο για 24 ώρες.

Σε μια μεγάλη σαλατιέρα, σπάμε τη σαλάτα με το χέρι σε μέτρια κομμάτια. Πασπαλίζουμε από πάνω όλα τα υπόλοιπα υλικά (εκτός από την παρμεζάνα και τις φράουλες) και τις αγκινάρες αφού τις βγάλουμε από τη μαρινάδα. Αλατίζουμε, προσεκτικά γιατί θα πέσει και η παρμεζάνα, κι ανακατεύουμε.

Χτυπάμε στο μπλέντερ το μπαλσάμικο της μαρινάδας και περιχύνουμε τη σαλάτα. Πασπαλίζουμε με την παρμεζάνα. Κόβουμε σε πολύ λεπτά φετάκια τις φράουλες, τις προσθέτουμε και σερβίρουμε.

Σχετικές αναρτήσεις:

Dzur Dinner Reconstructed
Dzur Dinner - Κατά φαντασίαν επιλογή
Dzur Dinner - Ρέβες, σταφιδέλαιο και άλλα τινά
Dzur Dinner - This Is Not A Drill
Dzur Dinner - Οίνος Ευφραίνει
Dzur Dinner - Aftermath
Dzur Dinner - Πιατέλα του Χωρικού
Dzur Dinner - Λάνγκος
Dzur Dinner - Σάμι
Dzur Dinner - Σούπα Μανιτάρι-Σιτάρι
Dzur Dinner - Τυρί Σερτάλια
Dzur Dinner - Ψάρι α λα Αντριλάνκα


Φωτογραφία/Photo Credits: Λευτέρης Κεραμίδας

Αυγά με σάλτσα μανιταριών / Eggs in mushroom sauce

Τελικά αποδείχτηκε ότι η αδελφή μου είχε ένα μικρό δίκιο, όταν μου έλεγε ότι τα μανιτάρια στιφάδο είναι πιο πολύ σάλτσα παρά πιάτο από μόνα τους. Αποδείχτηκε... τέλος πάντων. Εμένα μου αρέσουν και σκέτα. Ήρθε όμως μια μέρα, τις προάλλες, που δεν έφτανε μια κουταλίτσα στιφάδο για να χορτάσουν δυο ξελιγωμένες από την πείνα εργαζόμενες τριαντάρες. Οπότε, τι κάνουμε τώρα, κυρία μου;

Απλό. Βράζουμε λίγο περισσότερο το στιφάδο να πήξει καλά σαν σάλτσα, βράζουμε και δύο ή τρία αυγά για τον κάθε συνδαιτυμόνα, φροντίζουμε να υπάρχει και μια ντοματοσαλάτα με μπόλικη φέτα και έτοιμο το γκουρμέ πιάτο. Αν κι έχω την υποψία, ότι πριν από το γκουρμέ της Ευθυμίας έχουν προηγηθεί αιώνες νοτιοασιατικής κουζίνας. Τα περισσότερα πιάτα στο Foodgawker και το Tastespotting έχουν για στολίδι τους μισό βραστό αυγό...

Τέλος πάντων, εμένα μου άρεσε πολύ. Η γλυκιά, πλούσια γεύση του μανιταριού και της σάλτσας έδεσε τέλεια με το χορταστικό κρόκο του αυγού. Ήρθε και το φρέσκο ψωμί κι η δροσερή σαλατούλα κι έγινε ένα γεύμα, τεφαρίκι. Όπως θα έλεγε κι η μακαρίτισσα η Ποντία μου γιαγιά, αραήκα. Χόρτασα αλλά να 'χα κι άλλο, θα πει.

Μανιτάρια στιφάδο

Μερίδες: 2
Χρόνος παρασκευής: 10 λεπτά (+45 λεπτά για τη σάλτσα)

Υλικά

6 αυγά
6 κουταλιές της σούπας μανιτάρια στιφάδο (η συνταγή εδώ)
Αλάτι, πιπέρι

Εκτέλεση

1. Βράζουμε τα αυγά σε κατσαρολάκι, τα σκεπάζουμε με νερό, προσθέτουμε μια καλή πρέζα αλάτι και τα βάζουμε σε δυνατή φωτιά. Μόλις το νερό βράσει, μετράμε 8 λεπτά και τα αποσύρουμε. Ρίχνουμε αμέσως κρύο νερό στα αυγά, τα ξεφλουδίζουμε τα κόβουμε στη μέση και τα μοιράζουμε σε δύο πιάτα. Αλατοπιπερώνουμε ελαφρά.
2. Όσο να βράσουν τα αυγά, βάζουμε σε ένα κατσαρολάκι το στιφάδο και το ζεσταίνουμε ως να πάρει βράση. Χαμηλώνουμε τη φωτιά και το αφήνουμε να πιει τα πολλά υγρά του, ως να γίνει μια μετρίως πηχτή σάλτσα. Μοιράζουμε το στιφάδο πάνω στα κομμένα αυγά και σερβίρουμε.

Συμβουλές, τώρα -αν και η εκτέλεση είναι φανερά ευκολότατη, αλλά έτσι για να έχω κάτι παραπάνω να γράψω: πρώτον για τα αυγά. Σελίδες και μελάνι και πίξελ έχουν καταναλωθεί προκειμένου να βρεθεί επιτέλους η συνταγή για το τέλειο βραστό αυγό. Χαλάλι τους, και δε θέλω να γίνω ο μέγιστος αυγοσέφ (υπάρχει ένας τέτοιος, Γάλλος, αλλά ξεχνάω το όνομά του). Το μόνο που κάνω είναι να έχω τα αυγά σε θερμοκρασία δωματίου πριν τα βάλω να βράσουν ή/και να ρίξω λίγο αλάτι στο νερό τους. Το αλάτι τα βοηθάει να μην σκάσουν πολύ κι αν σκάσουν συνήθως δεν χύνονται σε εκτρωματικά σχήματα... Επίσης το κρύο νερό βοηθάει να τα ξεφλουδίσουμε πιο εύκολα. Και τα 8 λεπτά είναι ο χρόνος στον οποίο θέλει ο κρόκος του αυγού για να φτάσει σ' εκείνη την κιτρινοπορτοκαλί κατάσταση, ένα χιλιοστό του βήματος πριν σφίξει εντελώς.

Σε κάθε περίπτωση, γράψτε με κανονικά αν σας κάνει κέφι και βράστε τρία αυγά. Δεν πρόκειται να παρεξηγηθώ.

Για τη σάλτσα, καλό θα ήταν τα μανιτάρια να μην είναι κομμένα σε όγδοα όπως λέει η συνταγή του στιφάδου, αλλά σε πιο μικρά κομμάτια. Κι επίσης να κρατήσουμε λίγο το χέρι στο αλατοπίπερο που ρίχνουμε στα αυγά, γιατί η σάλτσα είναι κάπως πικάντικη και δε θα χρειαστεί περισσότερο.

Θέλει, όπως είπα και στην αρχή, φρέσκο ψωμί, κατά προτίμηση χωριάτικο -και γιατί να μην πάρετε μια μπαγκέτα, να την κόψετε κατά μήκος και να τη γεμίσετε με αυγά και σάλτσα; Σάντουιτς εκλεκτό και για το γραφείο μοναδικό...- και μια σαλατούλα, χωριάτικη με φέτα. Το τυρί θα το βοηθήσει πολύ. Κι ένα μαρουλάκι βέβαια δε θα του κάτσει κι άσχημα, με το φρέσκο του το κρεμμυδάκι. Πιείτε κι ένα κρασάκι κόκκινο, ξηρό, με μπόλικες τανίνες να ξεβγάλετε το στόμα κι είστε έτοιμοι ν' αντιμετωπίσετε άλλο ένα δραστήριο απόγευμα.

If you don't read Greek, use Google Translate or ask me for the recipe at effiegis(at)hotmail(dot)com.

Λαχανόρυζο / Cabbage risoto

Έχω λίγο καιρό που ασχολούμαι με ύποπτη προσήλωση με το λάχανο.


Σιγά τα λάχανα, θα σκεφτεί κάποιος ακατάδεχτος. Και σιγά το λάχανο, ένα άσπρο πράμμα είναι, με κάμποση αψάδα στη γεύση και κάμποσες επιπτώσεις στην κοινωνική σου ζωή άμα το φας σε ποσότητες (καθόσον το λάχανο, σα λάχανο, είναι ισχυρό αεριοπαραγωγικό λαχανικό και ως εκ τούτου μπορεί και να φέρει τον καταναλωτή του σε δύσκολη θέση).


Κι όμως καλοί μου αναγνώσται, το λάχανο είναι ένα λαχανικό με γοητευτική και πολυσχιδή προσωπικότητα. Είναι πλούσιο σε βιταμίνη C και Κ (απαραίτητη για την πήξη του αίματος), ενώ ξεχωρίζει για την περιεκτικότητά του βιταμίνη Β6. Επίσης περιέχει α) σουλφοραφάνη, μια φυτοχημική ουσία που οι γιατροί υποθέτουν ότι προστατεύει τον οργανισμό από τις ελεύθερες ρίζες, β) φυλλικό οξύ που είναι σημαντικό για την καλή λειτουργία του νευρικού συστήματος, γ) μαγγάνιο, δ) ωμέγα-3 λιπαρά οξέα για τα οποία πολλές κουβέντες γίνονται τελευταία, μεταξύ άλλων και για τις αντι-υπερτασικές τους ιδιότητες.


Παρασοβαρέυτηκα, ε; Μπορεί, αλλά ειλικρινά δεν ξέρω τι με έχει πιάσει με το λάχανο. Έχω πάθει έναν μίνι-έρωτα μαζί του, το απαιτώ στην κουζίνα, το ψυγείο και το πιάτο μου τακτικότερα από ποτέ. Ίσως είναι η υφή του στη λαχανοσαλάτα, τραγανό, αλλά ταυτόχρονα και τρυφερό, όλο χυμούς. Ίσως είναι η επιθετικότητα της γεύσης του, αν τύχει να είναι από εκείνη την ποικιλία που «τσούζει» λιγάκι. Ή μπορεί να είναι η ικανότητά του να μαλακώνει αμέσως και να γλυκίζει σε σημείο υπερβολής, όταν βρεθεί σε υψηλές θερμοκρασίες, μέσα σε μια στρουμπουλή κατσαρόλα, μαζί με ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι και ρύζι και χυμό ντομάτας.


Κάποτε ο Ηλίας Μαμαλάκης είχε γράψει ότι το πρασόρυζο είναι ένα από τα μεγαλειωδέστερα ρυζότα της ελληνικής κουζίνας. Προσωπικά, αναγνωρίζω μεγαλείο σε τρία ακόμη: το σπανακόρυζο, το ρυζότο με μανιτάρια και το λαχανόρυζο. Αλλά αν με ρωτήσετε ποιο από τα τέσσερα αναγνωρίζω ως το βασιλιά τους, ας με συγχωρήσει ο κυρ-Ηλίας, αλλά το λαχανόρυζο θα ψηφίσω. Στιβαρό και σκέτο. Και ταυτόχρονα ντελικάτο και πλούσιο. Και πάντοτε τίμιο κι αληθινό.


Τώρα γιατί θεωρώ την προσήλωσή μου στο λάχανο ύποπτη; Γιατί συνήθως δεν κολλάω με μια τροφή, μ’ αρέσει να έχω ποικιλία στο πιάτο μου. Ίσως αυτήν την εποχή να μου λείπει κάτι από τον οργανισμό μου, κάποιο από τα πολλά συστατικά του λάχανου. Ίσως πάλι να μην είναι αυτό, ίσως να είναι εκείνη η εποχή που το λάχανο να είναι στο φόρτε του, ίσως πάλι και όχι, τι ξέρω εγώ, παιδί της πόλης; Ή ίσως -ίσως- απλά και μόνο να λαχταράω μια τροφή που να μην την περιφρονεί τόσο η σημερινή μοντέρνα μαγειρική.


*Νομίζω ότι θα πρέπει μου συγχωρήσετε το ότι επιλέγω να γράφω όλα τα εις –[ριζο] (λαχανόρυζο, πρασόρυζο, σπανακόρυζο) με ύψιλον καθώς επίσης και το [ριζότο] πάλι με ύψιλον, ρυζότο. Προσωπική επιλογή, δεν τη συστήνω σε κανέναν.



Ρυζότο με λάχανο και μανιτάρια



Μερίδες: 8
Χρόνος: 1 ώρα





Υλικά


1 μικρό λάχανο κομμένο σε χοντρά κομμάτια
200 gr φρέσκα μανιτάρια κομμένα σε χοντρά κομμάτια
1 μεγάλο κρεμμύδι
1 πράσινη πιπεριά
1 ½ φλιτζάνι ρύζι για πιλάφι
1 νεροπότηρο χυμό ντομάτας
1 κουταλιά της σούπας πελτέ ντομάτας
1 + ½ φλιτζάνι ελαιόλαδο
1 κουταλάκι του γλυκού πάπρικα γλυκιά
Αλάτι
Μαύρο πιπέρι τριμμένο


Εκτέλεση


1. Ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι και την πιπεριά. Προσωπικά τα προτιμώ κομμένα σε φετούλες, όπως στη σαλάτα, αλλά ας διατηρήσουμε το παραδοσιακό στυλ προς το παρόν.


2. Σε βαθιά κατσαρόλα ζεσταίνουμε το 1 φλιτζάνι ελαιόλαδο και τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι και την πιπεριά.


3. Προσθέτουμε το λάχανο, όλο μαζί, και το ανακατεύουμε, μέχρι να δούμε ότι μαλακώνει κι ο όγκος του μειώνεται περίπου στο μισό.


4. Αρτύζουμε το φαγητό. Αλάτι, μαύρο πιπέρι και πάπρικα γλυκειά.


5. Προσθέτουμε το χυμό ντομάτας και τον πελτέ αραιωμένο σε μισό ποτήρι νερό. Το αφήνουμε σκεπασμένο να βράσει, περίπου 10 με 15 λεπτά.


6. Σε τηγανάκι σοτάρουμε τα μανιτάρια με το υπόλοιπο ελαιόλαδο για περίπου 10 λεπτά και τα κρατάμε κατά μέρος.


7. Ρίχνουμε στο λάχανο 4 και μισό φλιτζάνια νερό και μόλις πάρει βράση προσθέτουμε το ρύζι και ανακατεύουμε καλά.


8. Αφήνουμε το ρύζι να βράσει για περίπου 20 λεπτά με μισή ώρα, αναλόγως πόσο al dente το θέλουμε. Ανακατεύομε τακτικά για να μην κολλήσει και να μη λασπώσει.


9. Κλείνουμε το μάτι της κουζίνας, προσθέτουμε τα μανιτάρια και ανακατεύουμε. Αφήνουμε τα υλικά να ανταλλάξουνε αρώματα επάνω στο ζεστό ακόμα μάτι.


10. Σερβίρουμε ζεστό με πασπαλισμένο τυρί και λευκό κρασί (μια Μαντινεία ίσως; Που είναι κάπως φρουτώδης;)