Πίτσα Μαργαρίτα - Δείπνο για δύο

Μπα, δεν είμαι εγώ για Βαλεντίνους.

Είμαι μόνο για μια βραδιά με τον Συγκάτοικο, κρασί, μουσική. Ίσως χαμηλωμένα φώτα, ίσως αναμμένο το καλοριφέρ.

Και μια πίτσα Μαργαρίτα. Απλά πράγματα.

Σαν την αγάπη.

Πίτσα Μαργαρίτα

Μερίδες: 6 κομμάτια πίτσας

Χρόνος: 30 λεπτά

Υλικά:

1 πακέτο έτοιμη ζύμη για πίτσα
300 γραμμάρια διάφορα τριμμένα τυριά (υπάρχουν έτοιμα μείγματα)
1/2 φλιτζάνι +2 κουταλιές της σούπας κέτσαπ
1/2 κουταλάκι του γλυκού βασιλικός αποξηραμένος


Εκτέλεση

1. Απλώνουμε τη έτοιμη ζύμη για πίτσα σε ταψί. Αλείφουμε με το μισό φλιτζάνι κέτσαπ, πασπαλίζουμε με το βασιλικό και μετά ρίχνουμε από πάνω το τυρί.

2. ψήνουμε την πίτσα σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180 βαθμούς Κελσίου για περίπου μισή ώρα ή ως να καλοψηθεί η ζύμη και να αρχίσει να ξεραίνεται το τυρί στις άκρες.

3. Μόλις βγει και πριν την κόψουμε, βάζουμε σε μια σύριγγα μαγειρέματος την υπόλοιπη κέτσαπ και γράφουμε με αυτήν το σπέσιαλ μήνυμα της βραδιάς.

4. Σερβίρουμε αμέσως




Ο Μανουέλ Βασκέθ Μονταλμπάν, στις Ανήθικες Συνταγές του, λέει κάπου ότι ορισμένες τροφές επιβάλλεται να τις τρώει το ζευγάρι με τα χέρια. Να τον πιστεύετε τον Μονταλμπάν. Κάτι ξέρει από φαγητό. Κι από φιλιά, καθώς φαίνεται.

Κολοκυθάκια γκρατινέ

Αν ξέρεις πέντε ορολογίες, μπορείς να αποκρυπτογραφήσεις σχεδόν όλη την μαγειρική μαγεία.

Πι-χι, "α λα" θα πει "με τον τρόπο του/της". "Ω ζου" θα πει "στο ζωμό του". "Ω γκρατέν" -κι όχι γκραντέν- θα πει "στο φούρνο με τυριά ή/και μπεσαμέλ".

Δε μας σκιάζουν οι ορολογίες, λέμε.



Κολοκυθάκια γκρατινέ

Πηγές: ανάγκη για κάτι γρήγορο και εύκολο


Μερίδες: 4

Χρόνος: 1 ώρα

Υλικά:

4 μεγάλα κολοκύθια
1 αυγό
250 γραμμάρια γραβιέρα Κρήτης
250 γραμμάρια διάφορα τυριά τριμμένα (ένα έτοιμο μείγμα 4 τυριών δε θα ήταν κακό)
αλάτι, μαύρο πιπέρι τριμμένο
4 λιαστές ντομάτες
1 φλιτζάνι γάλα εβαπορέ ή κρέμα με μειωμένα λιπαρά
4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο + 1 κουταλιά για το πυρέξ
3-4 κουταλιές της σούπας τριμμένη φρυγανιά




Εκτέλεση

1. Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 250 βαθμούς, στον αέρα.

2. Ψιλοκόβουμε τις λιαστές ντομάτες σε καρεδάκια. Πλένουμε τα κολοκυθάκια , κόβουμε λίγο τις ακρούλες τους και τα τρίβουμε στον χοντρό τρίφτη. Στον ίδιο χοντρό τρίφτη και στο ίδιο μπωλ τρίβουμε τη μισή γραβιέρα. Προσθέτουμε όλο το μειγμα τυριών, τις λιαστές ντομάτες και ανακατεύουμε καλά.

3. Σε ένα δεύτερο μπωλ χτυπάμε με το σύρμα το αυγό, και προσθέτουμε το γάλα (ή την κρέμα), ελάχιστο αλάτι και πιπέρι. Ανακατεύομε καλά.

4. Λαδώνουμε ελαφρά ένα μικρό πυρέξ και το πασπαλίζουμε με τριμμένη φρυγανιά. Βάζυμε στο πυρέξ το μέιγμα κολοκυθιού-τυριών και το στρώνουμε με το κουτάλι. Περιχύνουμε με το μέιγμα αυγού-γάλακτος.

5. Τρίβουμε και την υπόλοιπη γραβιέρα στον ψιλό τρίφτη και καλύπτουμε με αυτήν την επιφάνεια των κολοκυθιών. Περιχύνουμε με το λάδι.

6. Το βάζουμε στο φούρνο και το ψήνουμε για περίπου 40 με 50 λεπτά. Σερβίρουμε ζεστό ως ορεκτικό ή ως συνοδευτικό για κεφτεδάκια.





Και βέβαια εμείς το φάγαμε ως ελαφρύ βραδυνό, σα σαλατούλα με μπόλικο τυρί. Αμαρτία, αλλά τι αμαρτία ε;

Γεμιστή κολοκύθα

Επιτέλους έπαψα να φοβάμαι το γκριλ του φούρνου μου.

Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να φοβάσαι κάτι. Σε δεσμεύει ο φόβος, σε φυλακίζει. Σε κρατάει μακριά από απολαύσεις ή ευκολίες, σου δένει κυριολεκτικά τα χέρια.

Όταν τελικά καταφέρεις να λευτερωθείς από το φόβο σου, όλα πλέον είναι δυνατά. Ακόμη και το ψήσεις τόσο ιδανικά μια μικροσκοπική αλλά στρουμπουλή κολοκύθα, που να τρώγεται ως και το φλούδι της.



Γεμιστή κολοκύθα

Πηγές: έμπνευση της στιγμής


Μερίδες: 2

Χρόνος: 45 λεπτά

Υλικά:

1 μικρή κίτρινη κολοκύθα, περίπου μισό κιλό
1 πακέτο έτοιμα noodles, σαν κι αυτά
2 κουταλιές της σούπας αποξηραμένα κράνα (cranberries)
2 κουταλιές της σούπας φρέσκο δυόσμο
150 γραμμάρια γραβιέρα Κρήτης
50 γραμμάρια τυρί τύπου Ρεγκάτο τριμμένο
2 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
αλάτι, μαύρο πιπέρι τριμμένο





Εκτέλεση

1. Προθερμαίνουμε το γκριλ στους 250 βαθμούς. Πλένουμε την κολοκύθα και την κόβουμε στη μέση, κατά μήκος. Την αδειάζουμε από τα σπόρια και τις ίνες. Αλατίζουμε καλά και τη βάζουμε με το κομμένο μέρος προς τα πάνω στο γκριλ. Ψήνουμε για 20 λεπτά ή ως να μαλακώσει η σάρκα της κολοκύθας και να μαυρίσει λίγο στις άκρες της. Τη γυρίζουμε με το κομμένο μέρος προς τα κάτω και την ψήνουμε άλλα πέντε λεπτά.

2. Όσο ψήνεται η κολοκύθα ετοιμάζουμε τα noodles σύμφωνα με τις οδηγίες της συσκευασίας. Τα στραγγίζουμε και τα βάζουμε σε μπωλ, μαζί με τα κράνα, τη γραβιέρα σε κύβους και το δυόσμο ψιλοκομμένο. Ρίχνουμε αλάτι και πιπέρι και δοκιμάζουμε. Αν χρειαστεί, διορθώνουμε τα μπαχαρικά.

3. Βγάζουμε την κολοκύθα από το φούρνο, χωρίς να κλείσουμε το γκριλ. Γυρίζουμε την κολοκύθα με το κομμένο μέρος προς τα πάνω και μοιράζουμε τη γέμιση στα δύο κομμάτια της κολοκύθας. Πασπαλίζουμε με το ρεγκάτο, περιχύνουμε με το ελαιόλαδο και το ξαναβάζουμε το φούρνο για περίπου 10 λεπτά ή ως να ροδίσει το τυρί.

4. Σερβίρουμε αμέσως.





Εμείς το φάγαμε σαν ελαφρύ γεύμα και το συνοδεύσαμε με παντζάρια βραστά με σάλτσα του Καίσαρα. Αλλά μπορεί με μεγάλη επιτυχία να φαγωθεί ως συνοδευτικό το ίδιο, με ψητό κοτόπουλο φούρνου ή με μια μπριζολίτσα χοιρινή στα κάρβουνα.

Enchiladas Griegas Con Salchichas De Polo

Όχι, να μη με ξεματιάσετε.

Ούτε και να με ραντίσετε με αγιασμό, ξέρω τι λέω και σε λίγο που θα ξέρετε κι εσείς το μόνο που θα θέλετε να με ραντίσετε είναι με λουλούδια.

Γιατί πέρα από κάθε αλαζονική διάθεση, αυτό το πράγμα με το περίεργο όνομα είναι απλό, εύκολο, νόστιμο και ελληνικότατο. Αλήθεια.

Όσο ελληνικες μπορεί να είναι οι πίτες για σουβλάκι, το τουρσί, η σάλτσα ντομάτα και το λουκάνικο από κοτόπουλο.


Enchiladas Griegas Con Salchichas De Polo

Πίτες φούρνου ελληνικές, γεμιστές με λουκάνικο κοτόπουλου

Μερίδες: 4

Χρόνος: 45 λεπτά

Υλικά:

8 πίτες για σουβλάκια
8 χωριάτικα λουκάνικα από κοτόπουλο
250 γραμμάρια κεφαλογραβιέρα τριμμένη

Για τη σάλτσα ντομάτας:
1 μεγάλο κρεμμύδι
1 σκελίδα σκόρδο
250 γραμμάρια τουρσί ανάμεικτο (καρότο, κουνουπίδι, σέλινο, πράσινη ντομάτα, ραπανάκι)
αλάτι, μαύρο πιπέρι τριμμένο
4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
2 κουταλιές της σούπας πελτές ντομάτας
1 φλιτζάνι κόκκινο κρασί
2 κουταλιές της σούπας δυόσμο ξερό





Εκτέλεση

1. Ετοιμάζουμε τη σάλτσα: Καθαρίζουμε το κρεμμύδι και το ψιλοκόβουμε. Καθαρίζουμε το σκόρδο και το λιώνουμε. Στραγγίζουμε το τουρσί από οποιοδήποτε ζουμί κι αν έχει και το τρίβουμε στο μούλτι, να γίνει ψίχουλα. Βάζουμε το λάδι σε κατσαρόλα με βαρύ πάτο και τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο. Μόλις γυαλίσουν, προσθέτουμε το τουρσί. Σβήνουμε με το κρασί. Όταν το κρασί εξατμιστεί, προσθέτουμε πιπέρι και το δυόσμο, τριμμένο ανάμεσα στις παλάμες. Διαλύουμε τον πελτέ σε ένα ποτήρι νερό και το προσθέτουμε στην κατσαρόλα. Προσθέτουμε ακόμη ένα ποτήρι νερό και βράζουμε τη σάλτσα για περίπου 15 λεπτά, να δέσει. Δοκιμάζουμε και διορθώνουμε το αλάτι, αν χρειάζεται, γιατί το τουρσί είναι αρκετά αλμυρό από μόνο του.

2. Ετοιμάζουμε τις πίτες: Ενώ η σάλτσα είναι ακόμη ζεστή, βουτάμε τις πίτες μία-μία στη σάλτσα, αφήνοντάς τες για ένα-δυο λεπτά, να ρουφήξουν τα υγρά και να μαλακώσουν. Τις κρατάμε κατά μέρος.

3. Ετοιμάζουμε τα λουκάνικα: Βάζουμε στο μάτι της κουζίνας μια γκριλιέρα να κάψει. Ψήνουμε στη γκριλιέρα τα λουκάνικα πολύ καλά (γιατί η σαλμονέλα παραμονεύει). Εναλλακτικά μπορούμε να ψήσουμε τα λουκάνικα στο γκριλ.

4. Ετοιμάζουμε τις εντσιλάδας: Βάζουμε σε ένα πιάτο μια πίτα. Τυλίγουμε με αυτήν ένα λουκάνικο και το τοποθετούμε σε πυρέξ. Συνεχίζουμε με τις υπόλοιπες πίτες και λουκάνικα. Περιχύνουμε με την υπόλοιπη σάλτσα και πασπαλίζουμε με το τυρί.

5. Ψήνουμε σε φούρνο με αέρα, περίπου 20 λεπτά, στους 250 βαθμούς ή ως να αρχίσει να ξεροψήνεται το τυρί. Σερβίρουμε αμέσως με δροσερή πράσινη σαλάτα και τζατζίκι.



Σοβαρά τώρα: εντιτσιλάδα είναι ένα παραδοσιακό μεξικάνικο πιάτο, το οποίο αποτελείται από πίτες καλαμποκίσιες (τορτίγιες) βουτηγμένες σε τσίλι κόκκινο ή πράσινο, μέσα στις οποίες τυλίγουμε κάποια γέμιση με τσίλι, κρέας και τυρί. Ψήνονται σαν τα κανελόνια και σερβίρονται με ξυνόκρεμα.

Πρόβλεψη εβδομάδας - Ντομάτες προβενσάλ με παρμεζάνα

Είναι κι αυτά τα ονόματα.

Όλο φίρλιζες και φιούμπες. Όλο νάζι και καμάρι. Λες και σημαίνουν κάτι περισσότερο από "ντομάτες, τυρί, ψωμί, μυρωδικά, στο φούρνο".

Προβενσάλ, σου λέει ο άλλος. Ή "ζεστή σαλάτα ντομάτας, με μυρωδικά της Προβηγκίας και Παρμετζιάνο Ρετζιάνο". Χάρηκα πολύ. Όπως είπε κάποτε κι ο Κωνσταντίνου, δε θέλω να το μάθω, θέλω να το τρώω.

Τακτικά, αν είναι δυνατόν.

Πρόβλεψη για την εβδομάδα μεταξύ 24 Φεβρουαρίου και 2 Μαρτίου:

Δευτέρα

Μεσημεριανό: Χορτόπιτα, Βραδινό: Φασολάδα

Τρίτη

Μεσημεριανό: Σάντουιτς με Μεζεδάκι Θαλασσινών, Βραδινό: Φασολάκια γιαχνί

Τετάρτη

Μεσημεριανό: Φασολάκια γιαχνί, Βραδινό: Σαλάτα φακής με τζίντζερ

Πέμπτη

Μεσημεριανό: Σαλάτα φακής με τζίντζερ, Βραδινό: Κοτόπουλο με λαχανίδες κοκκινιστές

Παρασκευή

Μεσημεριανό: Λαχανίδες κοκκινιστές, Βραδινό: Πέρκα ψητή με ρυζότο μυρωδικών

Σάββατο

Μεσημεριανό: Γκούλας*, Βραδινό: Γκούλας ορφανό

Κυριακή

Μεσημεριανό: Μακαρονόπιτα, Βραδινό: Σύβραση με φυστικοβούτυρο και σέσκουλα

Ντομάτες προβενσάλ με παρμεζάνα

Μερίδες: 4

Χρόνος: 30 λεπτά

Υλικά:

4 μεγάλες και πολύ ώριμες ντομάτες
8 κουταλιές της σούπας τριμμένη παρμεζάνα
8 κουταλιές της σούπας τριμμένη φρυγανιά
2 κουταλιές της σούπας μαϊντανό
2 κουταλιές της σούπας άνιθο
2 κουταλιές της σούπας πέστο βασιλικού
Αλάτι, μαύρο τριμμένο πιπέρι


Εκτέλεση

1. Σε ένα μπωλ ανακατεύουμε όλα τα υλικά εκτός από τις ντομάτες, ώστε να πάρουμε μια θρυψαλιαστή γέμιση. Αφήνουμε κατά μέρος, να ενωθούν τα αρώματα.

2. Πλένουμε τις ντομάτες, τις κόβουμε παράλληλα στο κοτσάνι τους και τις αδειάζουμε από τους σπόρους. Αφαιρούμε το κοτσάνι και τις αλατοπιπερώνουμε.

3. Βάζουμε τις ντομάτες σε αντικολλητικό ταψί και τις γεμίζουμε με το μίγμα τυριού. Ψήνουμε στο γκριλ για περίπου 15 λεπτά ή ως να αρχίσει να ξεροψήνεται η γέμιση.

4. Σερβίρουμε ζεστές, ως συνοδευτικό σε κρέας ή ψάρι ή σαν ζεστή σαλάτα.

Μαλακή, ζαχαρωμένη από την ωριμάδα της ντομάτα, στην ίδια μπουκιά με την οξεία γεύση της παρμεζάνας και την τραγανή κρούστα από την ψημένη φρυγανιά και το εκρηκτικό άρωμα του βασιλικού. Και πες το όπως θες εσύ, εγώ το λέω απόλαυση.


*Κάποιος, ονόματα δε λέμε, Παναγής το επίθετο, ζήτησε γκούλας. Για να δούμε, θα το αντέξει όταν έρθει εκείνη η ώρα;

Κριθαρότο μάραθου με χαλούμι σχάρας

Πείτε με γκουρμέ, θα το αντέξω.

Αλλα μη με πείτε "δήθεν" παρακαλώ. Γιατί δηλαδή, επειδή βαρέθηκα το σπανακόρυζο; Ή επειδή είχα μπόλικο παραδοσιακό κριθαράκι Μόρνου και το λαχταρούσα; Ή επειδή μας κεράσανε φρέσκο κυπριακό χαλούμι, τριζάτο στο δόντι και μαγεία ψητό στη σχάρα με λεμονάκι;

Μάραθος με κριθαράκι και χαλούμι. Άρωμα εις τριπλούν.


Κριθαρότο μάραθου με χαλούμι σχάρας

Μερίδες: 4

Χρόνος: 45 λεπτά

Υλικά:

4 νεαρές ρίζες μάραθου με τα φύλλα τους, περίπου ένα κιλό
1 μεγάλο κρεμμύδι
1 φρέσκο κρεμμυδάκι
2 σκελίδες σκόρδο
4 κουταλιές της σούπας λάδι
2 κουταλιές της σούπας ούζο
4 λιαστές ντομάτες
2 φλιτζάνια κριθαράκι μέτριο ή χοντρό
4 φέτες χαλούμι
μπόλικο χυμό λεμονιού
αλάτι, μαύρο πιπέρι τριμμένο


Εκτέλεση

1. Καθαρίζουμε και ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι και το φρέσκο κρεμμυδάκι. Καθαρίζουμε και ψιλοκόβουμε το σκόρδο. Καθαρίζουμε το μάραθο, χωρίζουμε τα φύλλα από τη ρίζα του. Κόβουμε τη ρίζα φέτες και ψιλοκόβουμε τα φύλλα. Τα κρατάμε χώρια από τη ρίζα. Κόβουμε τις λιαστές ντομάτες σε φετάκια.

2. Σε κατσαρόλα αντικολλητική ρίχνουμε το λάδι να κάψει και τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι, το κρεμμυδάκι και το σκόρδο.

3. Προσθέτουμε τη ρίζα του μάραθου και τη γυρίζουμε δυο-τρεις φορές να μαραθεί. Προσθέτουμε και τα φύλλα του, αλάτι και πιπέρι και Σβήνουμε με το ούζο. Μόλις το ούζο εξατμιστεί, προσθέτουμε ένα ποτήρι νερό και αφήνουμε το μάραθο να ψηθεί και να μαλακώσει.

4. Προσθέτουμε το κριθαράκι και το γυρίζουμε να γυαλίσει. Προσθε΄τουμε και δύο ποτήρι καυτό νερό και αφήνουμε το κριθαράκι να βράσει, περίπου 15 με 20 λεπτά.

5. Όσο να γίνει το κριθαράκι, ζεσταίνουμε μια γκριλιέρα, να κάψει καλά και ψήνουμε τις φέτες το χαλούμι, γυρίζοντάς τες μια φορά, να πάρουν χρώμα κι από τις δύο πλευρές.

6. Μόλις γίνει το κριθαράκι, προσθέτουμε τις λιαστές ντομάτες, ανακατεύοεμ καλά και σερβίρουμε αμέσως, με το χαλούμι και περιχυμένα με μπόλικο χυμό λεμόνι.



Μα, το λες γκουρμέ αυτό τώρα; Ή το λες φαΐ ελληνικό, να φάμε να χορτάσουμε, να το πάρουμε και ταπεράκι μαζί μας στη δουλειά;

Πακετάκια με μήλο και ροκφόρ

Διότι μετά από ένα σέσσιον δημιουργικής μαγειρικής προκύπτουν πάντα περισσεύματα.

Κι αυτά που περισσεύουν είναι συνήθως πράγματα που δεν πολυσυνδιάζονται μεταξύ τους. Μεξικάνικες τορτίγιες και τυρί ροκφόρ. Γέμιση για κανελόνια και μισό ξυνόμιλο. Μίγμα τέσσερα τυριά τριμμένα και φασολάδα. Αν όμως το καλοψάξεις και βάλεις λίγο το μυαλό σου να δουλέψει, όλο και κάτι νόστιμο θα προκύψει.

Και τίποτε δε θα πάει στ' αλήθεια χαμένο, τελικά.


Πακετάκια με μήλο και ροκφόρ

Μερίδες: 2

Χρόνος: 10 λεπτά

Υλικά:

4 τορτίγιες
μισό ξυνόμηλο
μισό ματσάκι ρόκα
100 γραμμάρια ροκφόρ ή άλλο μπλε τυρί
2 κουταλιές της σούπας μαγιονέζα


Εκτέλεση

1. Καθαρίζουμε και πλένουμε τη ρόκα. Πλένουμε το μήλο, αφαιρούμε τα κουκούτσια και το κόβουμε 8 λεπτές φέτες, χωρίς να το ξεφλουδίσουμε. Χωρίζουμε το τυρί σε τέσσερα μέρη.

2. Βάζουμε ένα αντικολλητικό τηγάνι στη φωτιά και μόλις ζεσταθεί, βάζουμε τη μία τορτίγια μέσα. Την αφήνουμε έτσι για περίπου 20 δευτερόλεπτα, να μαλακώσει χωρίς να ψηθεί.

3. Βάζουμε τη μαλακή τορτίγια σε επιφάνεια εργασίας. Στο κέντρο της βάζουμε μισή κουταλιά μαγιονέζα, 2 φέτες μήλο και το ένα τέταρτο από τη ρόκα. Θρίβουμε ένα μέρος ροκφόρ από πάνω. Τυλίγουμε την τορτίγια πακετάκι και την αφήνουμε κατά μέρος.

4. Επαναλαμβάνουμε με τα υπόλοιπα υλικά και σερβίρουμε αμέσως.



Μ' αρέσει αυτός ο συνδιασμός γεύσεων όταν κάπου εκεί ανάμεσα υπάρχει και μια ζουμερή φέτα από πατζάρι, ειδικά αν είναι ψητό στο φούρνο, που έχει καραμελώσει και γλυκίζει γήινα κι αρωματικά. Γενικά το όλο κόλπο είναι καταπληκτικό αν τις προχθεσινές περισσευούμενες τορτίγιες τις αντικαταστήσουμε με χωριάτικο μαύρο ψωμί αργής ωρίμανσης ή μετσοβίτικο.

Ριγανάδα

Πρέπει ως άνθρωποι να καταλάβουμε τι είναι αυτό που μας ενώνει.

Κι αυτό, σας διαβεβαιώ, είναι σίγουρο. Κάτι μας ενώνει, όλους. Κοινοί τόποι, που η απλότητα κι η ανάγκη μας οδηγεί όλους εκεί. Γιατί έχεις στη διάθεσή σου ψωμί, τυρί, ντομάτα, ρίγανη. Είναι δυνατόν να μην καταλήξεις κάπου πεντανόστιμα; Τι κι αν εκείνος το λέει ντάκο, ο άλλος κουκουβάγια, ο τρίτος ριγανάδα κι ένας ακόμη, μακρινότερος, το λέει μπρουσκέτα. Στο βάθος, το ψωμί, το τυρί, η ντομάτα είναι εκείνα που μας ενώνουν. Και σε αυτά τα κοινά μας πρέπει να πατήσουμε για να μπορέσουμε να ζήσουμε και να προοδεύσουμε.

Αλλέως, βάλ' του ρίγανη, κυρία Μαιρούλα μου, που θα 'λεγε κι ο Κωνσταντάρας.


Ριγανάδα

Μερίδες: 1

Χρόνος: 10 λεπτά + 20 λεπτά αναμονή

Υλικά:

2 μικρά ή 1 μεγάλο παξιμάδι κριθαρένιο
1 μεγάλη ντομάτα
1 κοκκάρι
5 ελίες
20 γραμμάρια φέτα
αλάτι, ρίγανη ή θρούμπι
1 κουταλιά της σούπας ελαιόλαδο
1 κουταλάκι του γλυκού ξύδι


Εκτέλεση

1. Βρέχουμε σε τρεχούμενο νερό το παξιμάδι και το βάζουμε σε πιάτο. Αυτό το βήμα μπορεί να παραληφθεί α) αν το παξιμάδι είναι πολύ τρυφερό, β) αν η ντομάτα είναι πολύ ζουμερή ή γ) αν σας αρέσει να είναι πολύ τραγανό.

2. Πλένουμε τη ντομάτα και την κόβουμε καρεδάκια. Τη βάζουμε πάνω στο παξιμάδι, προσέχοντας ώστε όλος ο χυμός της να πέσει πάνω στο παξιμάδι.

3. Καθαρίζουμε το κοκκάρι και το κόβουμε όσο πιο ψιλά καρεδάκια γίνεται. Πασπαλίζουμε τα καρεδάκια πάνω από τη ντομάτα.

4. Αλατίζουμε τη ριγανάδα, χωρίς να ανακατέψουμε.

5. Θρίβουμε τη φέτα με το χέρι και την πασπαλίζουμε στο παξιμάδι.

6. Αφαιρούμε τα κουκούτσια από τις ελιές και τις ψιλοκόβουμε πάνω στη φέτα.

7. Πασπαλίζουμε με ρίγανη ή θρούμπι, περιχύνουμε με το ελαιόλαδο και το ξύδι.

8. Αφήνουμε το παξιμάδι να ρουφήξει τα υγρά, περίπου 20 λεπτά και σερβίρουμε κρύο ή σε θερμοκρασία δωματίου.


Δεν έχεις ελιές; Μη βάζεις. Δεν σου αρέσει το κρεμμύδι; Μη βάλεις. Σ' αρέσει καλύτερα η κάπαρη ή το αγγουράκι τουρσί αντί για ελιές; Αντικατέστησέ τες. Δε σ' αρέσει το ξύδι; Παράληψέ το. Μην αφήσεις τίποτε να σε σταματήσει στην πορεία σου να απολαύσεις αυτό το σαλατικό. Όπως κι αν το λέτε στα μέρη σου. Ντάκος στην Κρήτη, κουκουβάγια στα ορεινά, ριγανάδα στην Ιθάκη, ψωμί με ντομάτα στο Λιδωρίκι, μπρουσκέτα στην Ιταλία. Αγαπημένο παντού.

Πρόβλεψη εβδομάδας - Σούπα Παρμαντιέ με ροκφόρ

Μια από τις πιο χαριτωμένες πλευρές της μαγειρικής είναι η ονοματοδοσία των πιάτων.

Εκείνο το περίφημο ιμάμ μπαϊλντί, ας πούμε. Θα πει "ο ιμάμης χλώμιασε", τόσο πολύ του άρεσε το φαγητό. Ή εκείνη η μακαρονάδα πουτανέσκα, που την κακοχαρακτήρισε εκείνη η κυρά που έπεισε τον άντρα της πως η σάλτσα θέλει ώρες και ώρες να γίνει, ενώ τελικά είναι πανεύκολη κι η κυρά ξεπόρτιζε ώρες και ώρες.

Κι είναι και κάποια πιάτα ονοματισμένα από πραγματικούς ανθρώπους κι όχι από σκαμπρόζικα ευτράπελα. Όπως το Καρπάτσο Τσιπριάνι, από τον μάγειρα που το επινόησε και τον ζωγράφο που ήθελε να τιμήσει. Ή η σούπα Παρμαντιέ, από τον άνθρωπο στον οποίο οφείλουμε τα τσιπς και τον πουρέ στα σουτζουκάκια μας.

Αλλά μακρυγορώ νομίζω. Η νοστιμιά της σούπας αυτής είναι ένα χαριτωμένο πράγμα από μόνη της.

Πρόβλεψη για την εβδομάδα μεταξύ 10 και 16 Φεβρουαρίου:

Δευτέρα

Μεσημεριανό: Φάβα, Βραδινό: Κανελόνια με λαχανικά

Τρίτη

Μεσημεριανό: Ριγανάδα, Βραδινό: Ρεβύθια σούπα

Τετάρτη

Μεσημεριανό: Ρεβύθια σαλάτα, Βραδινό: Πέρκα με πατάτες στο φούρνο

Πέμπτη

Μεσημεριανό: Σάντουιτς με μήλο και ροκφόρ, Βραδινό: Κοτόπουλο κοκκινιστό με μακαρόνια

Παρασκευή

Μεσημεριανό: Μακαρόνια με σάλτσα, Βραδινό: Σούσι

Σάββατο

Μεσημεριανό: Σουτζουκάκια με μπέικον α λα κρεμ, Βραδινό: Τραχανάς βουβαλίσιος

Κυριακή

Μεσημεριανό: Φασόλια γίγαντες φούρνου, Βραδινό: Μαραθόρυζο

Για όσους παρατηρήσουν ότι τρώμε πολλή πέρκα στο Σπίτι Μας, η πιθανότητα να παρατήσω το φιλέτο της στην κατάψυξη για να φάμε φρέσκο μπαρμπουνάκι ψητό και γόπες είναι υψηλότατη κι αμαρτίαν ουκ έχω.

Σούπα Παρμαντιέ με ροκφόρ

Μερίδες: 2

Χρόνος: 45 λεπτά

Υλικά:

2 μέτριες πατάτες
1 πράσο
2 κρεμμυδάκια φρέσκα
2 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
1 σκελίδα σκόρδο
2 κουπαλιές της σούπας λευκό κρασί
1 φλυτζάνι του τσαγιού σαντιγί σε σκόνη
Αλάτι, λευκό πιπέρι τριμμένο, μοσχοκάρυδο
100 γραμμάρια ροκφόρ ή άλλο μπλε τυρί
κριτσίνια για το σερβίρισμα


Εκτέλεση

1. Πλένουμε και καθαρίζουμε τα κρεμμυδάκια και το πράσσο. Τα ψιλοκόβουμε. Ζεσταίνουμε το λάδι σε κατσαρολάκι και προσθέτουμε τα ψιλοκομμένα λαχανικά. Τα αφήνουμε να τσιγαριστούν καλά.

2. Πλένουμε και καθαρίζουμε τις πατάτες. Τις κόβουμε σε μικρούς κύβους, σε μέγεθος κερασιού ή λίγο μεγαλύτερο. Τις προσθέτουμε στο κατσαρόλι, μαζί με τη σκελίδα το σκόρδο.

3. Όταν εξατμιστεί η πολύ υγρασία, σβήνουμε με το κρασί και ρίχνουμε αλάτι και λευκό πιπέρι. Αφήνουμε το κρασί να εξατμιστεί.

4. Προσθέτουμε δύο ποτήρια νερό και αφήνουμε το φαγητό να βράσει ως οι πατάτες να λυώνουν.

5. Διαλύουμε τη σκόνη σαντιγί σε ένα ακόμη ποτήρι νερό και την προσθέτουμε στο κατσαρόλι. Του δινουμε μια ακόμη βράση.

6. Προσθέτουμε το μοσχοκάρυδο, θρίβουμε το ροκφόρ στην κατσαρόλα και το ανακατεύουμε να λυώσει.

7. Σερβίρουμε καυτό με σπασμένα κριτσίνια για το τραγανό του.



Κι άμα με ρωτάνε τι τα θέλω τα γκουρμέ η απάντηση είναι απλούστερη της πραγματικότητας: πόσο γκουρμέ μπορεί να είναι μια πατατοπρασσόσουπα;

Dzur Dinner - Σαλάτα του Βάλαμπαρ

Όπως περίμενα, έχασα μερικές (βρε άντε να χαθείς, ψεύτρα, γιατί δε λες «πολλές»;) εβδομάδες για να ολοκληρώσω το αφιέρωμα στο φανταστικό γεύμα, που ετοίμασα για τους φίλους μου το Νοέμβρη. Ευτυχώς δεν έχουν μείνει πολλά πιάτα ακόμα, οπότε θα προσπαθήσω να τα πάρω εν τάχει.

Δεν ήταν δύσκολο ούτε και χρονοβόρο να γίνει μια απλή σαλάτα, διότι τα υλικά που χρησιμοποίησε ο Βάλαμπαρ ήταν αρκετά απλά όπως μπορεί να δει κανείς στη λίστα των υλικών. Το μόνο που δε μπόρεσα να αναπαράγω ήταν τα ζαχαρωμένα ροδοπέταλα (τα αντικατέστησα με φράουλες), διότι είχαν την εντύπωση ότι εκείνα που αγοράζουμε από τα ανθοπωλεία δεν είναι κατάλληλα προς βρώση. Αργότερα ρώτησα τον ανθοπώλη της γειτονιάς μου και μου είπε ότι η πρωινή του δουλειά είναι μάγειρας κι ότι τέτοια τριαντάφυλλα χρησιμοποιεί. Εσείς, καλού-κακού ρωτήστε πριν αγοράσετε ροδοπέταλα. Μην αφρίσουν τα μέσα μας.

Η δεύτερη δυσκολία, εύκολα ξεπεράσιμη, ήταν το τυρί, που όπως και όλα τα αναφερόμενα στο γεύμα ήταν «τοπικό», που θα πει φανταστικό. Νίθλαν σου λέει. Οξύ και μοσχάτο. Οκέι, λέω κι εγώ, δηλαδή μια ώριμη παρμεζάνα; Τι καλύτερο και πιο ταιριαστό να πέσει σε νιφάδες πάνω από μια δροσερή σαλάτα;

Σαλάτα του Βάλαμπαρ

Μερίδες: 12
Χρόνος: 15 λεπτά (+1 μέρα για το μαρινάρισμα της αγκινάρας)



Υλικά

1 σαλάτα φριζέ
12 ντοματίνια τσέρι
1 μεγάλη πορτοκαλί πιπεριά
1 κονσέρβα καρδιές κοκκοφοίνικα
1 κονσέρβα καρδιές αγκινάρας
½ φλιτζάνι ξύδι μπαλσάμικο
½ φλιτζάνι ελαιόλαδο
½ φλιτζάνι τριμμένη ώριμη παρμεζάνα
3 μεγάλες κατεψυγμένες φράουλες

Εκτέλεση

Ετοιμάζουμε τις αγκινάρες: σε ένα αεροστεγές βάζο τοποθετούμε τις καρδιές αγκινάρας κομμένες στα τέσσερα και τις περιχύνουμε με το μπαλσάμικο και το ελαιόλαδο. Ανακατέβουμε καλά, χτυπώντας το βάζο και το βάζουμε στο ψυγείο για 24 ώρες.

Σε μια μεγάλη σαλατιέρα, σπάμε τη σαλάτα με το χέρι σε μέτρια κομμάτια. Πασπαλίζουμε από πάνω όλα τα υπόλοιπα υλικά (εκτός από την παρμεζάνα και τις φράουλες) και τις αγκινάρες αφού τις βγάλουμε από τη μαρινάδα. Αλατίζουμε, προσεκτικά γιατί θα πέσει και η παρμεζάνα, κι ανακατεύουμε.

Χτυπάμε στο μπλέντερ το μπαλσάμικο της μαρινάδας και περιχύνουμε τη σαλάτα. Πασπαλίζουμε με την παρμεζάνα. Κόβουμε σε πολύ λεπτά φετάκια τις φράουλες, τις προσθέτουμε και σερβίρουμε.

Σχετικές αναρτήσεις:

Dzur Dinner Reconstructed
Dzur Dinner - Κατά φαντασίαν επιλογή
Dzur Dinner - Ρέβες, σταφιδέλαιο και άλλα τινά
Dzur Dinner - This Is Not A Drill
Dzur Dinner - Οίνος Ευφραίνει
Dzur Dinner - Aftermath
Dzur Dinner - Πιατέλα του Χωρικού
Dzur Dinner - Λάνγκος
Dzur Dinner - Σάμι
Dzur Dinner - Σούπα Μανιτάρι-Σιτάρι
Dzur Dinner - Τυρί Σερτάλια
Dzur Dinner - Ψάρι α λα Αντριλάνκα


Φωτογραφία/Photo Credits: Λευτέρης Κεραμίδας

Κροκ-Μεσιέ / Croque-Μonsieur

Κάποιες φορές το πλέον απλό είναι και το πλέον κομψό.

Και πριν σπεύσετε να με κατηγορήσετε για μινιμαλίστρια να το ομολογήσω από μόνη μου: ναι, είμαι. Μ’ αρέσουν τα σκέτα πράγματα. Οι λευκοί τοίχοι χωρίς πίνακες, παραδοσιακά κεραμικά και κεντητά κάδρα «καλημέρα σας». Τα έπιπλα χωρίς φιοριτούρες, απλές γραμμές, καθαρές. Τα ανύπαρκτα βάζα, οι απούσες κορνίζες με φωτογραφίες, τα εξαφανισμένα λούτρινα. Τα μονόχρωμα ρούχα (αν και αυτό δε σημαίνει ότι μ’ αρέσουν και τα μουντά ρούχα…)

Είμαι μινιμαλίστρια και το γεγονός αυτό κάνει ακόμη πιο παράξενο το ότι στο φαγητό συνήθως δεν είμαι. Τουρλού; Ω, ναι. Σάλτσες; Πολλές. Μπαχάρια; Δώσε. Λάδι, ξύδι αλάτι; Κι άλλο. Όσο πιο πολύ τόσο πιο καλό, όσο πιο βαρύ, τόσο πιο νόστιμο, όσο πιο περίπλοκο τόσο πιο λαχταριστό.

Κι όμως έρχονται στιγμές που το γούστο μου στα έπιπλα και τα ρούχα παρεισφρύει στο γαστρονομικό μέρος του εαυτού μου. Είναι ακριβώς οι στιγμές που ένα κροκ-μεσιέ, δυο φέτες ψωμί, τυρί, γαλοπούλα και λίγη μπεσαμέλ, βγαίνει αχνιστό από το φούρνο και κάνει να μου τρέχουν τα σάλια.

Κροκ-Μεσιέ

Μερίδες: 4
Χρόνος: 30 λεπτά







Υλικά

8 φέτες ψωμί του τοστ χωρίς κόρα
8 φέτες τυρί Νουνού Gold Mediterranean
4 φέτες καπνιστή γαλοπούλα

Για τη μπεσαμέλ

1 αυγό
1 κουταλιά της σούπας βούτυρο
3 κουταλιές της σούπας κοφτές αλεύρι για όλες τις χρήσεις
300 ml γάλα φρέσκο
Αλάτι, πιπέρι, μοσχοκάρυδο

Εκτέλεση

1. Ετοιμάζουμε τη μπεσαμέλ: σε ένα κατσαρολάκι ζεσταίνουμε το γάλα ελαφρά, να μην βράσει όμως. Ταυτόχρονα σε δεύτερο κατσαρολάκι και σε μέτρια προς δυνατή φωτιά βάζουμε το βούτυρο να λειώσει χωρίς να κάψει και προσθέτουμε το αλεύρι. Ανακατεύουμε καλά, ως το αλεύρι ν’ αρχίσει να καβουρδίζεται ελαφρά. Προσθέτουμε λίγο-λίγο το γάλα, ανακατεύοντας καλά, να μην πιάσει και να μην σβολιάσει, ως να πάρει μια βράση. Αποσύρουμε από τη φωτιά.

2. Βρέχουμε ένα πιάτο με λίγο νεράκι, σπάμε μέσα το αυγό και το χτυπάμε με πιρούνι ή αυγοδάρτη για περίπου πέντε λεπτά. Προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι και μοσχοκάρυδο και μετά δύο ή τρεις κουταλιές από τη ρου*, μία-μία τη φορά συνεχίζοντας το χτύπημα. Κατόπιν, ενσωματώνουμε το μίγμα αυγού στη ρου ανακατεύοντας καλά.

3. Στρώνουμε ένα ταψί με λαδόκολλα και βάζουμε εκεί 4 φέτες ψωμί ώστε να έχουν τουλάχιστον τρία εκατοστά απόσταση η μία από την άλλη. Πάνω σε κάθε φέτα ψωμί βάζουμε μια φέτα τυριού, μια φέτα γαλοπούλας, μια δεύτερη φέτα ψωμιού και μια δεύτερη φέτα τυριού.

4. Πάνω από το τυρί μοιράζουμε τη μπεσαμέλ, απλώνοντας να πάει παντού και βάζουμε το ταψί στο φούρνο για περίπου 10 με 15 λεπτά, στους 250 βαθμούς.

5. Σερβίρουμε ζεστό, με πράσινη σαλάτα.

(Μια σκοτεινή αρτιστίκ φωτογραφία... Τρομάρα μου, ήθελα και αρτιστίκ.)


Πολλές σημειώσεις εδώ:

Πρώτον, κάπου πιθανότατα εδώ διάβασα ότι το κροκ-μεσιέ θέλει σάλτσα Μορνέ κι όχι μπεσαμέλ. Ωραία, και τι είναι η σάλτσα Μορνέ; Μπεσαμέλ ενισχυμένη με τριμμένη γραβιέρα. Νομίζω ότι η έξτρα φετούλα τυρί έσωσε τη γεύση, αν και μάλλον όχι την αίσθηση του πουριτανισμού που με διέπει. Ας είναι. Την άλλη φορά, θα φτιάξω σάλτσα Μορνέ.

Δεύτερον, το τυράκι που χρησιμοποίησα (το βλέπετε κάτω στην φωτογραφία) ήταν από εκείνα που με ιντριγκάρουν να τα φάω, μέσα από τη συσκευασία τους ακόμα. Είναι το Νουνού Gold Mediterranean σε φέτες, με ελιές, ντομάτα, βασιλικό και σκόρδο (και για όσους αναρωτιούνται, μόνο 11% λιπαρά) και πραγματικά χαίρομαι που το προτίμησα. Η γεύση του, όταν το δοκίμασα ωμό, ήταν αρκετά ενδιαφέρουσα κι αυτό πρέπει να λέει πολλά όταν ακούγεται από το στόμα κάποιου που δεν τον ενθουσιάζει η ιδέα να φάει ωμό κίτρινο τυρί (όπως εγώ, ας πούμε). Από την άλλη, η συνεισφορά του στη γεύση του κροκ-μεσιέ ήταν μοναδική. Οπωσδήποτε να το δοκιμάσετε, ακόμη κι αν το σκόρδο δεν είναι του γούστου σας.





Τρίτον, συμβουλές και μυστικά για τη μπεσαμέλ: καταρχήν, [κι εδώ έρχομαι να εξηγήσω τον αστερίσκο (*)] ρου -roux- ονομάζεται το ψημένο μίγμα βουτύρου και αλευριού και είναι η βάση για ένα σωρό σάλτσες. Ανάλογα με το πόσο καβουρδισμένο γίνεται το αλεύρι κι ανάλογα με το τι υγρό προσθέτουμε για να το αραιώσουμε αλλάζει όνομα (μπεσαμέλ με γάλα, βελουτέ με ζωμό κρέατος, εσπανιόλ με χυμό ντομάτας. Έπειτα, η σωστή αναλογία για τη μπεσαμέλ είναι 8 κουταλιές της σούπας αλεύρι, 6 κουταλιές της σούπας βούτυρο, ενάμιση λίτρο γάλα και 4 αυγά. Αυτές που δίνω παραπάνω είναι προσαρμοσμένες ώστε η μπεσαμέλ να γίνει λίγη και πιο πυκνή. Το βρέξιμο του πιάτου είναι γιατροσόφι της γιαγιάς μου, το έκανε για να μην κολλάει ο κρόκος του αυγού στην πορσελάνη του πιάτου. Τέλος το χτύπημα του αυγού με λίγη ρου, πριν την τελική ενσωμάτωση των δύο, γίνεται ώστε το αυγό να πάρει τη θερμοκρασία της ρου σιγά-σιγά και να μην ψηθεί.

Τέταρτον, η λαδόκολλα δεν είναι απαραίτητη, ειδικά αν το ταψάκι είναι πήλινο, όμως εγώ που είμαι κάπως τεμπέλα στο πλύσιμο των κατσαρολικών, την προτιμώ για να γλιτώνω το τρίψιμο του ταψιού με το συρματάκι, για να βγει το λειωμένο τυρί που τυχόν θα πέσει.

If you don't read Greek, ask me for the recipe at effiegis(at)hotmail dot com.