Σοκολατάκια με μπισκότο σε διάφορες γεύσεις-2

Έχω σκάσει από το κακό μου, για τρεις λόγους. Ο πρώτος είναι ότι τα σοκολατάκια αυτά τα αγαπώ πολύ και αναγκάστηκα για λόγους που άπτονται της νοστιμιάς τους να ποστάρω τη συνταγή χωρίς φωτογραφίες. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι σήμερα που τα έφτιαξα ξανά και είχα και φωτογραφική μηχανή, οι φωτογραφίες είναι άθλιες! Και τρίτον δε μου πέτυχαν κιόλας. Μοιάζουν με τη Σκουπιδόμαζα από το Φράγκολ Ροκ. (Αλλά παρ' όλ' αυτά τα πατώσαμε και πάλι....)



Πάρτε λοιπόν μια εικόνα, θολή και χάλια καδραρισμένη και με φόντο για κλάματα.

Σοκολατάκια με μπισκότο σε διάφορες γεύσεις

Η ονομαστική μου εορτή (20 Ιανουαρίου, Ευθυμίου του Μεγάλου, βοήθειά σας) ήρθε και πέρασε και δεν κατάφερα να τη γιορτάσω όσο θα ήθελα ή με τον τρόπο που θα ήθελα. Εντάξει, πήρα μερικά πολύ ενδιαφέροντα δώρα, μεταξύ άλλων, ένα φιλί, τα νέα της εγκυμοσύνης μιας πολύ καλής μου φίλης και το ότι η γιαγιά μου βγήκε από το νοσοκομείο εκείνη τη μέρα, αλλά γενικά ήταν μια ήρεμη, σχετικά υποτονική γιορτή.

Καθόλου ταιριαστή με την ιδιοσυγκρασία μου δηλαδή.

Έπρεπε να βρω έναν τρόπο να δημιουργήσω φασαρία. Κάτι που να με ταλαιπωρήσει αλλά και να το ευχαριστηθώ και ταυτόχρονα να κάνω και τζέρτζελο και να στρέψω την προσοχή του κόσμου επάνω μου. Μιας και δεν είχαν τη δυνατότητα (ούτε και το κουράγιο ή τη διάθεση φυσικά, λόγω της κατάστασης της υγείας της γιαγιάς) να κάνω κάποιο πάρτυ στο σπίτι, το δύσκολο αυτό εγχείρημα έπρεπε να λάβει χώρα στο χώρο της δουλειάς μου.

Αλλά όπως όλος ο κόσμος (ή ο περισσότερος, εν πάσει περιπτώσει) στη δουλειά δουλεύουμε, δεν τζερτζελεύουμε. Τι σόι φασαρία θα μπορούσα να κάνω στη δουλειά, χωρίς να τη χάσω βεβαίως-βεβαίως;

Μούμπλε-μούμπλε δηλαδή, που θα έλεγε κι ο Ντόναλντ Ντακ.

Και την απάντηση μου την έδωσε μια από τις πλεόν αγαπημένες μου ζαχαροπλάστισσες. Η δεσποινίς Bakerella με τα περίφημα peanut butter balls της. Ελάχιστος κόπος, μεγάλη ποικιλία, εντυπωσιακό αποτέλεσμα. Εγγυημένα!

Βέβαια, σαν γνήσιο τέκνο της Ελλάδος δεν έχω ιδέα τι γεύση θα είχε ένα σοκολατάκι με γέμιση φυστικοβούτυρο. Όμως μπορώ πολύ εύκολα να φανταστώ τι γεύση θα είχε ένα σοκολατάκι με γέμιση Γεμιστά Μπισκότα με κρέμα σοκολάτα Παπαδοπούλου ή Γεμιστά Μπισκότα με κρέμα φράουλα, ή κρέμα βανίλια. Και οι γεύσεις που μπορεί κανείς να δοκιμάσει είναι κι άλλες, πορτοκάλι, μπανάνα, λεμόνι ή μπορείς ακόμη ν’ αλλάξεις και εταιρία, προς Θεού, δεν είναι μόνο ο Παπαδόπουλος που φτιάχνει γεμιστά μπισκότα με κρέμα…

Έκατσα λοιπόν, πήρα και πληροφορίες από την αξιέραστο δεσποινίδα, και έφτιαξα τα σοκολατάκια μου. Πήρα και στολίδια, sprinkles, πολύχρωμα μικροσκοπικά μπιλάκια από ζάχαρη και άλλα που έχουν την όψη κομφετί και τα στόλισα, τα έβαλα και σε ένα κουτί που πήρα από το φούρνο και τα έφερα στη δουλειά να τα κεράσω.

80 σοκολατάκια για περίπου 30 άτομα. Δεν επιβίωσε ούτε ένα για την επόμενη μέρα (καμμιά φορά όταν περισσεύουν τα γλυκά από τα κεράσματα, τα βάζουμε στο ψυγείο, στο κουζινάκι και τα μασουλάμε το άλλο πρωί). Τίποτε. Ψίχουλο. Κι αυτή ήταν και η απορία της επόμενης μέρα, «μα καλά, ούτε ένα δεν έμεινε;» Τα έψαχναν ακόμα…

Σοκολατάκια με μπισκότο σε διάφορες γεύσεις

Μερίδες: περίπου 20 κομμάτια
Χρόνος: 30 λεπτά + 1 ώρα για να σφίξει η σοκολάτα +προαιρετικά 1 ώρα για ψυγείο

Υλικά

2 πακέτα Γεμιστά Μπισκότα με κρέμα φράουλα των 200 gr (σύνολο 400 gr)
150 gr τυρί κρέμα τύπου Φιλαδέλφεια
300 gr σοκολάτα κουβερτούρα
Χρωματιστά στολίδια από ζάχαρη (sprinkles)

Εκτέλεση

1. Βάζουμε τα μπισκότα στο μούλτι ολόκληρα, μαζί με τη γέμισή τους, και τα δουλεύουμε ως να γίνουν σκόνη.

2. Σε ένα μπολ, ζυμώνουμε με το χέρι τη σκόνη μπισκότου και το τυρί κρέμα ως να γίνει μια ομογενής απαλή ζύμη.

3. Πλάθουμε μικρές μπαλίτσες, περίπου 20 ή 24, και τις αφήνουμε σε αντικολλητικό χαρτί. (αν το μείγμα δεν είναι αρκετά σφιχτό ή κάνει πολύ ζέστη, μπορούμε να βάλουν τις μπαλίτσες για μια ώρα στο ψυγείο να σφίξουν λίγο).

4. Λυώνουμε σε μπεν μαρί την κουβερτούρα και βουτάμε τις μπαλίτσες μια-μια, να καλυφθούν από όλες τις μεριές. Τις ακουμπάμε στο αντικολλητικό και τις διακοσμούμε με τα ζαχαρωτά.

5. Αφήνουμε τα σοκολατάκια για μία ή δύο ώρες (αναλόγως της θερμοκρασίας που επικρατεί στο δωμάτιο) ως να σφίξει εντελώς η κουβερτούρα. Βάζουμε σε τρουφόχαρτα και κερνάμε τον έκπληκτο κόσμο, που αναρωτιέται να τα φτιάξαμε εμείς στ’ αλήθεια ή τα αγοράσαμε από κάποιο σικάτο ζαχαροπλαστείο… J

Είναι ή δεν είναι το πιο εύκολο και ταυτόχρονα το πιο γκλαμουράτο κέρασμα στον κόσμο; Και το πιο πολυπρόσωπο, έξι γεύσεις έχει μόνο ο Παπαδόπουλος, φανταστείτε πόσες άλλες γεύσεις μπορείτε να ανακαλύψετε κάνοντας μια επιδρομή σ’ ένα σούπερ-μάρκετ. Και σε συνδιασμό με διαφορετικά ζαχαρωτά κάθε φορά ή με λίγο τριμμένο καρύδι, αμύγδαλο ή φουντούκι, ουουουου, ποιος μας πιάνει…

(Δυστυχώς δεν ΠΡΟΛΑΒΑ να τραβήξω φωτογραφίες. Εξαφανίστηκαν εν ριπή οφθαλμού. Σχεδιάζω όμως να φτιάξω μερικά σε λίγες μέρες για τα γενέθλια μιας φίλης. Εκεί θα είμαι προετοιμασμένη…)

If you don't read Greek, ask me for the recipe at effiegis(at)hotmail dot com.

Διαφημίσεις...

Αν σας άρεσαν οι τρούφες καρότου-καρύδας που είχα φτιάξει πριν από, χμ, καιρό (περισσότερο καιρό απ' όσο νόμιζα) ρίξτε μια ματιά και σε αυτό το μπλογκ και πιο συγκεκριμένα σε αυτό το ποστ. Οι φωτογραφίες της Τζοάνα είναι πολύ όμορφες και ατμοσφαιρικές, άσε που λέει πολύ ωραία πράγματα (για όσους δε μιλάνε Βουλγάρικα, όπως εγώ, υπάρχει και το Google Translate) .

2009!

Χρόνια Πολλά!!!

...και φαγιά περισσότερα!

Κι άλλο τεστ προσωπικότητας

Όταν ξεκίνησα το μπλογκ το τεστάκι έδειξε αυτό. Σήμερις που το ξαναέκανα βγήκα...:

You Are Cilantro

The bad news is that there are some people who can't stand you. The good news is that most people love you more than anything else in the world. You are distinct, unusual, fresh, and very controversial. And you wouldn't have it any other way.

What Spice Are You?

Τώρα ποιο από τα δύο να πιστέψεις; Κι αν τα πιστέψεις και τα δύο, τι με άλλαξε το αναμεταξύ;

Τρούφες καρότου-καρύδας / Carrot & Coconut Truffles

Είναι ώρες και φορές που γουστάρω ένα γλυκό. Κάτι μας είπες τώρα. Εντάξει, ας διορθώσω προς το ειλικρινέστερο: είναι ώρες και φορές που γουστάρω ένα ασυνήθιστο γλυκό. Ούτε μπακλαβούδια, ούτε κρεμούλες, ούτε κρουασάν σοκολάτα. Ούτε παγωτό. Κάτι που να μου αρέσει και να το φάω, αλλά και να μη μου αρέσει, για να μην το καταβροχθίσω.

Τη λύση μου έδωσε ένα περιοδικό, το οποίο θα αναφέρω όταν θυμηθώ. Μικρά τρουφάκια καρύδας (για την οποία δεν τρελαίνομαι) και καρότου (για το οποίο επίσης δεν πολυτρελαίνομαι). Όμως ο συνδυασμός τελικά σκοτώνει…

Και είναι και πολύ εμφανίσιμο γλυκάκι, νηστίσιμο, χωρίς πολλά υλικά, γίνεται ταχύτατα, και λερώνεις μόνο μια κατσαρολίτσα κι ένα πιάτο. Κι αν τα βάλεις στη σειρά στα τρουφόχαρτά τους μέσα σε ένα μεταλλικό κουτί από μπισκότα, κάνεις ένα δώρο, που ούτε στη φαντασία τους δεν έχουν ξαναδεί τέτοιο. Πιστέψτε με. Όπου τα εμφάνισα, κανείς δεν πίστεψε με τη μία ότι τα έφτιαξα με τα δυο μου χεράκια.

Τρούφες καρότου-καρύδας

Μερίδες: περίπου 24 κομμάτια
Χρόνος: 1 ώρα

Υλικά

1 kgr καρότα
400 gr ζάχαρη
Το ξύσμα ενός πορτοκαλιού
2 κουτάκια βανιλίνη
200 gr τριμμένη καρύδα συν 100gr για το γαρνίρισμα

Εκτέλεση

1. Καθαρίζουμε τα καρότα και τα τρίβουμε στον ψιλό τρίφτη.
2. Βάζουμε τα καρότα, τη ζάχαρη το ξύσμα πορτοκαλιού και τη βανιλίνη σε μια κατσαρολίτσα και τα ζεσταίνουμε ανακατεύοντας σε δυνατή φωτιά, ως τα σωθούν τα υγρά που βγάζει το καρότο. Αυτό μπορεί να πάρει και ένα τέταρτο. Θέλει όμως αρκετό ανακάτεμα, για να εξατμιστεί το υγρό πιο γρήγορα και για να μην καραμελώσει η ζάχαρη.
3. Κατεβάζουμε από τη φωτιά και το αφήνουμε να κρυώσει πέντε λεπτά. Προσθέτουμε τα 200gr καρύδας, ανακατεύουμε, και το αφήνουμε να κρυώσει εντελώς.
4. Πλάθουμε μικρές μπαλίτσες από το μείγμα καρότου καρύδας και τις ρολάρουμε πάνω στην υπόλοιπη τριμμένη καρύδα. Στολίζουμε σε τρουφόχαρτα και σερβίρουμε.



Γενικά δύο είναι αυτά που πρέπει να προσέξει κανείς. Πρώτον να μην τα αφήσει να ξεραθούν. Πρέπει να μείνουν υγρά και μαλακά, κι αυτό θα γίνει αν τους απαγορέψετε να κυκλοφορούν χωρίς σκέπασμα. Εγώ τα βάζω στην τουρτιέρα και τα σκεπάζω με το καπάκι της, αλλά και ένα οποιοδήποτε μπολ την ίδια δουλειά θα κάνει. Το δεύτερο είναι ότι το ψυγείο δεν τα ενοχλεί, αλλά θα πρέπει να είναι καλά κλεισμένα στο κουτί τους, γιατί τραβάνε μυρωδιές και δε θέλετε το τρουφάκι σας να μυρίζει τζατζίκι…

Κι επίσης αντί για καρύδα μπορείτε να τα ρολάρετε σε σοκολάτα ή sprinkles ή να τα περιχύσετε με λυωμένη σοκολάτα.

Και κάτι πολύ-πολύ-πολύ μαγκιώρικο: αντί για ξύσμα πορτοκαλιού, καμμιά φορά (κι όταν έχω) βάζω αποξηραμένη φλούδα περγαμόντου, τριμμένη σε σκόνη. Η ελαφρά πικρή της γεύση είναι το κάτι άλλο.



Δεν την απέφυγα τελικά τη μεγάλη μου αδυναμία… τι αν κάνεις. Ή είσαι σοκολατομανής ή δεν είσαι.

If you don't read Greek, ask me for the recipe at effiegis(at)hotmail dot com.

Μια παραλία στη Σαμόα / A Beach In Samoa

Πριν από κάποιες εβδομάδες, η Nicole από το For The Love Of Food δημιούργησε ένα νέο κοκτέηλ, αλλά δεν μπορούσε να αποφασίσει τι όνομα να του δώσει. Προκύρηξε, λοιπόν, ένα μίνι διαγωνισμό μεταξύ των αναγνωστών της για να να το βαφτήσει. Για καλή μου τύχη το κοκτέηλ περιείχε δυο από τις μεγάλες μου αγάπες: Blue Curacao και χυμό ανανά, καλά παγωμένο. Έτσι θεώρησα πρόκληση και ευχαρίστησή μου να της κάνω κι εγώ μια πρόταση.

Και, ω, τι τιμή, η Nicole πίστεψε ότι ένα ποτό με Blue Curacao και χυμό ανανά δε θα μπορούσε παρά να λέγεται Samoan Beach!

Περιττό να σας πω ότι η παρουσίασή της με άφησε καταϋποχρεωμένη... Και με φόρτισε μ' ένα σωρό θετική ενέργεια!

Καλές διακοπές, καλή μας Nicole και να επιστρέψεις γερή κι ορεξάτη!

English please?

A few weeks ago, Nicole of For The Love Of Food created a new kind of cocktail, but she couldn't decide on its name. She therefor proclaimed a mini on-line contest among her readers, to find a proper name. My good luck said that the cocktail consisted of my two favorite drink ingridients: Blue Curacaoa and chilled pineapple juice. So I thought of it as a personal challenge both and a great pleasure to give it a try.

And, thus, oh, what an honour, Nicole believed that a cocktail with Blue Curacao and pineapple juice could have no other name than Samoan Beach!

Nedless to say her presentation was so moving... Not to mention the loads of possitive energy it gave me!

Have a nice holiday, Nicole dearest, and come back to us strong and full of new ideas!

Παντσέτα τηγανητή / Fried Pancetta

Δεν υπάρχει τίποτε απλούστερο από ένα τηγάνι, λίγο ελαιόλαδο και ένα κομμάτι κρέας. Ειδικά όταν πρόκειται για παντσέτα, εκείνο το κομμάτι από το γουρουνάκι που φτιάχει το λατρεμένο μας μπέηκον... Το παίρνεις λοιπόν, το αλατοπιπερώνεις και το τηγανίζεις σε δυνατούτσικη φωτιά, χωρίς κανένα άλλο μυρωδικό, ως να καραμελώσει καλά το λιπάκι του. Κι αν του βάλεις και λίγο λεμονάκι μετά στο πιάτο σου, η μόνη λέξη που περιγράφει την αίσθηση είναι σλουρπ. Απλά.

If you don't read Greek, ask me for the recipe at effiegis(at)hotmail dot com.